João 11

Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Utdin Betania un ilin da Maria kan Marta, masakit si Lazaro un sunud da.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Satun mangngadan si Maria siya payon dit nangiyisig sit nabutilya’n bangbangu utdit ikin Jesus asina pinunasan sit buuk na.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Gapu kad ta masakit si Lazaro, nangibaun da Maria kan Marta un sunud na si umoy kan Jesus ot paimbaga da un, “Apu, masakit si Lazaro un pipiyaoma gayyom nu.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Yoong dongḻon man Jesus di kanana un, “Bokona ikatoy Lazaro din sakit na ta sadin sakit na napasamak daḻapnu maidayaw si Apudyus kan maipaila pay dit kinangatuk un Anak na.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Pipiyaon Jesus dat tuḻu’n mansusunud un sada Maria, Marta kan Lazaro,
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 yoong intantan na payyan si duwa’n aḻgaw sidit nangngoḻana’t dit damag un masakit si Lazaro.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Lumabas man dit duwa’n aḻgaw, kanana’t dat disipulus na un, “Intakun, ta umoy taku uman Judea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Summungbat dat disipulus na un, “Mistulu adina payyan nabayag dit mamiyaan dat Judio un mamatuwan kan sika, kanama mangulin taku uman sidi?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Inyabalig Jesus un dit summungbat un, “Bokon kad un kagwampuḻu’t duwa’n olas nat aḻ-aḻgaw? Ot sat kumiyang nu aḻ-aḻgaw adina maidangtuḻ ta mailana dit ayona ta awad dit silaw tun lubung.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Yoong nu labi nat kumiyangana, maidangtuḻ ta maid dit silaw kan siya.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Utdit inabus na un inugud di, impasaḻonson na payyan un kanana’n, “Masusuyop si gayyom taku’n Lazaro yoong takun ta umoyak pukawon.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Summungbat dat disipulus na un, “Napiya nu mansussuyop daḻapnu gumilog sooni.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kanan da nu tuttuwa’n masusuyopa lawa si Lazaro yoong sat piyaon Jesus gayam ugudon, naabusona natoy.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ot imbaganon Jesus kan dida ut nalawaga bagbaga un, “Natoyon si Lazaro.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Yoong napiya di ta naidak sin natoyana daḻapnu manuttuwa kayu kan sakon nu paungaḻok. Ot takun ta intaku dakngon.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Utdi, kinnanan Tomas un mangadan Pingi utdat buḻun na un, “Maitung-ud taku’n losan kan mistulu daḻapnu maipangkatoy taku kan siya.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Dumatong man da Jesus sidin Betania, opata aḻgaw naon si Lazaro un nailbon.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Gaputa umoya lawa’n tuḻu’n kilometro din boḻaat din Betania utdin ili un Jerusalem,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 adu pay dadit Judio un ummoy nakabuḻbuḻun kan da Maria kan Marta daḻapnu maliwliwa dit angos da utdit natoyan Lazaro un sunud da.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Magngoḻ man Marta un dumoḻdoḻdoḻ si Jesus, lummaksun un ummoy nangabat kan siya yoong iniinggaw si Maria utdit boḻoy.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kinnanan Marta kan Jesus un, “Apu nu ininggaw ka ullawa’t tu, adina okyan natoy si sunud ku!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Yoong tigammuk un ulay sinsadin, itdon Apudyus nat losana piyaom kodawon kan siya.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Imbagan Jesus kan siya un, “Umungaḻ si sunud yu.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 “Tigammuk un umungaḻ nu umungaḻ dadit losana natoy nu maudi’n aḻ-aḻgaw,” kanan Marta kan siya.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Summungbat si Jesus un, “Sakon mampaungaḻ sidan natoy kan mangtod si mataguwan di tagu. Singngadan na mana manuttuwa kan sakon, ulay nu matoy da, matagu da un obos.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ot singngadan na mana matagu un manuttuwa kan sakon adinaon taḻon matoy, manuttuwa ka utdi?” kanana kan Marta.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Summungbat si Marta un, “On Apu, tuttuwaok un sika dit Kristu un Anak Apudyus un umoy situn lubung.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Utdit abuson Marta un ibaga di, nangulin kan Maria ot inlimod na un imbaga kan siya un, “Annat dumoḻdoḻdoḻ si Mistulu, ot imuson dika.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Magngoḻ man Maria di, lummigwata dagus un ummoy nangabat kan Jesus.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Si Jesus adina payyan nakadatong sit boboḻoy ta ininggaw payyan sit ummoy Marta nangabatan kan siya.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Ot mailan man dat Judio un ininggaw sit boḻoya mangliwliwa kan Maria un nanggadusa lummaksun si Maria, naitung-ud da pay kan siya ta kanan da nu umoy man-ibil sit lobon.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Utdit makadatong si Maria utdit ininggawan Jesus, nampalintumong sit atubang na un kanana’n, “Apu, nu ininggaw ka uttu adina natoy si sunud ku.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mailan man Jesus si Maria un man-i-ibil padana pay sidat Judio un mampaibil un naitung-ud kan siya, amod dit sigab dit angos na kan nadaguwan kan dida.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Ot kanana kan dida un, “Kawad dit nangilbonan yu kan siya?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Nakaibil si Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Utdi kanan dadit Judio un, “Ilan yu ot amod din mampipiya na kan Lazaro!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Yoong kanan dat udum un, “Bokon kada siyatu dit tagu’n nampapiya’t dit nakuḻapa tagu? Ot apay impalubus na un natoy si Lazaro?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Utdi, amod uman dit sigab dit angos Jesus un kaysan sit nangilbonan da kan Lazaro un liyanga natubot si dakoḻa batu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Imbagan Jesus un, “Kaanon yu nat batu’n naitubot.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Kinnanan Jesus kan siya un, “Adik kad imbaga kan sika un, nu manuttuwa ka, mailam dit nakaskasdaawa pannakabalin Apudyus?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Utdi kinaan da dit tubot didit lobon ot nantangad si Jesus langit un kanana’n, “Yamanok Ama ta dingngoḻ nu ud sakon.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Tigammuk un kankanayuna dodongḻom sakon yoong ibagak tu maipagapu’t datu’n tagu’t tu daḻapnu manuttuwa da un imbaun nu ud sakon.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Abuson man Jesus ibaga di, nampakuya kanana’n, “Lazaro lumaksun ka!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Utdi, lummaksun si Lazaro utdit lobon un sissiya dat bugus na un naiputiput sidat ima kan iki na kan nabugus si pangyu dit muging na. Ot imbagan Jesus kan dida un, “Kaanon yu nat bugus na ot palubusan yu un manaḻan.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Sadat Judio un naibuḻun kan da Maria, innila da dit kingwan Jesus ot kaaduwan kan dida dat nanuttuwa kan siya.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Yoong sadat udum, ummoy da imbaga’t dat Fariseo dit kingwan Jesus.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ot sadat aappun di padi kan dat Fariseo, pinandadatdatong da dadit lalallakay da un mangipangat sit simbaan ot kanan dan, “Ngadan nat koon taku? Ta adu dan nakaskasdaawa impailan didi un tagu un am-amug.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nu patungadon taku ullawa, manuttuwa danat losana tagu kan siya kad, umoy dat apu taku’n iRoma yam-anon tun timplu kan ili taku.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Yoong inggaw osa’n mangngadan kan Caifas un siya’d kangattuwana padi utdiya tawon ot siya’d nangibaga un, “Naid tigatigammu yu!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Adiyu kad maawatan un unnay nat ossaana tagu un matoy nu sanat mayam-an nat sin-iliyan?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Bokona nanligwat sit kasomsomkan pay lawan ud Caifas dit imbaga na yoong gaputa siya’d kangattuwana padi utdiya tawon, impadtuna dit matoyan Jesus un mampooy sidat Judio.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ot bokona lawa’n sadat Judio nu adi matoy daḻapnu man-os-ossaan dadit nan-asiwaḻaka aanak Apudyus sidan nadumaduma’n ili.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ot manipud sidiya aḻgaw, nantutulagan daon un patoyon si Jesus.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ot siya’d gapuna un adinon Jesus nampappaila utdat Judio utdin Judea, nu adi kaysan sin Efraim un adani’t din disyerto ot siya’d ininggawan da pati utdat disipulus na.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Dandaniyon dit Piyestan di Nalausan ot adu dat tagu’n nanligwat si nadumaduma’n boboḻoy un nanagada ud Jerusalem ta umoy da koon dit kadawiyan da mandadaḻus sit daan dit piyesta.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Inainapon da si Jesus ot mampaim-imus da utdit mandatdatong da utdit timplu un kanan dan, “Ngadan nat makanan yu? Umoy kadnin si Jesus pay makapiyesta?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Imbilin dadit aap-apun di padi kan dat Fariseo utdat tagu un, nu awad makatigammu’t dit inggawan Jesus masapula ipatigammu na kan dida daḻapnu padokma da.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.