Lucas 7
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA
1 Die Yisa die dɩ dagɩna vuosisi a kpatɩ wa die ʋ nyɩŋ a ga Kapenɔmi tɩŋ ma.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mi Romanisi sojasi jakʋʋŋ wʋnyɩ die dɩ bie mi a yallɩ ʋ tʋntʋntʋ ʋ chone pam, die yʋagɩŋ dɩ yigi wo ʋ gbigi kuŋ.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Die jakʋʋrɩ dɩ wʋŋ Yisa wɩa, a tʋŋ Juu vuosi nyɩŋkʋra bataŋ dɩ ba ga a wa wa dɩ ʋ keŋ a gbaaŋ ʋ tʋntʋntʋ wa.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Die ba keŋ Yisa jigiŋ a jʋʋsɩ wa aŋaŋ nɩŋŋmɩna a baarɩ dɩ, “Daa wa gie mʋ dɩ fʋ suŋŋi wo,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 dama ʋ cho tɩ tɩŋgbaŋka gie vuosi, ta mɩɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoŋ a yɩ tɩ.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Die wɩa Yisa die dɩ dɩ ba kʋaŋ a ga. Die ʋ gana a gbige tigiri, jakʋʋrɩ die dɩ tʋŋ ʋ zʋalɩŋ dɩ ba keŋ balɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ daa mugisi fʋ gbaŋ a kiere, dama n ka mʋ dɩ fʋ keŋ juu n tigiŋ me.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Die wɩa maŋ ka keŋ fʋ jigiŋ n gbaŋ gbaŋ wa. Ama ko yɩ nʋaŋ aŋ n tʋntʋntʋ wa ye alaafɩa.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Dama manɩŋ n gbaŋ n yaa wa n nyɩŋkʋra, ta yallɩ sojasi ba dɩɩ n kʋaŋ. N ŋaaŋ balɩ a yɩ geŋ wo, gamma aŋ ʋ ga, ta balɩ a yɩ geŋ wo kiere aŋ ʋ keŋ; ta bɩ vaa n yɔmʋ yi wudieke n yaalala.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Yisa die dɩ wʋnna naa die dɩ paalɩ a yi wo mamachi, die ʋ yiŋŋi a balɩ yɩ kpɩkpaakʋ die dɩ dɩna ʋ kʋaka dɩ, “N bala nɩ, n ye ka ye vuoŋ dɩ yine mɩŋ yada sɩba naa Izara vuosi sʋŋ gbaŋ.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Die sojasi jakʋʋrɩ zʋalɩba die dɩ yiŋŋi a ga ʋ tigiri me a ye ʋ tʋntʋntʋ wa dɩ yene alaafɩa.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Die tuŋ dɩ vʋʋna Yisa die dɩ ga tɩŋ kaanɩ ba wasɩnana Neeni, ta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba aŋaŋ kpɩkpaakʋ die dɩ dɩ ʋ kʋaŋ.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Die ʋ dene a ga tʋgɩ tɩka nʋaŋ, die ʋ ye kpɩkpaaŋ dɩ nyɩna tɩka sʋŋ a chii kuŋ dɩ ba ga guu. Vuodieke die dɩ kpine wo die yiwo kpihɔgʋ wʋnyɩ bʋabalɩmɩŋ, die ʋ yiwo dembiŋ. Kpihɔgʋ wa gbaŋ die bie kpɩkpaakʋ sʋŋ.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Die Yisa die dɩ yene kpihɔgʋ wa zɔɔlɩŋ die dɩ yigi wo ʋ balɩ a yɩ wa dɩ, “Da kʋmma!”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Ta die dɩ a ga a gbɩ tɩaka, ta vuodiekemba die dɩ chine wo wo dɩ zie. Yisa die dɩ balɩ dɩ, “Dalʋakɩŋ hagɩ!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Die kumbu miivoli die dɩ yiŋŋi keŋ, ta ʋ hagɩ kalɩ a piili bala wɩa. Yisa die dɩ yiŋŋi a nagɩ wa yɩ ʋ nuŋ.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Die ŋmaamɩŋ die dɩ yigi vuodiekemba mana die dɩ benne mi, ba mana die dɩ bɩrɩ Ŋmɩŋ, a baarɩ dɩ, “Ŋmɩŋ naazʋakpeŋkpɩɩŋ keŋ nyɩŋ tɩ jigiŋ mɩŋ”; ta bala taŋ dɩ, “Ŋmɩŋ keŋ sʋʋŋ a suŋŋi ʋ vuosi mɩŋ.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Yisa wɩaha gie die dɩ mʋʋlɩ ga Judia tɩŋ mana aŋaŋ tɩgɩ diekemba mana dɩ gbigine mi.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Ka kʋaŋ chaaŋ Jɔɔn dieke dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ ga a balɩ wa wɩaha gie mana. Die ʋ wa vuosi bale ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba sʋŋ,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 a tʋŋ ba tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa jigiŋ dɩ ba ga pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ fʋ yine vuodieke dɩ balla ʋ keŋ wo yaa tɩ ye chɩɩsɩma vuogaaŋ bɩbra?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Die ba kenne tʋgɩ Yisa jigiri, die ba balɩ wa dɩ, “Jɔɔn dieke dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ tʋnna tɩ dɩ tɩ keŋ pɩasɩ fʋ dɩ, ‘Fʋnɩŋ fʋ yine vuodieke ʋ bala dɩ ʋ nan keŋ wo yaa tɩ ye chɩɩsɩma vuogaaŋ.’ ”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Kanɩŋ saŋka mi gbaŋ gbaŋ Yisa die dɩ gbaaŋ vuosi pam, yʋagɩtieliŋ aŋaŋ vuodiekemba yʋagɩtɩ die dɩ faasɩna a hagɩrɩ, ta vʋarɩ jɩmbɩatɩ vuosi pam ma, ta die vaa yɩɩsɩ pam nine dɩ yuori.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Die ʋ yiŋŋi a balɩ Jɔɔn tʋntʋntɩba dɩ, “Nɩ yiŋŋi a ga balɩ Jɔɔn wudieke nɩ wʋnnana ta yese wudiekemba; dɩ nɩ ye ta yɩɩsɩ nine dɩ yuorine, gbarɩgɩsɩ dɩ chʋŋ, ta vuodiekemba die dɩ yʋagɩna gamɩŋ ye wo gbaamɩŋ, tɩkpaara tieŋ dɩ wʋmma, ta kunti dɩ haga kuŋ me, ta zɔɔlɩntieliŋ dɩ wʋmma Ŋmɩŋ wʋbalɩkɩ vɩɩnaha.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Ta sʋgɩfɩalɩŋ bie vuodieke dɩ kana ka chɩɩlɩ mɩŋ ma.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Jɔɔn tʋntʋntɩba die dɩ yiŋŋine a ga a kpatɩ wa, Yisa die dɩ piili a pɩasa kpɩkpaakʋ yaa gamma Jɔɔn wɩa dɩ, “Die nɩ gana Jɔɔn jigiri hagɩrɩ ma wa, bɩa die nɩ yile dɩ nɩ nan ye? Die nɩ yile dɩ nɩ nan ye hʋʋtɩ bʋlɔgɩsɩŋ dɩ nɩgɩnana?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Yaa bɩa die nɩ nyɩŋ ga nɩ ye? Dembiŋ dɩ yeegine nyiŋyeeki vɩɩna? Vuodiekemba dɩ yeeginene nyiŋyeeki vɩɩna ta bie ba dʋŋŋʋ bie wo naaleesi me.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Nɩ balɩ mɩŋ, vuobɩa die nɩ nyɩŋ ga nɩ ye wo? Nɩ tɩŋ yile dɩ nɩ nan ye Ŋmɩŋ naazʋa yaa? Wusie maŋ bala nɩ, Jɔɔn nɩŋ tɩaŋ naazʋa.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Dama Jɔɔn die yine vuodieke Ŋmɩŋ die dɩ bala ʋ gbaŋkʋ sʋŋ dɩ, ‘Manɩŋ n nan tʋŋ n tʋntʋntʋ aŋ ʋ woliŋ dɩa fʋ nɩŋŋa a wʋnsɩ fʋ keniŋ sieku a dʋaŋ fʋ.’ ”
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Yisa die dɩ bɩ balɩ ba a gʋtɩ dɩ, “Manɩŋ n bala nɩ, ba ye ka mɩɩrɩ vuoŋ dɩ tɩanna Jɔɔn, ama vuodieke dɩ wɩarɩna kʋaŋ Ŋmɩŋ naarɩ ma tɩaŋ wa.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Ta Vuoŋ mana aŋaŋ lampotuosiribe die dɩ saagɩ dɩ Nabidie Ŋmɩŋ vɩɩna, dama die ba wʋŋ Jɔɔn mʋʋlɩŋ, ta vaa ʋ sɩɩ ba Ŋmɩŋ nyaabʋ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ama Farasisi aŋaŋ vuodiekemba die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die dɩ zeti Ŋmɩŋ dɩ sanna die a yɩ ba, dama die ba ka saagɩ dɩ Jɔɔn sɩɩ ba Ŋmɩŋ nyaabʋ.)
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Ta Yisa die dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ leleke gie vuosi, bɩa maŋ nan nagɩ a magɩsɩ nɩ? Vuoŋ bɩa yine nɩ?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Nɩ nɩasɩ wa ballɩbɩsɩ dɩ kalla nyʋʋŋ jigiŋ a nata wasa tamba, ‘Tɩ wɩa wɩɩŋ a yɩa nɩ ama nɩ ka sie, ta chɩa hanye a yɩa nɩ ama nɩ ka kʋma.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Nɩnɩŋ leleke gie vuosi nɩasɩ wa ballɩbɩsɩ gie dama Jɔɔn die dɩ kenne ta ka die nyindiike gbaŋ gbaŋ ta ka nyuo daaŋ ta nɩ baarɩ dɩ ʋ yiwo yɩɩŋyaaŋ;
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 ta manɩŋ vuota Bʋa dɩ keŋ die ta nyuo, nɩ baarɩ ‘Ye, ʋ yiwo wutulitieŋ aŋaŋ daanyuru; ta bɩ yi lampotuosiriŋ aŋaŋ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ zʋa.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ama vuodiekemba dɩ tuone Ŋmɩŋ yɩaŋ daga dɩ dɩ yiwo wusie.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Die Farasisi wʋnyɩ die dɩ wa Yisa dɩ ʋ keŋ aŋ ba dii nyindiike ʋ tigiŋ me. Die Yisa die dɩ ga daa wa tigiri me, ba mana dɩ lagɩŋ kalɩ a die.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Die hɔgʋ wʋnyɩ die benne tɩka ma a dʋaga dembisi die dɩ wʋŋ dɩ Yisa bie daa wa tigiri me a die nyindiike, die wɩa ʋ yaa kɔlɩba aŋaŋ tulaari dieke ligire dɩ faasɩna tʋa,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 a die a keŋ a gbigiri Yisa nagɩsɩ chɩaŋ, a kʋma ʋ nintaantɩ dɩ nanna Yisa naatala ma. Die Yisa naatala die dɩ sʋnsɩ ta die hɔgʋ wa die dɩ nagɩ ʋ sikpeŋ zoosi a chɩtɩ ha ta die a mɔgɩsɩ ʋ naatala ta sɩɩtɩ tulaaribu a yi he.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Die Farasisi dieke die dɩ wana Yisa wa die dɩ yene naa ʋ yile ʋ sʋŋ ma dɩ, “Dɩɩ yi daa wa gie dɩ seŋ yi Ŋmɩŋ naazʋa wusie, ʋ tɩŋ nan dɩ sɩba hɔgʋ wa gie dɩ yine vuodieke. Ʋ tɩŋ nan dɩ sɩba a baarɩ dɩ ʋ yiwo tʋntʋmbɩatɩ tieŋ.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Die wɩa Yisa die dɩ balɩ Farasisi wa dɩ, “Simoni n yaa wɩɩŋ n baa n balɩ fʋ.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Die dembisi bale die yalla vuodieke dɩ paŋŋɩnana ligire hamɩŋ. Wʋnyɩ die dii wo ligire bie kɔbɩsɩ-nʋ hamɩŋ, ta wʋnyɩ dɩaŋ die dɩ dii ligire bie baŋɩsɩ-nʋ hamɩŋ.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Die ba wʋnyɩ mana die ka bɩagɩ tuŋ wo, die wɩa die ʋ nagɩ chaa ba mana dɩ ba gamma. Lele, ba jabɩa balla ʋ chome wo pam?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simoni die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “N yi tama vuodieke hannɩ die dɩ faasɩna a dala wa.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Die ʋ yiŋŋi a daansɩ hɔgʋ wa ta balɩ yɩ Simoni dɩ, “Ye hɔgʋ wa gie? N kenne juu fʋ tigiri gie me, ka yɩ mɩŋ nyaaŋ dɩ n nɩtɩ n naatala ama hɔgʋ wa gie nɩtɩ wa n naatala aŋaŋ ʋ nintaantɩ ta chɩtɩha aŋaŋ ʋ sikpeŋ zoosi.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Ama fʋnɩŋ nɩŋ ka mɔgɩsɩ mɩŋ, ama wʋnɩŋ nɩŋ ʋ ka vaa n naatala mɔgɩsɩŋ n kenne a juu giena wa.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Ta ka bɩ nagɩ kpaaŋ a duuri n sikpeŋ, ama wʋnɩŋ nɩŋ ʋ siti wo tulaari a yi n naatala ma.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 N bala nɩ, n nagɩ wa ʋ tʋmbɩatɩ pam wa mana a chaa wa; die wɩa ʋ cho mɩŋ pam wa, ama vuodieke n nagɩna a chaa wa bɩta, wʋnɩŋ ʋ gbaŋ chome mɩŋ bɩta.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Die wɩa Yisa die dɩ balɩ a yɩ hɔgʋ wa dɩ, “N nagɩ fʋ taalɩ a chaa fʋ.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Ta vuodiekemba die dɩ kala a gʋtɩ ba die wo die dɩ yile ba sʋgɩtɩ ma dɩ, “Mɩnɩa wʋnna a bɩagɩ naga vuosi taalɩ a chaa ba?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ta Yisa die dɩ balɩ a yɩ hɔgʋ wa dɩ, “Fʋ yada gbatɩna fʋ a taaŋ, gamma aŋaŋ sʋgɩdʋagɩŋ.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.