João 11
Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs BKJ
1 Utdin Betania un ilin da Maria kan Marta, masakit si Lazaro un sunud da.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Satun mangngadan si Maria siya payon dit nangiyisig sit nabutilya’n bangbangu utdit ikin Jesus asina pinunasan sit buuk na.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Gapu kad ta masakit si Lazaro, nangibaun da Maria kan Marta un sunud na si umoy kan Jesus ot paimbaga da un, “Apu, masakit si Lazaro un pipiyaoma gayyom nu.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yoong dongḻon man Jesus di kanana un, “Bokona ikatoy Lazaro din sakit na ta sadin sakit na napasamak daḻapnu maidayaw si Apudyus kan maipaila pay dit kinangatuk un Anak na.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Pipiyaon Jesus dat tuḻu’n mansusunud un sada Maria, Marta kan Lazaro,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 yoong intantan na payyan si duwa’n aḻgaw sidit nangngoḻana’t dit damag un masakit si Lazaro.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Lumabas man dit duwa’n aḻgaw, kanana’t dat disipulus na un, “Intakun, ta umoy taku uman Judea.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Summungbat dat disipulus na un, “Mistulu adina payyan nabayag dit mamiyaan dat Judio un mamatuwan kan sika, kanama mangulin taku uman sidi?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Inyabalig Jesus un dit summungbat un, “Bokon kad un kagwampuḻu’t duwa’n olas nat aḻ-aḻgaw? Ot sat kumiyang nu aḻ-aḻgaw adina maidangtuḻ ta mailana dit ayona ta awad dit silaw tun lubung.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Yoong nu labi nat kumiyangana, maidangtuḻ ta maid dit silaw kan siya.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Utdit inabus na un inugud di, impasaḻonson na payyan un kanana’n, “Masusuyop si gayyom taku’n Lazaro yoong takun ta umoyak pukawon.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Summungbat dat disipulus na un, “Napiya nu mansussuyop daḻapnu gumilog sooni.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Kanan da nu tuttuwa’n masusuyopa lawa si Lazaro yoong sat piyaon Jesus gayam ugudon, naabusona natoy.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ot imbaganon Jesus kan dida ut nalawaga bagbaga un, “Natoyon si Lazaro.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Yoong napiya di ta naidak sin natoyana daḻapnu manuttuwa kayu kan sakon nu paungaḻok. Ot takun ta intaku dakngon.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Utdi, kinnanan Tomas un mangadan Pingi utdat buḻun na un, “Maitung-ud taku’n losan kan mistulu daḻapnu maipangkatoy taku kan siya.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Dumatong man da Jesus sidin Betania, opata aḻgaw naon si Lazaro un nailbon.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Gaputa umoya lawa’n tuḻu’n kilometro din boḻaat din Betania utdin ili un Jerusalem,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 adu pay dadit Judio un ummoy nakabuḻbuḻun kan da Maria kan Marta daḻapnu maliwliwa dit angos da utdit natoyan Lazaro un sunud da.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Magngoḻ man Marta un dumoḻdoḻdoḻ si Jesus, lummaksun un ummoy nangabat kan siya yoong iniinggaw si Maria utdit boḻoy.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Kinnanan Marta kan Jesus un, “Apu nu ininggaw ka ullawa’t tu, adina okyan natoy si sunud ku!
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Yoong tigammuk un ulay sinsadin, itdon Apudyus nat losana piyaom kodawon kan siya.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Imbagan Jesus kan siya un, “Umungaḻ si sunud yu.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 “Tigammuk un umungaḻ nu umungaḻ dadit losana natoy nu maudi’n aḻ-aḻgaw,” kanan Marta kan siya.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Summungbat si Jesus un, “Sakon mampaungaḻ sidan natoy kan mangtod si mataguwan di tagu. Singngadan na mana manuttuwa kan sakon, ulay nu matoy da, matagu da un obos.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ot singngadan na mana matagu un manuttuwa kan sakon adinaon taḻon matoy, manuttuwa ka utdi?” kanana kan Marta.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Summungbat si Marta un, “On Apu, tuttuwaok un sika dit Kristu un Anak Apudyus un umoy situn lubung.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Utdit abuson Marta un ibaga di, nangulin kan Maria ot inlimod na un imbaga kan siya un, “Annat dumoḻdoḻdoḻ si Mistulu, ot imuson dika.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Magngoḻ man Maria di, lummigwata dagus un ummoy nangabat kan Jesus.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Si Jesus adina payyan nakadatong sit boboḻoy ta ininggaw payyan sit ummoy Marta nangabatan kan siya.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ot mailan man dat Judio un ininggaw sit boḻoya mangliwliwa kan Maria un nanggadusa lummaksun si Maria, naitung-ud da pay kan siya ta kanan da nu umoy man-ibil sit lobon.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Utdit makadatong si Maria utdit ininggawan Jesus, nampalintumong sit atubang na un kanana’n, “Apu, nu ininggaw ka uttu adina natoy si sunud ku.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mailan man Jesus si Maria un man-i-ibil padana pay sidat Judio un mampaibil un naitung-ud kan siya, amod dit sigab dit angos na kan nadaguwan kan dida.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ot kanana kan dida un, “Kawad dit nangilbonan yu kan siya?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Nakaibil si Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Utdi kanan dadit Judio un, “Ilan yu ot amod din mampipiya na kan Lazaro!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Yoong kanan dat udum un, “Bokon kada siyatu dit tagu’n nampapiya’t dit nakuḻapa tagu? Ot apay impalubus na un natoy si Lazaro?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Utdi, amod uman dit sigab dit angos Jesus un kaysan sit nangilbonan da kan Lazaro un liyanga natubot si dakoḻa batu.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Imbagan Jesus un, “Kaanon yu nat batu’n naitubot.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Kinnanan Jesus kan siya un, “Adik kad imbaga kan sika un, nu manuttuwa ka, mailam dit nakaskasdaawa pannakabalin Apudyus?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Utdi kinaan da dit tubot didit lobon ot nantangad si Jesus langit un kanana’n, “Yamanok Ama ta dingngoḻ nu ud sakon.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Tigammuk un kankanayuna dodongḻom sakon yoong ibagak tu maipagapu’t datu’n tagu’t tu daḻapnu manuttuwa da un imbaun nu ud sakon.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Abuson man Jesus ibaga di, nampakuya kanana’n, “Lazaro lumaksun ka!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Utdi, lummaksun si Lazaro utdit lobon un sissiya dat bugus na un naiputiput sidat ima kan iki na kan nabugus si pangyu dit muging na. Ot imbagan Jesus kan dida un, “Kaanon yu nat bugus na ot palubusan yu un manaḻan.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Sadat Judio un naibuḻun kan da Maria, innila da dit kingwan Jesus ot kaaduwan kan dida dat nanuttuwa kan siya.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Yoong sadat udum, ummoy da imbaga’t dat Fariseo dit kingwan Jesus.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ot sadat aappun di padi kan dat Fariseo, pinandadatdatong da dadit lalallakay da un mangipangat sit simbaan ot kanan dan, “Ngadan nat koon taku? Ta adu dan nakaskasdaawa impailan didi un tagu un am-amug.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Nu patungadon taku ullawa, manuttuwa danat losana tagu kan siya kad, umoy dat apu taku’n iRoma yam-anon tun timplu kan ili taku.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Yoong inggaw osa’n mangngadan kan Caifas un siya’d kangattuwana padi utdiya tawon ot siya’d nangibaga un, “Naid tigatigammu yu!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Adiyu kad maawatan un unnay nat ossaana tagu un matoy nu sanat mayam-an nat sin-iliyan?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Bokona nanligwat sit kasomsomkan pay lawan ud Caifas dit imbaga na yoong gaputa siya’d kangattuwana padi utdiya tawon, impadtuna dit matoyan Jesus un mampooy sidat Judio.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ot bokona lawa’n sadat Judio nu adi matoy daḻapnu man-os-ossaan dadit nan-asiwaḻaka aanak Apudyus sidan nadumaduma’n ili.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ot manipud sidiya aḻgaw, nantutulagan daon un patoyon si Jesus.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ot siya’d gapuna un adinon Jesus nampappaila utdat Judio utdin Judea, nu adi kaysan sin Efraim un adani’t din disyerto ot siya’d ininggawan da pati utdat disipulus na.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Dandaniyon dit Piyestan di Nalausan ot adu dat tagu’n nanligwat si nadumaduma’n boboḻoy un nanagada ud Jerusalem ta umoy da koon dit kadawiyan da mandadaḻus sit daan dit piyesta.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Inainapon da si Jesus ot mampaim-imus da utdit mandatdatong da utdit timplu un kanan dan, “Ngadan nat makanan yu? Umoy kadnin si Jesus pay makapiyesta?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Imbilin dadit aap-apun di padi kan dat Fariseo utdat tagu un, nu awad makatigammu’t dit inggawan Jesus masapula ipatigammu na kan dida daḻapnu padokma da.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.