Marcos 9

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yisa dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “N bala nɩ, bataŋ bie giena ba kaaŋ kpi ntaala ba keŋ a ye Ŋmɩŋ naarɩ keniŋ aŋaŋ ka hagɩrɩŋ.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Daraa ayʋaba kʋaŋ chaaŋ Yisa dɩ wa Piita aŋaŋ Jemisi aŋaŋ Jɔɔn, a dɩ ba nɩŋŋa a yaa ba a jʋalɩ taŋkpeŋkpɩɩŋ sikpeŋ, jigidieke vuoŋ die dɩ wone mi. Die ba daansɩnana ba keŋ a ye ta Yisa tarɩgɩya mɩŋ,
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 ʋ nyɩŋsuuke die dɩ yɩantɩ ta nyɩgɩsa, a paalɩ yɩantɩ tɩaŋ vuota dɩ baaŋ nan bɩagɩ a sugiri jaaŋ ka yɩantɩ die dʋnɩa ma.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Mi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba Piita aŋaŋ Jɔɔn aŋaŋ Jemisi dɩ ye Elaja aŋaŋ Mosisi vuodiekemba die dɩ kpine kʋrɩŋ ma wa aŋaŋ Yisa dɩ balala wɩa.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Die wɩa, Piita die dɩ balɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, dɩ vɩɩna tɩ benne giena. Tɩ nan kpii viisi ataa, fʋ kaanɩ, Mosisi kaanɩ, Elaja dɩaŋ kaanɩ.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Ŋmaamɩŋ die faasɩna a yigi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba wɩa, Piita die dɩ zɩ ʋ baaŋ balɩ die.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Womi nɩɩŋmara dɩ keŋ sʋʋŋ ligi be, ta lɔlɩŋ dɩ nyɩŋ nɩɩŋmaraha ma ma a bala dɩ, “N Bʋadembiŋ dieke n chone wʋnna, nɩ wʋmma a yɩma wa.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Die ba yiŋŋi a daansɩ lʋga lagɩ lagɩ ta ba ka ye vuoŋ sie banɩŋ aŋaŋ Yisa nyɩɩna ma.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Die ba kenne a sʋʋna tanɩ ma wa, Yisa dɩ yɩ ba nʋaŋ dɩ, “Da nɩ keŋ a balɩ vuoŋ nɩ yene die, sie manɩŋ vuota Bʋadembiŋ dɩ keŋ a hagɩ kuŋ me.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Die ba saagɩ a yɩ wa ama ta wa piili a bala tamba wɩɩrɩ wɩa, ta baarɩ dɩ, “Ʋ balala kumbu hagɩŋ ma wa, ka chɩaŋ?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Lele mi ba pɩasɩ Yisa dɩ, “Bɩa yine Ŋmɩŋ mɩra dɩdagɩrɩba dɩ baarɩ sie Elaja woliŋ keŋ ta ka kʋaŋ chaaŋ Masia wa dɩaŋ keŋ?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Yisa dɩ baarɩ dɩ, “Wusie Elaja baa ʋ woliŋ keŋ mɩŋ a keŋ wʋnsɩ wɩɩŋ mana a zieŋ, ta bɩa Ŋmɩŋ wɩa dɩ wa daga sɩba vuota Bʋadembiŋ nan faasɩ gbalɩgɩ ta ba bɩ zeti wo?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Nɩ vaa n balɩ nɩ, Elaja wɔŋ keŋ mɩŋ vuosi dɩ yi wo ba dʋŋŋʋ sɩba Ŋmɩŋ wʋbalɩka die dɩ dagɩna ʋ wɩa die wo.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Die banɩŋ ba ga haarɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ tɩalɩkaha ta daadaŋ giliŋ be, Ŋmɩŋ mɩra dɩdagɩrɩba bataŋ dɩ nɩga nɩnhagɩrɩŋ aŋaŋ ba.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Die vuosisi dɩ yene Yisa dɩ faasɩ a yi be wuboŋkeŋ ba chɩgɩ ga ʋ jigiŋ a waasɩ wa.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Yisa dɩ pɩasa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ bɩa wɩɩŋ wɩa nɩ ŋaŋ ba dɩ nɩga nɩnhagɩrɩŋ?
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Daadamba sʋŋ daa wʋnyɩ dɩ baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ, n yaa wa n Bʋadembiŋ a keŋ fʋ jigiŋ, dama jɩmbɩatɩ die yalla wa ta ʋ ka bɩagɩ a bala wɩa.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Jɩmbɩatɩ gie dɩ keŋ a hagɩ a ŋaaŋ nagɩ wa taaŋ mɩŋ, ta fʋnfʋgɩtɩ dɩ bie ʋ nʋaŋ ma, ʋ nyɩna ŋaaŋ chɩa wa taŋ ta ʋ nyɩŋgbanɩŋ mana dɩ hagɩrɩ. Die maŋ balɩ fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba gbaaŋ wa die ba bɩlɩ waarɩ.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yisa dɩ balɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ wo yada, lalɩa nɩ bɩ yaala maŋ ŋaŋ nɩ bemme a yʋasɩ, nɩ yaa bʋa wa a keŋ n jigiŋ.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Ba yaa bʋa wa a keŋ ʋ jigiŋ. Die jɩmbɩakʋ dɩ yene Yisa, ka yi bʋa wa dɩ chaa, die wɩa a yi ʋ nan tɩŋgbaŋ a bilime mi, ta fʋnfʋgɩtɩ dɩ nyɩnna ʋ nʋaŋ ma.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Yisa dɩ pɩasɩ bʋa wa chɔɔŋ wa dɩ, “Bɩna aŋmɩa wʋnna a yalla wa?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Daaŋ mana jɩmbɩakʋ ŋaaŋ yaala ka kʋʋ wa mɩŋ, ka ŋaaŋ vigi wo mɩŋ a taanna boliŋ me aŋaŋ nyaaŋ ma. Chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ ta fʋ suŋŋi tɩ, fʋ nan bɩagɩ suŋŋi!”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yisa dɩ balɩ daa wa dɩ, “Bɩa fʋ bala fʋ nan bɩagɩ suŋŋi! Wɩɩŋ wori a nyaŋŋa vuodieke dɩ yalla yada.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Bʋa wa chɔɔŋ wa dɩ keesi bʋnyɩ, ta baarɩ dɩ, “N yaa yada mɩŋ ama n yadaka ka dala, suŋŋi mɩŋ aŋ bʋ dalɩma.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Yisa die ye ta daadamba gbigiye ʋ yɩ lɔlɩŋ dɩ, “N baarɩ, jɩmbɩakʋ dieke dɩ yine bʋa wa dɩ ka wʋmma wa ta bala wɩaha, nyɩŋ ʋ ma ta da bɩ yiŋŋi a juu ʋ ma.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Jɩmbɩakʋ dɩ keesi ta nagɩ bʋa wa a nɩgɩ tɩŋgbaŋ pemm ta die faasɩ a datɩ wa ta nyɩŋ ʋ ma, bʋa wa dɩ nɩasɩ kuŋ, vuoŋ mana die dɩ baarɩ dɩ ʋ kpiye mɩŋ.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Ama Yisa die dɩ yigi ʋ nuuŋ me a suŋŋi wo ʋ hagɩ zie.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Die Yisa dɩ yiŋŋine a juu juoŋ me ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa die yine tɩ ka bɩagɩ a yagɩ jɩmbɩakʋ?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Die ʋ balɩ ba dɩ, “Ŋmɩŋ jʋʋsɩŋ nyɩɩna nan bɩagɩ a yagɩ jɩmbɩatɩ dɩ nɩasɩna naa, jaaŋ bɩ wori.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Die ba nyɩŋ mi a ga Galili me, Yisa die ka yaala vuoŋ sɩmma ba benne jigidieke,
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 dama die ʋ daga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mɩŋ. Die ʋ balɩ ba dɩ, “Ba nan nagɩ manɩŋ Vuota Bʋadembiŋ wa a yɩ vuosi nuusi me aŋ ba kʋʋ mɩŋ, ama ka daraa ataa kʋaŋ chaaŋ n nan hagɩ kumbu me.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Die ba ka sɩba ʋ dagɩkʋ chɩaŋ ama ŋmaamɩŋ die yalla ba aŋaŋ ba baaŋ nan pɩasɩ wa.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Ba keŋ Kapenɔmi a juu juoŋ a kpatɩ, ʋ pɩasɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Bɩa wɩɩŋ nɩ tɩŋ yaa nɩga nɩnhagɩrɩbʋ sieku me wo?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Die ba ka yaala ba balɩ wa dama die ba nɩga nɩnhagɩrɩŋ dɩ ba jabɩa yine jakʋʋŋ.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Yisa die dɩ sʋʋŋ kalɩ ta wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo, a balɩ ba, vuodieke mana dɩ yaala ʋ yi jakʋʋŋ sie ʋ wɩarɩ kʋaŋ ta nagɩ ʋ gbaŋ a yi vuoŋ mana yɔmʋ.
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Die ʋ wa bʋabiŋ a nagɩ wa zieŋ ba nɩŋŋa a nagɩ ʋ nuusi a diisi ʋ ma ta balɩ ba.
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Vuodieke nɩŋ mana dɩ a keŋ saagɩ a tuo bʋabike gie chanchaaŋ n saaŋ ma tuose mɩŋ, vuodieke nɩŋ mana dɩaŋ dɩ tuosine mɩŋ, tuo wo vuodieke dɩ tʋnna mɩŋ wa mɩŋ.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Jɔɔn die dɩ balɩ a yɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, die tɩ ye wo vuoŋ dɩ yagɩnana jɩmbɩatɩ vuoŋ me fʋ saaŋ ma, die tɩ balɩ wa dɩ ʋ vaa dama die ʋ ka yi tɩ wʋnyɩ.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Yisa dɩ balɩ ba, “Daa nɩ yi ʋ vaa dama, vuoŋ dɩ bɩagɩ a yie mamachi wɩa n saaŋ ma ka kʋaŋ chaaŋ ʋ kaaŋ bɩagɩ a balɩ wɩɩŋ a chʋʋsa n saaŋ.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Dama vuodieke mana dɩ kana ka waga tɩ gʋtɩ wa tɩ ma.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Wusie maŋ bala nɩ naa, vuodieke nɩŋ mana dɩ kenne yɩ nɩ nyaaŋ nɩ nyuu dama nɩ dɩ wa ʋ kʋaŋ nan daansɩ ye ka nyʋarɩ.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Yisa dɩ baarɩ, “Vuoŋ dɩ a keŋ yi ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ dɩ tuone mɩŋ a dii wo dɩ yi wʋbɩaŋ, dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa ba nagɩna nɩɩŋ a bɔbɩ a yeegi ʋ nyie ta nagɩ wa a taaŋ nyaakpɩɩbʋ ma.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Dɩɩ yi fʋ nuuŋ yinene fʋ yie wʋbɩatɩ fʋ gobike taaŋ, dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan juu arɩzanna aŋaŋ nuubalɩmɩŋ, aŋaŋ fʋ baaŋ juu boli dieke me dɩ wone kpatɩŋ aŋaŋ nuusi ale.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 ((Jigidieke zɩŋzʋa dɩ benne ba sʋŋ a die ta ka kpie, ta bolibu dɩaŋ ka kpise.))
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Dɩɩ yi fʋ naŋ yinene fʋ yie wʋbɩatɩ fʋ gobike taaŋ dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ juu arɩzanna aŋaŋ naŋ gobiŋ a tɩaŋ fʋ baaŋ dɩ yallɩ nagɩsɩ ale ta juu boliŋ me.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 ((Jigidieke zɩŋzʋa dɩ benne ba sʋŋ a die ta ka kpie, ta bolibu dɩaŋ ka kpise.))
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Dɩ bɩ yiwo fʋ niŋ dɩaŋ yine fʋ yie wʋbɩatɩ vʋarɩka taaŋ, dama, dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan juu arɩzanna aŋaŋ nimbalɩmɩŋ a tɩaŋ fʋ baaŋ nan juu boliŋ me aŋaŋ nine ale.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Jigidieke zɩŋzʋa dɩ benne ba sʋŋ a die ta ka kpie, ta bolibu dɩaŋ ka kpise.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Ŋmɩŋ nan daansɩ nagɩ boliŋ a wʋnsɩ vuoŋ mana sɩba ba ŋaana naga yasɩ a wʋnsa kaabɩŋ nɔŋ die wo.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Yasɩ nansɩ mɩŋ, ama ka nansɩbʋ dɩ keŋ nyɩŋ, lalɩa ka bɩ baa ka ye ka nansɩbʋ bɩbra?
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.