Atos 27
Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs NVI
1 Utdit maikoddong dit aḻ-aḻgawa mambapulan mi un umoy ud Italia, naipaima si Pablo kan dat uduma baḻud kan Julio un osa’t dat opisyal dat bungguy dat suldadu un mangadan si “Man-aandogon di Emperador.”
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nanlugan kami utdit bapul un nanligwat Adrumeto un mansagsagana un manaḻan sidan gigillongan di bapul sidin probinsiya’d Asia. Kaysan kami ot buḻun mi si Aristarco un iTesalonica utdin probinsiya’d Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Mabigat man dummatong kami ud Sidon. Naanus si Julio kan Pablo ot pinalubusana un umoy na ilan dat gagayyom na utdi daḻapnu maitdan sidat masapul na.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Utdi, nambapul kami payyan manipud Sidon ot gaputa dupakon dikami utdit bayogbog nangoy kami utdin biik Chipre un maid bayogbog na.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Dinoḻmang mi din baybaya adani ud Cilicia kan Pamfilia ot dummatong kami ud Mira utdin Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Utdi, nangdas dit opisyal dat suldadu si bapul un nanligwat ud Alejandria un manaḻan ud Italia ot siya ud nangiluganana kan dikami.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nambanbannay dit bapul mi si piga’n aḻgaw ot nampaligat kami un dummatong sin adani’d Cinido. Ot gaputa nabayogbog, maid inon mi un umoy man-illong ot intuluy mi utdin biik Creta ot lummaus kami’d Salmon.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Nampaipaigid kami ot adu dat nampaligatan mi un dummatong sidit osa un igawa mangadanan si Nabaḻu’n Gigillongan di Bapul un adani’t din ili’n Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ot gaputa nabayag dit nataktakan mi, ga-oogyaton dit mambapul ta nagangputon dit Aḻ-aḻgawa Manlanganana Mangan. Utdi binagbagaan Pablo dida un kanana’n,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Bubuḻun, mailaka laweng ninon un ituluy taku’n mambapul ta adu un mayam-ana kalga kan ulay sanat bapul mayam-an ot maḻmos taku pay.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Yoong adin dit opisyal di suldadu pintog dit imbagan Pablo ta sad dingngoḻ naot dit kanan dit kapitan dit bapul kan sat singkuwa utdit bapul.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ot gaputa lawenga inggawan di bapul dit gigillongan si timpun di kukummogan, kaaduwan sidat nanlugan dit mamiya’n ituluy mi un mambapul ta padason mi un dumatong ud Fenix un ili’d Creta ta siya’d inggawan mi inggana’t magangput dit kukummogan. Awad gigillongan sidi un bokona nansangu utdin manligwatan bayogbog.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Utdit inggaw nakapsuta bayogbog un manligwat kapon daya, kanan nin dat tagu nu mabalin daona ituluy un mambapul. Ot impangatu da dat sanguḻ, asi miyon intuluy un nambapul un nampaipaigid sidin Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Yoong adina masulit dinumtong dit nabiloga bayogbog un nanligwat lagud sidit pugu.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Dinangkas na dit bapul ot gaputa maligatan kami un manupak sidit bayogbog, impalubus mi’l lawaon un sat bayogbog dit mangidaḻan sidit bapul.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Naidaḻatum kami utdit nasaḻ-inana biik dit bang-oga pugu un mangngadan Cauda. Utdi ingkalkaligatan mi un insap-aḻ dit bang-oga bangka utdit bapul daḻapnu Adina mayam-an.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Magangput mana maisap-aḻ dit bangka, tinakodan da dit bapul si dadakkoḻa lubid daḻapnu kumiddot. Utdiyon, gaputa kumimut da nu maisodsod sidit kalaganan sidin adani ud Sirte indoba da dit layab un mangitulung sidit bapul ot binay-an daon dit bapul un idaḻan dit bayogbog.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Nantulutuluy dit amoda bayogbog kan paḻuung ot mabigat man inlugi da un nan-idawat sidadit kalga.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Utdit maikatlu’n aḻ-aḻgaw nan-idawat daon sidat uduma alikam di bapul.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Ot piga-piga’n aḻgaw un adi kami nakaila si init onnu bituwon ta sad koona’n gumilog dit bayogbog aginggana’t naidon dit namnama mi un matagu.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Nabayaga adi kami nakakan ot summikad si Pablo utdit atubang un kinnana’n, “Bubuḻun, nu dingngoḻak okyan sidat imbagak un adi taku tengyan ud Creta maid okyan nayam-an kan nataḻak taku.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Yoong sinsatun, pabos-oḻon yu danat angos yu ta maid matoy si osa kan dikayu. Siya’l lawaot ta mayam-an tun bapul.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ta sat labi nampaila kan sakon dit anghel ud Apudyus un makin-tagu kan sakon kan siya’d daydayawok
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ot imbaga na un, ‘Adika kumimut Pablo, ta masapula mabistigal ka utdin atubang Emperador Caesar. Ot gapu’t dit kaasin Apudyus kan sika, matagu pay danat losana buḻun nu uttun bapul.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Siyadi bubuḻun, ot pabos-oḻon yu danat angos yu ta mantaḻgodak kan Apudyus ot maid duwaduwak un matungpal diya naibaga kan sakon.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Yoong masapula maisadsad tun bapul si osa’n pugu.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Duwa’n dumingguwan kamiyon un maipaḻupaḻuung sidit nabiloga bali utdin baybay Adriatico. Gawan labi man magiknan dadit gumabapul un adani kamiyon si taḻakdang.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Utdi iningos da dit kaadaḻom dit danum ot naodasan da un duwampuḻu’n dopa dit kaadaḻom na. Utdi iningos da payyan sit masulsulit ot simpuḻu ya lima’n dopaon dit kaadaḻom na.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Kummimut da nu maidongpaḻ dit bapul sidit kabattuwan ot sat kingwa da, inotdag da dat opata sanguḻ sidit ebot dit bapul daḻapnu adin dit bapul maligad ot inluwaḻu da un kumadda okyanon.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Sadat gumabapul piyaon da un butikan dit bapul ot inuyud da dit bangka utdit danum asida ag-agin un umoy man-idoba utdat sanguḻ sidit uḻun dit bapul.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Yoong imbagan Pablo utdit opisyal dat suldadu kan sidat suldadu un, “Nu adin datun gumabapul inggaw situn bapul, maid matagu kan dikayu.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Utdi pintod dat suldadu dat lubid un nangiyuyud sit bangka ot binay-an da un naipaḻuung.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Utdit dandani un kumadda imbagan Pablo un mangan da’l losan. Kanana un, “Duwa’n dumingguwanon un uuwayon yu un maikabas tun bali ot naid pulus nangan kan dikayu.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Sinsatun masapula mangan kayu ulay akita lawa daḻapnu awad ibilog yu. Ta maida taḻon maan-anu kan ditaku si ulay osa.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Maabus mana ibagan Pablo tu nangaḻa si tinapay ot nanyaman kan Apudyus un iillan da’l losan asina biniik ot nangan.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Utdi, kummiya dat angos da’l losan ot nangan da pay.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Duwanggasut si pitumpuḻu ya onom kami un losana ininggaw sidit bapul.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Utdit nabsug kami un losan indawat da dat awit un trigo utdit baybay daḻapnu lumangpaw dit bapul.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Utdit kumaddaon, adin dat gumabapul maimatunan dit igid baybay yoong inggaw naila da un tummaḻakdang un kalaglaganan ot nan-aampayunan da un nu mabalin siya’d mangisadsadan da utdit bapul.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Utdi, pintod da dit silun dat sanguḻ ot binay-an da dida un nilumnod sidit danum ot dagus paya inussagan da dat lubida nangitakod sidat tagwan sidit ebot dit bapul. Asida impangatu dit layab sidit uḻuwan dit bapul daḻapnu sadit bayogboga lawaon dit mangidaḻan sit bapul sidit igid.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Yoong naisadsad dit bapul sit lagan sidit daan na un makadatong sit igid ot naisuduk dit uḻuwana isunga adinaon makagidu ot sadit ebot na pay yinam-ayam-an dit nabiloga paḻuung.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Sadat suldadu pinanggop da un patoyon dat losana baḻud daḻapnu maid makatapug si mambutik.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Yoong sadit opisyal di suldadu inatipa na dida utdit panggop da ta piyaona un matagu si Pablo. Ot sad imbilin na utdat tagu un makatapug, umuna da un lumayug ot manapug da un tumakdang sidit igid.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ot sadat udum un adi ud makatapug maitungtung-ud da un mangangpaw sidat kayu un napkis sidit bapul. Siyatu ud kingwa mi un nakatakdang sidit igid ot losan kami’n natagu.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.