Romanos 7
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NTLH
1 N nɩmballɩ, nɩ mana sɩba mɩra, die wɩa nɩ nan bɩagɩ sɩba wudieke n bala n balɩ naa chɩaŋ. Mɩra yige vuodieke dɩ benne ʋ miivoli me mɩŋ.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Die wɩa mɩraha sʋŋ, dɩ yiwo talasɩ dɩ hɔgʋ lagɩma aŋaŋ ʋ chʋrʋ saŋŋa dieke ʋ chʋrʋ dɩ yene bie ʋ mɩsɩ ma, ama saŋŋa dieke ʋ chʋrʋ wa dɩ keŋ kpi, mɩraha ka bɩ yigi hɔgʋ wa.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Die wɩa, dɩɩ yi saŋŋa dieke ʋ chʋrʋ wa dɩ yene bie ʋ mɩsɩ ma, ta ʋ beri aŋaŋ dembigaaŋ, ba nan dɩ wasa wa daakpannagɩrʋ; ama dɩɩ yi ʋ chʋrʋ wa dɩ kpi, mɩraha kaaŋ bɩ yigi wo. Dɩɩ yi ʋ yallɩ dembigaaŋ ʋ chʋrʋ wa kuŋ kʋaŋ chaaŋ, ʋ ka yi daakpannagɩrʋ.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 N nɩmballɩ, die gbaŋ die dɩ sɩɩ aŋaŋ nɩ, nɩ yiwo Masia nyɩŋgbanɩŋ lʋgɩŋ, ta die kpi ta mɩraha ka bɩ yige nɩ, ama lele nɩŋ nɩ taasɩya mɩŋ aŋaŋ Masia vuodieke die dɩ hagɩna kumbu me wo, nɩ yime wʋvɩɩna a yɩma Ŋmɩŋ.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Saŋŋa dieke dɩ tɩanna wa die tɩ yie tɩ nyɩŋgbanɩŋ choti ta mɩraha dɩ vaa tɩ yaa lɔlɩbɩatɩ ta a tʋma tɩ nyɩŋgbanɩŋ ma, ta yaa wudieke dɩ yine kuŋ a kieŋ tɩ ma.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Ama lele nɩŋ, mɩraha ka bɩ yigi tɩ, dama die tɩ kpiye mɩŋ ta mɩraha dɩ bɩ wo tɩ hagɩrɩŋ. Die wɩa, tɩ wa bɩagɩ a tʋma yɩa Ŋmɩŋ aŋaŋ miivoli haalɩ dieke Ŋmɩŋ Halɩkasɩka dɩ yɩna tɩ wa; tɩ ka bɩ tʋma aŋaŋ mɩrɩkʋraha die ba maagɩna gbaŋkʋ ma wa.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Die wɩa, bɩa tɩ baa tɩ balɩ? Tɩ nan balɩ dɩ mɩraha ka vɩɩna yaa? Aayɩ, tɩ kaaŋ balɩ die. Mɩraha dɩ tɩŋ wori, n tɩŋ kaaŋ dɩ sɩba bɩaŋ dɩ yine jadieke. Mɩraha dɩ tɩŋ ka dagɩya dɩ n daa yallɩma lɔla aŋaŋ n chanchaaŋ jaaŋ, n tɩŋ kaaŋ dɩ sɩba lɔla dɩ yine jadieke.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Ama bɩaŋ ye wo ka hagɩrɩŋ a nyɩŋ wa mɩraha sʋŋ, ta lɔla yiri yiri pam dɩ hagɩ n sʋŋ ma. Mɩraha dɩ tɩŋ wori, bɩaŋ tɩŋ nan yi jakpiikiŋ.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Saŋŋa dieke die n kana ka sɩba mɩraha, die n yaa miivoli mɩŋ; ama n kenne sɩba mɩraha, bɩaŋ dieke dɩ benne n sʋkʋ dɩ hagɩ,
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 ta maŋ kpi. Ta mɩra dieke dɩ tɩnna mʋ ka yaa miivoli a keŋ wo, die dɩ yaa kuŋ a keŋ.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Bɩaŋ die dɩ ye sieŋ mɩraha sʋŋ ta gaaŋ mɩŋ, ta kʋʋ mɩŋ.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Mɩraha aŋaŋ ka dagɩkʋ nɩŋ yiwo kasɩ, ta yi wusie ta bɩ vɩɩna.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Die nɩŋ, dɩ baaŋ dagɩ dɩ wudieke dɩ vɩɩna wa yalla kumbu a keŋ n ma wa? Aayɩ, daa die. Bɩaŋ dɩ wa wudieke dɩ vɩɩna a yaa kumbu a keŋ n ma, amʋ ka nan yuori dagɩ tɩ bɩaŋ dɩ sɩna dene. Die wɩa tɩ wa sɩba dɩ bɩaŋ faasɩ yiwo jabɩaŋ pam.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Tɩ sɩba a baarɩ dɩ mɩraha nyɩŋ wa Ŋmɩŋ jigiŋ, ama manɩŋ nɩŋ n yiwo vuota, ta yi bɩaŋ yɔmʋ.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 N ka sɩba wudieke n yinene chɩaŋ; ta ka yie wʋvɩɩna dieke n yaalala dɩ n yi; ama ta yie tʋmbɩatɩ dieke n hana.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Dɩɩ yi maŋ yie tʋmbɩatɩ dieke n kana ka yaala dɩ n yi, dɩ dagɩya dɩ n saagɩya mɩŋ dɩ mɩraha vɩɩna mɩŋ.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Die wɩa, dɩ ka yi n gbaŋ n tʋnnanaha, ama dɩ yiwo bɩa dieke dɩ benne a ma wa vanana maŋ yie he.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 N sɩba a baarɩ dɩ wʋvɩɩnɩŋ wo n sʋŋ ma, n yaala n yiwo wudieke dɩ vɩɩna, ama n ka bɩagɩ yie ke.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Wʋvɩɩŋ dieke n yaalala dɩ n yi wo, n ka bɩagɩ yie, ama ta tʋmbɩatɩ dieke n kana ka yaala dɩ n yiwo, kanɩŋ ma yie.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Die wɩa, dɩɩ yi maŋ yie wudieke n kana ka yaala dɩ n yiwo, dɩ dagɩya dɩ daa manɩŋ n gbaŋ n yinene he ama dɩ yiwo bɩa dieke dɩ benne n ma yinene he.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Wʋbalɩmɩŋ maŋ ye ta ka bie n ma saŋŋa mana, maŋ keŋ yaala dɩ n yi wudieke dɩ vɩɩna, bɩaŋ ŋaaŋ beri aŋaŋ mɩŋ.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Ŋmɩŋ mɩraha yɩnana mɩŋ sʋgɩfɩalɩŋ,
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 ta maŋ yese mɩrɩ dieke dɩ tʋnnana n nyɩŋgbanɩŋ ma a waga aŋaŋ mɩrɩ dieke n sʋŋ dɩ yaalala, ta bɔbɩ mɩŋ sɩba dansarɩka vuoŋ, dɩ n saagɩ a yi bɩa dieke dɩ benne n sʋŋ ma wa.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Aba, n yiwo sʋgɩchʋʋsɩŋ tieŋ. Mɩnɩa baaŋ gbatɩ mɩŋ a nyɩŋ nyɩŋgbaŋ dieke dɩ yalla mɩŋ a gara kuŋ me naa?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 N bɩra Ŋmɩŋ vuodieke dɩ gbatɩna mɩŋ a taaŋ naa, tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa Masia wɩa.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.