Marcos 9
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARC
1 Yisa dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “N bala nɩ, bataŋ bie giena ba kaaŋ kpi ntaala ba keŋ a ye Ŋmɩŋ naarɩ keniŋ aŋaŋ ka hagɩrɩŋ.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Daraa ayʋaba kʋaŋ chaaŋ Yisa dɩ wa Piita aŋaŋ Jemisi aŋaŋ Jɔɔn, a dɩ ba nɩŋŋa a yaa ba a jʋalɩ taŋkpeŋkpɩɩŋ sikpeŋ, jigidieke vuoŋ die dɩ wone mi. Die ba daansɩnana ba keŋ a ye ta Yisa tarɩgɩya mɩŋ,
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 ʋ nyɩŋsuuke die dɩ yɩantɩ ta nyɩgɩsa, a paalɩ yɩantɩ tɩaŋ vuota dɩ baaŋ nan bɩagɩ a sugiri jaaŋ ka yɩantɩ die dʋnɩa ma.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Mi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba Piita aŋaŋ Jɔɔn aŋaŋ Jemisi dɩ ye Elaja aŋaŋ Mosisi vuodiekemba die dɩ kpine kʋrɩŋ ma wa aŋaŋ Yisa dɩ balala wɩa.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Die wɩa, Piita die dɩ balɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, dɩ vɩɩna tɩ benne giena. Tɩ nan kpii viisi ataa, fʋ kaanɩ, Mosisi kaanɩ, Elaja dɩaŋ kaanɩ.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ŋmaamɩŋ die faasɩna a yigi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba wɩa, Piita die dɩ zɩ ʋ baaŋ balɩ die.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Womi nɩɩŋmara dɩ keŋ sʋʋŋ ligi be, ta lɔlɩŋ dɩ nyɩŋ nɩɩŋmaraha ma ma a bala dɩ, “N Bʋadembiŋ dieke n chone wʋnna, nɩ wʋmma a yɩma wa.”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Die ba yiŋŋi a daansɩ lʋga lagɩ lagɩ ta ba ka ye vuoŋ sie banɩŋ aŋaŋ Yisa nyɩɩna ma.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Die ba kenne a sʋʋna tanɩ ma wa, Yisa dɩ yɩ ba nʋaŋ dɩ, “Da nɩ keŋ a balɩ vuoŋ nɩ yene die, sie manɩŋ vuota Bʋadembiŋ dɩ keŋ a hagɩ kuŋ me.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Die ba saagɩ a yɩ wa ama ta wa piili a bala tamba wɩɩrɩ wɩa, ta baarɩ dɩ, “Ʋ balala kumbu hagɩŋ ma wa, ka chɩaŋ?”
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Lele mi ba pɩasɩ Yisa dɩ, “Bɩa yine Ŋmɩŋ mɩra dɩdagɩrɩba dɩ baarɩ sie Elaja woliŋ keŋ ta ka kʋaŋ chaaŋ Masia wa dɩaŋ keŋ?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Yisa dɩ baarɩ dɩ, “Wusie Elaja baa ʋ woliŋ keŋ mɩŋ a keŋ wʋnsɩ wɩɩŋ mana a zieŋ, ta bɩa Ŋmɩŋ wɩa dɩ wa daga sɩba vuota Bʋadembiŋ nan faasɩ gbalɩgɩ ta ba bɩ zeti wo?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Nɩ vaa n balɩ nɩ, Elaja wɔŋ keŋ mɩŋ vuosi dɩ yi wo ba dʋŋŋʋ sɩba Ŋmɩŋ wʋbalɩka die dɩ dagɩna ʋ wɩa die wo.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Die banɩŋ ba ga haarɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ tɩalɩkaha ta daadaŋ giliŋ be, Ŋmɩŋ mɩra dɩdagɩrɩba bataŋ dɩ nɩga nɩnhagɩrɩŋ aŋaŋ ba.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Die vuosisi dɩ yene Yisa dɩ faasɩ a yi be wuboŋkeŋ ba chɩgɩ ga ʋ jigiŋ a waasɩ wa.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Yisa dɩ pɩasa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ bɩa wɩɩŋ wɩa nɩ ŋaŋ ba dɩ nɩga nɩnhagɩrɩŋ?
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Daadamba sʋŋ daa wʋnyɩ dɩ baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ, n yaa wa n Bʋadembiŋ a keŋ fʋ jigiŋ, dama jɩmbɩatɩ die yalla wa ta ʋ ka bɩagɩ a bala wɩa.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Jɩmbɩatɩ gie dɩ keŋ a hagɩ a ŋaaŋ nagɩ wa taaŋ mɩŋ, ta fʋnfʋgɩtɩ dɩ bie ʋ nʋaŋ ma, ʋ nyɩna ŋaaŋ chɩa wa taŋ ta ʋ nyɩŋgbanɩŋ mana dɩ hagɩrɩ. Die maŋ balɩ fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba gbaaŋ wa die ba bɩlɩ waarɩ.”
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yisa dɩ balɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ wo yada, lalɩa nɩ bɩ yaala maŋ ŋaŋ nɩ bemme a yʋasɩ, nɩ yaa bʋa wa a keŋ n jigiŋ.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Ba yaa bʋa wa a keŋ ʋ jigiŋ. Die jɩmbɩakʋ dɩ yene Yisa, ka yi bʋa wa dɩ chaa, die wɩa a yi ʋ nan tɩŋgbaŋ a bilime mi, ta fʋnfʋgɩtɩ dɩ nyɩnna ʋ nʋaŋ ma.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Yisa dɩ pɩasɩ bʋa wa chɔɔŋ wa dɩ, “Bɩna aŋmɩa wʋnna a yalla wa?”
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Daaŋ mana jɩmbɩakʋ ŋaaŋ yaala ka kʋʋ wa mɩŋ, ka ŋaaŋ vigi wo mɩŋ a taanna boliŋ me aŋaŋ nyaaŋ ma. Chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ ta fʋ suŋŋi tɩ, fʋ nan bɩagɩ suŋŋi!”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yisa dɩ balɩ daa wa dɩ, “Bɩa fʋ bala fʋ nan bɩagɩ suŋŋi! Wɩɩŋ wori a nyaŋŋa vuodieke dɩ yalla yada.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Bʋa wa chɔɔŋ wa dɩ keesi bʋnyɩ, ta baarɩ dɩ, “N yaa yada mɩŋ ama n yadaka ka dala, suŋŋi mɩŋ aŋ bʋ dalɩma.”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Yisa die ye ta daadamba gbigiye ʋ yɩ lɔlɩŋ dɩ, “N baarɩ, jɩmbɩakʋ dieke dɩ yine bʋa wa dɩ ka wʋmma wa ta bala wɩaha, nyɩŋ ʋ ma ta da bɩ yiŋŋi a juu ʋ ma.”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Jɩmbɩakʋ dɩ keesi ta nagɩ bʋa wa a nɩgɩ tɩŋgbaŋ pemm ta die faasɩ a datɩ wa ta nyɩŋ ʋ ma, bʋa wa dɩ nɩasɩ kuŋ, vuoŋ mana die dɩ baarɩ dɩ ʋ kpiye mɩŋ.
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Ama Yisa die dɩ yigi ʋ nuuŋ me a suŋŋi wo ʋ hagɩ zie.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Die Yisa dɩ yiŋŋine a juu juoŋ me ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa die yine tɩ ka bɩagɩ a yagɩ jɩmbɩakʋ?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Die ʋ balɩ ba dɩ, “Ŋmɩŋ jʋʋsɩŋ nyɩɩna nan bɩagɩ a yagɩ jɩmbɩatɩ dɩ nɩasɩna naa, jaaŋ bɩ wori.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Die ba nyɩŋ mi a ga Galili me, Yisa die ka yaala vuoŋ sɩmma ba benne jigidieke,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 dama die ʋ daga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mɩŋ. Die ʋ balɩ ba dɩ, “Ba nan nagɩ manɩŋ Vuota Bʋadembiŋ wa a yɩ vuosi nuusi me aŋ ba kʋʋ mɩŋ, ama ka daraa ataa kʋaŋ chaaŋ n nan hagɩ kumbu me.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Die ba ka sɩba ʋ dagɩkʋ chɩaŋ ama ŋmaamɩŋ die yalla ba aŋaŋ ba baaŋ nan pɩasɩ wa.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Ba keŋ Kapenɔmi a juu juoŋ a kpatɩ, ʋ pɩasɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Bɩa wɩɩŋ nɩ tɩŋ yaa nɩga nɩnhagɩrɩbʋ sieku me wo?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Die ba ka yaala ba balɩ wa dama die ba nɩga nɩnhagɩrɩŋ dɩ ba jabɩa yine jakʋʋŋ.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Yisa die dɩ sʋʋŋ kalɩ ta wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo, a balɩ ba, vuodieke mana dɩ yaala ʋ yi jakʋʋŋ sie ʋ wɩarɩ kʋaŋ ta nagɩ ʋ gbaŋ a yi vuoŋ mana yɔmʋ.
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Die ʋ wa bʋabiŋ a nagɩ wa zieŋ ba nɩŋŋa a nagɩ ʋ nuusi a diisi ʋ ma ta balɩ ba.
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Vuodieke nɩŋ mana dɩ a keŋ saagɩ a tuo bʋabike gie chanchaaŋ n saaŋ ma tuose mɩŋ, vuodieke nɩŋ mana dɩaŋ dɩ tuosine mɩŋ, tuo wo vuodieke dɩ tʋnna mɩŋ wa mɩŋ.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Jɔɔn die dɩ balɩ a yɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, die tɩ ye wo vuoŋ dɩ yagɩnana jɩmbɩatɩ vuoŋ me fʋ saaŋ ma, die tɩ balɩ wa dɩ ʋ vaa dama die ʋ ka yi tɩ wʋnyɩ.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Yisa dɩ balɩ ba, “Daa nɩ yi ʋ vaa dama, vuoŋ dɩ bɩagɩ a yie mamachi wɩa n saaŋ ma ka kʋaŋ chaaŋ ʋ kaaŋ bɩagɩ a balɩ wɩɩŋ a chʋʋsa n saaŋ.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Dama vuodieke mana dɩ kana ka waga tɩ gʋtɩ wa tɩ ma.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Wusie maŋ bala nɩ naa, vuodieke nɩŋ mana dɩ kenne yɩ nɩ nyaaŋ nɩ nyuu dama nɩ dɩ wa ʋ kʋaŋ nan daansɩ ye ka nyʋarɩ.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 Yisa dɩ baarɩ, “Vuoŋ dɩ a keŋ yi ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ dɩ tuone mɩŋ a dii wo dɩ yi wʋbɩaŋ, dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa ba nagɩna nɩɩŋ a bɔbɩ a yeegi ʋ nyie ta nagɩ wa a taaŋ nyaakpɩɩbʋ ma.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Dɩɩ yi fʋ nuuŋ yinene fʋ yie wʋbɩatɩ fʋ gobike taaŋ, dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan juu arɩzanna aŋaŋ nuubalɩmɩŋ, aŋaŋ fʋ baaŋ juu boli dieke me dɩ wone kpatɩŋ aŋaŋ nuusi ale.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 ((Jigidieke zɩŋzʋa dɩ benne ba sʋŋ a die ta ka kpie, ta bolibu dɩaŋ ka kpise.))
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Dɩɩ yi fʋ naŋ yinene fʋ yie wʋbɩatɩ fʋ gobike taaŋ dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ juu arɩzanna aŋaŋ naŋ gobiŋ a tɩaŋ fʋ baaŋ dɩ yallɩ nagɩsɩ ale ta juu boliŋ me.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 ((Jigidieke zɩŋzʋa dɩ benne ba sʋŋ a die ta ka kpie, ta bolibu dɩaŋ ka kpise.))
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Dɩ bɩ yiwo fʋ niŋ dɩaŋ yine fʋ yie wʋbɩatɩ vʋarɩka taaŋ, dama, dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan juu arɩzanna aŋaŋ nimbalɩmɩŋ a tɩaŋ fʋ baaŋ nan juu boliŋ me aŋaŋ nine ale.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Jigidieke zɩŋzʋa dɩ benne ba sʋŋ a die ta ka kpie, ta bolibu dɩaŋ ka kpise.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 “Ŋmɩŋ nan daansɩ nagɩ boliŋ a wʋnsɩ vuoŋ mana sɩba ba ŋaana naga yasɩ a wʋnsa kaabɩŋ nɔŋ die wo.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 “Yasɩ nansɩ mɩŋ, ama ka nansɩbʋ dɩ keŋ nyɩŋ, lalɩa ka bɩ baa ka ye ka nansɩbʋ bɩbra?
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.