Mateus 17

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Daraa ayʋaba kʋaŋ chaaŋ die Yisa die dɩ nagɩ Piita, aŋaŋ Jemisi aŋaŋ ʋ nɩmbʋa Jɔɔn, a yaa ba ga jʋalɩ taŋbɩrɩŋkɩŋ sikpeŋ me, ba nyɩɩna.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Womi ʋ nyɩŋgbanɩŋ die dɩ tarɩgɩ ba nɩŋŋa. Ʋ nine dɩ chaaŋ sɩba ŋmɩŋ ta ʋ nyiŋyeeke dɩ yɩantɩ sɩba chaanɩŋ.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Ta ba ye Mosisi aŋaŋ Elaja dɩ nyɩnna bʋnyɩ ba jigiŋ a bala wɩa aŋaŋ Yisa.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Die wɩa Piita die dɩ balɩ a yɩ Yisa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ dɩ vɩɩna tɩ benne giena. Fʋ tɩŋ nan saagɩ, n tɩŋ nan kpii viisi ataa giena, ta kaanɩ fʋ jaaŋ, ta kaanɩ yi Mosisi jaaŋ ta kaanɩ dɩaŋ dɩ yi Elaja jaaŋ.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Die Piita die dɩ yene ko bala wɩaha, nɩɩŋmaayɩalɩŋ dɩ keŋ ligi be, ta lɔlɩŋ dɩ nyɩŋ nɩɩŋmaakʋ ma a baarɩ, “N Bʋachoti wʋnna, ʋ ma n sʋŋ dɩ paalɩ a fɩalɩ, nɩ wʋmma a yɩma wa.”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ wʋnna lɔlɩkʋ die ŋmaamɩŋ dɩ faasɩ a yigi be, die ba gbirigi tɩŋgbaŋ.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Yisa die dɩ keŋ ba jigiŋ a gbi gbi ba ta baarɩ, “Nɩ hagɩ zie. Da nɩ chɩgɩma ŋmaamɩŋ.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Die wɩa die ba kɔtɩ ba sikpigile a daansɩ ta ka ye vuoŋ mi, sie Yisa nyɩɩna ma.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Die ba nyɩnna tanɩ ma a keŋ sʋʋna wa, Yisa die dɩ kpaaŋ ba dɩ, “Nɩ sɩmma nɩ keŋ a balɩ vuoŋ nɩ yene wudieke wo, a ga tʋgɩ saŋŋa dieke manɩŋ Vuota Bʋa dɩ balla ʋ hagɩ kuŋ me.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa wɩa mɩraha dɩdagɩrɩba dɩ baarɩ dɩ sie Elaja woliŋ keŋ Masia ma?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Die ʋ yiŋŋi a balɩ dɩ, “Ka yiwo wusie dɩ sie Elaja woliŋ keŋ, amʋ ʋ wʋnsɩ wɩɩŋ mana a mɩŋŋɩ zieŋ.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Ama manɩŋ n bala nɩ dɩ, Elaja wɔŋ keŋ mɩŋ ama ta vuosi dɩ ka mɩŋŋɩ wa, ta yi wo yɔrɩ yɔrɩ die ba yaalala die wo. Die gbaŋ gbaŋ ba nan yi manɩŋ vuota Bʋa aŋ n dii wahala ba nuusi me.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Womi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ mɩŋŋɩ a baarɩ Jɔɔn dieke die dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ wɩa ʋ bala die.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Die Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bataa wa dɩ yiŋŋine a ga kpɩkpaakʋ jigiri daa wʋnyɩ die dɩ keŋ a gbirigi Yisa nɩŋŋa,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 a baarɩ, “N Yɔmʋtieŋ chɩgɩ n bʋa dembike gie zɔɔlɩŋ, dama ʋ yiwo kpenkpennantʋ, die dɩ paalɩ a mugisi wo a yi ʋ nanna boliŋ me yaa nyaaŋ sʋŋ daaŋ mana.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Maŋ yaa wa keŋ fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba jigiŋ, ama die ba ka bɩagɩ a gbaaŋ wa.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Yisa dɩ yiŋŋi a balɩ ba, “Nɩnɩŋ lele vuosi gie dɩ wone yada ta bɩ yi vuodiekemba dɩ kana ka dɩɩsa Ŋmɩŋ, nɩ yaala n bemme nɩ jigiŋ a ga tʋgɩ saŋŋa bɩa? Nɩ yaala n yaa wa suguru aŋaŋ nɩ a ga tʋgɩ saŋŋa bɩa? Nɩ yaa bʋa wa a keŋ giena.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Yisa die dɩ natɩ jɩmbɩakʋ die ka nyɩŋ bʋa wa ma, die bʋa wa dɩ ye a laafɩa lele womi.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Ka kʋaŋ chaaŋ die Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ keŋ ʋ jigiŋ a pɩasɩ wa, “Bɩa wɩa tɩ ka bɩagɩ a yagɩ jɩmbɩakʋ?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Die ʋ yiŋŋi a balɩ ba, “Dɩ yiwo nɩ yada dɩ kana ka dala wɩa. Wusie maŋ bala nɩ, nɩ yi Ŋmɩŋ yada ka dala sɩba kaŋmɩŋ biŋ, nɩ nan bɩagɩ a balɩ yɩ tanɩ gie ‘Vʋʋ a nyɩŋ giena a ga nan mi aŋ ka vʋʋ’; nɩ nan bɩagɩ yi jaaŋ mana.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 ((Ama jɩmbɩaŋ sɩba naa, nɩ kaaŋ bɩagɩ a yagɩ sie nɩ bɔba nʋaŋ ta jʋʋsa Ŋmɩŋ.))”
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Die Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba mana die dɩ lagɩsɩna Galili mi, die ʋ balɩ a yɩ ba dɩ, “Ba nan nagɩ manɩŋ Vuota Bʋa a yi vuosi nuusi me
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 aŋ ba kʋʋ mɩŋ ama daraa ataa daraaŋ n nan hagɩ kumbu me.”
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Die Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ gana Kapenɔmi, Ŋmɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ lampotuosiribe dɩ keŋ Piita jigiŋ a pɩasɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ wa tune Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ lampoke mɩŋ?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Ta Piita die dɩ baarɩ, wa, ʋ tune mɩŋ. Piita die dɩ gana a juu tigiri me die Yisa die woliŋ balɩ wɩaha, ta pɩasɩ wa dɩ, “Simoni lalɩa fʋ yile? Ba mba tunene lampo a yɩa tɩŋgbaŋka gie naakpɩɩma ha? Tɩŋgbaŋka vuosi yaa chaanɩŋ?”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Ta ʋ yiŋŋi a baarɩ “Chaanɩŋ.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Ama tɩ kana ka yaala tɩ chʋʋsɩ ba sʋgɩtɩ wɩa, ga mʋgɩkpɩɩrɩ ma a ga taaŋ kagɔntɩ ta datɩ zaasɩ dieke fʋ wolinne a yigi, fʋ yuori ka nʋaŋ nan ye ligire biŋ dieke dɩ baaŋ nan bɩagɩ a tuŋ manɩŋ aŋaŋ fʋ ma; ta fʋ nagɩ ka a tuŋ be.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.