Lucas 5
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVT
1 Daaŋ kaanɩ Yisa die dɩ ga a zie Genezariti gbagɩkpɩɩkʋ kʋanʋaŋ a bala Ŋmɩŋ wɩa ta daadaŋ pam dɩ taaŋ giliŋ wo a wʋmma wɩaha.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Die ʋ ye haarɩsɩ ale die dɩ zene gbagɩrɩ kʋanʋaŋ, zaasɩyigiribe die vanaha ta die a ga sugire ba nɩɩtɩ.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Yisa die dɩ juu haarɩsɩ kaanɩ, die dɩ yine Simoni jaaŋ ta balɩ wa dɩ ʋ kpaŋŋɩ ka a ga nyaabʋ sʋŋ bɩta. Yisa die dɩ wa a kalɩ haarɩkʋ sʋŋ a daga kpɩkpaakʋ Ŋmɩŋ wɩa.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Die ʋ dagɩna kpatɩ wa, die ʋ balɩ Simoni dɩ, “Kpaŋŋɩ haarɩkʋ ka ga jigidieke dɩ goline ta nɩ vigi nɩ nɩɩtɩtɩ nyaabʋ sʋŋ a yigi zaasɩŋ.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Simoni die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Jakʋʋŋ, tɩ tʋŋ wa yuku mana ama tɩ ka yigi jaaŋ. Tɔ, fʋ bala naa wa wɩa, n nan vigi nɩɩtɩtɩ.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Die Simoni aŋaŋ ʋ chanchaalɩba die dɩ vigi ba nɩɩtɩ a yigi zaasɩŋ pam, ta ba nɩɩtɩ die dɩ yaala a kpaa kpaa.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Naa chɩaŋ ma, die ba wa ba chanchaalɩba die dɩ benne haarɩ kanɩŋ wa ma wa dɩ ba keŋ a suŋŋi be. Die ba keŋ vʋarɩ zaasɩbʋ a suuli ba haarɩsɩ ale wo mana, ta haarɩsɩsɩ dɩ wa dunsi a yaala a sʋʋŋ nyaabʋ chɩaŋ.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Die Simoni Piita die dɩ yene wudieke die dɩ yine wo ʋ gbigiri Yisa nɩŋŋa a baarɩ dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, n yiwo tʋntʋmbɩatɩtieŋ. N ka vɩɩna dɩ n gbigi fʋ. Va mɩŋ ta ga”,
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 dama die ba yigine zaasɩŋ pam wa die yine Simoni Piita aŋaŋ ʋ zʋalɩba mana mamachi
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 aŋaŋ ʋ chanchaalɩba, Jemisi aŋaŋ Jɔɔn vuodiekemba dɩ yine Zebedi ballɩ.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Die wɩa die ba kpaŋŋɩ ba haarɩsɩsɩ a jʋalɩ gaaŋ a va jaaŋ mana ta dɩ Yisa kʋaŋ.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Saŋŋa kaanɩ Yisa die bie tɩŋ kaanɩ ma ta daa wʋnyɩ dɩ bie mɩŋ a yallɩ gamɩŋ. Die ʋ yene Yisa wa die ʋ nagɩ ʋ gbaŋ a taaŋ tɩŋgbaŋ ʋ nɩŋŋa a jʋʋsɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi fʋ dʋŋŋʋ fʋ gbaaŋ mɩŋ.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Yisa die dɩ tɩɩntɩ ʋ nuuŋ a gbɩ daa wa ta balɩ dɩ, “N saagɩya, fʋ gamɩŋ kpatɩya mɩŋ.” Lele womi daa wa ganɩ dɩ kpatɩ bʋnyɩ.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Die wɩa Yisa die dɩ kpaaŋ wa dɩ, “Da keŋ balɩ vuoŋ wɩɩrɩ gie, ama ga a ga nagɩ fʋ gbaŋ a dagɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtʋ wa ta kaabɩ kaabɩ dieke Mosisi die dɩ dagɩna wa yaa gamma gamɩŋ gbaanɩŋ wɩa, aŋ vuoŋ mana sɩmma sɩba dɩ lele fʋ gaŋkʋ kpatɩya mɩŋ.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Ama die ba faasɩ mʋʋlɩ Yisa saaŋ jigiŋ mana, ta kpɩkpaaŋ die dɩ keŋ ʋ jigiŋ dɩ ba wʋŋ wudieke ʋ balala, ta ye gbaamɩŋ a nyɩŋ ba yʋagɩtɩ ma.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Ama die ʋ ŋaaŋ ga wa haagɩŋ ma a ga jʋʋsa Ŋmɩŋ.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Saŋŋa kaanɩ die Yisa dɩ daga vuosi Ŋmɩŋ wɩa, ta Farasisi aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ kalɩ mi, die ba nyɩŋ wa Galili tɩgɩsɩ mana aŋaŋ Judia tɩgɩsɩ mana aŋaŋ Jerusalemi a keŋ Yisa jigiŋ. Die Nabidie Ŋmɩŋ hagɩrɩŋ die dɩ bie ʋ ma dɩ ʋ gbaaŋ yʋagɩtieliŋ.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Die dembisi bataŋ die dɩ chii daa wʋnyɩ nyɩŋgbanɩŋ die dɩ kpine kalɩŋŋa ma a mɩa dɩ ba nagɩ wa juu tigiri me a nagɩ wa dʋaŋ Yisa nɩŋŋa.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Ama die vuosi die dɩ dala wa die ba ka bɩagɩ nagɩ wa juu, die wɩa die ba chii wo a jʋalɩ mampili sikpeŋ a chɩa a yuori vɔrɩŋ a nagɩ wa aŋaŋ kalɩŋka a sʋʋŋ dʋaŋ vuosi sʋnsʋŋ Yisa nɩŋŋa
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Yisa die dɩ yene ba yine wo yada dene wo, ʋ balɩ yɩ daa wa dɩ, “N zʋa n nagɩ fʋ taalɩ a chaa fʋ.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Ta mɩraha dɩdagɩrɩba aŋaŋ Farasisi vuosisi die dɩ piili a yile ba sʋgɩtɩ ma dɩ, “Mɩnɩa yine daa wa gie a bala sɩba ʋ yiwo Ŋmɩŋ? Vuobɩa baaŋ nan nagɩ vuoŋ taalɩ a chaa wa, ntaala Ŋmɩŋ nyɩɩna?”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Die Yisa dɩ mɩŋŋɩ ba sʋŋanyile ta pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ yile wɩaha gie nɩ sʋgɩtɩ ma?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Genhe jabɩa yine mɔlɩ, fʋ baaŋ balɩ dɩ, ‘N nagɩ fʋ taalɩ a chaa’ yaa ‘Hagɩ a chʋŋ’?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 N nan wa a dagɩ aŋ nɩ sɩmma a baarɩ manɩŋ vuota Bʋa yaa yiko dʋnɩa mama a nan bɩagɩ a nagɩ vuosi tʋmbɩatɩ a chaa ba.” Die wɩa die ʋ balɩ a yɩ nyɩŋgbaŋkpiikiri tieŋ wo “N bala fʋ, hagɩ a nagɩ fʋ kalɩŋŋa a ga tigiŋ.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Lele womi daa wa die dɩ hagɩ ba mana nɩŋŋa a nagɩ ʋ kalɩŋŋa a kuli ta bɩra Ŋmɩŋ.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Die dɩ yi vuoŋ mana mamachi pam ta ŋmaamɩŋ die dɩ yigi be, die ba pagɩ Ŋmɩŋ a bala dɩ, “Tɩ ye mamachi wɩa jinne.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 A kʋaŋ chaaŋ ta Yisa die dɩ nyɩŋ a ye lampotuosiru ba wasɩnana Liiva ta ʋ kalɩ jigidieke ba tuosinene lampoke juoŋ me. Yisa dɩ balɩ a yɩ wa dɩ, “Dɩa mɩŋ!”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Die Liiva die dɩ hagɩ a vaa jaaŋ mana ta dɩ ʋ kʋaŋ.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Liiva die dɩ paalɩ a yi chaantɩ ʋ tigiŋ me a yɩ Yisa; ta die lampotuosiriŋ pam aŋaŋ vuosi bataŋ die dɩ lagɩsɩ die aŋaŋ ba.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Die Farasisi bataŋ aŋaŋ ba mɩraha dɩdagɩrɩ bataŋ die dɩ yine Farasisi die dɩ keŋ pɩasa Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Bɩa nɩ die ta nyuo aŋaŋ lampotuosiriŋ aŋaŋ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ,
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 “Manɩŋ n ka keŋ dɩ n balɩ vuodiekemba dɩ yine vuovɩɩna dɩ ba vaa ba tʋmbɩatɩ ama n keŋ dɩ n balɩ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ dɩ ba vaa ba tʋmbɩatɩ.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Die vuosi bataŋ die dɩ balɩ Yisa dɩ, “Jɔɔn kʋaŋandɩɩsɩrɩba ŋaaŋ bɔba nʋaŋ ta jʋʋsa Ŋmɩŋ saŋŋa mana, ta Farasisi mba kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ yie die gbaŋ gbaŋ ama fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ŋaaŋ die mɩŋ ta nyuo saŋŋa mana.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Nɩ tɩŋ yaala chaaŋ diekemba dɩ gana hɔgʋ faarɩŋ ma bɔba nʋaŋ, banɩŋ aŋaŋ hɔgʋ wa tieŋ dɩ lagɩsɩna a beri wo? Die kaaŋ bɩagɩ a yi.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Ama saŋŋa nan keŋ ba nan nagɩ hɔgʋ wa tieŋ a nyɩŋ ba jigiŋ, saŋka mi ba nan wa bɔbɩ nʋaŋ.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Yisa die dɩ bɩ taaŋ ba nandagɩrɩ gie dɩ, “Vuoŋ kaaŋ saagɩ a chɩɩrɩ garɩhaalɩŋ ta nagɩ ka garɩchɔɔtɩŋ a baalɩ a ligi garɩkʋʋŋ vɔrɩŋ, dama ʋ yi die ʋ nan chʋʋsɩ garɩhaalɩkʋ ta garɩhaalɩkʋ aŋaŋ garɩkʋʋrɩ kaaŋ dɩ mʋ taŋ.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Yaa nɩ yeye ta vuoŋ nagɩ daahaalɩŋ asʋ gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋkʋra ma? Dama ʋ yi die daabʋ nan kʋŋ a chɩɩrɩ kolititi aŋ daabʋ aŋaŋ kolititi mana taaŋ yɔrɩ.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Ama sie ʋ nagɩ daahaalɩŋ asʋ gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋhaala ma.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Dɩɩ yi ta vuoŋ dɩ nyuu daakʋʋŋ, ʋ keŋ ye daahaalɩŋ ʋ ka bɩ yaala, ʋ ŋaaŋ baarɩ dɩ ‘Daakʋʋrɩ nansɩna.’ ”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.