Mateus 9
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARC
1 Womi Yisa die dɩ yiŋŋi a juu haarɩkʋ a yiŋŋi a jʋalɩ mʋgɩkpɩɩrɩ gaarɩ mi wo a kuli ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ tɩŋ ma.
1 E, entrando no barco, passou para a outra margem, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado numa cama.
2 Die vuosi bataŋ die dɩ chii daa wʋnyɩ nyɩŋgbanɩŋ die dɩ kpine; ta ʋ dʋa kalɩŋŋa ma a yallɩ wa a keŋ ʋ jigiŋ. Die Yisa die dɩ yene ba paala a yallɩ yada dieke wo, die ʋ balɩ a yɩ yʋagɩtieŋ wo, “N bʋa, dii sikimiŋ; n nagɩ fʋ tʋmbɩatɩ a chaa fʋ.”
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo; perdoados te são os teus pecados.
3 Womi Ŋmɩŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ yile ba sʋgɩtɩ ma dɩ “Daa wa gie bala sɩba ʋ yiwo Ŋmɩŋ.”
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Yisa die dɩ mɩŋŋɩ ba sʋŋanyile die a pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ yile sʋŋanyilibɩatɩ die?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vosso coração?
5 A jabɩa yine mɔlɩ ‘Fʋ baaŋ nan balɩ a yɩ wa, n nagɩ fʋ tʋmbɩatɩ a chaa fʋ’ yaa fʋ baaŋ nan balɩ ‘Hagɩ a chʋŋ’?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer ao paralítico: Perdoados te são os
6 N nan wa a dagɩ aŋ nɩ sɩmma a baarɩ manɩŋ vuota Bʋa yaa yiko dʋnɩa ma ma a nan bɩagɩ a nagɩ vuosi tʋmbɩatɩ a chaa ba”. Die wɩa die ʋ balɩ a yɩ yʋagɩtieŋ wo, “Hagɩ a nagɩ fʋ kalɩŋŋa a kulime.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse então ao paralítico: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
7 Daa wa die dɩ hagɩ a kuli tigiŋ.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Die kpɩkpaakʋ die dɩ yene die wo, die ŋmaamɩŋ die dɩ yigi be, ta die bɩrɩ Ŋmɩŋ ʋ nagɩna yikoke mi dɩ sɩna naa a yɩ vuota.
8 E a multidão, vendo isso, maravilhou-se e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Yisa die dɩ nyɩnna mi a chʋŋ gara die ʋ ye daa wʋnyɩ die ba wasɩnana Matiwo, ta ʋ kalɩ ʋ tʋʋma jigiŋ lampotuosiriŋ juoŋ me. Die ʋ balɩ a yɩ wa “Hagɩ a dɩa mɩŋ.” Die ʋ hagɩ dɩ wa.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem chamado Mateus e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Yisa die dɩ gana Matiwo tigiri a ga die nyindiikehe, mi lampotuosiriŋ pam aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana a ka dɩ Juu vuosi mɩraha die dɩ keŋ a gʋtɩ Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ma ma a die aŋaŋ ba.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farasisi bataŋ die dɩ yene die wo die ba pɩasɩ Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Bɩa yine nɩ dɩdagɩrʋ wa dɩ die aŋaŋ vuosi gie?”
11 E os fariseus, vendo isso, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yisa die dɩ wʋŋ ba pɩasɩkʋ, a die a yiŋŋi a balɩ a yɩ ba dɩ, “Vuodiekemba dɩ yalla alaafɩa ka yaala gbɩgbaantʋ, sie vuodiekemba dɩ yʋagɩna.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim, os doentes.
13 Nɩ gamma Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma a daansɩ ye wɩɩrɩ gie chɩaŋ dɩ, ‘Zɔɔlɩŋ chɩgɩŋ maŋ yaala daa dɔŋɩsɩ kaabɩŋ.’ N ka keŋye dɩ n wa sʋgɩyɩalɩntieliŋ ama n keŋ dɩ n wa wa tʋmbɩatɩtieliŋ.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício. Porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Womi Jɔɔn vuodieke die dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ keŋ Yisa jigiŋ a pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa yine tɩnɩŋ aŋaŋ Farasisi dɩ bɔba nʋaŋ saŋŋa mana ama ta fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ka wɔŋ a bɔba?”
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós, e os fariseus, muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Yisa die dɩ yiŋŋi a pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ tɩŋ yaala chaaŋ diekemba dɩ gana hɔgʋ faarɩŋ bemme aŋaŋ sʋgɩchʋʋsɩŋ saŋŋa dieke ba ŋaaŋ hɔgʋ wa tieŋ dɩ lagɩsɩna a beri wo? Die kaaŋ bɩagɩ a yi. Ama saŋŋa nan keŋ ba nan nagɩ hɔgʋ wa tieŋ a nyɩŋ ba jigiŋ, saŋka mi ba nan wa bɔbɩ nʋaŋ.
15 E disse-lhes Jesus: Podem, andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 “Vuoŋ kaaŋ saagɩ a nagɩ garɩhaalɩŋ garɩchɔɔtɩŋ a baalɩ a ligi garɩkʋʋŋ vɔrɩŋ, dama garɩhaalɩkʋ gie nan chɩɩrɩ ta vaa garɩkʋʋrɩ, aŋ ka vɔrɩkʋ wa a faasɩ a dalɩma.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em veste velha, porque semelhante remendo rompe a veste, e faz-se maior a rotura.
17 Yaa nɩ yeye ta vuoŋ nagɩ daahaalɩŋ a suu gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋkʋra ma? Dama ʋ yi die, daabʋ nan kʋŋ a chɩɩrɩ kolititi aŋ daabʋ aŋaŋ kolititi mana taaŋ yɔrɩ. Ama ʋ ŋaaŋ nagɩ wa daahaalɩŋ a suu gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋhaala aŋ a mana vɩɩŋma.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás, rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Yisa die dɩ balala naa ta die Juu vuosi jakʋʋŋ wʋnyɩ die dɩ keŋ a gbirigi ʋ nɩŋŋa a baarɩ, “Lele n havʋʋbiŋ dɩ kpi ama keŋ a nagɩ fʋ nuuŋ a dɩɩsɩ ʋ sikpeŋ aŋ ʋ hagɩ.”
18 Dizendo-lhes ele essas coisas, eis que chegou um chefe e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Naa wɩa die Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ hagɩ a dɩ ʋ kʋaŋ.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu- o, e os seus discípulos também.
20 Hɔgʋ wʋnyɩ zɩŋ die dɩ nyɩna ʋ nyɩŋgbanɩŋ ma dee bɩna baŋ aŋaŋ ale; die dɩ dɩ Yisa kʋaŋ a die a gbi Yisa jayeekiri kʋanʋaŋ.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla da sua veste,
21 Die ʋ yile ʋ sʋŋ ma, “Maŋ gbi ʋ jayeekiri, n nan ye gbaanɩŋ.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, ficarei sã.
22 Yisa die dɩ yiŋŋi a ye wo ta baarɩ, “N lɩa, vaa fʋ sʋŋ dʋa, fʋ yada gbaanna fʋ.” Saŋka mi gbaŋ gbaŋ hɔgʋ wa die dɩ ye alaafɩa.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Ta die Yisa die dɩ wana a ga jakʋʋrɩ tigiri, a ye hanye chɩarɩba aŋaŋ vuodiekemba dɩ kʋnnana kumbu,
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas e o povo em alvoroço,
24 die ʋ baarɩ “Vuoŋ mana tɩaŋ a nyɩŋ. Havʋʋbike ka kpiye, ʋ ta ko a gʋʋra mɩŋ.” Die vuosi mana die dɩ dɔŋ laatɩ a laa wa.
24 disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riram-se dele.
25 Die daadamba dɩ wana a nyɩŋ yenni me wo, Yisa die dɩ ga a juu havʋʋbike dɩ dʋana jigidieke a yigi ʋ nuuŋ me die ʋ hagɩ a zie.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Die ba mʋʋlɩ wɩɩrɩ gie tɩŋgbaŋka ma mana.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Yisa die dɩ nyɩnna mi a chʋŋ gara dembisi bale die dɩ yine yɩɩsɩ die dɩ dɩ ʋ kʋaŋ a nata a bala dɩ, “Fʋnɩŋ naaŋ Davidi haagɩŋ, chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ.”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando e dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Die Yisa die dɩ gana a ga a juu juoŋ kaanɩ yɩɩsɩ bale wo die dɩ keŋ ʋ jigiŋ, die ʋ pɩasɩ ba, “Nɩ tuo a dii dɩ n nan bɩagɩ yi naa?” Ta ba baarɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, wa.”
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Die wɩa ʋ nagɩ ʋ nuusi a gbi gbi ba nine ta baarɩ, “Nɩ tuone a dii die wo ka yi a yɩ nɩ.”
29 Tocou, então, os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Die ba ninehe die dɩ yuori. Yisa die dɩ kpaaŋ ba aŋaŋ nɩŋŋmɩna dɩ, “Nɩ da keŋ a balɩ a yɩ vuoŋ.”
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém
31 Ama die ba nyɩŋ a mʋʋlɩ Yisa wɩa tɩka mana ma.
31 Mas, tendo ele saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Die ba nyɩnnana, vuosi bataŋ die dɩ yaa daa wʋnyɩ die jɩmbɩaŋ die dɩ yalla wa ʋ ka bɩagɩ bala wɩa a keŋ Yisa jigiŋ.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Yisa die dɩ yagɩ jɩmbɩakʋ a nyɩŋ daa wa ma, die ʋ wa bɩagɩ bala wɩa. Die dɩ paalɩ a yi vuoŋ mana mana mamachi ba baarɩ, “Tɩ ye ka ye mamachi ka gie chanchaaŋ Izara vuosi tɩŋ ma ma.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ama ta die Farasisi mba die dɩ baarɩ, “Jɩmbɩatɩtɩ naaŋ wa yɩnana wa hagɩrɩbʋ ʋ bɩagɩ yaga jɩmbɩatɩ.”
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Yisa die dɩ dɩa ga tɩgɩkpɩɩma aŋaŋ tɩŋkpaŋŋɩsɩ mana mana, a die a ga Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juone me a daga Ŋmɩŋ naarɩ wʋvɩɩna a yɩa vuosi ta gbaama yʋagɩtɩ yiri yiri mana.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do Reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Die ʋ yene kpɩkpaakʋ, zɔɔlɩŋ die dɩ yigi wo, dama die ba yiwo zɔɔlɩntieliŋ ta wo susuŋŋiŋ mana ta nɩasɩ yiise dɩ wone yiyagɩrʋ.
36 E, vendo a multidão, teve grande compaixão deles, porque andavam desgarrados e errantes como ovelhas que não têm pastor.
37 Die wɩa die ʋ balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba, “Zaaha bieye mɩŋ ta dala ama zaagobiribe ka dala.
37 Então, disse aos seus discípulos: A
38 Die wɩa nɩ jʋʋsɩ zaaha tieŋ aŋ ʋ gʋtɩ tʋntʋntɩŋ aŋ ba keŋ gobihe.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande ceifeiros para a sua
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.