Lucas 8

Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Adina mabayag, dinakdak Jesus dat kailin-ili kan losana boboḻoya nantudtuduwan sidit Nabaḻu’n Damag maipanggop sit mangiyapuwan Apudyus.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Buḻun na dat kagwampuḻu’t duwa’n disipulus na kan naitung-ud pay dadit babai un naagasan si sakit, kan dadit pinapiya na un nadimunyu kama kan Maria Magdalena un nangaddagan Jesus sidat pitu’n dimunyu un nanimunyu kan siya.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Osa pay si Juana un asawan Cusa un apun dat manselselbi’t din boḻoy Ali Herodes. Si Susana dit osa kan adu pay dat uduma babai’n nangitod sidan mabalin da un maituḻung kan da Jesus.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Amoamoda tagu dat naammung kan makaddatodatong kampay dat udum un manligwat si kailin-ili un umoy kan Jesus. Utdi, imbaga na tuwa abalig kan dida.
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Inggaw osa’n tagu’n ummoy nan-iwalis si bukoḻa tagimuḻa na. Utdiya nan-iwalisana naotdag dit udum sit daḻan ot dinabbodabbok dat tagu’n nangoy kan timpok dat sissiwit dida.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Sat uduma bukoḻ naotdag sit kabattuwan ot tummubu da yoong naḻpak da ta naid lappat dit pita.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Sat udum naotdag da utdit kasassaitan ot tummubu da yoong naseet da.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Sat udum naotdag sit naḻasa un pita ot tummubu da kan namunga da si maminggasut dit bungan dit osa’n muḻa.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Inimus dat disipulus Jesus nu singngadan dit kaipooyan dit abalig.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ot kinnanan Jesus un, “Dikayu’d nangipatigammuwan Apudyus sidat adi naipatigammu’t dit maipanggop sin mangiyapuwana. Ot sadat udum maipatigammu kan dida si abalig daḻapnu ‘ulay iillan da tun kook adida maimatunan kan ulay dodongḻon da tun ibagak adida maawatan.’ ”
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Utdi, imbagan Jesus un, “Satu tun kaipooyan dit abalig. Sat bukoḻ maiyalig sit ugud Apudyus.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Sat daḻana naotdagan dit uduma bukoḻ, maiyalig sidat tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus. Yoong dagusa ummoy Satanas sinugsugan dida daḻapnu maliuwan da dit ugud un dingngoḻ da kad adida manuttuwa kan adida maidagamung sit mangiyapuwan Apudyus.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Sadit bukoḻa naotdag sit kabattuwan maiyalig sidat tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus. Ot naanggom da un nangngoḻ yoong adina nansilnad dit ugud kan dida ta tuttuwaon da ullawa si sin-akitan yoong lumipsut da nu dumatong dit mamakgangan dat uduma tagu kan dida.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 “Sadat naotdag sit kasassaitan, dida dat tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus yoong maipagapu’t danag, kinabaknang kan sadat manggan-ganasan situn lubung, maliuwan da dat dingngoḻ da ot adina mambalin dit bunga da.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 “Ot sadat bukoḻa naotdag sit naḻasa un pita, dida dat nabaḻu kan nanakoma tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus ot adida linipsutan ot namunga da gaputa intultuluy da un tinuttuwa.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Inyabalig pay Jesus un, “Maid tagu’t manongog si pingki asina tangngoban onnu igga utnat sogwab katli, nu adi igga na utdit kustu’n iiggaan daḻapnu silawana nat nakoḻop.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Ta naid naisuḻuk si adi maokaḻ onnu nailimod si adi matigammuwan kan maipakaawat.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 “Ot am-ammaan yu un dongḻon tun ibagak ta sadat tagu’n manuttuwa amo umad-adu dit maawatan da. Sat tagu’n adi manuttuwa utdit ipakaawat Apudyus kan siya makaana losan ulay sat akita naawatana.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Utdiyon dummatong dit inan Jesus kan dat susunnud na. Yoong adida nakaadani’n dagus ta nasugsugpet dat tagu utdi.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Awad nangibaga kan Jesus un, “Andi da inam kan da sunud nu utdi un gasikadan sin lasina piyaon da un ilan sika.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Yoong kinnanan Jesus kan dida’n losan un, “Sadat dumngoḻ sit ugud Apudyus kan tungpaḻon da, dida ud inak kan susunud ku.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Sin-aḻgawan nanlugan da Jesus kan dat disipulus na utdit bangka ot kinnanan Jesus un, “Mandoḻmang taku’t din domang ditu’n bananaw.” Ot kaysan da.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Utdit dam-an da un dit manlullugana dumoḻmang, nasuyop si Jesus. Ot kakḻata lawa’n gummali ot sadit bangka da dandaniyon mapnu’t danum ot taḻona gaogyat.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Umoy da pinukaw si Jesus un kanan dan, “Apu, Apu, lumikna ka ta maḻmos takuwon!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Utdiyon imbagan Jesus sidat disipulus na un, “Kawad dit pammati yu kan sakon nu?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Intulutuluy da un dit nandoḻmang inggana’t dummangpot da utdin lakub din ili ud Gerasa un domang din ili ud Galilea.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Tumakdang man da Jesus inggaw tagu’n sinakayan di dimunyu utdiya ili un ummoy ummabot kan siya un nabayaga mantittiway kan adina inggaw sit boḻoy ta sat kalobḻobonan dit iinggawana.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Ot inimusan Jesus un, “Sin nat ngadan nu?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Sadat dimunyu nampakpakaasi da kan Jesus un adina padaḻnon dida’t dit bitu un maid mangkigadan dit kaadaḻom na.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Inggaw da ud sin-amaḻana boḻok un manubsubuk sit bakḻas dit bateleda adani kan dida. Ot nampakpakaasi dat dimunyu un ipalubus Jesus un sadat boḻok dat sakayan da. Ot pinalubusan Jesus dida.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Utdi, tinengyan dat dimunyu dit tagu ot ummoy da nilumnok sidadit boḻok. Utdiyon nanggugunod dadit boḻok un kaysan sit gassud ot naotdag da utdit bananaw ot naamin da un naḻmos.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Mailan man dat tagu’n sin-ayyuwan sidat boḻok dit napasamak, nampatodtoddak da un ummoy nangipadamag sidat tagu’t dit ili kan kaadaniyana boboḻoy.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Utdi, ummoy dat tagu inila nu singngadan dit napasamak. Dakngon da man si Jesus, naila da dit tagu’n tinengyan dat dimunyu un mantutupak sit atubang Jesus. Nakabaduton kan nabaḻuwon dit angos na ot nakakimut da.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Sadat nakaila utdiya napasamak impadamag da nu in-inon dit kummiyaan dit laḻaki’n sinakayan di dimunyu.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Utdiyon, amoamod dit kimut dat tagu’t din lakub Gerasa ot ummoy da imbaga kan Jesus un manaḻan. Ot nanlugan si Jesus sit bangka daḻapnu man-ulin.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Mansidi, sadit tagu’n tinengyan dat dimunyu nampakpakaasi kan Jesus un maitung-ud kan siya yoong pinadaḻan Jesus un kanana’n,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Mangulin ka utdin boboḻoy yu ta ibagam sidat tagu dat losana kingwan Apudyus kan sika.”
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Utdit nan-ulin da Jesus sit domang bananaw, mataḻok dat adu’n tagu’n manguuway kan siya’t di.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Utdiyon, dummatong dit osa’n pangaton dat dit sinagoga un mangngadan kan Jairo. Ot ummoy nampalintumong sit sinagung Jesus un nampakpakaasi kan siya ta umoy sit boḻoy na.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Ta sadit os-ossaana abeng na un babai un umoya kagwampuḻu’t duwa dit tawon na, matmattoyan.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ot inggaw osa’n babai kan dida un kagwampuḻu’t duwa’n dagunon un makaddaḻadaḻa un maida taḻon makaagas kan siya.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Nakasuppenget sidat amoda tagu un ummoy sit awid Jesus ot sinekgel na dit lagayadan dit badut na ot dagusa naopdan dit daḻa na.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Utdi, kinnanan Jesus un, “Singngadan dit nanekgel situn badut ku?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 “Awad nangagaḻa’n nanekgel kan sakon,” kinnanan Jesus “ta nagiknak un awad pannakabalin un lummaksun kan sakon.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Utdit maawatan dit babai un tigammun Jesus dit napasamak kan siya, mamilpilpila ummoy nampalintumong sit atubang Jesus. Ot imbagana utdat losana tagu’t di nu apay un sinekgel na dit badut Jesus kan sadit dagusa kummiyaana.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ot kinnanan Jesus kan siya un, “Anak ku, kummiya ka gapu’t pammatim kan sakon. Manaḻan kaona kapkapiya.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Sissiya payyan si Jesus un mambagbagbaga utdit dumatong dit nanligwat sit boḻoy dit pangata nangibaag kan siya un, “Natoyon dit abeng nu, adimon lingalingon si Mistulu.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Yoong dingngoḻ Jesus di ot kinnana na utdit pangat un, “Adika madanagan, basta manuttuwa ka ullawa kan sakon matagu payyan.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Sumaaḻ man da Jesus sit boḻoy didit pangat, adina pinalubusan dat tagu’n makaḻnok kan siya malaksig kan da Pedro, Juan, Santiago kan sadat maḻong-ag dit abeng.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Mampaibila manlamat dat losana tagu’t di yoong kinnanan Jesus un, “Adi kayu man-ibil ta bokona natoy nat abeng. Masusuyopa lawa.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Inyaamang da si Jesus gaputa tigammu da un natoyon dit abeng.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Yoong inadaniyan Jesus dit natoy ot inaggomana dit imana asina kinnanan un, “Anak ku, gumangun ka.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ummungaḻ dit abeng ot dagusa gummangun. Utdiyon imbagan Jesus un pakanan da.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Nasnasdaaw dat maḻong-ag dit abeng yoong binilin Jesus dida un maida taḻon mangibagbagaan da utdiya napasamak.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.