João 11

Minimib NT (KMH_MIN) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Karɨp tɨrɨg tɨroŋ Betani nɨb bɨ alap tap gak; yɨb ne ak Lasaras. Bɨ nɨbak, nɨnai ne omal mɨdölɨgɨpir; alap Maria, alap Mata.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Maria me, Jisas nop tob kɨd ne ak wel soŋ gɨ ñɨl, kɨmkas ne dɨ lɨg gɨ yokak bin nɨbak. Nɨmam ne Lasaras tap gak.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Lasaras nɨnai mal Jisas nop mɨnɨm pɨŋɨl yokɨl agrek, “Bɨ Kɨb! Bɨ mɨdmagɨl nak ak tap gɨp,” agrek.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Pen Jisas mɨnɨm ag yokrek nɨbak nɨŋɨl agak, “Ne tap gɨp pen pɨs nep ma kɨmnɨgab. Pen God ne ke nɨŋɨp rek, ne kɨlɨs ke ne gek, bin bɨ okok God yɨb ne ak abe, God Ñɨ yɨb ne ak abe agel ar amnɨgab, agɨl, gak,” agak.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jisas ne Mata, nɨnai ne Maria, nɨmam nɨri Lasaras kɨrop yakam mɨdmagɨl lolɨgɨp.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Pen Lasaras tap gak mɨnɨm nɨbak nɨŋɨl, Jisas nop nɨŋnɨg kasek ma amnak; karɨp lɨm mɨdek sɨŋak ñɨn omal sek mɨdek.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Ñɨn omal yapek, bɨ ne okok kɨrop agak, “Karɨp lɨm Judia adɨk gɨ amnɨn,” agak.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Nɨb agek, bɨ ne okok aglak, “Mɨnɨm ag ñeb bɨ. Tol won ak nep, bɨ Juda okok nep kab ju paknɨg gelak ak pen nak kauyaŋ karɨp lɨm nɨbak adɨk gɨ amnɨg geban aka?” aglak.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Agelak, Jisas agak, “Nɨbi nɨpɨm, ñɨn nokɨm alap, aua aknɨb umɨgan alaŋ nep mɨdeb. Bin bɨ melɨk sek ajenɨgal okok, lɨm dai melɨk nɨbak melɨk ñek, tap ognap kɨrop lɨ dɨl amek ma ap yap paknɨgal.
9 Jesus respondeu:
10 Pen bin bɨ kɨslɨm eyaŋ ajenɨgal okok, melɨk kɨri ma mɨdek, tap ognap kɨrop lɨ dɨl amek ap yap paknɨgal,” agak.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Jisas nɨb agɨl, mɨnɨm alap sek kɨrop agɨl agak, “Bɨ nɨŋeb cɨn Lasaras wɨsɨn kɨneb; pen yad amɨl nop agen warɨk onɨgab,” agak.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Agek, bɨ ne okok pen aglak, “Bɨ Kɨb. Ne wɨsɨn kɨneb, apan rek, komɨŋ lɨnɨgab,” aglak.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jisas ne Lasaras bɨr kɨmɨb ak nɨŋɨl, “Lasaras wɨsɨn kɨneb,” agak. Pen bɨ ne okok Jisas mɨnɨm ne nɨŋɨl, Lasaras yokop wɨsɨn kɨneb, agɨl gos nɨŋlak.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Bɨ ne okok ma nɨŋep ar mɨdelak nɨŋɨl Jisas kɨrop mɨseŋ agɨl agak, “Lasaras bɨr kɨmɨb.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Pen yad Lasaras eip ma mɨdenek kɨmɨb ak, nɨbep nen agɨl mɨñ mɨñ gɨpin. Nɨb gɨp ak me, nɨbi mɨnɨm yad nɨŋ dɨnɨmɨb rek lɨp. Pen Lasaras mɨdeb sɨŋak amnɨn,” agak.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Agek, Tomas Didimas ne Jisas bɨ ne ognap okok kɨrop agak, “Cɨn magɨlsek mɨnɨm ag ñeb bɨ cɨn eip karɨp lɨm Judia amon, nop ñag pak lɨl, cɨnop abe ñag pak lɨnɨmel,” agak.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Pen kɨri karɨp tɨrɨg tɨroŋ Betani amjakelak, bin bɨ okok Jisas nop aglak, “Lasaras kɨmak tɨgel gɨnok, ñɨn omal omal padɨkɨp,” aglak.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Pen karɨp tɨrɨg tɨroŋ Betani nɨbak, Jerusalem maŋ sɨŋak, kilomita aknɨb omal nokɨm rek nep mɨdolɨgɨp rek me,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Lasaras kɨmek, Juda bin bɨ koŋai nep apɨl, Mata Maria air mal yɨmɨg nɨŋɨl sɨl magɨl ag mɨdelak.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Pen Jisas apeb, agel, Mata nɨŋɨl, nɨnai Maria nop karɨp ak kɨrɨg gɨl, am Jisas nop nɨŋnɨg amnak.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mata ne am Jisas nop nɨŋɨl agak, “Bɨ Kɨb. Nak aul mɨdebnap, mam yad Lasaras ma kɨmbkop.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Pen yad nɨpin, mɨñi nak God nop tap tari ag nɨŋenɨgan ak, agnɨgan rek gɨnɨgab,” agak.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Agek, Jisas agak, “Namam kauyaŋ warɨknɨgab,” agak.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Agek, Mata agak, “Yad nɨpin mɨnɨm kɨb agep ñɨn ak warɨknɨgab,” agak.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Agek, Jisas agak, “Yad ke gen bin bɨ warɨknɨgal; yad ke gen bin bɨ komɨŋ mɨdenɨgal. Bin bɨ yɨp nɨŋ dɨl kɨmnɨgal okok, komɨŋ mɨdenɨgal.
25 Então Jesus afirmou:
26 Bin bɨ komɨŋ mɨdɨl yɨp nɨŋ dɨnɨgal okok, ma kɨmnɨgal; per nep per nep komɨŋ mɨdenɨgal. Mɨnɨm agebin nɨbaul nɨŋ dɨpan aka mer?” agak.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Jisas nɨb agek, Mata agak, “Bɨ Kɨb. Yaue, yad nɨŋ dɨpin, nak me Krais ak, God Ñɨ ne lɨm wagɨn aul onɨgab, agölɨgɨpal ak nep,” agak.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Mata mɨnɨm nɨbak agɨl, karɨp adɨk gɨ amɨl, nɨnai ne Maria nop tɨmɨd wagɨn okok mɨmɨg tɨkɨl agak, “Mɨnɨm ag ñeb bɨ bɨr owɨp; nep akal agɨl ag nɨŋeb,” agak.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria mɨnɨm nɨbak nɨŋɨl kasek warɨkɨl, Jisas nop nɨŋnɨg amnak.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Pen Jisas karɨp tɨrɨg tɨroŋ Betani bɨr ma owak; Mata nop nɨŋak mɨgan nɨb sɨŋak nep mɨdek.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Maria ne nɨg kasek amek, Juda bin bɨ nop eip karɨp mɨgan mɨdelak okok ag nɨŋlak e, cɨp tɨgel adaŋ sɨl agnɨg ameb, agɨl, amek nɨŋlɨg gɨ sain amnɨlak.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Maria am Jisas nop nɨŋɨl, mɨdek tob wagɨn sɨŋak mapɨk yɨmɨl agak, “Bɨ Kɨb, nak sɨŋaul mɨdebnap, mam yad ma kɨmbkop!” agak.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Pen Maria abe, Juda bin bɨ ne eip olak okok abe sɨl agelak ak nɨŋɨl, Jisas gos cɨbur mɨdmagɨl ne mapɨn kɨb yɨb gak.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Nɨb gek, Jisas agak, “Nop tɨgel gɨpɨm akal?” agak. Agek aglak, “Apek am nɨŋɨn,” aglak.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jisas udɨn ñɨg yowak.
35 Jesus chorou.
36 Jisas udɨn ñɨg yapek ak nɨŋɨl, Juda bin bɨ okok nɨŋɨl aglak, “Nɨŋɨm! Lasaras nop mɨdmagɨl yɨb lɨp!” aglak.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ognap pen aglak, “Ne bɨ udɨn kwoi gak ak nop gek udɨn ñɨl nɨŋak rek, tari gɨnɨg tap bɨ nɨbaul nop gak ak gek komɨŋ ma lak?” aglak.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Pen Jisas kauyaŋ gos cɨbur mɨdmagɨl ne mapɨn kɨb yɨb nɨŋɨl, Lasaras nop tɨgel gɨlak mɨgan ak amjakak. Cɨp tɨgel gɨlak nɨbak, kab mɨgan alap tɨgel gɨlak; pen kab kɨb alap dɨ kɨjoŋ pɨlɨŋ gel mɨdek.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Pen Jisas bɨ okok agak, “Kab ak dɨ yokɨm,” agak. Jisas nɨb agek, bɨ Lasaras kɨmak nɨbak nɨnai ne Mata agak, “Bɨ Kɨb, cɨp ak kɨmek tɨgel gɨnok, ñɨn omal omal padɨkɨp ak, ki tɨmel yɨb onɨgab,” agak.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Agek, Jisas pen agak, “Nep tari agesin? Nep apin, ‘Yɨp nɨŋ dɨ mɨdɨl me, God kɨlɨs ne ke nɨŋnɨgan,’ apin,” agak.
40 Jesus respondeu:
41 Nɨb agek, kab ak dɨ yokel, Jisas kɨlan gɨ nɨŋɨl agak, “Bapi, yad nep ag nɨŋen yɨp nɨpan ak, nep tep agebin.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Yad nep ag nɨŋen yɨp per nɨpan ak bɨr nɨpin ak pen mɨnɨm agebin nɨbaul, bin bɨ sɨŋaul warɨk mɨdebal okok, nak nep yɨp ag yokek onek ak kɨri nɨŋ dɨnɨmel, agɨl, agebin,” agak.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Jisas nɨb agɨl, meg mɨgan dap ranɨl agak, “Lasaras, nak mɨs aul owan e!” agak.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Agek, walɨj ñɨn tob nop kom kam sɨlokɨl, nabɨc meg mɨgan walɨj kom kam gɨl, dam tɨgel gɨlak walɨj okok, nɨg gɨl mɨdek nɨŋlɨg gɨ, cɨp se par ak warɨkɨl walɨj sek kom kam gɨl mɨs owak. Apek, Jisas bɨ okok kɨrop agak, “Walɨj nop kom sɨlokpɨm okok wɨsɨb yokem amnaŋ,” agak. Agek, agak rek gɨlak.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Juda bin bɨ Maria nop nɨŋnɨg olak nɨb okok, Jisas Lasaras nop gek warɨkak ak nɨŋɨl, bin bɨ koŋai nep Jisas ne Krais ak, agɨl, nop nɨŋ dɨlak.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Pen ognap adɨk gɨ bɨ Perisi mɨdelak sɨŋak amɨl, Jisas gak nɨbak kɨrop ag ñɨlak.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ag ñelak, bɨ Perisi okok abe, bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, kɨri Juda Kansol mɨnɨm tɨg asɨk lölɨgɨpal bɨ kɨb okok kɨrop sɨk agel, am mogɨm gelak, kɨrop aglak, “Bɨ nɨbak tap ma gep koŋai nep geb ak, cɨn tari gɨn?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Cɨn nɨŋɨl kɨrɨg gon, ne ar nɨbak nep gek amek, bin bɨ magɨlsek nop nɨŋ dɨl, kiŋ kɨb cɨn, agenɨgal ak, Rom bɨ kɨb okok apɨl, God sobok gep karɨp cɨn ak gɨ tɨmel gɨl, cɨnop Juda bin bɨ gɨ tɨmel gɨl, gɨnɨgal,” aglak.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Pen mɨ nɨbak nep, bɨ alap nop ag lel, ne bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb ak mɨdek. Bɨ nɨbak yɨb ne Kaiapas. Ne mogɨm gelak nab ak mɨnɨm agɨl agak, “Nɨbep gos ma lɨp.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Yad nɨbep agebin, bɨ nokɨm alap kɨmek cɨn magɨlsek komɨŋ amnɨgabɨn ak tep; cɨn magɨlsek kɨmnɨgabɨn ak tɨmel,” agak.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Kaiapas ne mɨnɨm agak nɨbak, ne ke ma agak; ne bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb mɨ nɨbak mɨdek rek, ne tap tari tari kɨsen gɨnɨgab okok gos nɨŋɨl, Jisas ne Juda bin bɨ okok kɨrop nen agɨl kɨmnɨgab, agɨl, mɨnɨm nɨbak agak.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Pen Juda kai kɨrop nep mer; bin bɨ God ñɨ pai ne dɨnɨg geb okok magɨlsek dɨ jɨm ñɨl lek, wagɨn ne nokɨm yɨb mɨdenɨgal, agɨl, kɨmnɨgab, agak.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Nɨb ak, ñɨn nɨbak wagɨn gɨl, Juda bɨ kɨb nɨb okok Jisas nop titi gɨl ñag pak lɨn, agɨl, per nep mɨnɨm nɨbak nep ag amɨl apɨl gɨ mɨdelak.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Juda bɨ kɨb okok Jisas nop ñag pak lɨnɨg gelak ak nɨŋɨl, Jisas ne karɨp lɨm kɨri Judia nab sɨŋak mɨseŋ ma tagolɨgɨp; ne bɨ ne okok eip karɨp lɨm Judia sɨŋak ju am Epraim taun amjakɨl, mɨñ mab kab nep mɨdolɨgɨp gol sɨŋak mɨdelɨgɨpal.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kɨb kɨri ak ulep ulep gek nɨŋɨl, bin bɨ koŋai nep karɨp lɨm kɨri ke okok kɨrɨg gɨl, cɨn God udɨn yɨrɨk bin bɨ tɨd tep mɨdɨl, Pasopa tap ñɨŋɨn, agɨl, wög ar kɨri bɨrarɨk okok gölɨgɨpal rek gɨnɨg Jerusalem amnɨlak.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Kɨri Jerusalem apjakɨl, Jisas nop pɨyo nɨŋ mɨdelak. Kɨri amɨl God sobok gep karɨp ñɨlɨk mɨgan ak mɨdɨl, Jisas akal, agɨl, pen ag nɨŋ pen ag nɨŋ gɨl aglak, “Nɨbi tari gos nɨpɨm? Ne Pasopa ñɨn aul onɨgab aka mer?” aglak.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Pen God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, bɨ Perisi okok abe, mɨnɨm alap aglak, “Bin bɨ alap Jisas nop nɨŋonɨmɨŋ ak, ne ap cɨnop agenɨgab, cɨn am nop dɨ cɨcɨ lɨn,” aglak.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.