Marcos 14

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Die dɩ wa tɩalɩ wa daraa ale aŋaŋ gasɩtɩaŋkʋ dʋʋga aŋaŋ daraa diekemba ba dinene paanʋ diekemba ba ŋaana ka yie dabɔtɩ bʋ ma wa piili, ta Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ vuodiekemba die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die dɩ yaala sieŋ aŋ ba maansɩ a yigi Yisa a kʋʋ wa.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Die ba baarɩ dɩ, “Tɩ ka mʋ tɩ yigi wo dʋʋgaka saŋŋa, dɩ daa die vuosisi nan yi watɩ aŋ waagɩŋ nan.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Yisa die bie wo Betani, Simoni, vuodieke die dɩ yine gamɩŋ tigiŋ me. Yisa die dɩ kalɩ a die nyindiike ta hɔgʋ wʋnyɩ dɩ a keŋ juu a pɔgɩlɩ tulaari bʋnyɩ ligire die dɩ faasɩna a tʋa ta yaa nyʋʋgɩvɩɩnɩŋ, a yuori kɔlɩbɩka a sitibu a yi Yisa sikpeŋ me.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Vuodiekemba die dɩ benne mi wo bataŋ dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ a bala a yɩa tamba dɩ, “Bɩa yine ʋ chʋʋsa tulaaribu?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Bʋ tɩŋ nan bɩagɩ a nagɩ a daa ligire pam aŋ tɩ tɩŋ nan nagɩ ligirehe a yɩ zɔɔlɩntieliŋ.” Ta die ba zɩa hɔgʋ wa.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Ama Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ vaa wa sɔmm, bɩa yine nɩ daama wa? Wʋvɩɩnɩŋ ʋ yi a yɩ mɩŋ dene,
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 nɩ ŋaŋ zɔɔlɩntieliŋ nan dɩ beri daaŋ mana, nɩ keŋ yaala saŋŋa dieke mana nɩ nan suŋŋi be ama n kaaŋ dɩ beri nɩ jigiŋ daaŋ mana.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ʋ yiwo wudieke ʋ bɩagɩna, ʋ siti wo tulaari a yi n nyɩŋgbanɩŋ ma a gbarɩ saŋŋa dieke ba baaŋ nan guu mɩŋ.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Nɩ tuo a dii sɩba jigidieke mana Ŋmɩŋ wʋvɩɩna dɩ baaŋ nan tʋgɩ dʋnɩa mana ma ma, ba nan dɩ bala ʋ yine wudieke wo gie a tɩɩnsa ʋ wɩa.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Womi Judasi Asikaroti, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo wʋnyɩ dɩ nyɩŋ a ga Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra jigiŋ dɩ ʋ posi Yisa chɩaŋ a yɩ ba.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Die ba wʋnna ʋ kenne wudieke wɩa wa, die ba sʋgɩtɩ dɩ fɩalɩ ta yɩ wa lɔlɩŋ dɩ ba nan yɩ wa ligire. Judasi die dɩ wa piili a yaala sievɩɩnɩŋ ʋ baaŋ yi die a nagɩ Yisa a yi ba nuusi me.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Dʋʋgaka bʋmbʋŋaŋ daarɩ, daa dieke daaŋ die ba kʋnana gasɩtɩaŋkʋ yiisehe, Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Sɩa fʋ yaala tɩ ga wʋnsɩ a gbara gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe a yɩ fʋ?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Die ʋ tʋŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bale ta balɩ ba dɩ, “Nɩ ga a juu tɩka ma nɩ nan haarɩ daa wʋnyɩ dɩ chine jaaŋ aŋaŋ nyaaŋ, nɩ dɩa wa
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 a ga juu tigidieke me ʋ junene a balɩ tigiritieŋ: ‘Dɩdagɩrʋ wa baarɩ, juoŋ beri mɩŋ manɩŋ aŋaŋ n kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ baa tɩ dii gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Mi ʋ nan dagɩ juokpeŋkpɩɩŋ dɩ benne sikpeŋ me a yallɩ jaaŋ mana a gbarɩ, mi nɩ nan wʋnsɩ wɩɩŋ mana a gbara.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ ga tɩka ma a ye wɩɩŋ mana die ʋ balla dene gbaŋ gbaŋ. Die ba wʋnsɩ gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe mi.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Jɩŋmɩŋ die dɩ tʋgɩna, Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo die dɩ keŋ mi.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Die ba gana ga kalɩ a die Yisa dɩ baarɩ dɩ, “N bala nɩ, nɩ wʋnyɩ balla ʋ posi n chɩaŋ, vuodieke aŋaŋ mɩŋ dɩ dinene.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba sʋgɩtɩ die dɩ chʋʋsɩ ba pɩasa wa wʋnyɩ wʋnyɩ, a baarɩ dɩ, “Wusie, n ka yi tama dɩ manɩŋ fʋ daga dene?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Dɩ yiwo nɩ baŋ aŋaŋ bale wo gie sʋnsʋŋ wʋnyɩ, vuodieke aŋaŋ mɩŋ dɩ lagɩŋna a luo kpalɩ gie me.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Vuota Bʋadembiŋ nan kpi sɩba Ŋmɩŋ wɩa dɩ dagɩna die wo, ama bɩa wʋbɩaŋ balla ka bemme dembiŋ dieke dɩ balla ʋ posi n chɩaka! Ba tɩŋ ka mɩɩrɩ wa gbaŋ dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa a yɩ wa.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Die ba ye ko die mɩŋ Yisa dɩ nagɩ paanʋkʋ a bɩrɩ Ŋmɩŋ a yi ke gbieri gbieri a nagɩ a yɩ ba ta baarɩ dɩ, “Nɩ nagɩ, n nyɩŋgbanɩŋ wʋnna.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ta ʋ bɩ nagɩ nyaaŋchibiŋ aŋaŋ daaŋ a bɩrɩ Ŋmɩŋ a yi ke ta nagɩ a yɩ ba, ba mana dɩ nyuu ka ma.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “N Zɩŋ wʋnna, bʋ balla bʋ nyɩŋ a yɩ vuosi pam, bʋ balla bʋ dagɩ sɩba Ŋmɩŋ yɩ wa nʋahaalɩŋ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Nɩ vaa n balɩ nɩ wusie, n kaaŋ bɩ a nyuu daabʋ gie sie daa dieke n baaŋ nan nyuu daahaalɩbʋ Ŋmɩŋ naarɩ ma.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Die ba wa chɩa Ŋmɩŋ jɩamɩŋ yɩlɩ ka kʋaŋ chaaŋ ba chʋŋ ga Olivi Tɩɩsɩ kunkogiri me.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ mana nan chɩgɩ ta va mɩŋ, dama Ŋmɩŋ wʋbalɩka dagɩya dɩ Ŋmɩŋ nan kʋʋ yiyagɩrʋ wa ta yiisehe puo taŋ.
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Ama maŋ a keŋ hagɩ kuŋ me, ka kʋaŋ chaaŋ n nan woliŋ nɩ nɩŋŋa a ga Galili tɩŋ ma.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Piita dɩ balɩ Yisa dɩ, “Manɩŋ n kaaŋ chɩgɩ ta va fʋ, halɩ vuoŋ mana dɩ chɩgɩ gbaŋ.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Yisa dɩ balɩ a yɩ Piita dɩ, “Vaa n balɩ fʋ wusie, jinne yuku gie kparaaŋ nan keŋ a baarɩ ka kʋmma bule ta baarɩ zɩ mɩŋ wa bʋtaa.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Piita dɩ wa faasɩ bɩ balɩ dɩ, “Manɩŋ aŋaŋ fʋ dɩ keŋ baa tɩ kpi gbaŋ n kaaŋ baarɩ n zɩ fʋ!” Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩ tɩalɩkaha die dɩ balɩ dene gbaŋ gbaŋ.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Die ba tʋgɩna jigiŋ kaanɩ ba wasɩnana Gatisimani, Yisa dɩ balɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ kala gie ta n jʋʋsɩ Ŋmɩŋ.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ta die ʋ yi Piita aŋaŋ Jemisi aŋaŋ Jɔɔn dɩ dɩ wa. Die ʋ sʋŋ dɩ faasɩ chʋʋsɩ sɩba ʋ baa ʋ kpi mɩŋ.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Ʋ balɩ ba, “N sʋgɩchʋʋsɩkʋ wa faasɩ dala mɩŋ, a ga yaala ka kʋʋ mɩŋ, nɩ wɩarɩ gie ta yesime.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Die ʋ chʋŋ a ga nɩŋŋa bɩta a nagɩ ʋ gbaŋ a taaŋ tɩŋgbaŋ, ta jʋʋsɩ Ŋmɩŋ dɩ, “Dɩ tɩŋ nan bɩagɩ a yi, gbalɩgɩsɩ gie saŋŋa tɩŋ tɩaŋ ta va mɩŋ.”
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ʋ bɩ baarɩ dɩ, “N chʋa, n chʋa, wɩɩŋ ka bɩagɩ fʋ, nagɩ gbalɩgɩsɩsɩ gie ta fʋ va mɩŋ, ama da n dʋŋŋʋ, vaa fʋ dʋŋŋʋ yi.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Die ʋ yiŋŋi a ga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bataa wa jigiŋ ta ba gʋʋra, ʋ pɩasɩ Simoni Piita dɩ, “Simoni, gʋʋra mɩŋ? Tɩŋ kaaŋ bɩagɩ a yesime bɩta gbaŋ?”
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ʋ balɩ ba dɩ, “Nɩ mana hagɩ a gbara ta jʋʋsɩma Ŋmɩŋ, amʋ nɩ da keŋ a jʋʋ magɩsɩŋ ma. Nɩ sʋgɩtɩ yaala nɩ yi wudieke dɩ mʋna, ama nɩ nyɩŋgbaŋka wo hagɩrɩŋ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ʋ bɩ a yiŋŋi a ga jʋʋsɩ a bala wɩaha mi gbaŋ gbaŋ
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 ta bɩ yiŋŋi a keŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba jigiŋ a ye be ba gʋʋrɩnana; dama gbieŋ die yalla ba pam die ba zɩ ba baaŋ balɩ wa die.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Die ʋ yiŋŋi a keŋ bʋtaa kʋaŋ chaaŋ, ʋ balɩ ba dɩ, “Nɩ ye ko gʋʋra mɩŋ ta voose? Dɩ mʋ! Nɩ daansɩma, saŋka tʋgɩya mɩŋ dɩ ba nagɩ vuota Bʋadembiŋ wa a yi vuobɩatɩ nuusi me.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Nɩ hagɩ tɩ ga. Nɩ daansɩ gie, daa dieke dɩ balla ʋ posi n chɩaka wʋnna.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Die ʋ ye ko balla wɩa ta Judasi, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo sʋŋ wʋnyɩ dɩ keŋ. Die ʋ ŋaŋ daadaŋ pam die kenne, bataŋ dɩ pɔgɩlɩ time bataŋ dɩaŋ dɩ pɔgɩlɩ dengbile. Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ vuodiekemba die dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋra die tʋnna ba.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Judasi aŋaŋ ba wɔŋ balɩ zieŋ mɩŋ dɩ, “Maŋ a keŋ mʋgɩsɩ vuodieke kaamɩŋ, daa dieke nɩ yaalala wa ʋ wondene, nɩ yigi wo a mɩŋŋɩ pɔgɩlɩ wa a yaa wa a ga.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Judasi die dɩ dene tʋgɩ mi ʋ ga Yisa jigiŋ a baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ!” Ta mʋgɩsɩ ʋ kaamɩŋ.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Die wɩa die ba yigi wo a mɩŋŋɩ pɔgɩlɩ wa.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ zene mi wo wʋnyɩ dɩ vʋarɩ jɩbɩŋ a gobi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra yɔmʋ wʋnyɩ tɩbɩŋ a taaŋ.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Yisa die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ nagɩ wa manɩŋ a bɩrɩŋ wa gaarʋ a wa nagɩ time aŋaŋ dengbile a keŋ nɩ yigi mɩŋ?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Daaŋ mana die n bie wo nɩ jigiŋ a daga nɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma, ta nɩ ka yigi mɩŋ. Ama sie Ŋmɩŋ wʋbalɩka keŋ a yi wusie.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mana die dɩ dɩna ʋ kʋaka dɩ chɩgɩ ta va wa.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Dalʋakɩŋ wʋnyɩ die dɩ bɔbɩ garɩŋ nyɩɩna a dɩ Yisa kʋaŋ, die ba yaala ba yigi wo ta yigi ʋ garɩŋ ta garɩkʋ dɩ forisi
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 ʋ va garɩkʋ ba nuusi me ta chɩgɩ yɔrɩ a ga.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Die ba yaa Yisa a ga Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tigiŋ, die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ tɩŋgbaŋka mana nyɩŋkʋra aŋaŋ vuodiekemba die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die dɩ lagɩsɩ mi.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Piita die bie wo saasaa a dɩ ba kʋaŋ a ga juu Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ gbaakʋ ma. Die ʋ kalɩ mi aŋaŋ gbɩgbarɩtʋ a weeli boliŋ.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ nyɩŋkʋraha mana die dɩ yaala ba yaalɩ Yisa wʋbɩaŋ amʋ ba kʋʋ wa ta die yaalɩ a waarɩ.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Vuosi pam die dɩ chibi ŋmɩnchɩbɩsɩ a yɩ wa ama ba ŋmɩnchɩbɩsɩ die dɩ ka dɩ tamba.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Mi bataŋ die dɩ hagɩ a chibi ŋmɩnchɩbɩsɩ gie a yɩ wa:
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 Die tɩ wʋŋya ʋ balla dɩ, “N nan kpaŋŋɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ gie vuota dɩ nagɩna ʋ nuusi a mɩɩ a taaŋ, ama ka daraa ataa kʋaŋ chaaŋ n nan mɩɩ kaanɩ, vuota nuuŋ dɩ kana ka mɩɩ ka.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Aŋaŋ die mana yɔrɩ ba ŋmɩnchɩbɩsɩ die dɩ ka dɩa tamba.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Womi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ hagɩ a zie ba jigiŋ a pɩasɩ Yisa dɩ, “Wo wʋbalɩkɩŋ balɩŋ yaa gamma wɩaha gie vuosisi dɩ balala wa?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Ama Yisa die dɩ tarɩ ta ka yuori ʋ nʋaŋ. Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ bɩ pɩasɩ Yisa dɩ, “Fʋ yine Masia, Nabidie Ŋmɩŋ Bʋadembiŋ wa?”
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Yisa dɩ baarɩ dɩ, “N yine wo, nɩ nan ye vuota Bʋadembiŋ dɩ kala Nabidie Ŋmɩŋ nuudiigiŋ chaaŋ a kieŋ aŋaŋ ŋmɩŋsikpeŋ nɩɩŋmara.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ ta chɩɩrɩ ʋ nyiŋyeeke ta baarɩ dɩ, “Tɩ ka bɩ yaala daansɩatieliŋ bɩbra.
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Nɩ wʋŋ ʋ zana Ŋmɩŋ, lalɩa nɩ balɩ?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Bataŋ die dɩ piili a tɩɩra nɩntɔbɩtɩ a yie Yisa. Die ba mʋʋ ʋ nine ta nɩgɩ wa, ta pɩasɩ wa dɩ ʋ bʋgɩ a ye vuodieke dɩ nɩgɩna wa. Vuodiekemba die dɩ gbarɩna dɩ nagɩ wa ta fala wa.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Piita die ye bie wo gbaakʋ ma, ta Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tʋntʋntɩba hɔgʋ wʋnyɩ die dɩ keŋ mi.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Die ʋ yene Piita dɩ weelinene bolibu ʋ mɩŋŋɩ daansɩ wa ta baarɩ dɩ, “Fʋ gbaŋ die gʋtɩ wa Yisa, Nazeriti vuoke me.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ama Piita dɩ baarɩ, “Aayɩ, N ka sɩba fʋ balala wudieke wo. N ka sɩba ka chɩaŋ.” Ta chʋŋ a ga sanʋarɩ tʋŋ.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Die hɔgʋ wa gie die dɩ yene womi, ʋ piili a bala a yɩa vuodiekemba die dɩ zene mi dɩ, “Daa wa gie gbaŋ yiwo Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Ama Piita dɩ baarɩ dɩ, “Aayɩ” bɩbra.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Piita die dɩ hʋʋ dɩ, “Ŋmɩŋ datɩ n tɩbɩŋ maŋ keŋ ka bala wusie! N ka sɩba daa dieke nɩ balala wa.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Womi kparaaka die dɩ kʋŋ ka bule ma ma. Piita die dɩ tɩɩnsɩ Yisa die dɩ balla wudiekemba a yɩ wa wa: “Kparaaŋ nan keŋ a baarɩ ka kʋmma bule wo ta baarɩ zɩ manɩŋ bʋtaa.” Die ʋ piili kpaŋ.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.