Atos 16

Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Inummoy da Pablo ud Derbe asida kingwanan Listra ot inggaw osa’n manuttuwa’t di un mangngadan Timoteo. Judio dit ina na kan manuttuwa pay, yoong Griego dit ama na.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Taḻona nabaḻbaḻu ud kaugudan Timoteo utdat manuttuwa’d Listra kan Iconio.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Ot piyaon Pablo un idallay si Timoteo ta buḻun da. Ot gaputa tigammun dat losana Judio utdi un Griego dit amana, pinatuḻgiyana.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Utdiyon, kada ili un ummoyan da, impatigammu da utdat manuttuwa dat bilin un nan-aanamungan dadit apostoles kan dat lalallakay ud Jerusalem daḻapnu unudon da.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Utdi, napabilog dit pammatin dat manuttuwa ot inaḻgawa umaduadu da.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Utdi, dinakdak da Pablo din lakub Frigia kan Galacia ta adin Ispiritu Santu pinalubusan dida un man-iwalagawag sidit Nabaḻu’n Damag sidin probinsiya’d Asia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Utdit dakngon da din boddong Misia pinadas da un lumnok sin Bitinia yoong adin payyan dit Ispiritun Apu Jesus dida pinalubusan.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Isunga linausan da ud Misia ot nangkaw-as da un kaysan Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ot lumabi man, nailan Pablo si kama’t in-inop ud osa’n laḻaki un iMacedonia un sumisikad kan makapangpangngaasi kan siya un kanana’n, “Mangaasi ka ud ta umoy ka uttun Macedonia ta tuḻungan dikami.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Apaman un maabus diya kama’t in-inop ud Pablo, naawatan mi un piyaon Apudyus un umoy mi iwalagawag dit Nabaḻu’n Damag sidat tagu’d Macedonia ot dagus kami un nanlakkat.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Nambapul kami manipud Troas ot nandawos kami ud Samotracia asi mi ingkaw-as ud Neapolis sit mabigat.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Manipud sidi, nanaddaḻan kami un kaysan ud Filipos un dakoḻana ili’t din distritun di Macedonia kan sinakup di Roma. Ininggaw kami’t diya ili si piga’n aḻgaw.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Utdit aḻ-aḻgawa iillongan lummaksun kami’t dit lasin didiya ili utdit dupit dit wangwang ta siya kanu’d kawadan dit luluwaḻuwan. Nantupak kami ot nakabagbaga kami utdat naammunga babai un dintong mi.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Osa utdat mandodongngoḻ kan dikami ud mangngadan si Lydia un iTiatira un manlakḻaku si nangingina un luput kan osa’n mandaydayaw kan Apudyus. Impakaawat Apudyus dat imbagbagan Pablo ot nanuttuwa.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Utdi, nampabunyag si Lydia pati utdat losana kabboḻoy na. Maabus man, inawis na dikami un kanana’n, “Nu ibilangak un gattoka manuttuwa utdit Apu, umoy taku’t din boḻoy mi.” Ot impapilit na un indallay dikami.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Sin-aḻgawan un ummoyan mi utdit igawa luluwaḻuwan, inabat dikami si puyunga baḻasanga sinakayan di nadadaga ispiritu ot makwa na ud mampadtu. Adu dit mapilak dit apuwona utdit mampadpadtuwana.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Tinungtung-ud na dikami kan da Pablo un mampappakuya kanana’n, “Babbaun dit kangattuwana Apudyus datu un tagu ot ipatigammu da kan dikayu nu in-inon Apudyus managu kan dikayu.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Piga’n aḻgawa siya’d kingkingwa na di aginggana’t adin Pablo nakaanus ot sininagung na dit baḻasang asina kinnanan sit nadadaga ispiritu un, “Bilinok sika utdin ngadan Apu Jesu Kristu, lumaksun ka utnata baḻasang.” Ot dagusa lummaksun dit nadadaga ispiritu.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Yoong utdit mailan dat apuwona un maidon dit mamilakan da, dinokmaan da da Pablo kan Silas ot linagayad da dida un indallay sit palasaan un indatag sidat opisyal didiya ili.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ot imbaga da kan dida un, “Judio datu ot umoy da manggulu uttun ili taku.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Itudtudu da dat kadawiyan da un adin dit lintog taku’n iRoma ipalubusa unudon taku.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Utdi, naidoga pay dat adu’n tagu un namabpabasuḻ kan da Pablo kan Silas ot binelken dat opisyal un pinantiway dida asida dida pinasabid.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Magangput man un sabisabidan da dida paimpabaḻud da dida ot binilin da dit man-aandog un taḻona aandogana dida.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Utdit maawat dit man-aandog dit bilin indallay na dida utdit daḻodaḻom dit babaḻḻudan asina ginilpit dit iki da si tolosu un kayu.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Manggawa man dit labi, manlulluwaḻu da Pablo kan Silas kan mangkankanta da un mandaydayaw kan Apudyus un dodongḻon dat uduma baḻud dida.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Yoong kakḻata lawa un nabilobilog dit lunig un nangiyugayug sidit babaḻḻudan ot naligad dat pannan na. Ot dagusa nabuktan dat losana sooban kan napkis dat kinawad sidat losana baḻud.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Utdi, napukaw dit man-aandog ot nailana un nabuktana losan dat sooban dit babaḻḻudan ot kanana nu nambutik dat losana baḻud. Utdi, sinukmut na dit ispada na ta patoyona okyanon dit long-ag na pay lawan.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Yoong impakuy Pablo un, “Adim pasibgan nat long-ag nu ta antu kami’l losan situ.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Utdi, nampaidatong dit man-aandog si silaw ot dagusa nilumnok sidit babaḻḻudan ot inummoy nampalintumong sit atubang da Pablo kan Silas un mamilpilpil ta amod dit kimut na.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Utdiyon inlaksun na dida ot inimus na kan dida un, “Apu, ngadan nat masapula kook daḻapnu taguwonak kan Apudyus?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ot kinnanan da kan siya un, “Manuttuwa ka kan Apu Jesus ot taguwon dika kan Apudyus kan pati utdat kaboḻoy nu.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Utdi, intudtudu da dit ugud maipanggop kan Apu Jesus kan dida un losana mangkakabboḻoy.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Utdi payona gawan labi indallay dit man-aandog dida sit kawadan dit danum ot binuḻuwana dit sugat da. Ot maabus man di, nampabunyag dit man-aandog kan dat losana kaboḻoy na.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Utdiyon indallay na da Pablo kan Silas sidit boḻoy da ot sinunadana dida si kinan da. Ot amod dit taḻok dit man-aandog kan dat kaboḻoy na ta manuttuwa daon kan Apudyus.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Mabigat man imbilin dat opisyal di Roma utdat pulis un umoy da ibaga’t dit man-aandog un, “Pawayaam danata tagu.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Utdi imbagan dit man-aandog sit babaḻḻudan kan Pablo un, “Imbilin dat opisyal mi un wayaak dikayu kan Silas. Mabalin yuwona manaḻan un kapkapiya.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Yoong imbagan Pablo utdat pulis un, “Bokona napanoknokana nakabasuḻ kami yoong pinasabid dikami’t dit atubang di adu’n tagu. Romano kami yoong paimbaḻud dikami ot sinsatun ilimod daon un padaḻnon dikami. Adina makwa nat! Masapula sadat opisyal di Roma ud umoy situ mangilaksun kan dikami.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Utdi, impadamag dat pulis dit imbagan Pablo utdat opisyal di Roma ot magngoḻ da man un tagu’n di Roma da Pablo kan Silas, kummimut da.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Ot inummoy da nampakpakaoli kan dida utdit kingwa da. Inlaksun da dida’t dit babaḻḻudan ot imbaga da kan dida un tengyan da di un ili.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Utdiyon lummaksun da Pablo kan Silas sidit babaḻḻudan ot nandawos da utdit boḻoy Lydia. Ot utdit naila da dat susunuda manuttuwa binagbaga da dida si nampabos-oḻ sit somsomok da asida kaysan.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.