Lucas 7
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB
1 Die Yisa die dɩ dagɩna vuosisi a kpatɩ wa die ʋ nyɩŋ a ga Kapenɔmi tɩŋ ma.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mi Romanisi sojasi jakʋʋŋ wʋnyɩ die dɩ bie mi a yallɩ ʋ tʋntʋntʋ ʋ chone pam, die yʋagɩŋ dɩ yigi wo ʋ gbigi kuŋ.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Die jakʋʋrɩ dɩ wʋŋ Yisa wɩa, a tʋŋ Juu vuosi nyɩŋkʋra bataŋ dɩ ba ga a wa wa dɩ ʋ keŋ a gbaaŋ ʋ tʋntʋntʋ wa.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Die ba keŋ Yisa jigiŋ a jʋʋsɩ wa aŋaŋ nɩŋŋmɩna a baarɩ dɩ, “Daa wa gie mʋ dɩ fʋ suŋŋi wo,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 dama ʋ cho tɩ tɩŋgbaŋka gie vuosi, ta mɩɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoŋ a yɩ tɩ.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Die wɩa Yisa die dɩ dɩ ba kʋaŋ a ga. Die ʋ gana a gbige tigiri, jakʋʋrɩ die dɩ tʋŋ ʋ zʋalɩŋ dɩ ba keŋ balɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ daa mugisi fʋ gbaŋ a kiere, dama n ka mʋ dɩ fʋ keŋ juu n tigiŋ me.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Die wɩa maŋ ka keŋ fʋ jigiŋ n gbaŋ gbaŋ wa. Ama ko yɩ nʋaŋ aŋ n tʋntʋntʋ wa ye alaafɩa.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Dama manɩŋ n gbaŋ n yaa wa n nyɩŋkʋra, ta yallɩ sojasi ba dɩɩ n kʋaŋ. N ŋaaŋ balɩ a yɩ geŋ wo, gamma aŋ ʋ ga, ta balɩ a yɩ geŋ wo kiere aŋ ʋ keŋ; ta bɩ vaa n yɔmʋ yi wudieke n yaalala.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yisa die dɩ wʋnna naa die dɩ paalɩ a yi wo mamachi, die ʋ yiŋŋi a balɩ yɩ kpɩkpaakʋ die dɩ dɩna ʋ kʋaka dɩ, “N bala nɩ, n ye ka ye vuoŋ dɩ yine mɩŋ yada sɩba naa Izara vuosi sʋŋ gbaŋ.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Die sojasi jakʋʋrɩ zʋalɩba die dɩ yiŋŋi a ga ʋ tigiri me a ye ʋ tʋntʋntʋ wa dɩ yene alaafɩa.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Die tuŋ dɩ vʋʋna Yisa die dɩ ga tɩŋ kaanɩ ba wasɩnana Neeni, ta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba aŋaŋ kpɩkpaakʋ die dɩ dɩ ʋ kʋaŋ.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Die ʋ dene a ga tʋgɩ tɩka nʋaŋ, die ʋ ye kpɩkpaaŋ dɩ nyɩna tɩka sʋŋ a chii kuŋ dɩ ba ga guu. Vuodieke die dɩ kpine wo die yiwo kpihɔgʋ wʋnyɩ bʋabalɩmɩŋ, die ʋ yiwo dembiŋ. Kpihɔgʋ wa gbaŋ die bie kpɩkpaakʋ sʋŋ.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Die Yisa die dɩ yene kpihɔgʋ wa zɔɔlɩŋ die dɩ yigi wo ʋ balɩ a yɩ wa dɩ, “Da kʋmma!”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ta die dɩ a ga a gbɩ tɩaka, ta vuodiekemba die dɩ chine wo wo dɩ zie. Yisa die dɩ balɩ dɩ, “Dalʋakɩŋ hagɩ!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Die kumbu miivoli die dɩ yiŋŋi keŋ, ta ʋ hagɩ kalɩ a piili bala wɩa. Yisa die dɩ yiŋŋi a nagɩ wa yɩ ʋ nuŋ.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Die ŋmaamɩŋ die dɩ yigi vuodiekemba mana die dɩ benne mi, ba mana die dɩ bɩrɩ Ŋmɩŋ, a baarɩ dɩ, “Ŋmɩŋ naazʋakpeŋkpɩɩŋ keŋ nyɩŋ tɩ jigiŋ mɩŋ”; ta bala taŋ dɩ, “Ŋmɩŋ keŋ sʋʋŋ a suŋŋi ʋ vuosi mɩŋ.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Yisa wɩaha gie die dɩ mʋʋlɩ ga Judia tɩŋ mana aŋaŋ tɩgɩ diekemba mana dɩ gbigine mi.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Ka kʋaŋ chaaŋ Jɔɔn dieke dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ ga a balɩ wa wɩaha gie mana. Die ʋ wa vuosi bale ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba sʋŋ,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 a tʋŋ ba tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa jigiŋ dɩ ba ga pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ fʋ yine vuodieke dɩ balla ʋ keŋ wo yaa tɩ ye chɩɩsɩma vuogaaŋ bɩbra?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Die ba kenne tʋgɩ Yisa jigiri, die ba balɩ wa dɩ, “Jɔɔn dieke dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ tʋnna tɩ dɩ tɩ keŋ pɩasɩ fʋ dɩ, ‘Fʋnɩŋ fʋ yine vuodieke ʋ bala dɩ ʋ nan keŋ wo yaa tɩ ye chɩɩsɩma vuogaaŋ.’ ”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Kanɩŋ saŋka mi gbaŋ gbaŋ Yisa die dɩ gbaaŋ vuosi pam, yʋagɩtieliŋ aŋaŋ vuodiekemba yʋagɩtɩ die dɩ faasɩna a hagɩrɩ, ta vʋarɩ jɩmbɩatɩ vuosi pam ma, ta die vaa yɩɩsɩ pam nine dɩ yuori.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Die ʋ yiŋŋi a balɩ Jɔɔn tʋntʋntɩba dɩ, “Nɩ yiŋŋi a ga balɩ Jɔɔn wudieke nɩ wʋnnana ta yese wudiekemba; dɩ nɩ ye ta yɩɩsɩ nine dɩ yuorine, gbarɩgɩsɩ dɩ chʋŋ, ta vuodiekemba die dɩ yʋagɩna gamɩŋ ye wo gbaamɩŋ, tɩkpaara tieŋ dɩ wʋmma, ta kunti dɩ haga kuŋ me, ta zɔɔlɩntieliŋ dɩ wʋmma Ŋmɩŋ wʋbalɩkɩ vɩɩnaha.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Ta sʋgɩfɩalɩŋ bie vuodieke dɩ kana ka chɩɩlɩ mɩŋ ma.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Jɔɔn tʋntʋntɩba die dɩ yiŋŋine a ga a kpatɩ wa, Yisa die dɩ piili a pɩasa kpɩkpaakʋ yaa gamma Jɔɔn wɩa dɩ, “Die nɩ gana Jɔɔn jigiri hagɩrɩ ma wa, bɩa die nɩ yile dɩ nɩ nan ye? Die nɩ yile dɩ nɩ nan ye hʋʋtɩ bʋlɔgɩsɩŋ dɩ nɩgɩnana?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Yaa bɩa die nɩ nyɩŋ ga nɩ ye? Dembiŋ dɩ yeegine nyiŋyeeki vɩɩna? Vuodiekemba dɩ yeeginene nyiŋyeeki vɩɩna ta bie ba dʋŋŋʋ bie wo naaleesi me.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Nɩ balɩ mɩŋ, vuobɩa die nɩ nyɩŋ ga nɩ ye wo? Nɩ tɩŋ yile dɩ nɩ nan ye Ŋmɩŋ naazʋa yaa? Wusie maŋ bala nɩ, Jɔɔn nɩŋ tɩaŋ naazʋa.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Dama Jɔɔn die yine vuodieke Ŋmɩŋ die dɩ bala ʋ gbaŋkʋ sʋŋ dɩ, ‘Manɩŋ n nan tʋŋ n tʋntʋntʋ aŋ ʋ woliŋ dɩa fʋ nɩŋŋa a wʋnsɩ fʋ keniŋ sieku a dʋaŋ fʋ.’ ”
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Yisa die dɩ bɩ balɩ ba a gʋtɩ dɩ, “Manɩŋ n bala nɩ, ba ye ka mɩɩrɩ vuoŋ dɩ tɩanna Jɔɔn, ama vuodieke dɩ wɩarɩna kʋaŋ Ŋmɩŋ naarɩ ma tɩaŋ wa.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Ta Vuoŋ mana aŋaŋ lampotuosiribe die dɩ saagɩ dɩ Nabidie Ŋmɩŋ vɩɩna, dama die ba wʋŋ Jɔɔn mʋʋlɩŋ, ta vaa ʋ sɩɩ ba Ŋmɩŋ nyaabʋ.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Ama Farasisi aŋaŋ vuodiekemba die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die dɩ zeti Ŋmɩŋ dɩ sanna die a yɩ ba, dama die ba ka saagɩ dɩ Jɔɔn sɩɩ ba Ŋmɩŋ nyaabʋ.)
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Ta Yisa die dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ leleke gie vuosi, bɩa maŋ nan nagɩ a magɩsɩ nɩ? Vuoŋ bɩa yine nɩ?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Nɩ nɩasɩ wa ballɩbɩsɩ dɩ kalla nyʋʋŋ jigiŋ a nata wasa tamba, ‘Tɩ wɩa wɩɩŋ a yɩa nɩ ama nɩ ka sie, ta chɩa hanye a yɩa nɩ ama nɩ ka kʋma.’
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Nɩnɩŋ leleke gie vuosi nɩasɩ wa ballɩbɩsɩ gie dama Jɔɔn die dɩ kenne ta ka die nyindiike gbaŋ gbaŋ ta ka nyuo daaŋ ta nɩ baarɩ dɩ ʋ yiwo yɩɩŋyaaŋ;
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 ta manɩŋ vuota Bʋa dɩ keŋ die ta nyuo, nɩ baarɩ ‘Ye, ʋ yiwo wutulitieŋ aŋaŋ daanyuru; ta bɩ yi lampotuosiriŋ aŋaŋ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ zʋa.’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Ama vuodiekemba dɩ tuone Ŋmɩŋ yɩaŋ daga dɩ dɩ yiwo wusie.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Die Farasisi wʋnyɩ die dɩ wa Yisa dɩ ʋ keŋ aŋ ba dii nyindiike ʋ tigiŋ me. Die Yisa die dɩ ga daa wa tigiri me, ba mana dɩ lagɩŋ kalɩ a die.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Die hɔgʋ wʋnyɩ die benne tɩka ma a dʋaga dembisi die dɩ wʋŋ dɩ Yisa bie daa wa tigiri me a die nyindiike, die wɩa ʋ yaa kɔlɩba aŋaŋ tulaari dieke ligire dɩ faasɩna tʋa,
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 a die a keŋ a gbigiri Yisa nagɩsɩ chɩaŋ, a kʋma ʋ nintaantɩ dɩ nanna Yisa naatala ma. Die Yisa naatala die dɩ sʋnsɩ ta die hɔgʋ wa die dɩ nagɩ ʋ sikpeŋ zoosi a chɩtɩ ha ta die a mɔgɩsɩ ʋ naatala ta sɩɩtɩ tulaaribu a yi he.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Die Farasisi dieke die dɩ wana Yisa wa die dɩ yene naa ʋ yile ʋ sʋŋ ma dɩ, “Dɩɩ yi daa wa gie dɩ seŋ yi Ŋmɩŋ naazʋa wusie, ʋ tɩŋ nan dɩ sɩba hɔgʋ wa gie dɩ yine vuodieke. Ʋ tɩŋ nan dɩ sɩba a baarɩ dɩ ʋ yiwo tʋntʋmbɩatɩ tieŋ.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Die wɩa Yisa die dɩ balɩ Farasisi wa dɩ, “Simoni n yaa wɩɩŋ n baa n balɩ fʋ.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Die dembisi bale die yalla vuodieke dɩ paŋŋɩnana ligire hamɩŋ. Wʋnyɩ die dii wo ligire bie kɔbɩsɩ-nʋ hamɩŋ, ta wʋnyɩ dɩaŋ die dɩ dii ligire bie baŋɩsɩ-nʋ hamɩŋ.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Die ba wʋnyɩ mana die ka bɩagɩ tuŋ wo, die wɩa die ʋ nagɩ chaa ba mana dɩ ba gamma. Lele, ba jabɩa balla ʋ chome wo pam?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simoni die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “N yi tama vuodieke hannɩ die dɩ faasɩna a dala wa.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Die ʋ yiŋŋi a daansɩ hɔgʋ wa ta balɩ yɩ Simoni dɩ, “Ye hɔgʋ wa gie? N kenne juu fʋ tigiri gie me, ka yɩ mɩŋ nyaaŋ dɩ n nɩtɩ n naatala ama hɔgʋ wa gie nɩtɩ wa n naatala aŋaŋ ʋ nintaantɩ ta chɩtɩha aŋaŋ ʋ sikpeŋ zoosi.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Ama fʋnɩŋ nɩŋ ka mɔgɩsɩ mɩŋ, ama wʋnɩŋ nɩŋ ʋ ka vaa n naatala mɔgɩsɩŋ n kenne a juu giena wa.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Ta ka bɩ nagɩ kpaaŋ a duuri n sikpeŋ, ama wʋnɩŋ nɩŋ ʋ siti wo tulaari a yi n naatala ma.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 N bala nɩ, n nagɩ wa ʋ tʋmbɩatɩ pam wa mana a chaa wa; die wɩa ʋ cho mɩŋ pam wa, ama vuodieke n nagɩna a chaa wa bɩta, wʋnɩŋ ʋ gbaŋ chome mɩŋ bɩta.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Die wɩa Yisa die dɩ balɩ a yɩ hɔgʋ wa dɩ, “N nagɩ fʋ taalɩ a chaa fʋ.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Ta vuodiekemba die dɩ kala a gʋtɩ ba die wo die dɩ yile ba sʋgɩtɩ ma dɩ, “Mɩnɩa wʋnna a bɩagɩ naga vuosi taalɩ a chaa ba?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ta Yisa die dɩ balɩ a yɩ hɔgʋ wa dɩ, “Fʋ yada gbatɩna fʋ a taaŋ, gamma aŋaŋ sʋgɩdʋagɩŋ.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.