Marcos 8
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB
1 Die dɩ ka yʋasɩya ta daadaŋ pam bɩbra die dɩ keŋ a lagɩsɩ Yisa jigiŋ. Jadiikiŋ die wori aŋaŋ ba baaŋ dii, Yisa die dɩ wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba a balɩ a yɩ ba dɩ,
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 “Zɔɔlɩŋ yigi mɩŋ mɩŋ pam aŋaŋ vuosi gie dama manɩŋ aŋaŋ ba daraa ataa wʋnna, ba ka bɩ yaa jaaŋ aŋaŋ ba baaŋ dii.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Maŋ keŋ yi ba kuli ta ka dii jaaŋ bataŋ nan chaa sieŋ me dama ba nyɩŋ wa saasaa.”
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Haagɩrɩ gie me, sie vuoŋ dɩ baa ʋ ye jaaŋ a yɩ daadamba gie mana aŋ ba dii?”
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Paanʋsɩ aŋmɩa nɩ yallɩ?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Yisa die dɩ balɩ daadamba dɩ ba sʋʋŋ kala tɩŋgbaŋ, ta nagɩ paanʋsɩ ayʋpɔyɩ wa a bɩrɩ Ŋmɩŋ, ta yi tɩa tɩa a nagɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba nagɩ a yɩ daadamba, ba yi dene.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Die ba bɩ yaa zaasɩbɩsɩ bɩta ba jigiŋ. Yisa dɩ nagɩha a bɩrɩ Ŋmɩŋ ta nagɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba bɩ tuo a tɩa tɩa a yɩ daadamba.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 Vuoŋ mana die diye mɩŋ ta tɩalɩ tɩalɩ, vuosisi die yiwo sɩba vuosi tuse tuse anɩɩsa.
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ vaarɩna nyindiike tɩalɩkaha, die a suuli wo kparɩsɩ ayʋpɔyɩ. Yisa die dɩ wa taaŋ vuosisi ba kuli,
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 ta die wa juu haarɩŋ lagɩ lagɩ wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ba ga Dalimanuta tɩŋgbaŋ ma.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Farasisi bataŋ die dɩ keŋ ʋ jigiŋ, a piili nɩga nɩnhagɩrɩŋ. Die ba yaala ba yigi wo mɩŋ, die wɩa die ba baarɩ dɩ ʋ yi mamachi a dagɩ sɩba Ŋmɩŋ tʋnna wa.
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Yisa dɩ voosi pam ta pɩasɩ, dɩ bɩa lele gie vuosi dɩ pɩasa a yaala mamachi tʋʋma? Ʋ baarɩ dɩ wusie, n kaaŋ yi mamachi wɩɩŋ aŋ vuosi gie ye.
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Ta die ʋ va ba ta yiŋŋi a juu haarɩkʋ ba nagɩ ga a gara mʋgɩkpɩɩrɩ gaarɩ kaanɩ wa ma.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die daaŋya aŋaŋ ba baaŋ pɔgɩlɩ nyindiike. Die ba pɔgɩlɩ wa paanʋ balɩmɩŋ nyɩɩna haarɩkʋ sʋŋ.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Yisa die dɩ yɩ ba nʋaŋ a baarɩ, dɩ ba sɩmma Farasisi aŋaŋ Herodi vuosi wɩa.
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Die ba piili a bala a yɩa tamba, ʋ balla naa dama tɩ wo paanʋ wɩa.
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Yisa die dɩ mɩŋŋɩ ba wʋbalɩkaha, ta pɩasɩ ba, dɩ bɩa nɩ bala sɩba nɩ wo paanʋ wɩa? Nɩ ye ka yeye, yaa nɩ ye ka sɩba, dɩ bɩa nɩ wo sʋŋanyile dene?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Nɩ yaa nine, ama nɩ ka yese. Nɩ yaa tɩba, ama bɩa wɩa nɩ ka wʋmma? Nɩ ka tɩɩnsa
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 die n nagɩna paanʋsɩ anʋ a puo puo a yɩ vuosi tuse anʋ wa nyintɩalɩkaha kparɩsɩ aŋmɩa die nɩ vaarɩ a suuli?
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 Ta die n nagɩna paanʋsɩ ayʋpɔyɩ a puo puo a yɩ vuosi tuse anɩɩsa wa nyintɩalɩkaha kparɩsɩ aŋmɩa die nɩ vaarɩ? Ba baarɩ kparɩsɩ ayʋpɔyɩ
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 ʋ pɩasɩ ba, ta nɩ ye ka sɩba?
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Die ba tʋgɩna Befisada ma vuosi bataŋ die yaa dembiŋ yɩɩ a keŋ jʋʋsɩ wa, ta baarɩ dɩ ʋ gbɩ wa.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Die ʋ yigi yɩɩ wa nuuŋ me a yaa wa nyɩŋ tɩka ma. Atɩɩrɩ nɩntɔbɩtɩ a yi yɩɩ wa nine me, ta nagɩ ʋ nuusi a diisi ʋ ma ta pɩasɩ wa dɩ, “Bɩagɩ ye jaaŋ mɩŋ?”
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Daa wa dɩ daansɩ sikpeŋ ta baarɩ dɩ, “Wa, n ye vuosi ama ba nɩasɩ wa tɩɩsɩ dɩ dɩna dɩ chʋŋ chʋŋ.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Yisa dɩ bɩ nagɩ ʋ nuusi a diisi daa wa ninehe me, saŋka mi nɩŋ daa wa nine dɩ yuori, ʋ ye jaaŋ mana kasɩ.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Yisa dɩ balɩ wa dɩ ʋ kulime ta yɩ wa nʋaŋ dɩ, “Da keŋ yiŋŋi ga tɩka ma.”
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die gara tɩŋkpaŋŋɩsɩ die dɩ gbigine Siisiria Filipi tɩŋ ma. Sieku me ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ balɩ mɩŋ, mɩnɩa vuosi dɩ baarɩ n yi ye?”
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ba baarɩ dɩ, “Bataŋ baarɩ yiwo Jɔɔn die dɩ kenne a keŋ a sɩɩ vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ, bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ Elaja, ta bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ yiwo Ŋmɩŋ tʋntʋntʋ wʋnyɩ.”
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Yisa dɩ pɩasɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ta “Nɩnɩŋ nɩŋ mɩnɩa nɩ baarɩ n yiye?” Piita dɩ baarɩ dɩ, “Yiwo Gbɩgbatɩtaantʋ Masiaka.”
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Mi, Yisa dɩ yɩ ba nʋaŋ dɩ, “Nɩ da keŋ a balɩ vuoŋ n wɩa.”
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Ta wa piili a daga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Sie manɩŋ vuota Bʋadembike dii wahala pam, ta nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba aŋaŋ Ŋmɩŋ tigiri me mɩra dɩdagɩrɩba keŋ zeti mɩŋ, a bɩ kʋʋ mɩŋ ama daraa ataa daraaŋ n nan hagɩ kuŋ me.”
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Die ʋ paalɩ balɩ ba mɩŋ, die ʋ ka lɔbɩrɩ ba. Die Piita die dɩ yaa wa ga lʋgɩŋ a ga galɩŋ wa.
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ama Yisa dɩ yiŋŋi a daansa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ta kpaaŋ Piita a baarɩ dɩ, “Fʋnɩŋ Sitaani wa gie hagɩ giena. Fʋ sʋŋanyile yiwo vuota sʋŋanyile daa Ŋmɩŋ sʋŋanyile.”
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Yisa die dɩ wa wa daadamba aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba a balɩ ba dɩ, “Vuodieke mana dɩ keŋ a yaala ʋ dɩa n kʋaŋ sie ʋ daaŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ wɩa ta nagɩ ʋ kuŋ dagarɩkɩŋ a dɩa mɩŋ.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Vuodieke nɩŋ mana dɩ yaalala ʋ gbatɩ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ miivoli nan waarɩ ka, ama vuodieke dɩ a keŋ waarɩ ʋ miivoli n wɩa aŋaŋ Ŋmɩŋ wʋvɩɩna wɩa nan ye ke.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 Bɩa vuoŋ dɩ baa ʋ ye, ʋ keŋ a ye dʋnɩa mana mana nyinti ta waarɩ ʋ miivoli? Wusie
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 Jaaŋ wori vuotaŋ dɩ nan bɩagɩ a nagɩ a gbatɩ ʋ miivoli.
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Lele gie vuosi yi wo bɩaŋ ta ka dɩa Ŋmɩŋ. Vuodieke dɩ a keŋ chɩga viivi a ka balɩ manɩŋ aŋaŋ n dagɩkʋ gie vuosi gie jigiŋ, die nɩŋ manɩŋ vuota Bʋadembiŋ nan daaŋ chɩgɩ dɩ tieŋ gbaŋ viivi maŋ keŋ keŋ aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ hagɩrɩŋ aŋaŋ ʋ kasɩ malakasisi dɩ n yaa wa a ga gʋtɩ n vuosi me.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.