Marcos 14
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARC
1 Die dɩ wa tɩalɩ wa daraa ale aŋaŋ gasɩtɩaŋkʋ dʋʋga aŋaŋ daraa diekemba ba dinene paanʋ diekemba ba ŋaana ka yie dabɔtɩ bʋ ma wa piili, ta Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ vuodiekemba die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die dɩ yaala sieŋ aŋ ba maansɩ a yigi Yisa a kʋʋ wa.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Die ba baarɩ dɩ, “Tɩ ka mʋ tɩ yigi wo dʋʋgaka saŋŋa, dɩ daa die vuosisi nan yi watɩ aŋ waagɩŋ nan.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Yisa die bie wo Betani, Simoni, vuodieke die dɩ yine gamɩŋ tigiŋ me. Yisa die dɩ kalɩ a die nyindiike ta hɔgʋ wʋnyɩ dɩ a keŋ juu a pɔgɩlɩ tulaari bʋnyɩ ligire die dɩ faasɩna a tʋa ta yaa nyʋʋgɩvɩɩnɩŋ, a yuori kɔlɩbɩka a sitibu a yi Yisa sikpeŋ me.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Vuodiekemba die dɩ benne mi wo bataŋ dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ a bala a yɩa tamba dɩ, “Bɩa yine ʋ chʋʋsa tulaaribu?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Bʋ tɩŋ nan bɩagɩ a nagɩ a daa ligire pam aŋ tɩ tɩŋ nan nagɩ ligirehe a yɩ zɔɔlɩntieliŋ.” Ta die ba zɩa hɔgʋ wa.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ama Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ vaa wa sɔmm, bɩa yine nɩ daama wa? Wʋvɩɩnɩŋ ʋ yi a yɩ mɩŋ dene,
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 nɩ ŋaŋ zɔɔlɩntieliŋ nan dɩ beri daaŋ mana, nɩ keŋ yaala saŋŋa dieke mana nɩ nan suŋŋi be ama n kaaŋ dɩ beri nɩ jigiŋ daaŋ mana.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ʋ yiwo wudieke ʋ bɩagɩna, ʋ siti wo tulaari a yi n nyɩŋgbanɩŋ ma a gbarɩ saŋŋa dieke ba baaŋ nan guu mɩŋ.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Nɩ tuo a dii sɩba jigidieke mana Ŋmɩŋ wʋvɩɩna dɩ baaŋ nan tʋgɩ dʋnɩa mana ma ma, ba nan dɩ bala ʋ yine wudieke wo gie a tɩɩnsa ʋ wɩa.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Womi Judasi Asikaroti, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo wʋnyɩ dɩ nyɩŋ a ga Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra jigiŋ dɩ ʋ posi Yisa chɩaŋ a yɩ ba.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Die ba wʋnna ʋ kenne wudieke wɩa wa, die ba sʋgɩtɩ dɩ fɩalɩ ta yɩ wa lɔlɩŋ dɩ ba nan yɩ wa ligire. Judasi die dɩ wa piili a yaala sievɩɩnɩŋ ʋ baaŋ yi die a nagɩ Yisa a yi ba nuusi me.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Dʋʋgaka bʋmbʋŋaŋ daarɩ, daa dieke daaŋ die ba kʋnana gasɩtɩaŋkʋ yiisehe, Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Sɩa fʋ yaala tɩ ga wʋnsɩ a gbara gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe a yɩ fʋ?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Die ʋ tʋŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bale ta balɩ ba dɩ, “Nɩ ga a juu tɩka ma nɩ nan haarɩ daa wʋnyɩ dɩ chine jaaŋ aŋaŋ nyaaŋ, nɩ dɩa wa
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 a ga juu tigidieke me ʋ junene a balɩ tigiritieŋ: ‘Dɩdagɩrʋ wa baarɩ, juoŋ beri mɩŋ manɩŋ aŋaŋ n kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ baa tɩ dii gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Mi ʋ nan dagɩ juokpeŋkpɩɩŋ dɩ benne sikpeŋ me a yallɩ jaaŋ mana a gbarɩ, mi nɩ nan wʋnsɩ wɩɩŋ mana a gbara.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ ga tɩka ma a ye wɩɩŋ mana die ʋ balla dene gbaŋ gbaŋ. Die ba wʋnsɩ gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe mi.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Jɩŋmɩŋ die dɩ tʋgɩna, Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo die dɩ keŋ mi.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Die ba gana ga kalɩ a die Yisa dɩ baarɩ dɩ, “N bala nɩ, nɩ wʋnyɩ balla ʋ posi n chɩaŋ, vuodieke aŋaŋ mɩŋ dɩ dinene.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba sʋgɩtɩ die dɩ chʋʋsɩ ba pɩasa wa wʋnyɩ wʋnyɩ, a baarɩ dɩ, “Wusie, n ka yi tama dɩ manɩŋ fʋ daga dene?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Dɩ yiwo nɩ baŋ aŋaŋ bale wo gie sʋnsʋŋ wʋnyɩ, vuodieke aŋaŋ mɩŋ dɩ lagɩŋna a luo kpalɩ gie me.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Vuota Bʋadembiŋ nan kpi sɩba Ŋmɩŋ wɩa dɩ dagɩna die wo, ama bɩa wʋbɩaŋ balla ka bemme dembiŋ dieke dɩ balla ʋ posi n chɩaka! Ba tɩŋ ka mɩɩrɩ wa gbaŋ dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa a yɩ wa.”
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Die ba ye ko die mɩŋ Yisa dɩ nagɩ paanʋkʋ a bɩrɩ Ŋmɩŋ a yi ke gbieri gbieri a nagɩ a yɩ ba ta baarɩ dɩ, “Nɩ nagɩ, n nyɩŋgbanɩŋ wʋnna.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ta ʋ bɩ nagɩ nyaaŋchibiŋ aŋaŋ daaŋ a bɩrɩ Ŋmɩŋ a yi ke ta nagɩ a yɩ ba, ba mana dɩ nyuu ka ma.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “N Zɩŋ wʋnna, bʋ balla bʋ nyɩŋ a yɩ vuosi pam, bʋ balla bʋ dagɩ sɩba Ŋmɩŋ yɩ wa nʋahaalɩŋ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Nɩ vaa n balɩ nɩ wusie, n kaaŋ bɩ a nyuu daabʋ gie sie daa dieke n baaŋ nan nyuu daahaalɩbʋ Ŋmɩŋ naarɩ ma.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Die ba wa chɩa Ŋmɩŋ jɩamɩŋ yɩlɩ ka kʋaŋ chaaŋ ba chʋŋ ga Olivi Tɩɩsɩ kunkogiri me.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ mana nan chɩgɩ ta va mɩŋ, dama Ŋmɩŋ wʋbalɩka dagɩya dɩ Ŋmɩŋ nan kʋʋ yiyagɩrʋ wa ta yiisehe puo taŋ.
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ama maŋ a keŋ hagɩ kuŋ me, ka kʋaŋ chaaŋ n nan woliŋ nɩ nɩŋŋa a ga Galili tɩŋ ma.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Piita dɩ balɩ Yisa dɩ, “Manɩŋ n kaaŋ chɩgɩ ta va fʋ, halɩ vuoŋ mana dɩ chɩgɩ gbaŋ.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yisa dɩ balɩ a yɩ Piita dɩ, “Vaa n balɩ fʋ wusie, jinne yuku gie kparaaŋ nan keŋ a baarɩ ka kʋmma bule ta baarɩ zɩ mɩŋ wa bʋtaa.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Piita dɩ wa faasɩ bɩ balɩ dɩ, “Manɩŋ aŋaŋ fʋ dɩ keŋ baa tɩ kpi gbaŋ n kaaŋ baarɩ n zɩ fʋ!” Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩ tɩalɩkaha die dɩ balɩ dene gbaŋ gbaŋ.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Die ba tʋgɩna jigiŋ kaanɩ ba wasɩnana Gatisimani, Yisa dɩ balɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ kala gie ta n jʋʋsɩ Ŋmɩŋ.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ta die ʋ yi Piita aŋaŋ Jemisi aŋaŋ Jɔɔn dɩ dɩ wa. Die ʋ sʋŋ dɩ faasɩ chʋʋsɩ sɩba ʋ baa ʋ kpi mɩŋ.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ʋ balɩ ba, “N sʋgɩchʋʋsɩkʋ wa faasɩ dala mɩŋ, a ga yaala ka kʋʋ mɩŋ, nɩ wɩarɩ gie ta yesime.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Die ʋ chʋŋ a ga nɩŋŋa bɩta a nagɩ ʋ gbaŋ a taaŋ tɩŋgbaŋ, ta jʋʋsɩ Ŋmɩŋ dɩ, “Dɩ tɩŋ nan bɩagɩ a yi, gbalɩgɩsɩ gie saŋŋa tɩŋ tɩaŋ ta va mɩŋ.”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ʋ bɩ baarɩ dɩ, “N chʋa, n chʋa, wɩɩŋ ka bɩagɩ fʋ, nagɩ gbalɩgɩsɩsɩ gie ta fʋ va mɩŋ, ama da n dʋŋŋʋ, vaa fʋ dʋŋŋʋ yi.”
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Die ʋ yiŋŋi a ga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bataa wa jigiŋ ta ba gʋʋra, ʋ pɩasɩ Simoni Piita dɩ, “Simoni, gʋʋra mɩŋ? Tɩŋ kaaŋ bɩagɩ a yesime bɩta gbaŋ?”
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ʋ balɩ ba dɩ, “Nɩ mana hagɩ a gbara ta jʋʋsɩma Ŋmɩŋ, amʋ nɩ da keŋ a jʋʋ magɩsɩŋ ma. Nɩ sʋgɩtɩ yaala nɩ yi wudieke dɩ mʋna, ama nɩ nyɩŋgbaŋka wo hagɩrɩŋ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Ʋ bɩ a yiŋŋi a ga jʋʋsɩ a bala wɩaha mi gbaŋ gbaŋ
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 ta bɩ yiŋŋi a keŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba jigiŋ a ye be ba gʋʋrɩnana; dama gbieŋ die yalla ba pam die ba zɩ ba baaŋ balɩ wa die.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Die ʋ yiŋŋi a keŋ bʋtaa kʋaŋ chaaŋ, ʋ balɩ ba dɩ, “Nɩ ye ko gʋʋra mɩŋ ta voose? Dɩ mʋ! Nɩ daansɩma, saŋka tʋgɩya mɩŋ dɩ ba nagɩ vuota Bʋadembiŋ wa a yi vuobɩatɩ nuusi me.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nɩ hagɩ tɩ ga. Nɩ daansɩ gie, daa dieke dɩ balla ʋ posi n chɩaka wʋnna.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Die ʋ ye ko balla wɩa ta Judasi, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo sʋŋ wʋnyɩ dɩ keŋ. Die ʋ ŋaŋ daadaŋ pam die kenne, bataŋ dɩ pɔgɩlɩ time bataŋ dɩaŋ dɩ pɔgɩlɩ dengbile. Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ vuodiekemba die dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋra die tʋnna ba.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Judasi aŋaŋ ba wɔŋ balɩ zieŋ mɩŋ dɩ, “Maŋ a keŋ mʋgɩsɩ vuodieke kaamɩŋ, daa dieke nɩ yaalala wa ʋ wondene, nɩ yigi wo a mɩŋŋɩ pɔgɩlɩ wa a yaa wa a ga.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Judasi die dɩ dene tʋgɩ mi ʋ ga Yisa jigiŋ a baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ!” Ta mʋgɩsɩ ʋ kaamɩŋ.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Die wɩa die ba yigi wo a mɩŋŋɩ pɔgɩlɩ wa.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ zene mi wo wʋnyɩ dɩ vʋarɩ jɩbɩŋ a gobi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra yɔmʋ wʋnyɩ tɩbɩŋ a taaŋ.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Yisa die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ nagɩ wa manɩŋ a bɩrɩŋ wa gaarʋ a wa nagɩ time aŋaŋ dengbile a keŋ nɩ yigi mɩŋ?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Daaŋ mana die n bie wo nɩ jigiŋ a daga nɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma, ta nɩ ka yigi mɩŋ. Ama sie Ŋmɩŋ wʋbalɩka keŋ a yi wusie.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mana die dɩ dɩna ʋ kʋaka dɩ chɩgɩ ta va wa.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Dalʋakɩŋ wʋnyɩ die dɩ bɔbɩ garɩŋ nyɩɩna a dɩ Yisa kʋaŋ, die ba yaala ba yigi wo ta yigi ʋ garɩŋ ta garɩkʋ dɩ forisi
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 ʋ va garɩkʋ ba nuusi me ta chɩgɩ yɔrɩ a ga.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Die ba yaa Yisa a ga Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tigiŋ, die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ tɩŋgbaŋka mana nyɩŋkʋra aŋaŋ vuodiekemba die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die dɩ lagɩsɩ mi.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Piita die bie wo saasaa a dɩ ba kʋaŋ a ga juu Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ gbaakʋ ma. Die ʋ kalɩ mi aŋaŋ gbɩgbarɩtʋ a weeli boliŋ.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ nyɩŋkʋraha mana die dɩ yaala ba yaalɩ Yisa wʋbɩaŋ amʋ ba kʋʋ wa ta die yaalɩ a waarɩ.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Vuosi pam die dɩ chibi ŋmɩnchɩbɩsɩ a yɩ wa ama ba ŋmɩnchɩbɩsɩ die dɩ ka dɩ tamba.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Mi bataŋ die dɩ hagɩ a chibi ŋmɩnchɩbɩsɩ gie a yɩ wa:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 Die tɩ wʋŋya ʋ balla dɩ, “N nan kpaŋŋɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ gie vuota dɩ nagɩna ʋ nuusi a mɩɩ a taaŋ, ama ka daraa ataa kʋaŋ chaaŋ n nan mɩɩ kaanɩ, vuota nuuŋ dɩ kana ka mɩɩ ka.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Aŋaŋ die mana yɔrɩ ba ŋmɩnchɩbɩsɩ die dɩ ka dɩa tamba.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Womi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ hagɩ a zie ba jigiŋ a pɩasɩ Yisa dɩ, “Wo wʋbalɩkɩŋ balɩŋ yaa gamma wɩaha gie vuosisi dɩ balala wa?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Ama Yisa die dɩ tarɩ ta ka yuori ʋ nʋaŋ. Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ bɩ pɩasɩ Yisa dɩ, “Fʋ yine Masia, Nabidie Ŋmɩŋ Bʋadembiŋ wa?”
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yisa dɩ baarɩ dɩ, “N yine wo, nɩ nan ye vuota Bʋadembiŋ dɩ kala Nabidie Ŋmɩŋ nuudiigiŋ chaaŋ a kieŋ aŋaŋ ŋmɩŋsikpeŋ nɩɩŋmara.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ ta chɩɩrɩ ʋ nyiŋyeeke ta baarɩ dɩ, “Tɩ ka bɩ yaala daansɩatieliŋ bɩbra.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Nɩ wʋŋ ʋ zana Ŋmɩŋ, lalɩa nɩ balɩ?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Bataŋ die dɩ piili a tɩɩra nɩntɔbɩtɩ a yie Yisa. Die ba mʋʋ ʋ nine ta nɩgɩ wa, ta pɩasɩ wa dɩ ʋ bʋgɩ a ye vuodieke dɩ nɩgɩna wa. Vuodiekemba die dɩ gbarɩna dɩ nagɩ wa ta fala wa.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Piita die ye bie wo gbaakʋ ma, ta Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tʋntʋntɩba hɔgʋ wʋnyɩ die dɩ keŋ mi.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Die ʋ yene Piita dɩ weelinene bolibu ʋ mɩŋŋɩ daansɩ wa ta baarɩ dɩ, “Fʋ gbaŋ die gʋtɩ wa Yisa, Nazeriti vuoke me.”
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ama Piita dɩ baarɩ, “Aayɩ, N ka sɩba fʋ balala wudieke wo. N ka sɩba ka chɩaŋ.” Ta chʋŋ a ga sanʋarɩ tʋŋ.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Die hɔgʋ wa gie die dɩ yene womi, ʋ piili a bala a yɩa vuodiekemba die dɩ zene mi dɩ, “Daa wa gie gbaŋ yiwo Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ama Piita dɩ baarɩ dɩ, “Aayɩ” bɩbra.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Piita die dɩ hʋʋ dɩ, “Ŋmɩŋ datɩ n tɩbɩŋ maŋ keŋ ka bala wusie! N ka sɩba daa dieke nɩ balala wa.”
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Womi kparaaka die dɩ kʋŋ ka bule ma ma. Piita die dɩ tɩɩnsɩ Yisa die dɩ balla wudiekemba a yɩ wa wa: “Kparaaŋ nan keŋ a baarɩ ka kʋmma bule wo ta baarɩ zɩ manɩŋ bʋtaa.” Die ʋ piili kpaŋ.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.