Lucas 9
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo a lagɩsɩ ʋ jigiŋ ta yɩ ba hagɩrɩŋ aŋaŋ yiko dɩ ba vʋarɩma jɩmbɩatɩ ta gbaama yʋagɩtɩ vuosi me.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Ta die tʋŋ ba dɩ ba ga mʋʋlɩ Ŋmɩŋ naarɩ wɩaha ta gbaaŋ yʋagɩtieliŋ.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ta die balɩ ba dɩ, “Nɩ da nagɩ jaaŋ mana a ga nɩ sieku; nɩ da nagɩ daaŋgbanɩŋ yaa bʋlɔgɩŋ yaa nyindiike yaa ligire aŋaŋ jayeekiŋ a gʋtɩ nɩ wone yeegi jadieke wo me.
3 E disse-lhes:
4 Nɩ keŋ a juu tigidieke mana nɩ bemme mi a ga tʋgɩ saŋŋa dieke nɩ bala nɩ nyɩŋ tɩka ma.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Jigidieke mana ba kana ka tuo nɩ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ, saŋŋa dieke nɩ keŋ nyɩnna tɩka ma nɩ pɩsɩ nɩ nagɩsɩ tankɔlɩŋ a taaŋ mi aŋ ka dagɩ sɩba ba yi chʋʋsɩ mɩŋ.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Die wɩa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ nyɩŋ a dɩ dɩa tɩŋkpaŋŋɩsɩ mana a mʋʋla Ŋmɩŋ wʋvɩɩnaha ta gbaama vuosi jige mana.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Die Herodi vuodieke die dɩ yine Galili tɩŋgbaŋka mana naajakʋʋŋ die dɩ wʋŋ wudiekemba mana die dɩ yinene, die a paalɩ mugisi wo dama vuosi bataŋ die baarɩ dɩ Jɔɔn vuodieke die dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ hagɩna kuŋ me,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ dɩ Elaja yiŋŋine a keŋ, ta bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ dɩ Ŋmɩŋ naazʋalɩŋ die dɩ benne kʋrɩŋ ma wa wʋnyɩ yiŋŋine keŋ ʋ mɩsɩ ma.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Ta Herodi die dɩ baarɩ dɩ, “Die n yi ba gobi wo Jɔɔn sikpeŋ ama mɩnɩa yine daa wa gie maŋ wʋmma ʋ wɩa dɩ ʋ yie wɩaha gie?” Die ʋ mɩa dɩ ʋ ye Yisa.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Die Yisa tʋntʋntɩba die dɩ yiŋŋi a keŋ a balɩ wa wudiekemba mana die ba yine. Die ʋ nagɩ ba, ba ga tɩŋ kaanɩ ba wasɩnana Befisada ba nyɩɩna ma.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ama kpɩkpaakʋ die dɩ wʋŋ ta tʋʋ ʋ poli. Die ʋ yene be ba kienene die ʋ tuo be aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ, ta dagɩ ba Ŋmɩŋ wɩa yaa gamma ʋ naarɩ ma ta gbaaŋ vuodiekemba die dɩ yaalala gbaanɩŋ.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Saŋŋa dieke ŋmɩnnɩ die dɩ fɩalɩnana wa, ʋ tʋntʋntɩba baŋ aŋaŋ bale wo die dɩ keŋ ʋ jigiŋ a baarɩ dɩ, “Vaa vuosisi ga tɩgɩsɩ aŋaŋ tɩŋkpaŋŋɩsɩ diekemba dɩ gbine amʋ ba nan yallɩ nyindiike aŋaŋ jigidʋagɩsɩkɩŋ, dama giena yiwo haagɩyeŋ.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ama Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ yɩ ba jaaŋ aŋ ba dii.” Die ba yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Tɩ yaa wa paanʋ golime anʋ aŋaŋ zaasɩbɩsɩ ale nyɩɩna ma. Fʋnɩŋ yaala tɩ ga da wa nyindiike a yɩ kpɩkpaakʋ gie mana?”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 (Die dembisi dieke die dɩ benne mi die yiwo sɩba tuse anʋ.) Yisa die dɩ balɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ vaa vuosisi puo puo a kala baŋɩsɩ-nʋ nʋ.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yi die ta vaa ba sʋʋŋ kalɩ.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Ta ʋ nagɩ paanʋsɩ golime anʋ wa aŋaŋ zaasɩbɩsɩ ale wo, a daansɩ ŋmɩŋsikpeŋ ta pagɩ Ŋmɩŋ ta yi he gbieri gbieri a nagɩ ha yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ba nagɩ tɩa tɩa vuosisi.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Die ba mana dɩ dii a chagɩ ta tɩalɩ tɩalɩ, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ vaarɩ nyɩŋ tɩalɩkaha a suuli kparɩsɩ baŋ ale.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Saŋŋa kaanɩ Yisa die dɩ jʋʋsa Ŋmɩŋ ʋ nyɩɩna ma, ta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ keŋ ʋ jigiŋ, die ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Mɩnɩa kpɩkpaakʋ dɩ baa n yiye?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Die ba yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Bataŋ baarɩ fʋ yiwo Jɔɔn vuodieke die dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ, bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ dɩ fʋ yiwo Elaja, ta bataŋ dɩaŋ dɩ baarɩ, Ŋmɩŋ naazʋalɩba wʋnyɩ die dɩ benne kʋrɩŋ ma wa yiŋŋine a keŋ ʋ mɩsɩ ma.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Die ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Ta nɩnɩŋ nɩŋ mɩnɩa nɩ baarɩ n yiye?”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Mi Yisa die dɩ kpaaŋ ba aŋaŋ nɩŋŋmɩna dɩ ba da keŋ balɩ vuoŋ wɩarɩ gie,
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 ta die bɩ a baarɩ dɩ, “Sie manɩŋ vuotaŋ Bʋa wa dii wahala pam, ta tɩka nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ tigiri mi mɩra dɩdagɩrɩba dɩ keŋ zeti mɩŋ, a bɩ kʋʋ mɩŋ ama daraa ataa daraaŋ n nan hagɩ kuŋ me.”
22 dizendo:
23 Die ʋ balɩ yɩ ba mana mana dɩ, “Vuodieke mana dɩ a keŋ yaala ʋ dɩa n kʋaŋ sie ʋ daaŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ wɩa, ta viigi ʋ dagarɩkɩrɩ daaŋ mana a dɩa mɩŋ.
23 Jesus dizia a todos:
24 Ama vuodieke nɩŋ mana dɩ yaala ʋ gbatɩ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ mɩsɩ nan waarɩ ka, ama vuodieke nɩŋ mana dɩ waarɩna ʋ mɩsɩ n wɩa nan ye ke.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Bɩa vuoŋ dɩ baa ʋ ye ʋ a keŋ a ye dʋnɩa mana nyinti ama ta waarɩ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ mɩsɩ?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Vuodieke dɩ a keŋ chɩga viivi a ka balɩ manɩŋ aŋaŋ n dagɩkʋ gie vuosi jigiŋ, die nɩŋ manɩŋ vuotaŋ Bʋa maŋ keŋ keŋ aŋaŋ n hagɩrɩŋ aŋaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ hagɩrɩŋ aŋaŋ ʋ malakasisi hagɩrɩŋ n nan daaŋ chɩgɩ dɩ tieŋ gbaŋ viivi dɩ n yaa wa a gʋtɩ n vuosi ma.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Wusie maŋ bala nɩ, vuosi bataŋ bie giena ba kaaŋ kpi ntaala ba keŋ ye Ŋmɩŋ naarɩ keniŋ.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Die ʋ balla wɩaha gie a kpatɩ wa, a kʋaŋ chaaŋ die dɩ yi daraa anɩɩ, die ʋ nagɩ Piita aŋaŋ Jɔɔn aŋaŋ Jemisi a gʋtɩ ʋ ma a ga jʋalɩ taŋ sikpeŋ dɩ ba jʋʋsɩ Ŋmɩŋ.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Die ʋ jʋʋsɩnana Ŋmɩnnɩ ʋ nine chaaŋ die dɩ tarɩgɩ ta ʋ nyiŋyeeke die dɩ faasɩ yɩantɩ ta nyɩgɩsa.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Womi die dembisi bale die dɩ nyɩŋ mi, Ŋmɩŋ naazʋalɩŋ Mosisi aŋaŋ Elaja
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 ta die bala aŋaŋ Yisa yaa gamma ʋ kuŋ wɩa aŋaŋ ʋ bala ʋ kpi die Jerusalemi ma, ta yi Ŋmɩŋ choti.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ama Piita aŋaŋ ʋ chanchaalɩba die faasɩ gʋʋra mɩŋ, ama die ba hagɩna wa die ba ye chaankpeŋkpɩɩŋ dɩ giline Yisa, ta ba bɩ ye dembisi bale dɩ zene aŋaŋ wa.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Die dembisisi dɩ nyɩnnana Yisa jigiri, Piita die dɩ balɩ a yɩ wa dɩ, “Jakʋʋŋ, dɩ vɩɩna mɩŋ tɩ benne giena. Tɩ nan wʋnsɩ viisi ataa, aŋ kaanɩ yi fʋ jaaŋ, aŋ kaanɩ dɩaŋ yi Mosisi jaaŋ, kaanɩ Elaja dɩaŋ jaaŋ.” Die Piita paalɩ ka sɩba wudieke ʋ balala.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Die ʋ yene ko bala wɩaha, nɩɩŋmaaŋ die dɩ keŋ a ligi be, ta ŋmaamɩŋ die dɩ yigi be ba benne ka sʋkʋ.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Die lɔlɩŋ die dɩ nyɩŋ nɩɩŋmaakʋ sʋŋ a baarɩ dɩ, “N Bʋadembiŋ wʋnna, wʋnɩŋ maŋ vʋarɩ, nɩ wʋmma wa.”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Die lɔlɩkʋ dɩ balɩna a kpatɩ wa, die ba ye Yisa dɩ zene ʋ nyɩɩna ma. Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ tarɩ yaa gamma ba yene wudieke wo, ta ka balɩ vuoŋ saŋka mi wudieke ba yene wo.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Die ka tʋnvʋʋsa Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ keŋ sʋʋŋ tanɩ ma, kpɩkpaaŋ die dɩ tuoli wo.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Mi daa wʋnyɩ die dɩ bie kpɩkpaakʋ ma ta faasɩ wa Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ! N jʋʋsa fʋ, keŋ daansɩ n dalʋabike gie; dama ʋ yiwo n bʋa balɩmɩŋ.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Jɩmbɩaŋ yalla wa, ka keŋ hagɩ ka ŋaaŋ yi ʋ faasɩ keese ta nagɩ wa a taaŋ tɩŋgbaŋ sɩba kpenkpennantʋ ta fʋnfʋgɩtɩ dɩ nyɩna ʋ nʋaŋ ma, ka mugisi wa mɩŋ ta ka vasa wa a yʋasa.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Maŋ jʋʋsɩ fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ba vʋarɩ ka ama ba ka bɩagɩ.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Yisa dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ lele vuosi gie dɩ wone yada ta bɩ yi vuodiekemba dɩ kana ka dɩa Ŋmɩnnɩ, nɩ yaala n bemme nɩ jigiŋ a ga tʋgɩ saŋŋa bɩa? Nɩ yaala n yaa wa suguru aŋaŋ nɩ a ga tʋgɩ saŋŋa bɩa?” Ta die balɩ a yɩ daa wa dɩ, “Yaa bʋa wa a keŋ giena.”
41 Jesus exclamou:
42 Die bʋa wa dɩ kienene wo jɩmbɩakʋ dɩ nagɩ wa a taaŋ tɩŋgbaŋ ta die ʋ cheele. Yisa die dɩ natɩ jɩmbɩakʋ, ta gbaaŋ bʋa wa ta yiŋŋi nagɩ wa yɩ ʋ chɔɔŋ.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Die dɩ yi vuosisi mana mamachi yaa gamma Ŋmɩŋ dɩ dagɩna hagɩrɩŋ dene.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Nɩ yuori nɩ tɩba a wʋŋ vɩɩnɩŋ wudieke n bala n balɩ nɩ naa; ba nan daansɩ nagɩ manɩŋ vuota Bʋa a nagɩ yi vuota nuusi me.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ama ta die ba ka sɩba ka wɩɩrɩ chɩaŋ, dama Ŋmɩŋ die ligi ba yɩaŋ dɩ ba da sɩmma ka chɩaŋ; ta die ŋmaamɩŋ dɩ bɩ yalla ba dɩ ba pɩasɩ wa ka chɩaŋ.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Ka kʋaŋ chaaŋ die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ nɩga nɩnhagɩrɩŋ yaa gamma ba jabɩa yine vuokpɩɩŋ.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ta Yisa die dɩ mɩŋŋɩ ba sʋŋanyile, die wɩa die ʋ nagɩ bʋabiŋ a vaa ʋ keŋ zie ʋ jigiŋ,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 ta balɩ ba dɩ, “Vuodieke mana dɩ a keŋ a mɩŋŋɩ a tuo bʋa wa gie n saaŋ ma, ʋ mɩŋŋɩ tuo mɩŋ mɩŋ; ta fʋ mɩŋŋɩ tuo mɩŋ, mɩŋŋɩ tuo wo vuodieke dɩ tʋnna mɩŋ wa. Ama vuodieke dɩ nagɩna ʋ gbaŋ a bɩrɩŋ bʋabiŋ nɩ mana sʋŋ wʋnɩŋ ʋ yine vuokpɩɩŋ a tɩaŋ nɩ mana.”
48 e lhes disse:
49 Jɔɔn die dɩ balɩ a yɩ Yisa dɩ, “Jakʋʋŋ, die tɩ ye wo vuoŋ dɩ yagɩnana jɩmbɩatɩ vuoŋ ma fʋ saaŋ ma, die tɩ balɩ wa dɩ ʋ vaa dama die ʋ ka yi tɩ wʋnyɩ.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Yisa die dɩ balɩ yɩ ba dɩ, “Nɩ da kagɩma wa, dama vuodieke mana dɩ kana a waga nɩ, ʋ gʋtɩ wa nɩ ma.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Die saŋka dɩ gbigine dɩ Yisa yiŋŋi a jʋalɩ arɩzanna wa, die ʋ dii sikimiŋ a nyɩŋ a gara Jerusalemi.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Die ʋ woliŋ a tʋŋ tʋntʋntɩŋ dɩ ba ga Samaria vuosi tɩŋkpaŋŋɩ kaanɩ ma a yi jaaŋ mana siri a zieŋ wo,
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 ama tɩka vuosi die ka saagɩ ʋ keŋku dama die ba sɩba dɩ ʋ gara Jerusalemi.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Ta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba Jemisi aŋaŋ Jɔɔn die dɩ yene naa wa die ba pɩasɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, fʋ yaala tɩ yi boliŋ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a keŋ dii be?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ama ta Yisa die dɩ yiŋŋi a daansɩ ba ta galɩŋ ba,
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 ta die ba ga tɩŋkpaŋŋɩ gaaŋ bɩbra.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Die ba ganana wa daa wʋnyɩ die dɩ balɩ a yɩ Yisa dɩ, “N nan dɩ dɩ fʋ a ga jigidieke mana fʋ ganana.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Gbaanchʋra yaa vɔrɩtɩ a juo, nembisi dɩaŋ dɩ yaa tʋʋsɩ a juo ama manɩŋ vuota Bʋa wo jigidʋagɩsɩkɩŋ.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Die ʋ bɩ balɩ yɩ daa wʋnyɩ dɩaŋ dɩ, “Dɩa mɩŋ.” Ama daa wa die dɩ baarɩ dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, vaa n woliŋ, a ga a ga guu n chʋa.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Ta Yisa die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Vaa kunti guu ba gbaŋ gbaŋ ba kunti. Fʋnɩŋ gamma a ga mʋʋlɩ yɩ vuosi Ŋmɩŋ naarɩ wɩa.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Ta wʋnyɩ dɩaŋ dɩ baarɩ dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, n nan dɩdɩ fʋ ama vaa n woliŋ ga tigiŋ a taaŋ n deŋ.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Die Yisa dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Vuoŋ kaaŋ bɩagɩ a pɔgɩlɩ naakʋʋŋ a kʋa ta yiŋŋi daansa ʋ kʋaŋ. Dɩɩ yi vuoŋ dɩ daansa die, ʋ ka mʋ aŋaŋ Ŋmɩŋ naarɩ tʋʋma tʋmɩŋ.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.