Marcos 9
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Yisa dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “N bala nɩ, bataŋ bie giena ba kaaŋ kpi ntaala ba keŋ a ye Ŋmɩŋ naarɩ keniŋ aŋaŋ ka hagɩrɩŋ.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Daraa ayʋaba kʋaŋ chaaŋ Yisa dɩ wa Piita aŋaŋ Jemisi aŋaŋ Jɔɔn, a dɩ ba nɩŋŋa a yaa ba a jʋalɩ taŋkpeŋkpɩɩŋ sikpeŋ, jigidieke vuoŋ die dɩ wone mi. Die ba daansɩnana ba keŋ a ye ta Yisa tarɩgɩya mɩŋ,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 ʋ nyɩŋsuuke die dɩ yɩantɩ ta nyɩgɩsa, a paalɩ yɩantɩ tɩaŋ vuota dɩ baaŋ nan bɩagɩ a sugiri jaaŋ ka yɩantɩ die dʋnɩa ma.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Mi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba Piita aŋaŋ Jɔɔn aŋaŋ Jemisi dɩ ye Elaja aŋaŋ Mosisi vuodiekemba die dɩ kpine kʋrɩŋ ma wa aŋaŋ Yisa dɩ balala wɩa.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Die wɩa, Piita die dɩ balɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, dɩ vɩɩna tɩ benne giena. Tɩ nan kpii viisi ataa, fʋ kaanɩ, Mosisi kaanɩ, Elaja dɩaŋ kaanɩ.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ŋmaamɩŋ die faasɩna a yigi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba wɩa, Piita die dɩ zɩ ʋ baaŋ balɩ die.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Womi nɩɩŋmara dɩ keŋ sʋʋŋ ligi be, ta lɔlɩŋ dɩ nyɩŋ nɩɩŋmaraha ma ma a bala dɩ, “N Bʋadembiŋ dieke n chone wʋnna, nɩ wʋmma a yɩma wa.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Die ba yiŋŋi a daansɩ lʋga lagɩ lagɩ ta ba ka ye vuoŋ sie banɩŋ aŋaŋ Yisa nyɩɩna ma.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Die ba kenne a sʋʋna tanɩ ma wa, Yisa dɩ yɩ ba nʋaŋ dɩ, “Da nɩ keŋ a balɩ vuoŋ nɩ yene die, sie manɩŋ vuota Bʋadembiŋ dɩ keŋ a hagɩ kuŋ me.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Die ba saagɩ a yɩ wa ama ta wa piili a bala tamba wɩɩrɩ wɩa, ta baarɩ dɩ, “Ʋ balala kumbu hagɩŋ ma wa, ka chɩaŋ?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Lele mi ba pɩasɩ Yisa dɩ, “Bɩa yine Ŋmɩŋ mɩra dɩdagɩrɩba dɩ baarɩ sie Elaja woliŋ keŋ ta ka kʋaŋ chaaŋ Masia wa dɩaŋ keŋ?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Yisa dɩ baarɩ dɩ, “Wusie Elaja baa ʋ woliŋ keŋ mɩŋ a keŋ wʋnsɩ wɩɩŋ mana a zieŋ, ta bɩa Ŋmɩŋ wɩa dɩ wa daga sɩba vuota Bʋadembiŋ nan faasɩ gbalɩgɩ ta ba bɩ zeti wo?
12 Jesus respondeu:
13 Nɩ vaa n balɩ nɩ, Elaja wɔŋ keŋ mɩŋ vuosi dɩ yi wo ba dʋŋŋʋ sɩba Ŋmɩŋ wʋbalɩka die dɩ dagɩna ʋ wɩa die wo.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Die banɩŋ ba ga haarɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ tɩalɩkaha ta daadaŋ giliŋ be, Ŋmɩŋ mɩra dɩdagɩrɩba bataŋ dɩ nɩga nɩnhagɩrɩŋ aŋaŋ ba.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Die vuosisi dɩ yene Yisa dɩ faasɩ a yi be wuboŋkeŋ ba chɩgɩ ga ʋ jigiŋ a waasɩ wa.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Yisa dɩ pɩasa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ bɩa wɩɩŋ wɩa nɩ ŋaŋ ba dɩ nɩga nɩnhagɩrɩŋ?
16 Então Jesus perguntou:
17 Daadamba sʋŋ daa wʋnyɩ dɩ baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ, n yaa wa n Bʋadembiŋ a keŋ fʋ jigiŋ, dama jɩmbɩatɩ die yalla wa ta ʋ ka bɩagɩ a bala wɩa.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Jɩmbɩatɩ gie dɩ keŋ a hagɩ a ŋaaŋ nagɩ wa taaŋ mɩŋ, ta fʋnfʋgɩtɩ dɩ bie ʋ nʋaŋ ma, ʋ nyɩna ŋaaŋ chɩa wa taŋ ta ʋ nyɩŋgbanɩŋ mana dɩ hagɩrɩ. Die maŋ balɩ fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba gbaaŋ wa die ba bɩlɩ waarɩ.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Yisa dɩ balɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ wo yada, lalɩa nɩ bɩ yaala maŋ ŋaŋ nɩ bemme a yʋasɩ, nɩ yaa bʋa wa a keŋ n jigiŋ.”
19 Então Jesus exclamou:
20 Ba yaa bʋa wa a keŋ ʋ jigiŋ. Die jɩmbɩakʋ dɩ yene Yisa, ka yi bʋa wa dɩ chaa, die wɩa a yi ʋ nan tɩŋgbaŋ a bilime mi, ta fʋnfʋgɩtɩ dɩ nyɩnna ʋ nʋaŋ ma.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Yisa dɩ pɩasɩ bʋa wa chɔɔŋ wa dɩ, “Bɩna aŋmɩa wʋnna a yalla wa?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Daaŋ mana jɩmbɩakʋ ŋaaŋ yaala ka kʋʋ wa mɩŋ, ka ŋaaŋ vigi wo mɩŋ a taanna boliŋ me aŋaŋ nyaaŋ ma. Chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ ta fʋ suŋŋi tɩ, fʋ nan bɩagɩ suŋŋi!”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Yisa dɩ balɩ daa wa dɩ, “Bɩa fʋ bala fʋ nan bɩagɩ suŋŋi! Wɩɩŋ wori a nyaŋŋa vuodieke dɩ yalla yada.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Bʋa wa chɔɔŋ wa dɩ keesi bʋnyɩ, ta baarɩ dɩ, “N yaa yada mɩŋ ama n yadaka ka dala, suŋŋi mɩŋ aŋ bʋ dalɩma.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Yisa die ye ta daadamba gbigiye ʋ yɩ lɔlɩŋ dɩ, “N baarɩ, jɩmbɩakʋ dieke dɩ yine bʋa wa dɩ ka wʋmma wa ta bala wɩaha, nyɩŋ ʋ ma ta da bɩ yiŋŋi a juu ʋ ma.”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Jɩmbɩakʋ dɩ keesi ta nagɩ bʋa wa a nɩgɩ tɩŋgbaŋ pemm ta die faasɩ a datɩ wa ta nyɩŋ ʋ ma, bʋa wa dɩ nɩasɩ kuŋ, vuoŋ mana die dɩ baarɩ dɩ ʋ kpiye mɩŋ.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Ama Yisa die dɩ yigi ʋ nuuŋ me a suŋŋi wo ʋ hagɩ zie.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Die Yisa dɩ yiŋŋine a juu juoŋ me ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa die yine tɩ ka bɩagɩ a yagɩ jɩmbɩakʋ?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Die ʋ balɩ ba dɩ, “Ŋmɩŋ jʋʋsɩŋ nyɩɩna nan bɩagɩ a yagɩ jɩmbɩatɩ dɩ nɩasɩna naa, jaaŋ bɩ wori.”
29 Jesus respondeu:
30 Die ba nyɩŋ mi a ga Galili me, Yisa die ka yaala vuoŋ sɩmma ba benne jigidieke,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 dama die ʋ daga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mɩŋ. Die ʋ balɩ ba dɩ, “Ba nan nagɩ manɩŋ Vuota Bʋadembiŋ wa a yɩ vuosi nuusi me aŋ ba kʋʋ mɩŋ, ama ka daraa ataa kʋaŋ chaaŋ n nan hagɩ kumbu me.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Die ba ka sɩba ʋ dagɩkʋ chɩaŋ ama ŋmaamɩŋ die yalla ba aŋaŋ ba baaŋ nan pɩasɩ wa.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Ba keŋ Kapenɔmi a juu juoŋ a kpatɩ, ʋ pɩasɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Bɩa wɩɩŋ nɩ tɩŋ yaa nɩga nɩnhagɩrɩbʋ sieku me wo?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Die ba ka yaala ba balɩ wa dama die ba nɩga nɩnhagɩrɩŋ dɩ ba jabɩa yine jakʋʋŋ.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Yisa die dɩ sʋʋŋ kalɩ ta wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo, a balɩ ba, vuodieke mana dɩ yaala ʋ yi jakʋʋŋ sie ʋ wɩarɩ kʋaŋ ta nagɩ ʋ gbaŋ a yi vuoŋ mana yɔmʋ.
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Die ʋ wa bʋabiŋ a nagɩ wa zieŋ ba nɩŋŋa a nagɩ ʋ nuusi a diisi ʋ ma ta balɩ ba.
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Vuodieke nɩŋ mana dɩ a keŋ saagɩ a tuo bʋabike gie chanchaaŋ n saaŋ ma tuose mɩŋ, vuodieke nɩŋ mana dɩaŋ dɩ tuosine mɩŋ, tuo wo vuodieke dɩ tʋnna mɩŋ wa mɩŋ.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Jɔɔn die dɩ balɩ a yɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, die tɩ ye wo vuoŋ dɩ yagɩnana jɩmbɩatɩ vuoŋ me fʋ saaŋ ma, die tɩ balɩ wa dɩ ʋ vaa dama die ʋ ka yi tɩ wʋnyɩ.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Yisa dɩ balɩ ba, “Daa nɩ yi ʋ vaa dama, vuoŋ dɩ bɩagɩ a yie mamachi wɩa n saaŋ ma ka kʋaŋ chaaŋ ʋ kaaŋ bɩagɩ a balɩ wɩɩŋ a chʋʋsa n saaŋ.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Dama vuodieke mana dɩ kana ka waga tɩ gʋtɩ wa tɩ ma.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Wusie maŋ bala nɩ naa, vuodieke nɩŋ mana dɩ kenne yɩ nɩ nyaaŋ nɩ nyuu dama nɩ dɩ wa ʋ kʋaŋ nan daansɩ ye ka nyʋarɩ.”
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Yisa dɩ baarɩ, “Vuoŋ dɩ a keŋ yi ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ dɩ tuone mɩŋ a dii wo dɩ yi wʋbɩaŋ, dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa ba nagɩna nɩɩŋ a bɔbɩ a yeegi ʋ nyie ta nagɩ wa a taaŋ nyaakpɩɩbʋ ma.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Dɩɩ yi fʋ nuuŋ yinene fʋ yie wʋbɩatɩ fʋ gobike taaŋ, dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan juu arɩzanna aŋaŋ nuubalɩmɩŋ, aŋaŋ fʋ baaŋ juu boli dieke me dɩ wone kpatɩŋ aŋaŋ nuusi ale.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 ((Jigidieke zɩŋzʋa dɩ benne ba sʋŋ a die ta ka kpie, ta bolibu dɩaŋ ka kpise.))
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Dɩɩ yi fʋ naŋ yinene fʋ yie wʋbɩatɩ fʋ gobike taaŋ dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ juu arɩzanna aŋaŋ naŋ gobiŋ a tɩaŋ fʋ baaŋ dɩ yallɩ nagɩsɩ ale ta juu boliŋ me.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 ((Jigidieke zɩŋzʋa dɩ benne ba sʋŋ a die ta ka kpie, ta bolibu dɩaŋ ka kpise.))
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Dɩ bɩ yiwo fʋ niŋ dɩaŋ yine fʋ yie wʋbɩatɩ vʋarɩka taaŋ, dama, dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan juu arɩzanna aŋaŋ nimbalɩmɩŋ a tɩaŋ fʋ baaŋ nan juu boliŋ me aŋaŋ nine ale.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Jigidieke zɩŋzʋa dɩ benne ba sʋŋ a die ta ka kpie, ta bolibu dɩaŋ ka kpise.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Ŋmɩŋ nan daansɩ nagɩ boliŋ a wʋnsɩ vuoŋ mana sɩba ba ŋaana naga yasɩ a wʋnsa kaabɩŋ nɔŋ die wo.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Yasɩ nansɩ mɩŋ, ama ka nansɩbʋ dɩ keŋ nyɩŋ, lalɩa ka bɩ baa ka ye ka nansɩbʋ bɩbra?
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.