Marcos 14
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Die dɩ wa tɩalɩ wa daraa ale aŋaŋ gasɩtɩaŋkʋ dʋʋga aŋaŋ daraa diekemba ba dinene paanʋ diekemba ba ŋaana ka yie dabɔtɩ bʋ ma wa piili, ta Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ vuodiekemba die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die dɩ yaala sieŋ aŋ ba maansɩ a yigi Yisa a kʋʋ wa.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Die ba baarɩ dɩ, “Tɩ ka mʋ tɩ yigi wo dʋʋgaka saŋŋa, dɩ daa die vuosisi nan yi watɩ aŋ waagɩŋ nan.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yisa die bie wo Betani, Simoni, vuodieke die dɩ yine gamɩŋ tigiŋ me. Yisa die dɩ kalɩ a die nyindiike ta hɔgʋ wʋnyɩ dɩ a keŋ juu a pɔgɩlɩ tulaari bʋnyɩ ligire die dɩ faasɩna a tʋa ta yaa nyʋʋgɩvɩɩnɩŋ, a yuori kɔlɩbɩka a sitibu a yi Yisa sikpeŋ me.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Vuodiekemba die dɩ benne mi wo bataŋ dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ a bala a yɩa tamba dɩ, “Bɩa yine ʋ chʋʋsa tulaaribu?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Bʋ tɩŋ nan bɩagɩ a nagɩ a daa ligire pam aŋ tɩ tɩŋ nan nagɩ ligirehe a yɩ zɔɔlɩntieliŋ.” Ta die ba zɩa hɔgʋ wa.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ama Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ vaa wa sɔmm, bɩa yine nɩ daama wa? Wʋvɩɩnɩŋ ʋ yi a yɩ mɩŋ dene,
6 Mas Jesus disse:
7 nɩ ŋaŋ zɔɔlɩntieliŋ nan dɩ beri daaŋ mana, nɩ keŋ yaala saŋŋa dieke mana nɩ nan suŋŋi be ama n kaaŋ dɩ beri nɩ jigiŋ daaŋ mana.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Ʋ yiwo wudieke ʋ bɩagɩna, ʋ siti wo tulaari a yi n nyɩŋgbanɩŋ ma a gbarɩ saŋŋa dieke ba baaŋ nan guu mɩŋ.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Nɩ tuo a dii sɩba jigidieke mana Ŋmɩŋ wʋvɩɩna dɩ baaŋ nan tʋgɩ dʋnɩa mana ma ma, ba nan dɩ bala ʋ yine wudieke wo gie a tɩɩnsa ʋ wɩa.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Womi Judasi Asikaroti, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo wʋnyɩ dɩ nyɩŋ a ga Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra jigiŋ dɩ ʋ posi Yisa chɩaŋ a yɩ ba.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Die ba wʋnna ʋ kenne wudieke wɩa wa, die ba sʋgɩtɩ dɩ fɩalɩ ta yɩ wa lɔlɩŋ dɩ ba nan yɩ wa ligire. Judasi die dɩ wa piili a yaala sievɩɩnɩŋ ʋ baaŋ yi die a nagɩ Yisa a yi ba nuusi me.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Dʋʋgaka bʋmbʋŋaŋ daarɩ, daa dieke daaŋ die ba kʋnana gasɩtɩaŋkʋ yiisehe, Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Sɩa fʋ yaala tɩ ga wʋnsɩ a gbara gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe a yɩ fʋ?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Die ʋ tʋŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bale ta balɩ ba dɩ, “Nɩ ga a juu tɩka ma nɩ nan haarɩ daa wʋnyɩ dɩ chine jaaŋ aŋaŋ nyaaŋ, nɩ dɩa wa
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 a ga juu tigidieke me ʋ junene a balɩ tigiritieŋ: ‘Dɩdagɩrʋ wa baarɩ, juoŋ beri mɩŋ manɩŋ aŋaŋ n kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ baa tɩ dii gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe?’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Mi ʋ nan dagɩ juokpeŋkpɩɩŋ dɩ benne sikpeŋ me a yallɩ jaaŋ mana a gbarɩ, mi nɩ nan wʋnsɩ wɩɩŋ mana a gbara.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ ga tɩka ma a ye wɩɩŋ mana die ʋ balla dene gbaŋ gbaŋ. Die ba wʋnsɩ gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe mi.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Jɩŋmɩŋ die dɩ tʋgɩna, Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo die dɩ keŋ mi.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Die ba gana ga kalɩ a die Yisa dɩ baarɩ dɩ, “N bala nɩ, nɩ wʋnyɩ balla ʋ posi n chɩaŋ, vuodieke aŋaŋ mɩŋ dɩ dinene.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba sʋgɩtɩ die dɩ chʋʋsɩ ba pɩasa wa wʋnyɩ wʋnyɩ, a baarɩ dɩ, “Wusie, n ka yi tama dɩ manɩŋ fʋ daga dene?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Dɩ yiwo nɩ baŋ aŋaŋ bale wo gie sʋnsʋŋ wʋnyɩ, vuodieke aŋaŋ mɩŋ dɩ lagɩŋna a luo kpalɩ gie me.
20 Jesus respondeu:
21 Vuota Bʋadembiŋ nan kpi sɩba Ŋmɩŋ wɩa dɩ dagɩna die wo, ama bɩa wʋbɩaŋ balla ka bemme dembiŋ dieke dɩ balla ʋ posi n chɩaka! Ba tɩŋ ka mɩɩrɩ wa gbaŋ dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa a yɩ wa.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Die ba ye ko die mɩŋ Yisa dɩ nagɩ paanʋkʋ a bɩrɩ Ŋmɩŋ a yi ke gbieri gbieri a nagɩ a yɩ ba ta baarɩ dɩ, “Nɩ nagɩ, n nyɩŋgbanɩŋ wʋnna.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Ta ʋ bɩ nagɩ nyaaŋchibiŋ aŋaŋ daaŋ a bɩrɩ Ŋmɩŋ a yi ke ta nagɩ a yɩ ba, ba mana dɩ nyuu ka ma.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “N Zɩŋ wʋnna, bʋ balla bʋ nyɩŋ a yɩ vuosi pam, bʋ balla bʋ dagɩ sɩba Ŋmɩŋ yɩ wa nʋahaalɩŋ.
24 Então lhes disse:
25 Nɩ vaa n balɩ nɩ wusie, n kaaŋ bɩ a nyuu daabʋ gie sie daa dieke n baaŋ nan nyuu daahaalɩbʋ Ŋmɩŋ naarɩ ma.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Die ba wa chɩa Ŋmɩŋ jɩamɩŋ yɩlɩ ka kʋaŋ chaaŋ ba chʋŋ ga Olivi Tɩɩsɩ kunkogiri me.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ mana nan chɩgɩ ta va mɩŋ, dama Ŋmɩŋ wʋbalɩka dagɩya dɩ Ŋmɩŋ nan kʋʋ yiyagɩrʋ wa ta yiisehe puo taŋ.
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Ama maŋ a keŋ hagɩ kuŋ me, ka kʋaŋ chaaŋ n nan woliŋ nɩ nɩŋŋa a ga Galili tɩŋ ma.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Piita dɩ balɩ Yisa dɩ, “Manɩŋ n kaaŋ chɩgɩ ta va fʋ, halɩ vuoŋ mana dɩ chɩgɩ gbaŋ.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Yisa dɩ balɩ a yɩ Piita dɩ, “Vaa n balɩ fʋ wusie, jinne yuku gie kparaaŋ nan keŋ a baarɩ ka kʋmma bule ta baarɩ zɩ mɩŋ wa bʋtaa.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Piita dɩ wa faasɩ bɩ balɩ dɩ, “Manɩŋ aŋaŋ fʋ dɩ keŋ baa tɩ kpi gbaŋ n kaaŋ baarɩ n zɩ fʋ!” Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩ tɩalɩkaha die dɩ balɩ dene gbaŋ gbaŋ.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Die ba tʋgɩna jigiŋ kaanɩ ba wasɩnana Gatisimani, Yisa dɩ balɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ kala gie ta n jʋʋsɩ Ŋmɩŋ.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Ta die ʋ yi Piita aŋaŋ Jemisi aŋaŋ Jɔɔn dɩ dɩ wa. Die ʋ sʋŋ dɩ faasɩ chʋʋsɩ sɩba ʋ baa ʋ kpi mɩŋ.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Ʋ balɩ ba, “N sʋgɩchʋʋsɩkʋ wa faasɩ dala mɩŋ, a ga yaala ka kʋʋ mɩŋ, nɩ wɩarɩ gie ta yesime.”
34 E lhes disse:
35 Die ʋ chʋŋ a ga nɩŋŋa bɩta a nagɩ ʋ gbaŋ a taaŋ tɩŋgbaŋ, ta jʋʋsɩ Ŋmɩŋ dɩ, “Dɩ tɩŋ nan bɩagɩ a yi, gbalɩgɩsɩ gie saŋŋa tɩŋ tɩaŋ ta va mɩŋ.”
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ʋ bɩ baarɩ dɩ, “N chʋa, n chʋa, wɩɩŋ ka bɩagɩ fʋ, nagɩ gbalɩgɩsɩsɩ gie ta fʋ va mɩŋ, ama da n dʋŋŋʋ, vaa fʋ dʋŋŋʋ yi.”
36 E dizia:
37 Die ʋ yiŋŋi a ga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bataa wa jigiŋ ta ba gʋʋra, ʋ pɩasɩ Simoni Piita dɩ, “Simoni, gʋʋra mɩŋ? Tɩŋ kaaŋ bɩagɩ a yesime bɩta gbaŋ?”
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Ʋ balɩ ba dɩ, “Nɩ mana hagɩ a gbara ta jʋʋsɩma Ŋmɩŋ, amʋ nɩ da keŋ a jʋʋ magɩsɩŋ ma. Nɩ sʋgɩtɩ yaala nɩ yi wudieke dɩ mʋna, ama nɩ nyɩŋgbaŋka wo hagɩrɩŋ.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ʋ bɩ a yiŋŋi a ga jʋʋsɩ a bala wɩaha mi gbaŋ gbaŋ
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 ta bɩ yiŋŋi a keŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba jigiŋ a ye be ba gʋʋrɩnana; dama gbieŋ die yalla ba pam die ba zɩ ba baaŋ balɩ wa die.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Die ʋ yiŋŋi a keŋ bʋtaa kʋaŋ chaaŋ, ʋ balɩ ba dɩ, “Nɩ ye ko gʋʋra mɩŋ ta voose? Dɩ mʋ! Nɩ daansɩma, saŋka tʋgɩya mɩŋ dɩ ba nagɩ vuota Bʋadembiŋ wa a yi vuobɩatɩ nuusi me.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Nɩ hagɩ tɩ ga. Nɩ daansɩ gie, daa dieke dɩ balla ʋ posi n chɩaka wʋnna.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Die ʋ ye ko balla wɩa ta Judasi, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo sʋŋ wʋnyɩ dɩ keŋ. Die ʋ ŋaŋ daadaŋ pam die kenne, bataŋ dɩ pɔgɩlɩ time bataŋ dɩaŋ dɩ pɔgɩlɩ dengbile. Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ vuodiekemba die dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋra die tʋnna ba.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Judasi aŋaŋ ba wɔŋ balɩ zieŋ mɩŋ dɩ, “Maŋ a keŋ mʋgɩsɩ vuodieke kaamɩŋ, daa dieke nɩ yaalala wa ʋ wondene, nɩ yigi wo a mɩŋŋɩ pɔgɩlɩ wa a yaa wa a ga.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Judasi die dɩ dene tʋgɩ mi ʋ ga Yisa jigiŋ a baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ!” Ta mʋgɩsɩ ʋ kaamɩŋ.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Die wɩa die ba yigi wo a mɩŋŋɩ pɔgɩlɩ wa.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ zene mi wo wʋnyɩ dɩ vʋarɩ jɩbɩŋ a gobi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra yɔmʋ wʋnyɩ tɩbɩŋ a taaŋ.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Yisa die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ nagɩ wa manɩŋ a bɩrɩŋ wa gaarʋ a wa nagɩ time aŋaŋ dengbile a keŋ nɩ yigi mɩŋ?
48 Jesus lhes disse:
49 Daaŋ mana die n bie wo nɩ jigiŋ a daga nɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma, ta nɩ ka yigi mɩŋ. Ama sie Ŋmɩŋ wʋbalɩka keŋ a yi wusie.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mana die dɩ dɩna ʋ kʋaka dɩ chɩgɩ ta va wa.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Dalʋakɩŋ wʋnyɩ die dɩ bɔbɩ garɩŋ nyɩɩna a dɩ Yisa kʋaŋ, die ba yaala ba yigi wo ta yigi ʋ garɩŋ ta garɩkʋ dɩ forisi
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 ʋ va garɩkʋ ba nuusi me ta chɩgɩ yɔrɩ a ga.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Die ba yaa Yisa a ga Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tigiŋ, die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ tɩŋgbaŋka mana nyɩŋkʋra aŋaŋ vuodiekemba die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die dɩ lagɩsɩ mi.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Piita die bie wo saasaa a dɩ ba kʋaŋ a ga juu Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ gbaakʋ ma. Die ʋ kalɩ mi aŋaŋ gbɩgbarɩtʋ a weeli boliŋ.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ nyɩŋkʋraha mana die dɩ yaala ba yaalɩ Yisa wʋbɩaŋ amʋ ba kʋʋ wa ta die yaalɩ a waarɩ.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Vuosi pam die dɩ chibi ŋmɩnchɩbɩsɩ a yɩ wa ama ba ŋmɩnchɩbɩsɩ die dɩ ka dɩ tamba.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Mi bataŋ die dɩ hagɩ a chibi ŋmɩnchɩbɩsɩ gie a yɩ wa:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 Die tɩ wʋŋya ʋ balla dɩ, “N nan kpaŋŋɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ gie vuota dɩ nagɩna ʋ nuusi a mɩɩ a taaŋ, ama ka daraa ataa kʋaŋ chaaŋ n nan mɩɩ kaanɩ, vuota nuuŋ dɩ kana ka mɩɩ ka.”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Aŋaŋ die mana yɔrɩ ba ŋmɩnchɩbɩsɩ die dɩ ka dɩa tamba.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Womi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ hagɩ a zie ba jigiŋ a pɩasɩ Yisa dɩ, “Wo wʋbalɩkɩŋ balɩŋ yaa gamma wɩaha gie vuosisi dɩ balala wa?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Ama Yisa die dɩ tarɩ ta ka yuori ʋ nʋaŋ. Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ bɩ pɩasɩ Yisa dɩ, “Fʋ yine Masia, Nabidie Ŋmɩŋ Bʋadembiŋ wa?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yisa dɩ baarɩ dɩ, “N yine wo, nɩ nan ye vuota Bʋadembiŋ dɩ kala Nabidie Ŋmɩŋ nuudiigiŋ chaaŋ a kieŋ aŋaŋ ŋmɩŋsikpeŋ nɩɩŋmara.”
62 Jesus respondeu:
63 Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ ta chɩɩrɩ ʋ nyiŋyeeke ta baarɩ dɩ, “Tɩ ka bɩ yaala daansɩatieliŋ bɩbra.
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Nɩ wʋŋ ʋ zana Ŋmɩŋ, lalɩa nɩ balɩ?”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Bataŋ die dɩ piili a tɩɩra nɩntɔbɩtɩ a yie Yisa. Die ba mʋʋ ʋ nine ta nɩgɩ wa, ta pɩasɩ wa dɩ ʋ bʋgɩ a ye vuodieke dɩ nɩgɩna wa. Vuodiekemba die dɩ gbarɩna dɩ nagɩ wa ta fala wa.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Piita die ye bie wo gbaakʋ ma, ta Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tʋntʋntɩba hɔgʋ wʋnyɩ die dɩ keŋ mi.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Die ʋ yene Piita dɩ weelinene bolibu ʋ mɩŋŋɩ daansɩ wa ta baarɩ dɩ, “Fʋ gbaŋ die gʋtɩ wa Yisa, Nazeriti vuoke me.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ama Piita dɩ baarɩ, “Aayɩ, N ka sɩba fʋ balala wudieke wo. N ka sɩba ka chɩaŋ.” Ta chʋŋ a ga sanʋarɩ tʋŋ.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Die hɔgʋ wa gie die dɩ yene womi, ʋ piili a bala a yɩa vuodiekemba die dɩ zene mi dɩ, “Daa wa gie gbaŋ yiwo Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Ama Piita dɩ baarɩ dɩ, “Aayɩ” bɩbra.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Piita die dɩ hʋʋ dɩ, “Ŋmɩŋ datɩ n tɩbɩŋ maŋ keŋ ka bala wusie! N ka sɩba daa dieke nɩ balala wa.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Womi kparaaka die dɩ kʋŋ ka bule ma ma. Piita die dɩ tɩɩnsɩ Yisa die dɩ balla wudiekemba a yɩ wa wa: “Kparaaŋ nan keŋ a baarɩ ka kʋmma bule wo ta baarɩ zɩ manɩŋ bʋtaa.” Die ʋ piili kpaŋ.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.