Marcos 8
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ
1 Die dɩ ka yʋasɩya ta daadaŋ pam bɩbra die dɩ keŋ a lagɩsɩ Yisa jigiŋ. Jadiikiŋ die wori aŋaŋ ba baaŋ dii, Yisa die dɩ wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba a balɩ a yɩ ba dɩ,
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 “Zɔɔlɩŋ yigi mɩŋ mɩŋ pam aŋaŋ vuosi gie dama manɩŋ aŋaŋ ba daraa ataa wʋnna, ba ka bɩ yaa jaaŋ aŋaŋ ba baaŋ dii.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Maŋ keŋ yi ba kuli ta ka dii jaaŋ bataŋ nan chaa sieŋ me dama ba nyɩŋ wa saasaa.”
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Haagɩrɩ gie me, sie vuoŋ dɩ baa ʋ ye jaaŋ a yɩ daadamba gie mana aŋ ba dii?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Paanʋsɩ aŋmɩa nɩ yallɩ?”
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Yisa die dɩ balɩ daadamba dɩ ba sʋʋŋ kala tɩŋgbaŋ, ta nagɩ paanʋsɩ ayʋpɔyɩ wa a bɩrɩ Ŋmɩŋ, ta yi tɩa tɩa a nagɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba nagɩ a yɩ daadamba, ba yi dene.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Die ba bɩ yaa zaasɩbɩsɩ bɩta ba jigiŋ. Yisa dɩ nagɩha a bɩrɩ Ŋmɩŋ ta nagɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba bɩ tuo a tɩa tɩa a yɩ daadamba.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Vuoŋ mana die diye mɩŋ ta tɩalɩ tɩalɩ, vuosisi die yiwo sɩba vuosi tuse tuse anɩɩsa.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ vaarɩna nyindiike tɩalɩkaha, die a suuli wo kparɩsɩ ayʋpɔyɩ. Yisa die dɩ wa taaŋ vuosisi ba kuli,
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 ta die wa juu haarɩŋ lagɩ lagɩ wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ba ga Dalimanuta tɩŋgbaŋ ma.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Farasisi bataŋ die dɩ keŋ ʋ jigiŋ, a piili nɩga nɩnhagɩrɩŋ. Die ba yaala ba yigi wo mɩŋ, die wɩa die ba baarɩ dɩ ʋ yi mamachi a dagɩ sɩba Ŋmɩŋ tʋnna wa.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Yisa dɩ voosi pam ta pɩasɩ, dɩ bɩa lele gie vuosi dɩ pɩasa a yaala mamachi tʋʋma? Ʋ baarɩ dɩ wusie, n kaaŋ yi mamachi wɩɩŋ aŋ vuosi gie ye.
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Ta die ʋ va ba ta yiŋŋi a juu haarɩkʋ ba nagɩ ga a gara mʋgɩkpɩɩrɩ gaarɩ kaanɩ wa ma.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die daaŋya aŋaŋ ba baaŋ pɔgɩlɩ nyindiike. Die ba pɔgɩlɩ wa paanʋ balɩmɩŋ nyɩɩna haarɩkʋ sʋŋ.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Yisa die dɩ yɩ ba nʋaŋ a baarɩ, dɩ ba sɩmma Farasisi aŋaŋ Herodi vuosi wɩa.
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Die ba piili a bala a yɩa tamba, ʋ balla naa dama tɩ wo paanʋ wɩa.
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Yisa die dɩ mɩŋŋɩ ba wʋbalɩkaha, ta pɩasɩ ba, dɩ bɩa nɩ bala sɩba nɩ wo paanʋ wɩa? Nɩ ye ka yeye, yaa nɩ ye ka sɩba, dɩ bɩa nɩ wo sʋŋanyile dene?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Nɩ yaa nine, ama nɩ ka yese. Nɩ yaa tɩba, ama bɩa wɩa nɩ ka wʋmma? Nɩ ka tɩɩnsa
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 die n nagɩna paanʋsɩ anʋ a puo puo a yɩ vuosi tuse anʋ wa nyintɩalɩkaha kparɩsɩ aŋmɩa die nɩ vaarɩ a suuli?
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 Ta die n nagɩna paanʋsɩ ayʋpɔyɩ a puo puo a yɩ vuosi tuse anɩɩsa wa nyintɩalɩkaha kparɩsɩ aŋmɩa die nɩ vaarɩ? Ba baarɩ kparɩsɩ ayʋpɔyɩ
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 ʋ pɩasɩ ba, ta nɩ ye ka sɩba?
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Die ba tʋgɩna Befisada ma vuosi bataŋ die yaa dembiŋ yɩɩ a keŋ jʋʋsɩ wa, ta baarɩ dɩ ʋ gbɩ wa.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Die ʋ yigi yɩɩ wa nuuŋ me a yaa wa nyɩŋ tɩka ma. Atɩɩrɩ nɩntɔbɩtɩ a yi yɩɩ wa nine me, ta nagɩ ʋ nuusi a diisi ʋ ma ta pɩasɩ wa dɩ, “Bɩagɩ ye jaaŋ mɩŋ?”
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Daa wa dɩ daansɩ sikpeŋ ta baarɩ dɩ, “Wa, n ye vuosi ama ba nɩasɩ wa tɩɩsɩ dɩ dɩna dɩ chʋŋ chʋŋ.”
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Yisa dɩ bɩ nagɩ ʋ nuusi a diisi daa wa ninehe me, saŋka mi nɩŋ daa wa nine dɩ yuori, ʋ ye jaaŋ mana kasɩ.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Yisa dɩ balɩ wa dɩ ʋ kulime ta yɩ wa nʋaŋ dɩ, “Da keŋ yiŋŋi ga tɩka ma.”
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die gara tɩŋkpaŋŋɩsɩ die dɩ gbigine Siisiria Filipi tɩŋ ma. Sieku me ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ balɩ mɩŋ, mɩnɩa vuosi dɩ baarɩ n yi ye?”
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ba baarɩ dɩ, “Bataŋ baarɩ yiwo Jɔɔn die dɩ kenne a keŋ a sɩɩ vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ, bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ Elaja, ta bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ yiwo Ŋmɩŋ tʋntʋntʋ wʋnyɩ.”
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Yisa dɩ pɩasɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ta “Nɩnɩŋ nɩŋ mɩnɩa nɩ baarɩ n yiye?” Piita dɩ baarɩ dɩ, “Yiwo Gbɩgbatɩtaantʋ Masiaka.”
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Mi, Yisa dɩ yɩ ba nʋaŋ dɩ, “Nɩ da keŋ a balɩ vuoŋ n wɩa.”
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Ta wa piili a daga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Sie manɩŋ vuota Bʋadembike dii wahala pam, ta nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba aŋaŋ Ŋmɩŋ tigiri me mɩra dɩdagɩrɩba keŋ zeti mɩŋ, a bɩ kʋʋ mɩŋ ama daraa ataa daraaŋ n nan hagɩ kuŋ me.”
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 Die ʋ paalɩ balɩ ba mɩŋ, die ʋ ka lɔbɩrɩ ba. Die Piita die dɩ yaa wa ga lʋgɩŋ a ga galɩŋ wa.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Ama Yisa dɩ yiŋŋi a daansa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ta kpaaŋ Piita a baarɩ dɩ, “Fʋnɩŋ Sitaani wa gie hagɩ giena. Fʋ sʋŋanyile yiwo vuota sʋŋanyile daa Ŋmɩŋ sʋŋanyile.”
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Yisa die dɩ wa wa daadamba aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba a balɩ ba dɩ, “Vuodieke mana dɩ keŋ a yaala ʋ dɩa n kʋaŋ sie ʋ daaŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ wɩa ta nagɩ ʋ kuŋ dagarɩkɩŋ a dɩa mɩŋ.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Vuodieke nɩŋ mana dɩ yaalala ʋ gbatɩ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ miivoli nan waarɩ ka, ama vuodieke dɩ a keŋ waarɩ ʋ miivoli n wɩa aŋaŋ Ŋmɩŋ wʋvɩɩna wɩa nan ye ke.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Bɩa vuoŋ dɩ baa ʋ ye, ʋ keŋ a ye dʋnɩa mana mana nyinti ta waarɩ ʋ miivoli? Wusie
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Jaaŋ wori vuotaŋ dɩ nan bɩagɩ a nagɩ a gbatɩ ʋ miivoli.
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Lele gie vuosi yi wo bɩaŋ ta ka dɩa Ŋmɩŋ. Vuodieke dɩ a keŋ chɩga viivi a ka balɩ manɩŋ aŋaŋ n dagɩkʋ gie vuosi gie jigiŋ, die nɩŋ manɩŋ vuota Bʋadembiŋ nan daaŋ chɩgɩ dɩ tieŋ gbaŋ viivi maŋ keŋ keŋ aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ hagɩrɩŋ aŋaŋ ʋ kasɩ malakasisi dɩ n yaa wa a ga gʋtɩ n vuosi me.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.