Lucas 5
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NTLH
1 Daaŋ kaanɩ Yisa die dɩ ga a zie Genezariti gbagɩkpɩɩkʋ kʋanʋaŋ a bala Ŋmɩŋ wɩa ta daadaŋ pam dɩ taaŋ giliŋ wo a wʋmma wɩaha.
1 Certo dia Jesus estava na praia do lago da Galileia, e a multidão se apertava em volta dele para ouvir a mensagem de Deus.
2 Die ʋ ye haarɩsɩ ale die dɩ zene gbagɩrɩ kʋanʋaŋ, zaasɩyigiribe die vanaha ta die a ga sugire ba nɩɩtɩ.
2 Ele viu dois barcos no lago, perto da praia. Os pescadores tinham saído deles e estavam lavando as redes.
3 Yisa die dɩ juu haarɩsɩ kaanɩ, die dɩ yine Simoni jaaŋ ta balɩ wa dɩ ʋ kpaŋŋɩ ka a ga nyaabʋ sʋŋ bɩta. Yisa die dɩ wa a kalɩ haarɩkʋ sʋŋ a daga kpɩkpaakʋ Ŋmɩŋ wɩa.
3 Jesus entrou num dos barcos, o de Simão, e pediu que ele o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se e começou a ensinar a multidão.
4 Die ʋ dagɩna kpatɩ wa, die ʋ balɩ Simoni dɩ, “Kpaŋŋɩ haarɩkʋ ka ga jigidieke dɩ goline ta nɩ vigi nɩ nɩɩtɩtɩ nyaabʋ sʋŋ a yigi zaasɩŋ.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Simoni die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Jakʋʋŋ, tɩ tʋŋ wa yuku mana ama tɩ ka yigi jaaŋ. Tɔ, fʋ bala naa wa wɩa, n nan vigi nɩɩtɩtɩ.”
5 Simão respondeu: — Mestre, nós trabalhamos a noite toda e não pescamos nada. Mas, já que o senhor está mandando jogar as redes, eu vou obedecer.
6 Die Simoni aŋaŋ ʋ chanchaalɩba die dɩ vigi ba nɩɩtɩ a yigi zaasɩŋ pam, ta ba nɩɩtɩ die dɩ yaala a kpaa kpaa.
6 Quando eles jogaram as redes na água, pescaram tanto peixe, que as redes estavam se rebentando.
7 Naa chɩaŋ ma, die ba wa ba chanchaalɩba die dɩ benne haarɩ kanɩŋ wa ma wa dɩ ba keŋ a suŋŋi be. Die ba keŋ vʋarɩ zaasɩbʋ a suuli ba haarɩsɩ ale wo mana, ta haarɩsɩsɩ dɩ wa dunsi a yaala a sʋʋŋ nyaabʋ chɩaŋ.
7 Então fizeram um sinal para os companheiros que estavam no outro barco a fim de que viessem ajudá-los. Eles foram e encheram os dois barcos com tanto peixe, que os barcos quase afundaram.
8 Die Simoni Piita die dɩ yene wudieke die dɩ yine wo ʋ gbigiri Yisa nɩŋŋa a baarɩ dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, n yiwo tʋntʋmbɩatɩtieŋ. N ka vɩɩna dɩ n gbigi fʋ. Va mɩŋ ta ga”,
8 Quando Simão Pedro viu o que havia acontecido, ajoelhou-se diante de Jesus e disse: — Senhor, afaste-se de mim, pois eu sou um pecador!
9 dama die ba yigine zaasɩŋ pam wa die yine Simoni Piita aŋaŋ ʋ zʋalɩba mana mamachi
9 Simão e os outros que estavam com ele ficaram admirados com a quantidade de peixes que haviam apanhado.
10 aŋaŋ ʋ chanchaalɩba, Jemisi aŋaŋ Jɔɔn vuodiekemba dɩ yine Zebedi ballɩ.
10 Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão, também ficaram muito admirados. Então Jesus disse a Simão:
11 Die wɩa die ba kpaŋŋɩ ba haarɩsɩsɩ a jʋalɩ gaaŋ a va jaaŋ mana ta dɩ Yisa kʋaŋ.
11 Eles arrastaram os barcos para a praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Saŋŋa kaanɩ Yisa die bie tɩŋ kaanɩ ma ta daa wʋnyɩ dɩ bie mɩŋ a yallɩ gamɩŋ. Die ʋ yene Yisa wa die ʋ nagɩ ʋ gbaŋ a taaŋ tɩŋgbaŋ ʋ nɩŋŋa a jʋʋsɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi fʋ dʋŋŋʋ fʋ gbaaŋ mɩŋ.”
12 Certa vez Jesus estava numa cidade onde havia um homem que tinha o corpo todo coberto de lepra. Quando viu Jesus, o leproso se ajoelhou diante dele, encostou o rosto no chão e pediu: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser!
13 Yisa die dɩ tɩɩntɩ ʋ nuuŋ a gbɩ daa wa ta balɩ dɩ, “N saagɩya, fʋ gamɩŋ kpatɩya mɩŋ.” Lele womi daa wa ganɩ dɩ kpatɩ bʋnyɩ.
13 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante a lepra desapareceu.
14 Die wɩa Yisa die dɩ kpaaŋ wa dɩ, “Da keŋ balɩ vuoŋ wɩɩrɩ gie, ama ga a ga nagɩ fʋ gbaŋ a dagɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtʋ wa ta kaabɩ kaabɩ dieke Mosisi die dɩ dagɩna wa yaa gamma gamɩŋ gbaanɩŋ wɩa, aŋ vuoŋ mana sɩmma sɩba dɩ lele fʋ gaŋkʋ kpatɩya mɩŋ.”
14 Então Jesus lhe deu esta ordem:
15 Ama die ba faasɩ mʋʋlɩ Yisa saaŋ jigiŋ mana, ta kpɩkpaaŋ die dɩ keŋ ʋ jigiŋ dɩ ba wʋŋ wudieke ʋ balala, ta ye gbaamɩŋ a nyɩŋ ba yʋagɩtɩ ma.
15 Mas as notícias a respeito de Jesus se espalhavam ainda mais, e muita gente vinha para ouvi-lo e para ser curada das suas doenças.
16 Ama die ʋ ŋaaŋ ga wa haagɩŋ ma a ga jʋʋsa Ŋmɩŋ.
16 Porém Jesus ia para lugares desertos e orava.
17 Saŋŋa kaanɩ die Yisa dɩ daga vuosi Ŋmɩŋ wɩa, ta Farasisi aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ kalɩ mi, die ba nyɩŋ wa Galili tɩgɩsɩ mana aŋaŋ Judia tɩgɩsɩ mana aŋaŋ Jerusalemi a keŋ Yisa jigiŋ. Die Nabidie Ŋmɩŋ hagɩrɩŋ die dɩ bie ʋ ma dɩ ʋ gbaaŋ yʋagɩtieliŋ.
17 Um dia Jesus estava ensinando, e alguns fariseus e alguns mestres da Lei estavam sentados perto dele. Eles tinham vindo de todas as cidades da Galileia e da Judeia e também de Jerusalém. O poder do Senhor estava com Jesus para que ele curasse os doentes.
18 Die dembisi bataŋ die dɩ chii daa wʋnyɩ nyɩŋgbanɩŋ die dɩ kpine kalɩŋŋa ma a mɩa dɩ ba nagɩ wa juu tigiri me a nagɩ wa dʋaŋ Yisa nɩŋŋa.
18 Alguns homens trouxeram um paralítico deitado numa cama e estavam querendo entrar na casa e colocá-lo diante de Jesus.
19 Ama die vuosi die dɩ dala wa die ba ka bɩagɩ nagɩ wa juu, die wɩa die ba chii wo a jʋalɩ mampili sikpeŋ a chɩa a yuori vɔrɩŋ a nagɩ wa aŋaŋ kalɩŋka a sʋʋŋ dʋaŋ vuosi sʋnsʋŋ Yisa nɩŋŋa
19 Porém, por causa da multidão, não conseguiram entrar com o paralítico. Então o carregaram para cima do telhado. Fizeram uma abertura nas telhas e o desceram na sua cama em frente de Jesus, no meio das pessoas que estavam ali.
20 Yisa die dɩ yene ba yine wo yada dene wo, ʋ balɩ yɩ daa wa dɩ, “N zʋa n nagɩ fʋ taalɩ a chaa fʋ.”
20 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
21 Ta mɩraha dɩdagɩrɩba aŋaŋ Farasisi vuosisi die dɩ piili a yile ba sʋgɩtɩ ma dɩ, “Mɩnɩa yine daa wa gie a bala sɩba ʋ yiwo Ŋmɩŋ? Vuobɩa baaŋ nan nagɩ vuoŋ taalɩ a chaa wa, ntaala Ŋmɩŋ nyɩɩna?”
21 Os mestres da Lei e os fariseus começaram a pensar: — Quem é este homem que
22 Die Yisa dɩ mɩŋŋɩ ba sʋŋanyile ta pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ yile wɩaha gie nɩ sʋgɩtɩ ma?
22 Porém Jesus sabia o que eles estavam pensando e disse:
23 Genhe jabɩa yine mɔlɩ, fʋ baaŋ balɩ dɩ, ‘N nagɩ fʋ taalɩ a chaa’ yaa ‘Hagɩ a chʋŋ’?
23 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se e ande”?
24 N nan wa a dagɩ aŋ nɩ sɩmma a baarɩ manɩŋ vuota Bʋa yaa yiko dʋnɩa mama a nan bɩagɩ a nagɩ vuosi tʋmbɩatɩ a chaa ba.” Die wɩa die ʋ balɩ a yɩ nyɩŋgbaŋkpiikiri tieŋ wo “N bala fʋ, hagɩ a nagɩ fʋ kalɩŋŋa a ga tigiŋ.”
24 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
25 Lele womi daa wa die dɩ hagɩ ba mana nɩŋŋa a nagɩ ʋ kalɩŋŋa a kuli ta bɩra Ŋmɩŋ.
25 No mesmo instante o homem se levantou diante de todos, pegou a cama e foi para casa, louvando a Deus.
26 Die dɩ yi vuoŋ mana mamachi pam ta ŋmaamɩŋ die dɩ yigi be, die ba pagɩ Ŋmɩŋ a bala dɩ, “Tɩ ye mamachi wɩa jinne.”
26 Todos ficaram muito admirados; e, cheios de medo, louvaram a Deus, dizendo: — Que coisa maravilhosa nós vimos hoje!
27 A kʋaŋ chaaŋ ta Yisa die dɩ nyɩŋ a ye lampotuosiru ba wasɩnana Liiva ta ʋ kalɩ jigidieke ba tuosinene lampoke juoŋ me. Yisa dɩ balɩ a yɩ wa dɩ, “Dɩa mɩŋ!”
27 Depois disso Jesus saiu e viu um cobrador de impostos, chamado Levi , sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Jesus lhe disse:
28 Die Liiva die dɩ hagɩ a vaa jaaŋ mana ta dɩ ʋ kʋaŋ.
28 Levi se levantou, deixou tudo e seguiu Jesus.
29 Liiva die dɩ paalɩ a yi chaantɩ ʋ tigiŋ me a yɩ Yisa; ta die lampotuosiriŋ pam aŋaŋ vuosi bataŋ die dɩ lagɩsɩ die aŋaŋ ba.
29 Então Levi fez para Jesus uma grande festa na sua casa. Havia ali muitos cobradores de impostos, e outras pessoas estavam sentadas com eles.
30 Die Farasisi bataŋ aŋaŋ ba mɩraha dɩdagɩrɩ bataŋ die dɩ yine Farasisi die dɩ keŋ pɩasa Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Bɩa nɩ die ta nyuo aŋaŋ lampotuosiriŋ aŋaŋ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ?”
30 Os fariseus e os mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus, ficaram zangados com os discípulos de Jesus e perguntaram: — Por que vocês comem e bebem com os cobradores de impostos e com outras pessoas de má fama?
31 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ,
31 Jesus respondeu:
32 “Manɩŋ n ka keŋ dɩ n balɩ vuodiekemba dɩ yine vuovɩɩna dɩ ba vaa ba tʋmbɩatɩ ama n keŋ dɩ n balɩ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ dɩ ba vaa ba tʋmbɩatɩ.”
32 Eu não vim para
33 Die vuosi bataŋ die dɩ balɩ Yisa dɩ, “Jɔɔn kʋaŋandɩɩsɩrɩba ŋaaŋ bɔba nʋaŋ ta jʋʋsa Ŋmɩŋ saŋŋa mana, ta Farasisi mba kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ yie die gbaŋ gbaŋ ama fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ŋaaŋ die mɩŋ ta nyuo saŋŋa mana.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: — Os discípulos de João Batista jejuam muitas vezes e fazem orações, e os discípulos dos
34 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Nɩ tɩŋ yaala chaaŋ diekemba dɩ gana hɔgʋ faarɩŋ ma bɔba nʋaŋ, banɩŋ aŋaŋ hɔgʋ wa tieŋ dɩ lagɩsɩna a beri wo? Die kaaŋ bɩagɩ a yi.
34 Jesus respondeu:
35 Ama saŋŋa nan keŋ ba nan nagɩ hɔgʋ wa tieŋ a nyɩŋ ba jigiŋ, saŋka mi ba nan wa bɔbɩ nʋaŋ.”
35 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
36 Yisa die dɩ bɩ taaŋ ba nandagɩrɩ gie dɩ, “Vuoŋ kaaŋ saagɩ a chɩɩrɩ garɩhaalɩŋ ta nagɩ ka garɩchɔɔtɩŋ a baalɩ a ligi garɩkʋʋŋ vɔrɩŋ, dama ʋ yi die ʋ nan chʋʋsɩ garɩhaalɩkʋ ta garɩhaalɩkʋ aŋaŋ garɩkʋʋrɩ kaaŋ dɩ mʋ taŋ.
36 Jesus fez também esta comparação:
37 Yaa nɩ yeye ta vuoŋ nagɩ daahaalɩŋ asʋ gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋkʋra ma? Dama ʋ yi die daabʋ nan kʋŋ a chɩɩrɩ kolititi aŋ daabʋ aŋaŋ kolititi mana taaŋ yɔrɩ.
37 Ninguém põe vinho novo em
38 Ama sie ʋ nagɩ daahaalɩŋ asʋ gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋhaala ma.
38 Não. Vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Dɩɩ yi ta vuoŋ dɩ nyuu daakʋʋŋ, ʋ keŋ ye daahaalɩŋ ʋ ka bɩ yaala, ʋ ŋaaŋ baarɩ dɩ ‘Daakʋʋrɩ nansɩna.’ ”
39 E ninguém quer vinho novo depois de beber vinho velho, pois diz: “O vinho velho é melhor.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.