João 11

Minimib NT (KMH_MIN) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Karɨp tɨrɨg tɨroŋ Betani nɨb bɨ alap tap gak; yɨb ne ak Lasaras. Bɨ nɨbak, nɨnai ne omal mɨdölɨgɨpir; alap Maria, alap Mata.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria me, Jisas nop tob kɨd ne ak wel soŋ gɨ ñɨl, kɨmkas ne dɨ lɨg gɨ yokak bin nɨbak. Nɨmam ne Lasaras tap gak.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lasaras nɨnai mal Jisas nop mɨnɨm pɨŋɨl yokɨl agrek, “Bɨ Kɨb! Bɨ mɨdmagɨl nak ak tap gɨp,” agrek.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Pen Jisas mɨnɨm ag yokrek nɨbak nɨŋɨl agak, “Ne tap gɨp pen pɨs nep ma kɨmnɨgab. Pen God ne ke nɨŋɨp rek, ne kɨlɨs ke ne gek, bin bɨ okok God yɨb ne ak abe, God Ñɨ yɨb ne ak abe agel ar amnɨgab, agɨl, gak,” agak.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jisas ne Mata, nɨnai ne Maria, nɨmam nɨri Lasaras kɨrop yakam mɨdmagɨl lolɨgɨp.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Pen Lasaras tap gak mɨnɨm nɨbak nɨŋɨl, Jisas nop nɨŋnɨg kasek ma amnak; karɨp lɨm mɨdek sɨŋak ñɨn omal sek mɨdek.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ñɨn omal yapek, bɨ ne okok kɨrop agak, “Karɨp lɨm Judia adɨk gɨ amnɨn,” agak.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Nɨb agek, bɨ ne okok aglak, “Mɨnɨm ag ñeb bɨ. Tol won ak nep, bɨ Juda okok nep kab ju paknɨg gelak ak pen nak kauyaŋ karɨp lɨm nɨbak adɨk gɨ amnɨg geban aka?” aglak.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Agelak, Jisas agak, “Nɨbi nɨpɨm, ñɨn nokɨm alap, aua aknɨb umɨgan alaŋ nep mɨdeb. Bin bɨ melɨk sek ajenɨgal okok, lɨm dai melɨk nɨbak melɨk ñek, tap ognap kɨrop lɨ dɨl amek ma ap yap paknɨgal.
9 Jesus respondeu:
10 Pen bin bɨ kɨslɨm eyaŋ ajenɨgal okok, melɨk kɨri ma mɨdek, tap ognap kɨrop lɨ dɨl amek ap yap paknɨgal,” agak.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jisas nɨb agɨl, mɨnɨm alap sek kɨrop agɨl agak, “Bɨ nɨŋeb cɨn Lasaras wɨsɨn kɨneb; pen yad amɨl nop agen warɨk onɨgab,” agak.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Agek, bɨ ne okok pen aglak, “Bɨ Kɨb. Ne wɨsɨn kɨneb, apan rek, komɨŋ lɨnɨgab,” aglak.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jisas ne Lasaras bɨr kɨmɨb ak nɨŋɨl, “Lasaras wɨsɨn kɨneb,” agak. Pen bɨ ne okok Jisas mɨnɨm ne nɨŋɨl, Lasaras yokop wɨsɨn kɨneb, agɨl gos nɨŋlak.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Bɨ ne okok ma nɨŋep ar mɨdelak nɨŋɨl Jisas kɨrop mɨseŋ agɨl agak, “Lasaras bɨr kɨmɨb.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Pen yad Lasaras eip ma mɨdenek kɨmɨb ak, nɨbep nen agɨl mɨñ mɨñ gɨpin. Nɨb gɨp ak me, nɨbi mɨnɨm yad nɨŋ dɨnɨmɨb rek lɨp. Pen Lasaras mɨdeb sɨŋak amnɨn,” agak.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Agek, Tomas Didimas ne Jisas bɨ ne ognap okok kɨrop agak, “Cɨn magɨlsek mɨnɨm ag ñeb bɨ cɨn eip karɨp lɨm Judia amon, nop ñag pak lɨl, cɨnop abe ñag pak lɨnɨmel,” agak.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Pen kɨri karɨp tɨrɨg tɨroŋ Betani amjakelak, bin bɨ okok Jisas nop aglak, “Lasaras kɨmak tɨgel gɨnok, ñɨn omal omal padɨkɨp,” aglak.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Pen karɨp tɨrɨg tɨroŋ Betani nɨbak, Jerusalem maŋ sɨŋak, kilomita aknɨb omal nokɨm rek nep mɨdolɨgɨp rek me,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Lasaras kɨmek, Juda bin bɨ koŋai nep apɨl, Mata Maria air mal yɨmɨg nɨŋɨl sɨl magɨl ag mɨdelak.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Pen Jisas apeb, agel, Mata nɨŋɨl, nɨnai Maria nop karɨp ak kɨrɨg gɨl, am Jisas nop nɨŋnɨg amnak.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata ne am Jisas nop nɨŋɨl agak, “Bɨ Kɨb. Nak aul mɨdebnap, mam yad Lasaras ma kɨmbkop.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Pen yad nɨpin, mɨñi nak God nop tap tari ag nɨŋenɨgan ak, agnɨgan rek gɨnɨgab,” agak.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Agek, Jisas agak, “Namam kauyaŋ warɨknɨgab,” agak.
23 Jesus disse a ela:
24 Agek, Mata agak, “Yad nɨpin mɨnɨm kɨb agep ñɨn ak warɨknɨgab,” agak.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Agek, Jisas agak, “Yad ke gen bin bɨ warɨknɨgal; yad ke gen bin bɨ komɨŋ mɨdenɨgal. Bin bɨ yɨp nɨŋ dɨl kɨmnɨgal okok, komɨŋ mɨdenɨgal.
25 Então Jesus declarou:
26 Bin bɨ komɨŋ mɨdɨl yɨp nɨŋ dɨnɨgal okok, ma kɨmnɨgal; per nep per nep komɨŋ mɨdenɨgal. Mɨnɨm agebin nɨbaul nɨŋ dɨpan aka mer?” agak.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Jisas nɨb agek, Mata agak, “Bɨ Kɨb. Yaue, yad nɨŋ dɨpin, nak me Krais ak, God Ñɨ ne lɨm wagɨn aul onɨgab, agölɨgɨpal ak nep,” agak.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata mɨnɨm nɨbak agɨl, karɨp adɨk gɨ amɨl, nɨnai ne Maria nop tɨmɨd wagɨn okok mɨmɨg tɨkɨl agak, “Mɨnɨm ag ñeb bɨ bɨr owɨp; nep akal agɨl ag nɨŋeb,” agak.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria mɨnɨm nɨbak nɨŋɨl kasek warɨkɨl, Jisas nop nɨŋnɨg amnak.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Pen Jisas karɨp tɨrɨg tɨroŋ Betani bɨr ma owak; Mata nop nɨŋak mɨgan nɨb sɨŋak nep mɨdek.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Maria ne nɨg kasek amek, Juda bin bɨ nop eip karɨp mɨgan mɨdelak okok ag nɨŋlak e, cɨp tɨgel adaŋ sɨl agnɨg ameb, agɨl, amek nɨŋlɨg gɨ sain amnɨlak.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria am Jisas nop nɨŋɨl, mɨdek tob wagɨn sɨŋak mapɨk yɨmɨl agak, “Bɨ Kɨb, nak sɨŋaul mɨdebnap, mam yad ma kɨmbkop!” agak.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Pen Maria abe, Juda bin bɨ ne eip olak okok abe sɨl agelak ak nɨŋɨl, Jisas gos cɨbur mɨdmagɨl ne mapɨn kɨb yɨb gak.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Nɨb gek, Jisas agak, “Nop tɨgel gɨpɨm akal?” agak. Agek aglak, “Apek am nɨŋɨn,” aglak.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jisas udɨn ñɨg yowak.
35 Jesus chorou.
36 Jisas udɨn ñɨg yapek ak nɨŋɨl, Juda bin bɨ okok nɨŋɨl aglak, “Nɨŋɨm! Lasaras nop mɨdmagɨl yɨb lɨp!” aglak.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ognap pen aglak, “Ne bɨ udɨn kwoi gak ak nop gek udɨn ñɨl nɨŋak rek, tari gɨnɨg tap bɨ nɨbaul nop gak ak gek komɨŋ ma lak?” aglak.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Pen Jisas kauyaŋ gos cɨbur mɨdmagɨl ne mapɨn kɨb yɨb nɨŋɨl, Lasaras nop tɨgel gɨlak mɨgan ak amjakak. Cɨp tɨgel gɨlak nɨbak, kab mɨgan alap tɨgel gɨlak; pen kab kɨb alap dɨ kɨjoŋ pɨlɨŋ gel mɨdek.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Pen Jisas bɨ okok agak, “Kab ak dɨ yokɨm,” agak. Jisas nɨb agek, bɨ Lasaras kɨmak nɨbak nɨnai ne Mata agak, “Bɨ Kɨb, cɨp ak kɨmek tɨgel gɨnok, ñɨn omal omal padɨkɨp ak, ki tɨmel yɨb onɨgab,” agak.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Agek, Jisas pen agak, “Nep tari agesin? Nep apin, ‘Yɨp nɨŋ dɨ mɨdɨl me, God kɨlɨs ne ke nɨŋnɨgan,’ apin,” agak.
40 Jesus respondeu:
41 Nɨb agek, kab ak dɨ yokel, Jisas kɨlan gɨ nɨŋɨl agak, “Bapi, yad nep ag nɨŋen yɨp nɨpan ak, nep tep agebin.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Yad nep ag nɨŋen yɨp per nɨpan ak bɨr nɨpin ak pen mɨnɨm agebin nɨbaul, bin bɨ sɨŋaul warɨk mɨdebal okok, nak nep yɨp ag yokek onek ak kɨri nɨŋ dɨnɨmel, agɨl, agebin,” agak.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jisas nɨb agɨl, meg mɨgan dap ranɨl agak, “Lasaras, nak mɨs aul owan e!” agak.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Agek, walɨj ñɨn tob nop kom kam sɨlokɨl, nabɨc meg mɨgan walɨj kom kam gɨl, dam tɨgel gɨlak walɨj okok, nɨg gɨl mɨdek nɨŋlɨg gɨ, cɨp se par ak warɨkɨl walɨj sek kom kam gɨl mɨs owak. Apek, Jisas bɨ okok kɨrop agak, “Walɨj nop kom sɨlokpɨm okok wɨsɨb yokem amnaŋ,” agak. Agek, agak rek gɨlak.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Juda bin bɨ Maria nop nɨŋnɨg olak nɨb okok, Jisas Lasaras nop gek warɨkak ak nɨŋɨl, bin bɨ koŋai nep Jisas ne Krais ak, agɨl, nop nɨŋ dɨlak.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Pen ognap adɨk gɨ bɨ Perisi mɨdelak sɨŋak amɨl, Jisas gak nɨbak kɨrop ag ñɨlak.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ag ñelak, bɨ Perisi okok abe, bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, kɨri Juda Kansol mɨnɨm tɨg asɨk lölɨgɨpal bɨ kɨb okok kɨrop sɨk agel, am mogɨm gelak, kɨrop aglak, “Bɨ nɨbak tap ma gep koŋai nep geb ak, cɨn tari gɨn?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Cɨn nɨŋɨl kɨrɨg gon, ne ar nɨbak nep gek amek, bin bɨ magɨlsek nop nɨŋ dɨl, kiŋ kɨb cɨn, agenɨgal ak, Rom bɨ kɨb okok apɨl, God sobok gep karɨp cɨn ak gɨ tɨmel gɨl, cɨnop Juda bin bɨ gɨ tɨmel gɨl, gɨnɨgal,” aglak.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pen mɨ nɨbak nep, bɨ alap nop ag lel, ne bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb ak mɨdek. Bɨ nɨbak yɨb ne Kaiapas. Ne mogɨm gelak nab ak mɨnɨm agɨl agak, “Nɨbep gos ma lɨp.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Yad nɨbep agebin, bɨ nokɨm alap kɨmek cɨn magɨlsek komɨŋ amnɨgabɨn ak tep; cɨn magɨlsek kɨmnɨgabɨn ak tɨmel,” agak.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiapas ne mɨnɨm agak nɨbak, ne ke ma agak; ne bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb mɨ nɨbak mɨdek rek, ne tap tari tari kɨsen gɨnɨgab okok gos nɨŋɨl, Jisas ne Juda bin bɨ okok kɨrop nen agɨl kɨmnɨgab, agɨl, mɨnɨm nɨbak agak.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Pen Juda kai kɨrop nep mer; bin bɨ God ñɨ pai ne dɨnɨg geb okok magɨlsek dɨ jɨm ñɨl lek, wagɨn ne nokɨm yɨb mɨdenɨgal, agɨl, kɨmnɨgab, agak.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nɨb ak, ñɨn nɨbak wagɨn gɨl, Juda bɨ kɨb nɨb okok Jisas nop titi gɨl ñag pak lɨn, agɨl, per nep mɨnɨm nɨbak nep ag amɨl apɨl gɨ mɨdelak.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Juda bɨ kɨb okok Jisas nop ñag pak lɨnɨg gelak ak nɨŋɨl, Jisas ne karɨp lɨm kɨri Judia nab sɨŋak mɨseŋ ma tagolɨgɨp; ne bɨ ne okok eip karɨp lɨm Judia sɨŋak ju am Epraim taun amjakɨl, mɨñ mab kab nep mɨdolɨgɨp gol sɨŋak mɨdelɨgɨpal.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kɨb kɨri ak ulep ulep gek nɨŋɨl, bin bɨ koŋai nep karɨp lɨm kɨri ke okok kɨrɨg gɨl, cɨn God udɨn yɨrɨk bin bɨ tɨd tep mɨdɨl, Pasopa tap ñɨŋɨn, agɨl, wög ar kɨri bɨrarɨk okok gölɨgɨpal rek gɨnɨg Jerusalem amnɨlak.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kɨri Jerusalem apjakɨl, Jisas nop pɨyo nɨŋ mɨdelak. Kɨri amɨl God sobok gep karɨp ñɨlɨk mɨgan ak mɨdɨl, Jisas akal, agɨl, pen ag nɨŋ pen ag nɨŋ gɨl aglak, “Nɨbi tari gos nɨpɨm? Ne Pasopa ñɨn aul onɨgab aka mer?” aglak.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Pen God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, bɨ Perisi okok abe, mɨnɨm alap aglak, “Bin bɨ alap Jisas nop nɨŋonɨmɨŋ ak, ne ap cɨnop agenɨgab, cɨn am nop dɨ cɨcɨ lɨn,” aglak.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.