Lucas 19
Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs VC
1 Utdit lumaus da Jesus sin Jerico,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 inggaw osa’n baknanga ap-apun dat man-uuḻup si bugis un mangngadan kan Zakeo.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Piyaona’n taḻon un ilan si Jesus nu kamaana yoong adina maila ta abobboba’n tagu ot masaklinan si Jesus sidat aduadu’n tagu.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Sat kingwana, nanoddaka ummun-una’t dit doḻdoḻon da Jesus ot summakay sit kayu un ngadnon dat sikamoro daḻapnu lumaus da kad mailana.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Utdit dumatong da Jesus sit summakayan Zakeo, tinangad Jesus ot kinnanana un, “Zakeo lumsa ka’t nat. Daḻasom ta umoyak sin boḻoy yu uttun aḻgaw.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Dagusa nilumsa si Zakeo ot amod dit anggom na un nangidallay kan Jesus sit boḻoy da.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Mailan man dat tagu dit kingwan Jesus nampangonot da un kanan dan, “Apay umoy pasangaili utnat osa’n gumabasuḻa tagu?”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Yoong summikad si Zakeo utdit atubang Jesus un kanana’n, “Apu, itdok nat gogwan di losana kukuwak sidat nakapus. Ot sadat tagu’n kinuluk ku sukatak si mamimpat si kaadu na dat inaḻak.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Kinnanan Jesus kan siya un, “Uttun satuna aḻgaw taguwon Apudyus datuwa simbaḻyan gaputa si Zakeo pinada na si Abraham un ginnapuwana un nanuttuwa.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ta sakona Inyanak di Tagu inummoyak situn pita daḻapnu umoyak inapon kan taguwon dat naiyawa.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Utdiya dudumngoḻan dat tagu kan Jesus, intulutuluy na un nan-abalig ta adani daon sin Jerusalem ot kanan dat tagu nu ilan daona dagus dit man-apuwan Apudyus.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ot kinnanana’n, “Inggaw osa’n tagu’n nangatu’t saad na un inummoy sit adayu’n ili daḻapnu mabaḻangatana ali asi mangulina mangiyapu.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Inayagana dat simpuḻu un baba-unona’t dit daan na un manlakkatan ot sinin-ossa na dida’n initdan si pilaka buḻawan un kanana’n, ‘Siyatu’d mampuunan yu un mannigusiyu inggana’t mangulinak.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Yoong taḻona lalawwengon dat kailiyana diya tagu ot nangibaun dat uduma tagu’n maitung-ud kan siya ta umoy da ibaga’t dit emperador un, ‘Apu Emperador, adimi piyaon tuwa tagu un man-ali mi.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Yoong nambalin payona ali diya nangatu’n tagu. Ot utdit nangulin pinaayagana dat baba-unona un initdana si pilak ta ilana nu piga dit nambalinan dit pilaka intod na kan dida.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Dummatong dit ummuna ot kinnanana un, ‘Apu, pinangganansiyak si simpuḻu dit os-ossaana pilaka buḻawana intod nu.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “‘Nabaḻu nat kingwam,’ kinnanan dit ali. ‘Nabaḻu ka un baba-unon. Ot gaputa mataḻgodan ka utdan akita naitod kan sika, mangitulayok sika si simpuḻu’n ili.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Dummatong pay dit maikagwa un kanana’n, ‘Apu, pinangganansiyak si lima dit os-ossaan un buḻawana pilak.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Ot kinnanan dit ali kan siya un, ‘Sika’d mangitulayok si lima’n ili.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Naisongwat pay dit osa’n baba-unon un kanana’n, ‘Apu, antu dit pilak nu. Binugubugus ku si pangyu asik insuḻuk
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 ta kumimutak kan sika ta nasuḻag ka un tagu. Aḻam nat bokona kuwam kan apitom nat bokona immuḻam.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Kanan dit ali kan siya un, ‘Sika’d kadadagana baba-unon. Dusaok sika gapu pay lawan sidanat imbagam. Titiggammum un nauyungak ot aḻak nat bokona kuwak kan apitok nat bokona immuḻak.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ot apay adim imbangku daḻapnu dumatongak kad awad ganansiya na un iyulin nu kan sakon?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Utdi, kinnanana’t dat tagu’n sumisikad sidi un, ‘Aḻan yu nat pilak kan siya ta itdon yu utdit nakaganansiya si simpuḻu.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Yoong kinnanan da kan siya un, ‘Apu andi manon simpuḻu’n pilak nan?’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Summungbat dit ali un, ‘Ibagak kan dikayu, sat tagu’n mangusal sidat maitod kan siya daḻapnu taḻona naselbi da, maitdan pay si ad-adu. Yoong sat adi mangusal, ulay sat akita awad kan siya maaḻa.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ot sadan gumusbusuḻ kan sakon un adi mamiya un sakon man-ali da, idatong yu ta patoyon yu dida’t tun sanguwak,’ kinnanan dit ali.”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Magangput mana maibagan Jesus di, intuluy na dit umoyana’d Jerusalem ot tinung-ud dat disipulus na.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Utdit umadani daon sidin Betfage kan Betania utdit bateled Olivo, nambaun si Jesus si duwa’t dat disipulus na.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Kinnanana kan dida un, “Umuna kayu’t nat madoḻdoḻa boboḻoy ot nu makadatong kayu awad odasan yu si naisilu’n ubbun di dangki un adina payyan nakabayuwan. Ussagan yu ta idatong yu uttu.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Nu awad mangimus nu apaya ussagan yu, ibaga yu un masapul dit Apu.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Kaysan dat imbaun na ot indasan da un tuttuwa dat imbagan Jesus.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Utdiya madama’n us-ussagan da dit ubbun di dangki, kinnanan dit singkuwa un, “Koon yu un ussagan nat ubbu?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ot kinnanan da un, “Masapul din Apu.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Indallay da kan Jesus ot inyap-ap da dat kagoy da utdit dangki asida pinangkabayu si Jesus.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Utdit manaddaḻanon si Jesus un dit nangkabayu, inyap-ap dat uduma tagu dat kagoy da utdit daḻan.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Utdit manlapu daon un gumusad sin bateled Olivo un dumoḻdoḻan da ud Jerusalem inlapun dat adu’n naitung-ud kan Jesus dit mantattaḻok kan mampappakuy un mangidaydayaw kan Apudyus gapu utdat nakaskasdaawa kingkingwa na un naila da.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Gapappakuyan da un kanan dan, “Bindisyunan Apudyus tun Ali un imbaun na un pannakalong-ag na. Kapiya utdin langit kan madaydayaw si Apudyus sidin kangattuwana langit.”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ot sadat uduma Fariseo un naidagamung sidat tagu, kinnanan da kan Jesus un, “Mistulu, ibagam sidan disipulus nu ta walling da.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Summungbat si Jesus un, “Ibagak kan dikayu un nu guminok da, sadan batu dan maisongwata mampappakuya mandayaw kan Apudyus.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Adaniyon da Jesus sin Jerusalem, ot maotap na man dit ili inibilana ta madaguwan sidan tagu.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Kinnanana un, “Ay Jerusalem! Nu tigammum okyan pay situn satuna aḻgaw nat masapul daḻapnu kapkapiya ka. Yoong adim kampay maimatunan.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ot dumatong nat aḻgawa umoy dat kabusuḻ nu mangalikuman kan sika, sondan dika ot maid ayon dat tagum un mambutik.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Aminon dika un yam-anon kan patoyon da dan losana tagum. Maid ulay osa’t batu si adi magidu ta adim immatunan dit dummakngan Apudyus un managu kan sika.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Dumatong da man Jerusalem, nilumnok si Jesus sit timplu ot pinaḻaksun na un inamin dat manlaḻaku.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Kinnanana kan dida un, “Naikanglit sit ugud Apudyus un, ‘Satun boḻoy ku, boḻoya luluwwaḻuwan,’ yoong pinambalin yu un igaw di makuluk.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Manipud sidiyon, kaaḻga-aḻgawa mantudtudu si Jesus sit timplu. Ot sadat aap-apun di padi kan dat mimistulun di lintog padana pay dat pappangat dat tagu’t di inainapon da dit mamatoyan da kan Jesus.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Yoong adida tigammu nu inon dit koon da ta losan dat tagu taḻona pipiyaon da dit dudumngoḻ kan siya’t dit itudtudu na.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.