João 4

Kalam Baybol Buk Gor minim nuk kisin angayak (KMH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pen bi Peresiy gok niŋyak; biynimb kuŋaynep, Jiysis ker mindon aŋgiy, apey kuyip ñiŋg pikñak; pen Jon ker, biynimb gunap nep apey kuyip ñiŋg pikñak.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Pen Jiysis nuk key kuyip ñiŋg ma pikñak; binuk gok nep, biynimb gok kuyip ñiŋg pikñiyak.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 — ausente —
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 miñmon Siyka amjakak. Miñmon Siyka maŋ kun siŋak mey, Jekop nind ñinuk Josep nup mankumb bap aŋgak.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Pen Jekop ñiŋg kaw dak ak mindek ak mey, Jiysis apek apek, pumbnamb yomb yoŋ won ak yiruk gek, am ñiŋg kawrumb gol kun ak bisgak.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Aŋgek, biyn kun ak aŋgak, “Nimb Jiwda biynimb, chinup Samariya biynimb niŋiy asikrep gipim ak pen, yergiy yip ñiŋg mal ñey ñiŋiyn aŋgiy aspan?”
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Kun aŋgek, Jiysis aŋgak, “Nand Gor Bi yokek miñiy ap minim asap biy nup niŋbinap rek, nup ñiŋg ñimbiy perper mindeniŋgambay ak aŋgniŋembnap, nip ñimbikop aŋgak.”
10 Jesus respondeu:
11 Aŋgek aŋgak, “Bi. Ñiŋg malep tiyn nand bap ma mindiy, ñiŋg ak kunep yiy akyaŋ mindip. Kun ak, ñiŋg ñimbiy perper mindeniŋgambay kun ak, akay nimb diniŋgamban?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Basind yes chin Jekop tikayep biynimb nuk gok sek, kanj siypsiyp nuk gok sek ñimbyiŋgipay ak mey; chinup aŋgek ñimbun. Pen aspan kun ak, yand biyomb Jekop bi sikoy aŋgiy aspan?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Aŋgek, Jiysis aŋgak, “Biynimb ñiŋg biy ñiŋniŋgambay gok, tip ak ñiŋg nen giniŋgamb;
13 Jesus respondeu:
14 pen biynimb ñiŋg yand ñen ñiŋniŋgambay gok, tip ak ñiŋg nen ma giniŋgamb. Pen ñiŋg yand ñen ñimb namb kiyk biyaŋ ayniŋgambay kun ak, ñiŋg kilam rek jiwyiŋg, kuyip gek perper mindeniŋgambay aŋgak.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Kun aŋgek, biyn kun ak aŋgak, “Yip ñiŋg kun ak ñey ñimben, kisen yip ñiŋg nen ma ginimuŋ. Pen ap ñiŋg biy ma malnim aŋgak.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Aŋgek, Jiysis aŋgak, “Am naŋgumiy nup poŋind owan aŋgak.”
16 Jesus disse:
17 Aŋgek aŋgak, “Yand bi sek mer aŋgak.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Bi onep mamind ak dinak ak pen; bi miñiy yip mindpiyr ak, naŋgumiy mer. Kun ak niŋind aspan aŋgak.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Kun aŋgek, biyn ak aŋgak, “Yand niŋbiyn; nand bi Gor minim aŋgep bap.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Apis basind chin wosrey gok, dum biy Gor nup lotiw giyiŋgipay rek, chin kunep lotiw gi mindpun ak pen; nimb Jiwda kay, Jerusalem nep lotiw giniŋgiy apim aŋgak.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Aŋgek aŋgak, “Nip niŋind yimb aspiyn. Kisen dum kun biy akaŋ, Jerusalem nep lotiw ma giniŋgambim.
21 Jesus respondeu:
22 Nimb Samariya biynimb, bi aŋgniŋbim ak nup ma niŋbim. Bi biynimb tuŋgasik dep kun ak Jiwda nimb ak mey, chin Jiwda gok niŋbun.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ñin per kond mindyiŋgipun ak miñiy wip. Biynimb Gor nup lotiw niŋind yimb giniŋgambay gok, Kawnan nuk ak gos ñakniŋ giniŋgambay ak mey; kuyip niŋek tep giniŋgamb.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nuk Kawnan ak mey; biynimb nup lotiw giniŋgambay gok, Kawnan nuk ak yip mindiy, gos tep ñakniŋ lotiw niŋind yimb ar ak giniŋgambay aŋgak.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Jiysis kun aŋgek, biyn ak aŋgak, “Yand niŋbiyn; kisen Kiyŋ yomb key yimb “Krays” apay ak apiy, chinup aŋgñirep giniŋgamb aŋgak.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Aŋgek, Jiysis aŋgak, “Bi kun ak mey yand. Nand yip minim aspur biy aŋgak.”
26 Então Jesus disse:
27 Kun aŋgakniŋ, binuk gok kiyk apchakiy, Jiysis biyn ak yip minim aŋg minderik niŋiy, jiwdiyak. Pen kiyk bap tikjakiy, biyn anup minim nand yerip mindip aŋgiy, ma aŋgniŋyak. Jiysis nup kunep, yenen biyn kun biy yip minim aspiyr aŋgiy ma aŋgniŋyak.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Pen biyn ak, ñiŋg tiyn ak kirgiy, tip ak andkind dawin amiy, biynimb mindeyak kun okok kuyip aŋgak,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Apiy, tap okok maŋgiysek gipiyn rek aŋgñimb bi ak niŋim! Nuk Kiyŋ yomb key yimb ak rek ayip aŋgak.”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Kun aŋgek, biynimb kun gok Jiysis nup niŋniŋg dawin ak kirgiy, saŋdiyak.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ma wiyak won ak Jiysis binuk gok, nup nembnemb giy aŋgyak, “Tiysa. Tap ñiŋan aŋgyak.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Aŋgey, nuk aŋgak, “Tap ñiŋemb yand per ñimbiyn ak nimb ma niŋbim aŋgak.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Kun aŋgek, binuk gok kiyk keynep aŋgniŋ aŋgniŋ giy aŋgyak, “Biynimb gunap nup tap keñmaŋgiy dap ñey ñimbamb?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Pen Jiysis kuyip aŋgak, “Nimbip keñmaŋgiy nen gip; yip pen tap kun gok nen ma gip. Bapiy minim aŋgak anep gos ayamb, woŋg aŋgip kun ak gi jiwiyn aŋgiy niŋbiyn.
34 Jesus lhes declarou:
35 Minim bap apun, miñiy wiyt maŋgiy yoksipun ak takin omiŋal omiŋal mindiy, maŋgiy pikgek am tik dand winiŋgambun apun ak pen; miñiy kun ma aŋgjun. Windin nimb ak niŋdand pandikiy niŋim! Wiyt woŋg gok pikgiy, tik dand owep rek mindip.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Kun ak mey per gep rek, biynimb man piŋiypaŋgiy wiyt maŋgiy yokpay gok sek, tik dand opay gok sek tap ñiŋemb dipay ak niŋiy miñmiñ gipay.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Pen minim bap: bi bap tap yiŋ yokniŋgamb; bi bap tap ñiŋemb kun ak diniŋgamb apay. Minim kun ak niŋind apay.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Nimbip aŋgyoken, am wiyt maŋgiy tik dand opim. Pen wiyt woŋg kun ak nimbik ma gipik; biynimb gunap kilis kiyk ak gey jakek, nimb yikop tik dand opim aŋgak.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Biyn Samariya nimb ak, am biynimb nuk gok kuyip aŋgak, “Bi kun ak tap yeripyerip gipiyn gok maŋgiysek aŋgñimb aŋgak.” Kun aŋgek kiyk, ak Biyomb chinup biynimb pisnep kumjun rek ayip gok, kim diniŋgamb aŋgiy; nup gosimb niŋyak.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Pen Samariya biynimb Jiysis mindek ak apiy, nup aŋgyak, “Ñin gunap chin yip mindey aŋgey,” am ñin omiŋal kiy yip mindyiŋg,
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 minim aŋgñek, biynimb tapin gunap sek nup gosimb niŋyak.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Pen biyn kun anup aŋgyak, “Miñiy minim nak anep aŋgey ma niŋbun; minim nuk ak key aŋgek niŋbun: nuk nep mey; bi chinup biynimb miñmon keykey di Nop yip jimñiy ayniŋgamb ak niŋiy, nup gosimb niŋbun aŋgyak.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jiysis ñin omiŋal Samariya miñmon sikoy kun ak mindiy, minek ak kuyip kirgiy, Galiyliy propens amnak.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Nind minim bap aŋgiy aŋgak, “Bi Gor minim aŋgep gok, miñmon kiyk key ak mindiy aŋgey, kuyip ma dipay aŋgak.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Pen Pasopa ñin ak, Galiyliy biynimb gunap am Jerusalem mindeyak, Jiysis tap mageprek gok gek niŋyak ak mey, Galiyliy apchakek niŋiy, nup miñmiñ giyak.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Pen Jiysis Galiyliy amiy, miñmon sikoy Keyna amnak. Miñmon kun ak mey, nind ñiŋg yimb ak gek wayn ayak.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 minim bap niŋak; Jiysis Jiwdiya kirgiy, ap Galiyliy mindek. Kun ak niŋiy mey, mindek ak apiy, nembnemb giyiŋg aŋgak, “Ñiyand ak tap giy kumniŋg gisap. Nand kasek amiy, nup gey suŋ ayaŋ aŋgak.”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Kun aŋgek, Jiysis aŋgak, “Yip yikop ma gosimb niŋniŋgambim; tap mageprek gunap gen niŋiy nep, yip gosimb niŋniŋgambim aŋgak.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Pen biyomb kun ak aŋgak, “Biyomb! Apey amnur! Mer ak; ñiyand ak kumniŋgamb aŋgak.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Aŋgek, Jiysis aŋgak, “Amnoŋ! Ñinak mindeniŋgamb aŋgak.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Kinjeŋnamb okok amnakniŋ, bi nup woŋg giyiŋgipay gunap ap, nup namb pikiy aŋgyak, “Ñinak ak ma kumniŋgamb; mindeniŋgamb aŋgyak.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Kun aŋgey, won akay rek suŋ ayip aŋgiy, kuyip aŋgniŋek aŋgyak, “Toyrik pumb kuyim gak won ak aŋgyak.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Kun aŋgey, nuk niŋak: ñinak mindeniŋgamb aŋgak won anep suŋ ayak ak mey, biynimb nuk gok yip, Jiysis nup gosimb niŋyak.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Pen Jiysis nind Keyna apiy, ñiŋg ak gek wayn ayak; kisen pen am miñmon Jiwdiya mindiy apiy, biyomb ak ñinuk nup gek suŋ ayak. Kun gek nup bi yerip rek ak miseŋ yimb niŋniŋgiy rek ayak.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.