Atos 28
Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs NTLH
1 Utdit makatakdang kamiyon un kapkapiya natigammuwan mi un Malta dit ngadan dit pugu.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Laus dit nansasangailin dat umili’t di kan dikami. Nangwa da si apuy un man-aniduwan mi ta inluginaon dit udan kan amod dit kumog na.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Utdi, naninup pay si Pablo si simposota kayu ot intunguna’t dit apuy yoong nilumtaw dit nagita un uḻog gapu’t dit pudut ot simpit na dit iman Pablo ot adina mapkis.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Mailan man dadit umili’t di un igaw dit mantattayuna uḻog sidit iman Pablo kinnanan da si osaosa kan dida un, “Maid duwaduwa na un kumapatoy tuwa tagu, ta ulay nakalasat sin baybay adina nabutikan dit maidusa kan siya.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Yoong inwaḻsin ullawan Pablo dit uḻog sidit apuy ot naid pulus pinasigab na.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Uuwayon da un lumtog dit ima na onnu kakḻata lawa un matukasa matoy. Yoong utdit maid mauway da si mapasamak kan siya utdit masulit, naobos dit somsomok da payyan ot kanan da un apudyus si Pablo.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Sadit pita un adani’t dit naisadsadan mi, kuwan Publio un pangat sidiya pugu. Ot naanggom un namaḻnok kan dikami’t dit boḻoy da kan nanangaili kan dikami si tuḻu’n aḻgaw.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Naisammu un amod dit pudut dit aman Publio kan natili pay. Ummoy Pablo inila utdit kuwaltu na ot inluwaḻuwana. Maabus mana manluwaḻu inyagpad na dit imana utdit uḻun dit masakit ot dagusa kummiya.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Maipagapu’t diya napasamak, nan-idatong pay dat tagu utdat masakit kan siya ot pinapiya na dida.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ot adu dat intod da un pakdaw da kan dikami. Utdit manaḻan kamiyon pinabaḻunan dikami utdat singngadan na mana masapul mi.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Lumabas man tuḻu’n buḻana ininggawan mi utdi, nanlugan kami si osa’n bapul un iniinggaw pay sidiya pugu si timpun didiya ageled. Satuwa bapul nanligwat Alejandria ot naitikitik sidit uḻuwana dat nampingi un mangngadan si Castor kan Poloks.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Utdi, dummatong kami ud Siracusa ot ininggaw kami’t di si tuḻu’n aḻgaw.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Manipud sidi, intuluy mi un nambapul ot dummatong kami ud Regio. Mabigat man, manligwat daya dit bayogbog isunga indadawwos mi ot maikagwa’n aḻgaw man dummatong kami ud Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Utdit makatakdang kami insangkat mi dat susunuda manuttuwa ot inawis da dikami un makaigaw kan dida si sindumingguwan. Utdiyon nankiyang kami un ummoy Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Sadat manuttuwa ud Roma, nagngoḻan da un dumatong kami ot inummoy dikami inabat kan dida’t din ili un mangngadan Tendaan ud Appio. Sadat udum ummabat da pay sidin igawa mangngadan si Tuḻu’n Dadaggusan Dat Kakkaili. Mailan man Pablo dida nanyaman kan Apudyus ot napabos-oḻ dit angos na.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Utdit dummatong kami ud Roma, napalubusan si Pablo un umoy inggaw sit boḻoya piyaona yoong masapula awad suldadu si mangandog kan siya.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Lumabas man tuḻu’n aḻgaw inayagan Pablo dat pappangat di Judio utdiya igaw. Mandatdatong da man kinnanana kan dida un, “Susunuda Judio, naid basuḻ ku utdan kailiyan taku kan naid sinalungasing ku utdan ugali un tinawid taku utdat aappu taku. Yoong dinokmaanak sidat Judio ud Jerusalem asida inyawat sakon sidat iRoma.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Utdit bistigalonak sidat iRoma, naid maodasan da si gapun di mamatoyan da kan sakon ot piyaon da ud sakona wayawayaan.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Yoong gaputa umadin dadit Judio, kapilitan un kindaw ku un maiyoy tun kasuk kan Emperador, yoong bokona gaputa piyaok un pabasuḻon dan kailiyak pay lawan.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Siya’d gapuna un pinaayag ku dikayu ta mambabagbaga taku. Piyaok un ipatigammu kan dikayu un sat gapun tun maikikinnawadak, sat pammatik kan Jesus un siya dit namnama taku’n kaganakan Israel.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ot kanan da kan siya un, “Maid ud inawat mi si sulat ut nanligwat ud Judea si maipanggop kan sika kan naid pay sidan buḻuna nanligwat sidi ud nangipadamag onnu nangibaga si laweng un maipanggop kan sika.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Yoong piyaon mi un dongḻon nat kasomsomkam ta sanat tudtudu un uunnudom sugsuganggangon da utdat losana igaw.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Utdi, namili da si aḻ-aḻgawa mammimitingan da. Ot utdit dumtong diya aḻgaw aduadu dadit nandatdatong sidit ininggawan Pablo. Nampasin-aḻgaw inggana’t labi si Pablo un nangilawlawag kan dida’t dit mangiyapuwan Apudyus. Pinanoknokana manipud sidat lintog Moses kan dat ingkanglit dat propetan Apudyus un si Jesus dit Kristu daḻapnu awisona okyan dida un manuttuwa.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Inggaw da ud udum kan dida un naawisa nanuttuwa yoong sadat udum adi da.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ot kaysan da un nansisinnungbat pay lawan. Yoong utdit daan da un makaskasway imbagan Pablo un, “Tuttuwa pay an dit paimbagan Ispiritu Santu kan Isaias sidat aappu yu
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 un kanana’n,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Ta sadatu un tagu adi da un taḻon piyaona paitudtudu ot tinubot da dat inga da kan inuput da dat ata da ta tuwan kada lawa nu makaila da, makagngoḻ da, kan makaawat da ta adi da piyaona mangulin kan sakon daḻapnu papiyaok dida,’ ” kanan Apudyus.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ot inyanungus Pablo un kanana’n, “Ibagak kan dikayu un naibaunon sidan bokona Judio dit umoy mangitudtudutu utdit maipanggop sit managuwan Apudyus ot dumngoḻ da.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Gangputon man Pablo un ibaga tu nangkadaḻan dat Judio un ummamod dit sisinnungbat da.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Duwa’n dagun un ininggaw si Pablo utdit boḻoya inabangana ot naanggoma nanangaili utdat losana umoy kan siya gumiling.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Natuḻod un nan-iwalagawag kan dida utdit maipanggop sidit mangiyapuwan Apudyus kan intudtudu na dit maipanggop kan Apu Jesu Kristu ot naid osa si makaigimau kan siya.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.