Atos 21
Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs NTLH
1 Utdi, nampalang kami utdat manuttuwa ot nambapul kamiyona nandadawwos Coos. Mabigat man dintong mi ud Rodas ot manipud sidi ummoy kami’d Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Utdi insangkat mi ud osa’n bapul un manaḻan Fenicia ot siya’d nambapulan mi un kaysan.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Utdit dumatong kami si igawa nangtapan mi ud Chipre, ingkaḻwes mi utdin kapon daya na agingga’t dintong mi din probinsiya’d Siria. Tummakdang kami’t din Tiro ta man-idoba dit bapul sidat awit na.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ininap mi dat manuttuwa’t di ot nakaigaw kami kan dida si sindumingguwan. Utdiya ininggawan mi kan dida, imbabagga da kan Pablo un Adina umoy ud Jerusalem ta siya’d impatigammun Ispiritu Santu kan dida.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Yoong madtong man dit aḻgawa manaḻnan mi, nanlakkat kami daḻapnu ituluy mi dit daddaḻan mi. Losan dat manuttuwa pati utdat aassawa kan aabeng da un ummoy namalisgud kan dikami inggana’t dit lasin dit ili. Dumatong kami man sit dupit dit baybay nampalintumong kami’n losana nanluwaḻu.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Utdiyon nanlugan kami’t dit bapul ot nangulin da payon sidat boboḻoy da.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Manipud Tiro intuluy mi un nambapul aginggana’t dummatong kami’t din Tolemaida. Biniling mi dat manuttuwa’t di ot nakaigaw kami kan dida si sin-aḻgaw.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Utdit mabigat nambapul kami payyan ot dummatong kami ud Cesarea. Tummakdang kami ot ummoy kami nakaigaw sit boḻoy ud Felipe un osa’n mangiwalwalagawag sidit Nabaḻu’n Damag. Siya’d osa utdat pitu’n laḻaki un napili utdin Jerusalem.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Inggaw da ud opata bababbaḻasang un abeng na un propetan Apudyus.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Utdiya ininggawan mi si piga’n aḻgaw dummatong tun osa’n man-uugudon un mangngadan kan Agabo un nanligwat Judea.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ummoy kan dikami ot innaḻa na dit gakos Pablo asinapiningil pay lawan dat iki na kan ima na ot kinnanana’n, “Satu dit kanan ud Ispiritu Santu un, ‘Kama’t tu ud mampipingil dan Judio ud Jerusalem sidit sin-gakos situ asida ipaima utdan bokona Judio.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Utdit magngoḻ mi tu, nakapangpangngaasi kami kan dat tagu’t di un adin okyanon Pablo umoy ud Jerusalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Yoong summungbat si Pablo un, “Apay gaibilan kayu un kama’t tu un pasigabon yu tun angos ku? Bokona lawa’n nakasaganaak un mapingil sidin Jerusalem nu adi nakasaganaak pay un mapatoy sidi maipagapu kan Apu Jesus.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ot gaputa adina mabagaan, inggongda mi ot imbaga mi ullawa un, “Sat piyaon ud Apu ud matungpal.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Lumabas man ud piga’n aḻgawa ininggawan mi utdi, insagana mi dat masapul mi ot intuluy mi un ummoy ud Jerusalem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Inummoy pay kan dikami dat piga’n manuttuwa’n iCesarea ot intuḻud dikami utdit mandagusan mi un boḻoy Mnason un iChipre un osa utdat nabayagona manuttuwa.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Utdit dummakngan mi ud Jerusalem, nantattaḻok dat manuttuwa un namadatong kan dikami.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Mabigat man naitung-ud si Pablo kan dikami un umoy namiling kan Santiago. Ot dintong mi dat losana lalallakay dat manuttuwa’t di.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Maabus man un kumustaon Pablo dida, imbaga na kan dida dat losana kingkingwan Apudyus sidat bokona Judio maipagapu’t dit nanudtuduwana kan dida.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Magngoḻ da man dat impadamag na indaydayaw da si Apudyus.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Nagngoḻan da un itudtudum kanu utdat Judio un inggaw sit boboḻoy dat bokona Judio un umadsan da dit lintog Moses. Ibagbagam kanu pay un Adina masapula matuḻgiyan dat aabeng da kan ulay adi da uunnudon dat ugali taku.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Ot ngadan nat koonon? Maid duwaduwa na un matigammuwan da un summaaḻ kaon.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Isunga koom tu un ibaga mi. Antu da ud opata laḻaki un nansapata kan Apudyus.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Maibuḻun kaon kan dida utdin timplu un umoy mangwa utdit kadawiyana mandadaḻus. Ibayadam didaon sidat mabayadan daḻapnu mabalin daon un mampapulug. Ot siya ud manigammuwan di losan un maid katuttuwaan dat dingngoḻ da un maipanggop kan sika nu adi gasissiya ka un manutungpal sidat lintog Moses.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Yoong sidat bokona Judio un manuttuwa impaw-itan miyon dida si sulat un mangibilin kan dida un adi da mangan si makan un naidatun sidan sinan-apudyus onnu daḻa onnu ayam un napsoḻ kan adi da sog-onon dat bokona asawa da.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ummampayun si Pablo ot utdit mabigat indallay na dat opata laḻaki utdit timplu ot naidoga un nangilugi utdit kadawiyana koko-on daḻapnu madaḻusan da. Utdiyon, nilumnok un ummoy nangipatigammu’t dit padi nu kapiga dit magangputan dit madaḻusan da kad makwa dit datun di kada-osa kan dida.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Dandani mana magangput dit naituding un pitu’n aḻgaw, inggaw da ud Judio un iyAsia un nakaila kan Pablo utdit timplu. Ot ginaygay da dat tagu un makasuḻag kan Pablo ot dinokmaan da.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Impappakuy da un, “Kabbuḻunana Judio tumuḻung kayu! Ta antuwon dit tagu un mandakdakdak sida’l losana igaw un mangitudtudu’t dat losan un naidon selbin dat ugali taku’n Judio kan sat lintog Moses padana pay ta dinimok na tun nasantuwana timplu ta nangilnok sidat bokona Judio.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Imbaga da tu ta naila da si Pablo utdin Jerusalem un naibuḻun si bokona Judio un iyEfeso un mangngadan si Trofimo. Ot sat somsomok da innilnok na utdit timplu.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Utdi, nabukaḻ dat losana tagu’d Jerusalem ot nanggugunod da un ummoy nanokma kan Pablo. Linagayad da un inlaksun sidit timplu asida dagusa inyonob dit timplu.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Patoyon okyanon dat tagu si Pablo, yoong inggaw ummoy nangipadamag sidit ap-apun dat suldadu’d Roma un nagulu ud Jerusalem.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Utdi, dagusa nangayag dit ap-apu utdat oopisyal kan pati utdat suldadu da ot nanukḻus da un inummoy sit kawadan dat tagu. Mailan man dat tagu’t di dit ap-apu kan dat suldadu na inillongan da un manabisabid kan Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Utdi, kummatam dit ap-apun di suldadu ot inaḻa na si Pablo un pinapingil sidat suldadu na si duwa’n kinawad. Utdiyon inimusana dat tagu un kanana’n, “Ngadan dituwa tagu? Ngadan dit kingwa na?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Summungbat da un gapappakuyana nadumaduma dit sungbat da. Gaputa amod dit damit da, adin dit ap-apun di suldadu masinog nu singngadan dit gattoka napasamak ot binilin na dat suldadu na un idallay da si Pablo utdit kampu da.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Utdit dakngon da dit aḻdan intayag dat suldadu un nangawit kan Pablo un nangilnok kan siya gapu utdit amoda suḻag dat tagu.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ta gapappakuyan da un maitungtung-ud un kanan da un, “Patoyon taku.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Utdit ilnok da okyanon si Pablo utdit kampun dat suldadu imbagan Pablo utdit ap-apu un, “Antu okyan ibagak kan sika nu mabalin?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Bokon kad nin un sika dit iyEgipto utdit adi payyan nasulit un gummusuḻ sit gubilnu ot impangat na dat opata libu’n tulisan un ummoy sit igaw un maid tagtagguwan?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Summungbat si Pablo un, “Bokona sakon. Judiowak un iTarso un mandindinamaga ili’t din probinsiya’d Cilicia. Pangaasim ud ta mampalawagak sidan tagu.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Utdi, pinalubusan dit ap-apun di suldadu ot summikad si Pablo utdit palikad dit aḻdan asina intayag dit ima na un nampaginok sidat tagu. Guminok da man nambagbaga kan dida utdit ugud da un Hebreo.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.