Lucas 24

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Die Alasiri daraaŋ sʋkʋleeliŋ, ta hɔgʋba ha die dɩ ga vɔrɩkʋ jigiŋ aŋaŋ ba tulaari diekemba ba wʋnsɩna wa.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Die ba kenne tʋgɩ vɔrɩkʋ jigiri die ba ye ta taŋ dieke ba nagɩna a ligi vɔrɩkʋ nʋarɩ biliŋye,
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 die wɩa die ba juu vɔrɩkʋ sʋŋ ama die ba ka ye tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa nyɩŋgbaŋka.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Die ba zene a yile wɩɩrɩ gie wo, dembisi bale die dɩ keŋ zie ba jigiŋ bʋnyɩ ta yeegi nyiŋyeeke dɩ nyɩgɩsɩnana sɩba nɩɩnyɩgɩsɩŋ;
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 die ŋmaamɩŋ die dɩ yigi hɔgʋba ha ta ba sʋʋŋ gbirigi tɩŋgbaŋ, ama dembisi bale wo die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ dɩ dɩa yaala vuodieke dɩ benne ʋ mɩsɩ ma kunti jigiŋ?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ʋ wo giena, ʋ hagɩya. Nɩ tɩɩnsɩ wudieke die ʋ balla a yɩ nɩ wa saŋŋa dieke ʋ benne Galili me wo;
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 dɩ ‘Ba nan yigi wʋnɩŋ vuota Bʋa a nagɩ yi vuobɩatɩ nuusi me aŋ ba kpaasɩ wa dagarɩkɩŋ ma aŋ ʋ kpi; ama ʋ nan hagɩ kuŋ me ka daraa ataa daraaŋ.’ ”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Womi die hɔgʋbaha dɩ tɩɩnsɩ ʋ wʋbalɩka ha,
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 ta die nyɩŋ vɔrɩkʋ jigiŋ a yiŋŋi kuli, a balɩ wɩaha gie mana a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ kaanɩ wa aŋaŋ vuodiekemba dɩ benne mi mana.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Die hɔgʋba ha saara die wone Meri Magidalini aŋaŋ Juanna aŋaŋ Jemisi nuŋ Meri; banɩŋ aŋaŋ hɔgʋ diekemba die dɩ gʋtɩna ba ma wa die balɩna wɩaha gie a yɩ Yisa tʋntʋntɩba.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ama tʋntʋntɩba die dɩ yile wudieke ba balala wa yiwo wʋtɔgʋ ta die ka tuo be dii.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ama Piita die dɩ hagɩ a chɩgɩ ga vɔrɩkʋ jigiŋ; a sʋʋŋ a zʋʋrɩ a daansɩ ta ka ye jaaŋ mana sie kumbu garɩkʋ nyɩɩna ma. Ta die a yiŋŋi ga tigiŋ, ta wudieke dɩ yine wo dɩ paalɩ yi wo mamachi.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Die dɩnɩŋ daarɩ mi gbaŋ gbaŋ ba sʋŋ vuosi die dɩ gara tɩŋkpaŋŋɩ kaanɩ ba wasɩnana Emawusi, kanɩŋ aŋaŋ Jerusalemi die yiwo mali ayʋpɔyɩ.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Die ba chʋnnana wa, die ba die azama yaa gamma wudiekemba mana dɩ yine wo.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Die ba dinene azama aŋaŋ taŋ die wo, Yisa gbaŋ gbaŋ die dɩ keŋ gbigi be a chʋŋ aŋaŋ ba;
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 ama Ŋmɩŋ die chɔrɩna ba, ba ka mɩŋŋɩ Yisa.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Yisa die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ chʋŋ bala?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ba wʋnyɩ die ba wasɩnana Kulopasi dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ fʋ nyɩɩna ma fʋ yine chaanʋ a bie Jerusalemi ka gie me ta ka sɩba wudieke dɩ yinene daraa gie nʋaŋ?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Die ʋ pɩasɩ dɩ, “Wʋbɩaŋtɩ?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ta tɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩŋgbaŋka nyɩŋkʋraha dɩ nagɩ wa yɩ sarɩya diiriŋ ba dii wo sarɩya ta baarɩ dɩ ʋ mʋ dɩ ʋ kpi; die ba kpaasɩ wa a diisi dagarɩkɩrɩ ma.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ama tɩnɩŋ die tɩ yaa yada dɩ ʋ balla ʋ yi vuodieke dɩ baaŋ gbatɩ tɩnɩŋ Izara vuosi a nyɩŋ tɩ dataasɩ nuusi me. A bɩ gʋtɩ, wɩaha dɩ yine ka daraa ataa wʋnna.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Die wɩa gbaŋ tɩ sʋŋ hɔgʋba bataŋ balɩ tɩ wa wɩɩŋ ka paalɩ yi tɩ mamachi, dama ba ga wa vɔrɩkʋ jigiŋ sʋkʋleeliku gie,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ama ba ka ye ʋ nyɩŋgbaŋka. Ba yiŋŋine a keŋ wo, ba baarɩ dɩ banɩŋ ba ye wo Ŋmɩŋ malakasi aŋaŋ ba nine; ta malakasi dɩ balɩ ba dɩ Yisa bie ʋ mɩsɩ ma.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Die wɩa tɩ bataŋ dɩ ga vɔrɩkʋ jigiŋ a ga ye wudieke gbaŋ gbaŋ hɔgʋba dɩ balla wa ama banɩŋ ba ka ye Yisa.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Womi Yisa die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Bɩa yine nɩ ka sɩba nyinti gie chɩasɩ? Lalɩa nɩ sʋnsɩ aŋaŋ nɩ baaŋ nan tuo wudiekemba mana Ŋmɩŋ naazʋalɩba dɩ balla wa a dii!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Dɩ yiwo talasɩ dɩ Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa dii wahalaha gie ta wa ye jɩlɩma.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Womi Yisa die piili a dagɩ ba wudieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ mana dɩ balla yaa gamma ʋ wɩa, ta piili Mosisi dɩ maagɩna wudiekemba aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba maagɩŋ mana.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Die ba kenne a gbigi tɩŋkpaŋŋɩ dieke banɩŋ ba ganana wa, Yisa die dɩ paalɩ yi sɩba ʋ tɩaŋ gara nɩŋŋa,
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 ama die ba jʋʋsɩ wa dɩ, “Bemme giena aŋaŋ tɩ, dama ŋmɩnnɩ wɔŋ nanna mɩŋ ta jigiri dɩaŋ dɩ sibe.” Die wɩa die ʋ juu a wɩarɩ ba jigiŋ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Die ʋ ga kalɩ dɩ ʋ dii nyindiike aŋaŋ ba, a die nagɩ paanʋ a bɩrɩ Ŋmɩŋ a yi ke gbieri gbieri a nagɩ yɩa ba.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Womi die ba nine dɩ yuori die ba mɩŋŋɩ wa. Lele wo mi die ʋ nyɩɩgɩ ba nine me.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Die ba bala a yɩa taŋ dɩ, “Die ʋ balala tɩ sieku me a daga tɩ wudiekemba dɩ maagɩna Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ die wo, die tɩ ka yaa sʋgɩfɩalɩŋ pam?”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Die ba hagɩ bʋnyɩ a yiŋŋi ga Jerusalemi a ga haarɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ kaanɩ wa aŋaŋ vuosi bataŋ dɩ lagɩsɩna taŋ.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ balɩ ba dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ seŋ a hagɩ kuŋ me aŋaŋ wusie, ta nyɩŋ Simoni jigiŋ.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Womi vuosi bale wo gie dɩaŋ dɩ balɩ ba wudieke mana dɩ yine sieku me aŋaŋ ba mɩŋŋɩna tɩ Yɔmʋtieŋ saŋŋa dieke ʋ yine paanʋkʋ gbieri gbieri die wo.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Die ba yine ko bala wɩaha gie yɩa ba wa, lele wo mi Yisa gbaŋ gbaŋ dɩ keŋ zie ba sʋnsʋŋ ta balɩ a yɩ ba dɩ, “Sʋgɩdʋagɩŋ bemme nɩ ma.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Die ba cheele aŋaŋ ŋmaamɩŋ, dama die ba yile dɩ ba ye wo kogiŋ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ama ta die ʋ balɩ a yɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ sɩkpara dɩ nɩga? Bɩa chɩɩlɩŋ dɩ bie nɩ ma?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Nɩ daansɩ ye n nuusi aŋaŋ n nachɩgɩsa a ye dɩ dɩ yiwo manɩŋ wusie. Nɩ gbɩ mɩŋ a ye dɩ dɩ yiwo manɩŋ. Kogiŋ wo nyɩŋgbanɩŋ aŋaŋ kɔba, sɩba nɩ yene mɩŋ n yalla nyɩŋgbanɩŋ aŋaŋ kɔba die wo.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Die ʋ balla wɩaha gie a kpatɩ wa, die ʋ nagɩ ʋ nuusisi aŋaŋ ʋ nachɩgɩsa a dagɩ ba.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Ama die ba ye ka tuo dii dɩ dɩ yiwo wʋnɩŋ; dama die dɩ paalɩ yi be wo sʋgɩfɩalɩŋ aŋaŋ mamachi dɩ wɩɩrɩ yiwo wusie. Die ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ yaa nyindiike giena a baaŋ nan dii?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Die ba nagɩ zaasɩ dieke ba digine a yɩ wa,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 die ʋ nagɩ a ŋɔbɩ ba nɩŋŋa.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ta die a balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩ tɩɩnsɩma n wʋbalɩka die n balla a yɩ nɩ saŋŋa dieke die n benne nɩ jigiri dɩ wɩaha mana ba maagɩna Mosisi gbaŋkʋ ma wa aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba gbaŋtɩ ma wa aŋaŋ Ŋmɩŋ gbaŋ dieke ba wasɩnana yɩla gbaŋkʋ, dɩ dɩ yi talasɩ dɩ a mana keŋ yi wusie.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Die ʋ wa yuori ba yɩaŋ dɩ ba sɩmma wudieke dɩ maagɩna wa Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma wa chɩasɩ,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 ta balɩ ba dɩ, “Dɩ maagɩya dɩ Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa nan dii wahala ta kpi ta hagɩ kuŋ me ka daraa ataa daraaŋ,
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 dɩ ba mʋʋlɩ a yɩ vuosi ʋ saaŋ ma, dɩɩ yi ba vaa ba tʋntʋmbɩatɩ Ŋmɩŋ nan vaa a chaa ba; dɩ ba woliŋ a mʋʋlɩma wɩaha a yɩma Jerusalemi vuosi ta bɩ mʋʋlɩ a yɩ buuriŋ mana.”
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Die ʋ bɩ balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ yine wɩaha gie daansɩa tieliŋ.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Manɩŋ n baaŋ yɩ nɩ wa N Chʋa Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die ʋ yɩna nʋarɩ dɩ ʋ nan yɩ nɩ wa. Ama nɩ chɩɩsɩma Jerusalemi ma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke Ŋmɩŋ Halɩkasɩka dɩ balla ʋ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a keŋ nɩ ma wa.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Die Yisa dɩ yaa ba nyɩŋ tɩka sʋŋ a yaa ba ga Betani, mi die ʋ kɔtɩ ʋ nuusi ba ma a yi alibarika a yɩ ba.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Die ʋ yinene alibarika a yɩa ba wa, die ʋ nyɩŋ ba jigiŋ ta jʋalɩ ga arɩzanna ma.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Die ba jɩaŋ wa ta die yiŋŋi a ga Jerusalemi aŋaŋ sʋgʋfɩalɩŋ pam.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ta die a bie Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma saŋŋa mana a bɩra Ŋmɩŋ saaŋ.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.