Lucas 24
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB
1 Die Alasiri daraaŋ sʋkʋleeliŋ, ta hɔgʋba ha die dɩ ga vɔrɩkʋ jigiŋ aŋaŋ ba tulaari diekemba ba wʋnsɩna wa.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Die ba kenne tʋgɩ vɔrɩkʋ jigiri die ba ye ta taŋ dieke ba nagɩna a ligi vɔrɩkʋ nʋarɩ biliŋye,
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 die wɩa die ba juu vɔrɩkʋ sʋŋ ama die ba ka ye tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa nyɩŋgbaŋka.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Die ba zene a yile wɩɩrɩ gie wo, dembisi bale die dɩ keŋ zie ba jigiŋ bʋnyɩ ta yeegi nyiŋyeeke dɩ nyɩgɩsɩnana sɩba nɩɩnyɩgɩsɩŋ;
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 die ŋmaamɩŋ die dɩ yigi hɔgʋba ha ta ba sʋʋŋ gbirigi tɩŋgbaŋ, ama dembisi bale wo die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ dɩ dɩa yaala vuodieke dɩ benne ʋ mɩsɩ ma kunti jigiŋ?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Ʋ wo giena, ʋ hagɩya. Nɩ tɩɩnsɩ wudieke die ʋ balla a yɩ nɩ wa saŋŋa dieke ʋ benne Galili me wo;
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 dɩ ‘Ba nan yigi wʋnɩŋ vuota Bʋa a nagɩ yi vuobɩatɩ nuusi me aŋ ba kpaasɩ wa dagarɩkɩŋ ma aŋ ʋ kpi; ama ʋ nan hagɩ kuŋ me ka daraa ataa daraaŋ.’ ”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Womi die hɔgʋbaha dɩ tɩɩnsɩ ʋ wʋbalɩka ha,
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 ta die nyɩŋ vɔrɩkʋ jigiŋ a yiŋŋi kuli, a balɩ wɩaha gie mana a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ kaanɩ wa aŋaŋ vuodiekemba dɩ benne mi mana.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Die hɔgʋba ha saara die wone Meri Magidalini aŋaŋ Juanna aŋaŋ Jemisi nuŋ Meri; banɩŋ aŋaŋ hɔgʋ diekemba die dɩ gʋtɩna ba ma wa die balɩna wɩaha gie a yɩ Yisa tʋntʋntɩba.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Ama tʋntʋntɩba die dɩ yile wudieke ba balala wa yiwo wʋtɔgʋ ta die ka tuo be dii.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Ama Piita die dɩ hagɩ a chɩgɩ ga vɔrɩkʋ jigiŋ; a sʋʋŋ a zʋʋrɩ a daansɩ ta ka ye jaaŋ mana sie kumbu garɩkʋ nyɩɩna ma. Ta die a yiŋŋi ga tigiŋ, ta wudieke dɩ yine wo dɩ paalɩ yi wo mamachi.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Die dɩnɩŋ daarɩ mi gbaŋ gbaŋ ba sʋŋ vuosi die dɩ gara tɩŋkpaŋŋɩ kaanɩ ba wasɩnana Emawusi, kanɩŋ aŋaŋ Jerusalemi die yiwo mali ayʋpɔyɩ.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Die ba chʋnnana wa, die ba die azama yaa gamma wudiekemba mana dɩ yine wo.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Die ba dinene azama aŋaŋ taŋ die wo, Yisa gbaŋ gbaŋ die dɩ keŋ gbigi be a chʋŋ aŋaŋ ba;
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 ama Ŋmɩŋ die chɔrɩna ba, ba ka mɩŋŋɩ Yisa.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Yisa die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ chʋŋ bala?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Ba wʋnyɩ die ba wasɩnana Kulopasi dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ fʋ nyɩɩna ma fʋ yine chaanʋ a bie Jerusalemi ka gie me ta ka sɩba wudieke dɩ yinene daraa gie nʋaŋ?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Die ʋ pɩasɩ dɩ, “Wʋbɩaŋtɩ?”
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Ta tɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩŋgbaŋka nyɩŋkʋraha dɩ nagɩ wa yɩ sarɩya diiriŋ ba dii wo sarɩya ta baarɩ dɩ ʋ mʋ dɩ ʋ kpi; die ba kpaasɩ wa a diisi dagarɩkɩrɩ ma.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ama tɩnɩŋ die tɩ yaa yada dɩ ʋ balla ʋ yi vuodieke dɩ baaŋ gbatɩ tɩnɩŋ Izara vuosi a nyɩŋ tɩ dataasɩ nuusi me. A bɩ gʋtɩ, wɩaha dɩ yine ka daraa ataa wʋnna.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Die wɩa gbaŋ tɩ sʋŋ hɔgʋba bataŋ balɩ tɩ wa wɩɩŋ ka paalɩ yi tɩ mamachi, dama ba ga wa vɔrɩkʋ jigiŋ sʋkʋleeliku gie,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 ama ba ka ye ʋ nyɩŋgbaŋka. Ba yiŋŋine a keŋ wo, ba baarɩ dɩ banɩŋ ba ye wo Ŋmɩŋ malakasi aŋaŋ ba nine; ta malakasi dɩ balɩ ba dɩ Yisa bie ʋ mɩsɩ ma.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Die wɩa tɩ bataŋ dɩ ga vɔrɩkʋ jigiŋ a ga ye wudieke gbaŋ gbaŋ hɔgʋba dɩ balla wa ama banɩŋ ba ka ye Yisa.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Womi Yisa die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Bɩa yine nɩ ka sɩba nyinti gie chɩasɩ? Lalɩa nɩ sʋnsɩ aŋaŋ nɩ baaŋ nan tuo wudiekemba mana Ŋmɩŋ naazʋalɩba dɩ balla wa a dii!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Dɩ yiwo talasɩ dɩ Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa dii wahalaha gie ta wa ye jɩlɩma.”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Womi Yisa die piili a dagɩ ba wudieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ mana dɩ balla yaa gamma ʋ wɩa, ta piili Mosisi dɩ maagɩna wudiekemba aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba maagɩŋ mana.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Die ba kenne a gbigi tɩŋkpaŋŋɩ dieke banɩŋ ba ganana wa, Yisa die dɩ paalɩ yi sɩba ʋ tɩaŋ gara nɩŋŋa,
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 ama die ba jʋʋsɩ wa dɩ, “Bemme giena aŋaŋ tɩ, dama ŋmɩnnɩ wɔŋ nanna mɩŋ ta jigiri dɩaŋ dɩ sibe.” Die wɩa die ʋ juu a wɩarɩ ba jigiŋ.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Die ʋ ga kalɩ dɩ ʋ dii nyindiike aŋaŋ ba, a die nagɩ paanʋ a bɩrɩ Ŋmɩŋ a yi ke gbieri gbieri a nagɩ yɩa ba.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Womi die ba nine dɩ yuori die ba mɩŋŋɩ wa. Lele wo mi die ʋ nyɩɩgɩ ba nine me.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Die ba bala a yɩa taŋ dɩ, “Die ʋ balala tɩ sieku me a daga tɩ wudiekemba dɩ maagɩna Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ die wo, die tɩ ka yaa sʋgɩfɩalɩŋ pam?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Die ba hagɩ bʋnyɩ a yiŋŋi ga Jerusalemi a ga haarɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ kaanɩ wa aŋaŋ vuosi bataŋ dɩ lagɩsɩna taŋ.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ balɩ ba dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ seŋ a hagɩ kuŋ me aŋaŋ wusie, ta nyɩŋ Simoni jigiŋ.”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Womi vuosi bale wo gie dɩaŋ dɩ balɩ ba wudieke mana dɩ yine sieku me aŋaŋ ba mɩŋŋɩna tɩ Yɔmʋtieŋ saŋŋa dieke ʋ yine paanʋkʋ gbieri gbieri die wo.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Die ba yine ko bala wɩaha gie yɩa ba wa, lele wo mi Yisa gbaŋ gbaŋ dɩ keŋ zie ba sʋnsʋŋ ta balɩ a yɩ ba dɩ, “Sʋgɩdʋagɩŋ bemme nɩ ma.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Die ba cheele aŋaŋ ŋmaamɩŋ, dama die ba yile dɩ ba ye wo kogiŋ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ama ta die ʋ balɩ a yɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ sɩkpara dɩ nɩga? Bɩa chɩɩlɩŋ dɩ bie nɩ ma?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Nɩ daansɩ ye n nuusi aŋaŋ n nachɩgɩsa a ye dɩ dɩ yiwo manɩŋ wusie. Nɩ gbɩ mɩŋ a ye dɩ dɩ yiwo manɩŋ. Kogiŋ wo nyɩŋgbanɩŋ aŋaŋ kɔba, sɩba nɩ yene mɩŋ n yalla nyɩŋgbanɩŋ aŋaŋ kɔba die wo.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Die ʋ balla wɩaha gie a kpatɩ wa, die ʋ nagɩ ʋ nuusisi aŋaŋ ʋ nachɩgɩsa a dagɩ ba.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ama die ba ye ka tuo dii dɩ dɩ yiwo wʋnɩŋ; dama die dɩ paalɩ yi be wo sʋgɩfɩalɩŋ aŋaŋ mamachi dɩ wɩɩrɩ yiwo wusie. Die ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ yaa nyindiike giena a baaŋ nan dii?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Die ba nagɩ zaasɩ dieke ba digine a yɩ wa,
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 die ʋ nagɩ a ŋɔbɩ ba nɩŋŋa.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Ta die a balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩ tɩɩnsɩma n wʋbalɩka die n balla a yɩ nɩ saŋŋa dieke die n benne nɩ jigiri dɩ wɩaha mana ba maagɩna Mosisi gbaŋkʋ ma wa aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba gbaŋtɩ ma wa aŋaŋ Ŋmɩŋ gbaŋ dieke ba wasɩnana yɩla gbaŋkʋ, dɩ dɩ yi talasɩ dɩ a mana keŋ yi wusie.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Die ʋ wa yuori ba yɩaŋ dɩ ba sɩmma wudieke dɩ maagɩna wa Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma wa chɩasɩ,
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 ta balɩ ba dɩ, “Dɩ maagɩya dɩ Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa nan dii wahala ta kpi ta hagɩ kuŋ me ka daraa ataa daraaŋ,
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 dɩ ba mʋʋlɩ a yɩ vuosi ʋ saaŋ ma, dɩɩ yi ba vaa ba tʋntʋmbɩatɩ Ŋmɩŋ nan vaa a chaa ba; dɩ ba woliŋ a mʋʋlɩma wɩaha a yɩma Jerusalemi vuosi ta bɩ mʋʋlɩ a yɩ buuriŋ mana.”
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Die ʋ bɩ balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ yine wɩaha gie daansɩa tieliŋ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Manɩŋ n baaŋ yɩ nɩ wa N Chʋa Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die ʋ yɩna nʋarɩ dɩ ʋ nan yɩ nɩ wa. Ama nɩ chɩɩsɩma Jerusalemi ma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke Ŋmɩŋ Halɩkasɩka dɩ balla ʋ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a keŋ nɩ ma wa.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Die Yisa dɩ yaa ba nyɩŋ tɩka sʋŋ a yaa ba ga Betani, mi die ʋ kɔtɩ ʋ nuusi ba ma a yi alibarika a yɩ ba.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Die ʋ yinene alibarika a yɩa ba wa, die ʋ nyɩŋ ba jigiŋ ta jʋalɩ ga arɩzanna ma.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Die ba jɩaŋ wa ta die yiŋŋi a ga Jerusalemi aŋaŋ sʋgʋfɩalɩŋ pam.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ta die a bie Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma saŋŋa mana a bɩra Ŋmɩŋ saaŋ.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.