Mateus 9
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Womi Yisa die dɩ yiŋŋi a juu haarɩkʋ a yiŋŋi a jʋalɩ mʋgɩkpɩɩrɩ gaarɩ mi wo a kuli ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ tɩŋ ma.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Die vuosi bataŋ die dɩ chii daa wʋnyɩ nyɩŋgbanɩŋ die dɩ kpine; ta ʋ dʋa kalɩŋŋa ma a yallɩ wa a keŋ ʋ jigiŋ. Die Yisa die dɩ yene ba paala a yallɩ yada dieke wo, die ʋ balɩ a yɩ yʋagɩtieŋ wo, “N bʋa, dii sikimiŋ; n nagɩ fʋ tʋmbɩatɩ a chaa fʋ.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Womi Ŋmɩŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ yile ba sʋgɩtɩ ma dɩ “Daa wa gie bala sɩba ʋ yiwo Ŋmɩŋ.”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Yisa die dɩ mɩŋŋɩ ba sʋŋanyile die a pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ yile sʋŋanyilibɩatɩ die?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 A jabɩa yine mɔlɩ ‘Fʋ baaŋ nan balɩ a yɩ wa, n nagɩ fʋ tʋmbɩatɩ a chaa fʋ’ yaa fʋ baaŋ nan balɩ ‘Hagɩ a chʋŋ’?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 N nan wa a dagɩ aŋ nɩ sɩmma a baarɩ manɩŋ vuota Bʋa yaa yiko dʋnɩa ma ma a nan bɩagɩ a nagɩ vuosi tʋmbɩatɩ a chaa ba”. Die wɩa die ʋ balɩ a yɩ yʋagɩtieŋ wo, “Hagɩ a nagɩ fʋ kalɩŋŋa a kulime.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Daa wa die dɩ hagɩ a kuli tigiŋ.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Die kpɩkpaakʋ die dɩ yene die wo, die ŋmaamɩŋ die dɩ yigi be, ta die bɩrɩ Ŋmɩŋ ʋ nagɩna yikoke mi dɩ sɩna naa a yɩ vuota.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Yisa die dɩ nyɩnna mi a chʋŋ gara die ʋ ye daa wʋnyɩ die ba wasɩnana Matiwo, ta ʋ kalɩ ʋ tʋʋma jigiŋ lampotuosiriŋ juoŋ me. Die ʋ balɩ a yɩ wa “Hagɩ a dɩa mɩŋ.” Die ʋ hagɩ dɩ wa.
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Yisa die dɩ gana Matiwo tigiri a ga die nyindiikehe, mi lampotuosiriŋ pam aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana a ka dɩ Juu vuosi mɩraha die dɩ keŋ a gʋtɩ Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ma ma a die aŋaŋ ba.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Farasisi bataŋ die dɩ yene die wo die ba pɩasɩ Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Bɩa yine nɩ dɩdagɩrʋ wa dɩ die aŋaŋ vuosi gie?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Yisa die dɩ wʋŋ ba pɩasɩkʋ, a die a yiŋŋi a balɩ a yɩ ba dɩ, “Vuodiekemba dɩ yalla alaafɩa ka yaala gbɩgbaantʋ, sie vuodiekemba dɩ yʋagɩna.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 Nɩ gamma Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma a daansɩ ye wɩɩrɩ gie chɩaŋ dɩ, ‘Zɔɔlɩŋ chɩgɩŋ maŋ yaala daa dɔŋɩsɩ kaabɩŋ.’ N ka keŋye dɩ n wa sʋgɩyɩalɩntieliŋ ama n keŋ dɩ n wa wa tʋmbɩatɩtieliŋ.”
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Womi Jɔɔn vuodieke die dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ keŋ Yisa jigiŋ a pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa yine tɩnɩŋ aŋaŋ Farasisi dɩ bɔba nʋaŋ saŋŋa mana ama ta fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ka wɔŋ a bɔba?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Yisa die dɩ yiŋŋi a pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ tɩŋ yaala chaaŋ diekemba dɩ gana hɔgʋ faarɩŋ bemme aŋaŋ sʋgɩchʋʋsɩŋ saŋŋa dieke ba ŋaaŋ hɔgʋ wa tieŋ dɩ lagɩsɩna a beri wo? Die kaaŋ bɩagɩ a yi. Ama saŋŋa nan keŋ ba nan nagɩ hɔgʋ wa tieŋ a nyɩŋ ba jigiŋ, saŋka mi ba nan wa bɔbɩ nʋaŋ.
15 Jesus respondeu:
16 “Vuoŋ kaaŋ saagɩ a nagɩ garɩhaalɩŋ garɩchɔɔtɩŋ a baalɩ a ligi garɩkʋʋŋ vɔrɩŋ, dama garɩhaalɩkʋ gie nan chɩɩrɩ ta vaa garɩkʋʋrɩ, aŋ ka vɔrɩkʋ wa a faasɩ a dalɩma.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Yaa nɩ yeye ta vuoŋ nagɩ daahaalɩŋ a suu gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋkʋra ma? Dama ʋ yi die, daabʋ nan kʋŋ a chɩɩrɩ kolititi aŋ daabʋ aŋaŋ kolititi mana taaŋ yɔrɩ. Ama ʋ ŋaaŋ nagɩ wa daahaalɩŋ a suu gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋhaala aŋ a mana vɩɩŋma.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Yisa die dɩ balala naa ta die Juu vuosi jakʋʋŋ wʋnyɩ die dɩ keŋ a gbirigi ʋ nɩŋŋa a baarɩ, “Lele n havʋʋbiŋ dɩ kpi ama keŋ a nagɩ fʋ nuuŋ a dɩɩsɩ ʋ sikpeŋ aŋ ʋ hagɩ.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Naa wɩa die Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ hagɩ a dɩ ʋ kʋaŋ.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Hɔgʋ wʋnyɩ zɩŋ die dɩ nyɩna ʋ nyɩŋgbanɩŋ ma dee bɩna baŋ aŋaŋ ale; die dɩ dɩ Yisa kʋaŋ a die a gbi Yisa jayeekiri kʋanʋaŋ.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Die ʋ yile ʋ sʋŋ ma, “Maŋ gbi ʋ jayeekiri, n nan ye gbaanɩŋ.”
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Yisa die dɩ yiŋŋi a ye wo ta baarɩ, “N lɩa, vaa fʋ sʋŋ dʋa, fʋ yada gbaanna fʋ.” Saŋka mi gbaŋ gbaŋ hɔgʋ wa die dɩ ye alaafɩa.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Ta die Yisa die dɩ wana a ga jakʋʋrɩ tigiri, a ye hanye chɩarɩba aŋaŋ vuodiekemba dɩ kʋnnana kumbu,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 die ʋ baarɩ “Vuoŋ mana tɩaŋ a nyɩŋ. Havʋʋbike ka kpiye, ʋ ta ko a gʋʋra mɩŋ.” Die vuosi mana die dɩ dɔŋ laatɩ a laa wa.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Die daadamba dɩ wana a nyɩŋ yenni me wo, Yisa die dɩ ga a juu havʋʋbike dɩ dʋana jigidieke a yigi ʋ nuuŋ me die ʋ hagɩ a zie.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Die ba mʋʋlɩ wɩɩrɩ gie tɩŋgbaŋka ma mana.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Yisa die dɩ nyɩnna mi a chʋŋ gara dembisi bale die dɩ yine yɩɩsɩ die dɩ dɩ ʋ kʋaŋ a nata a bala dɩ, “Fʋnɩŋ naaŋ Davidi haagɩŋ, chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ.”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Die Yisa die dɩ gana a ga a juu juoŋ kaanɩ yɩɩsɩ bale wo die dɩ keŋ ʋ jigiŋ, die ʋ pɩasɩ ba, “Nɩ tuo a dii dɩ n nan bɩagɩ yi naa?” Ta ba baarɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, wa.”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Die wɩa ʋ nagɩ ʋ nuusi a gbi gbi ba nine ta baarɩ, “Nɩ tuone a dii die wo ka yi a yɩ nɩ.”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Die ba ninehe die dɩ yuori. Yisa die dɩ kpaaŋ ba aŋaŋ nɩŋŋmɩna dɩ, “Nɩ da keŋ a balɩ a yɩ vuoŋ.”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Ama die ba nyɩŋ a mʋʋlɩ Yisa wɩa tɩka mana ma.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Die ba nyɩnnana, vuosi bataŋ die dɩ yaa daa wʋnyɩ die jɩmbɩaŋ die dɩ yalla wa ʋ ka bɩagɩ bala wɩa a keŋ Yisa jigiŋ.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Yisa die dɩ yagɩ jɩmbɩakʋ a nyɩŋ daa wa ma, die ʋ wa bɩagɩ bala wɩa. Die dɩ paalɩ a yi vuoŋ mana mana mamachi ba baarɩ, “Tɩ ye ka ye mamachi ka gie chanchaaŋ Izara vuosi tɩŋ ma ma.”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Ama ta die Farasisi mba die dɩ baarɩ, “Jɩmbɩatɩtɩ naaŋ wa yɩnana wa hagɩrɩbʋ ʋ bɩagɩ yaga jɩmbɩatɩ.”
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Yisa die dɩ dɩa ga tɩgɩkpɩɩma aŋaŋ tɩŋkpaŋŋɩsɩ mana mana, a die a ga Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juone me a daga Ŋmɩŋ naarɩ wʋvɩɩna a yɩa vuosi ta gbaama yʋagɩtɩ yiri yiri mana.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Die ʋ yene kpɩkpaakʋ, zɔɔlɩŋ die dɩ yigi wo, dama die ba yiwo zɔɔlɩntieliŋ ta wo susuŋŋiŋ mana ta nɩasɩ yiise dɩ wone yiyagɩrʋ.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Die wɩa die ʋ balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba, “Zaaha bieye mɩŋ ta dala ama zaagobiribe ka dala.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Die wɩa nɩ jʋʋsɩ zaaha tieŋ aŋ ʋ gʋtɩ tʋntʋntɩŋ aŋ ba keŋ gobihe.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.