Marcos 8
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC
1 Die dɩ ka yʋasɩya ta daadaŋ pam bɩbra die dɩ keŋ a lagɩsɩ Yisa jigiŋ. Jadiikiŋ die wori aŋaŋ ba baaŋ dii, Yisa die dɩ wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba a balɩ a yɩ ba dɩ,
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 “Zɔɔlɩŋ yigi mɩŋ mɩŋ pam aŋaŋ vuosi gie dama manɩŋ aŋaŋ ba daraa ataa wʋnna, ba ka bɩ yaa jaaŋ aŋaŋ ba baaŋ dii.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Maŋ keŋ yi ba kuli ta ka dii jaaŋ bataŋ nan chaa sieŋ me dama ba nyɩŋ wa saasaa.”
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Haagɩrɩ gie me, sie vuoŋ dɩ baa ʋ ye jaaŋ a yɩ daadamba gie mana aŋ ba dii?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Paanʋsɩ aŋmɩa nɩ yallɩ?”
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Yisa die dɩ balɩ daadamba dɩ ba sʋʋŋ kala tɩŋgbaŋ, ta nagɩ paanʋsɩ ayʋpɔyɩ wa a bɩrɩ Ŋmɩŋ, ta yi tɩa tɩa a nagɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba nagɩ a yɩ daadamba, ba yi dene.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Die ba bɩ yaa zaasɩbɩsɩ bɩta ba jigiŋ. Yisa dɩ nagɩha a bɩrɩ Ŋmɩŋ ta nagɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba bɩ tuo a tɩa tɩa a yɩ daadamba.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Vuoŋ mana die diye mɩŋ ta tɩalɩ tɩalɩ, vuosisi die yiwo sɩba vuosi tuse tuse anɩɩsa.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ vaarɩna nyindiike tɩalɩkaha, die a suuli wo kparɩsɩ ayʋpɔyɩ. Yisa die dɩ wa taaŋ vuosisi ba kuli,
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 ta die wa juu haarɩŋ lagɩ lagɩ wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ba ga Dalimanuta tɩŋgbaŋ ma.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Farasisi bataŋ die dɩ keŋ ʋ jigiŋ, a piili nɩga nɩnhagɩrɩŋ. Die ba yaala ba yigi wo mɩŋ, die wɩa die ba baarɩ dɩ ʋ yi mamachi a dagɩ sɩba Ŋmɩŋ tʋnna wa.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Yisa dɩ voosi pam ta pɩasɩ, dɩ bɩa lele gie vuosi dɩ pɩasa a yaala mamachi tʋʋma? Ʋ baarɩ dɩ wusie, n kaaŋ yi mamachi wɩɩŋ aŋ vuosi gie ye.
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Ta die ʋ va ba ta yiŋŋi a juu haarɩkʋ ba nagɩ ga a gara mʋgɩkpɩɩrɩ gaarɩ kaanɩ wa ma.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die daaŋya aŋaŋ ba baaŋ pɔgɩlɩ nyindiike. Die ba pɔgɩlɩ wa paanʋ balɩmɩŋ nyɩɩna haarɩkʋ sʋŋ.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Yisa die dɩ yɩ ba nʋaŋ a baarɩ, dɩ ba sɩmma Farasisi aŋaŋ Herodi vuosi wɩa.
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Die ba piili a bala a yɩa tamba, ʋ balla naa dama tɩ wo paanʋ wɩa.
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Yisa die dɩ mɩŋŋɩ ba wʋbalɩkaha, ta pɩasɩ ba, dɩ bɩa nɩ bala sɩba nɩ wo paanʋ wɩa? Nɩ ye ka yeye, yaa nɩ ye ka sɩba, dɩ bɩa nɩ wo sʋŋanyile dene?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Nɩ yaa nine, ama nɩ ka yese. Nɩ yaa tɩba, ama bɩa wɩa nɩ ka wʋmma? Nɩ ka tɩɩnsa
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 die n nagɩna paanʋsɩ anʋ a puo puo a yɩ vuosi tuse anʋ wa nyintɩalɩkaha kparɩsɩ aŋmɩa die nɩ vaarɩ a suuli?
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Ta die n nagɩna paanʋsɩ ayʋpɔyɩ a puo puo a yɩ vuosi tuse anɩɩsa wa nyintɩalɩkaha kparɩsɩ aŋmɩa die nɩ vaarɩ? Ba baarɩ kparɩsɩ ayʋpɔyɩ
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 ʋ pɩasɩ ba, ta nɩ ye ka sɩba?
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Die ba tʋgɩna Befisada ma vuosi bataŋ die yaa dembiŋ yɩɩ a keŋ jʋʋsɩ wa, ta baarɩ dɩ ʋ gbɩ wa.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Die ʋ yigi yɩɩ wa nuuŋ me a yaa wa nyɩŋ tɩka ma. Atɩɩrɩ nɩntɔbɩtɩ a yi yɩɩ wa nine me, ta nagɩ ʋ nuusi a diisi ʋ ma ta pɩasɩ wa dɩ, “Bɩagɩ ye jaaŋ mɩŋ?”
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Daa wa dɩ daansɩ sikpeŋ ta baarɩ dɩ, “Wa, n ye vuosi ama ba nɩasɩ wa tɩɩsɩ dɩ dɩna dɩ chʋŋ chʋŋ.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Yisa dɩ bɩ nagɩ ʋ nuusi a diisi daa wa ninehe me, saŋka mi nɩŋ daa wa nine dɩ yuori, ʋ ye jaaŋ mana kasɩ.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Yisa dɩ balɩ wa dɩ ʋ kulime ta yɩ wa nʋaŋ dɩ, “Da keŋ yiŋŋi ga tɩka ma.”
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die gara tɩŋkpaŋŋɩsɩ die dɩ gbigine Siisiria Filipi tɩŋ ma. Sieku me ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ balɩ mɩŋ, mɩnɩa vuosi dɩ baarɩ n yi ye?”
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ba baarɩ dɩ, “Bataŋ baarɩ yiwo Jɔɔn die dɩ kenne a keŋ a sɩɩ vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ, bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ Elaja, ta bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ yiwo Ŋmɩŋ tʋntʋntʋ wʋnyɩ.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Yisa dɩ pɩasɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ta “Nɩnɩŋ nɩŋ mɩnɩa nɩ baarɩ n yiye?” Piita dɩ baarɩ dɩ, “Yiwo Gbɩgbatɩtaantʋ Masiaka.”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Mi, Yisa dɩ yɩ ba nʋaŋ dɩ, “Nɩ da keŋ a balɩ vuoŋ n wɩa.”
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Ta wa piili a daga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Sie manɩŋ vuota Bʋadembike dii wahala pam, ta nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba aŋaŋ Ŋmɩŋ tigiri me mɩra dɩdagɩrɩba keŋ zeti mɩŋ, a bɩ kʋʋ mɩŋ ama daraa ataa daraaŋ n nan hagɩ kuŋ me.”
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Die ʋ paalɩ balɩ ba mɩŋ, die ʋ ka lɔbɩrɩ ba. Die Piita die dɩ yaa wa ga lʋgɩŋ a ga galɩŋ wa.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ama Yisa dɩ yiŋŋi a daansa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ta kpaaŋ Piita a baarɩ dɩ, “Fʋnɩŋ Sitaani wa gie hagɩ giena. Fʋ sʋŋanyile yiwo vuota sʋŋanyile daa Ŋmɩŋ sʋŋanyile.”
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Yisa die dɩ wa wa daadamba aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba a balɩ ba dɩ, “Vuodieke mana dɩ keŋ a yaala ʋ dɩa n kʋaŋ sie ʋ daaŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ wɩa ta nagɩ ʋ kuŋ dagarɩkɩŋ a dɩa mɩŋ.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Vuodieke nɩŋ mana dɩ yaalala ʋ gbatɩ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ miivoli nan waarɩ ka, ama vuodieke dɩ a keŋ waarɩ ʋ miivoli n wɩa aŋaŋ Ŋmɩŋ wʋvɩɩna wɩa nan ye ke.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Bɩa vuoŋ dɩ baa ʋ ye, ʋ keŋ a ye dʋnɩa mana mana nyinti ta waarɩ ʋ miivoli? Wusie
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Jaaŋ wori vuotaŋ dɩ nan bɩagɩ a nagɩ a gbatɩ ʋ miivoli.
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Lele gie vuosi yi wo bɩaŋ ta ka dɩa Ŋmɩŋ. Vuodieke dɩ a keŋ chɩga viivi a ka balɩ manɩŋ aŋaŋ n dagɩkʋ gie vuosi gie jigiŋ, die nɩŋ manɩŋ vuota Bʋadembiŋ nan daaŋ chɩgɩ dɩ tieŋ gbaŋ viivi maŋ keŋ keŋ aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ hagɩrɩŋ aŋaŋ ʋ kasɩ malakasisi dɩ n yaa wa a ga gʋtɩ n vuosi me.”
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.