Mateus 20

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Ŋmɩŋ naarɩ sɩɩ sɩba tigiŋ tieŋ dieke dɩ nyɩnna sʋkʋleeliŋ a yaala vuosi dɩ ʋ nagɩ aŋ ba keŋ tʋŋ ʋ kʋaŋ ma.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Die wʋnɩŋ aŋaŋ ba die dɩ a balɩ a zieŋ dɩ ʋ nan tuŋ be dɩnda daarɩ mi tune; die ba ga piili kpɩaŋ.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Die dɩ wa tʋga hawa awayɩ saŋŋa, tigiŋ tieŋ wo dɩ bɩ nyɩŋ a ga a ga ye vuosi bataŋ ba zene nyʋʋŋ jigiŋ ta ka yie wɩɩŋ mana.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Ta ʋ balɩ a yɩ ba, ‘Nɩ gbaŋ nɩ ga a ga tʋŋ tʋʋma n kʋakʋ ma, ta n nan tuŋ nɩ tuŋ dieke dɩ mʋna.’
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Die wɩa die ba ga. Die dɩ tʋgɩna agbaa saŋŋa die ʋ bɩ yi die gbaŋ gbaŋ, ta agbaa die dɩ tɩanna hawasɩ ataa kʋaŋ chaaŋ, die ʋ bɩ yi die gbaŋ gbaŋ.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Die dɩ wa tʋga jɩŋmɩŋ (agbaa kʋaŋ chaaŋ hawasɩ anʋ wonde), die ʋ bɩ a ga nyʋʋkʋ chaaŋ a ye dembisi bataŋ dɩ zene mi ta ka tʋma tʋʋmɩŋ mana. Die ʋ pɩasɩ ba dɩ, ‘Bɩa nɩ zie giena yɔrɩ damʋʋmɩŋ ta ka yie wɩɩŋ?’
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Die ba yiŋŋi a balɩ wa dɩ, ‘Vuoŋ ka keŋ nagɩ tɩ dɩ tɩ ga tʋŋ ʋ tʋʋma.’ Die wɩa ʋ balɩ ba, ‘Nɩ gbaŋ nɩ ga a ga tʋŋ tʋʋma n kʋakʋ ma.’
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Die ŋmɩŋ dɩ nanna, tigiritieŋ wo dɩ wa ʋ tʋntʋntɩba jakʋʋŋ dɩ, ‘Ga wa tʋntʋntɩba a tuŋ be ba tune, piili a nyɩŋ vuodiekemba dɩ kenne kʋaka a ga tʋgɩ vuodiekemba dɩ wolinne wo.’
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Ta ʋ tʋntʋntʋ jakʋʋrɩ die dɩ tuŋ vuodiekemba dɩ wɩarɩna kʋaka a keŋ wo dɩnda daarɩ mi tune.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Die wɩa die dɩ kenne a tʋgɩ vuodiekemba dɩ kenne sʋkʋleeliku, die ba yile dɩ ba tune nan dɩ dala ama die ʋ tuŋ ba gbaŋ dɩnda daarɩ mi tune.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Die ba tuo ba ligirehe a kpatɩ die ba piili a vʋʋna ta galɩma tigiritieŋ wo,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 a baarɩ, ‘Vuosi gie wɩarɩ wa kʋaŋ a keŋ kʋakʋ, agbaa kʋaŋ hawasɩ anʋ saŋŋa ta kʋa hawa balɩmɩŋ, ama tɩnɩŋ tɩ dine wahala a ga a gbalɩgɩ a nyɩŋ sʋkʋʋŋ mana, ta ŋmɩnnɩ dɩ nɩgɩ tɩ pam, ama tɩnɩŋ aŋaŋ banɩŋ dɩ lagɩsɩ a tuo tuŋ balɩmɩŋ.’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 “Die tigiritieŋ wo dɩ yiŋŋi a balɩ ba wʋnyɩ, ‘N zʋa, wʋmma, n ka nyɩrɩ nɩ, dama tɩ tɩŋ balɩ zie mɩŋ nɩ saagɩ dɩnda daarɩ mi tune.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Die wɩa nagɩ fʋ tʋaŋ a ga tigiŋ. Manɩŋ n yaala n tuŋ wo nɩ aŋaŋ vuodieke dɩ kenne kʋaka bʋnyɩ.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 N wo sieŋ dɩ n nagɩ n ligirehe a yi wudieke n yaalala? Yaa wa sʋgɩbɩaŋ dama n kana ka mʋma wɩa?’ ”
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Yisa die dɩ taanna nandagɩrɩ a kpatɩ wa kʋaŋ chaaŋ ta ʋ balɩ ba dɩ, “Die wɩa vuodiekemba dɩ benne kʋaŋ nan dɩ bie nɩŋŋa ta vuodiekemba dɩ benne nɩŋŋa wɩarɩ kʋaŋ.”
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Die Yisa die dɩ jʋalɩna a gara Jerusalemi, die ʋ wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo a nyɩŋ lʋgɩŋ a die a balɩ a yɩ ba.
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Nɩ wʋmma, tɩ jʋalɩ a gara Jerusalemi ma, jigidieke ba balla ba nagɩ manɩŋ vuota Bʋa a yi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba nuusi me, aŋ ba dii n sarɩya a baarɩ dɩ n chʋʋsɩya amʋ ba kʋʋ mɩŋ,
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 ta nagɩ mɩŋ a yi vuodiekemba dɩ kana a ka yi Juu vuosi nuusi me aŋ ba vʋarɩ mɩŋ fala, ta nɩgɩ mɩŋ aŋaŋ kpaasɩŋ ta kpaasɩ mɩŋ a diisi dagarɩkʋ ma, aŋ n kpi ama a daraa ataa ma n nan hagɩ kuŋ me.”
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Womi Zebedi hɔgʋ die dɩ chii ʋ ballɩ bale a keŋ Yisa jigiŋ, ta gbirigi ʋ nɩŋŋa ta jʋʋsɩ wa suŋŋiŋ.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Yisa die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa fʋ yaala?” Die ʋ yiŋŋi balɩ wa, “Yɩ mɩŋ nʋaŋ dɩ n ballɩ gie wʋnyɩ nan daansɩ kalɩ fʋ nuudiigiŋ chaaŋ ta wʋnyɩ dɩaŋ fʋ nuugalɩ chaaŋ saŋŋa dieke fʋ keŋ dii fʋ naarɩ.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Ta Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Nɩ zɩ nɩ jʋʋsɩnana jadieke. Nɩ nan bɩagɩ a chii chiiti dieke n balla n chii wo?”
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Yisa die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Wusie, nɩ nan chii chiiti dieke n bala n chii wo, ama n wo sieŋ dɩ n vʋarɩ vuodiekemba dɩ mʋna ba kala n nuudiigiŋ aŋaŋ n nuugalɩ chaaŋ. Jigehe gie zie gbarɩ wa vuodiekemba n Chʋa Ŋmɩŋ gbaŋ gbaŋ die dɩ vʋarɩna dɩ ba kala mi.”
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩ tɩalɩkaha die dɩ wʋnna naa, die ba jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ a yi ba bale wo.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Naa chɩaŋ wɩa Yisa die dɩ wa ba mana a lagɩsɩ taŋ ʋ jigiŋ a balɩ ba, “Nɩ gbaŋ nɩ sɩba a baarɩ vuodiekemba dɩ daansɩnana vuosi tɩŋgbaŋka gie me ŋaaŋ daga wa ba gbaŋ ta nyɩŋkʋraha dɩaŋ ŋaaŋ pɔgɩlɩ wa ba vuosi aŋaŋ nɩŋŋmɩna.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Ama nɩnɩŋ die wo, nɩ sʋnsʋŋ vuodieke dɩ yaala nyɩŋkʋrɩtɩ, sie ʋ nagɩ ʋ gbaŋ a bɩrɩŋ wabʋ a tʋma a yɩma vuoŋ mana.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Vuodieke dɩaŋ dɩ bɩ yaala ʋ bemme nɩŋŋa, sie ʋ nagɩ ʋ gbaŋ a bɩrɩŋ nɩ mana yɔmʋ,
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 sɩba manɩŋ vuota Bʋa dɩ sɩna die wo, dama n ka keŋye dɩ vuosi tʋma a yɩma mɩŋ ama n keŋye dɩ n tʋŋ yɩ vuosi, ta bɩ kpi a yi vuosi pam ye gbatɩtaanɩŋ.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Die Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ nyɩnana Jeriko me, die kpɩkpaaŋ die dɩ dɩ Yisa kʋaŋ.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Ta yɩɩsɩ bale die dɩ kalɩ sieku nʋaŋ a wʋŋ dɩ Yisa keŋ tɩanna mɩŋ, die wɩa die ba piili a keese a baarɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, naaŋ Davidi haagɩŋ chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ.”
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Ama kpɩkpaakʋ die dɩ natɩ ba dɩ ba tarɩ watɩ, ama ta die ba wa a faasɩ a keese, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, Davidi haagɩŋ, chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ.”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Yisa die dɩ zie ta wa ba a keŋ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ yaala n yi a yɩ nɩ?”
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Ba yiŋŋi a balɩ wa, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, tɩ yaala fʋ yuori wo tɩ nine.”
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Ta zɔɔlɩŋ die dɩ yigi Yisa, ta ʋ gbi gbi ba ninehe, die ba ninehe die dɩ yuori yuori, ta ba dɩ ʋ kʋaŋ.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.