Lucas 24
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARC
1 Die Alasiri daraaŋ sʋkʋleeliŋ, ta hɔgʋba ha die dɩ ga vɔrɩkʋ jigiŋ aŋaŋ ba tulaari diekemba ba wʋnsɩna wa.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Die ba kenne tʋgɩ vɔrɩkʋ jigiri die ba ye ta taŋ dieke ba nagɩna a ligi vɔrɩkʋ nʋarɩ biliŋye,
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 die wɩa die ba juu vɔrɩkʋ sʋŋ ama die ba ka ye tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa nyɩŋgbaŋka.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Die ba zene a yile wɩɩrɩ gie wo, dembisi bale die dɩ keŋ zie ba jigiŋ bʋnyɩ ta yeegi nyiŋyeeke dɩ nyɩgɩsɩnana sɩba nɩɩnyɩgɩsɩŋ;
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 die ŋmaamɩŋ die dɩ yigi hɔgʋba ha ta ba sʋʋŋ gbirigi tɩŋgbaŋ, ama dembisi bale wo die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ dɩ dɩa yaala vuodieke dɩ benne ʋ mɩsɩ ma kunti jigiŋ?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ʋ wo giena, ʋ hagɩya. Nɩ tɩɩnsɩ wudieke die ʋ balla a yɩ nɩ wa saŋŋa dieke ʋ benne Galili me wo;
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 dɩ ‘Ba nan yigi wʋnɩŋ vuota Bʋa a nagɩ yi vuobɩatɩ nuusi me aŋ ba kpaasɩ wa dagarɩkɩŋ ma aŋ ʋ kpi; ama ʋ nan hagɩ kuŋ me ka daraa ataa daraaŋ.’ ”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Womi die hɔgʋbaha dɩ tɩɩnsɩ ʋ wʋbalɩka ha,
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 ta die nyɩŋ vɔrɩkʋ jigiŋ a yiŋŋi kuli, a balɩ wɩaha gie mana a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ kaanɩ wa aŋaŋ vuodiekemba dɩ benne mi mana.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Die hɔgʋba ha saara die wone Meri Magidalini aŋaŋ Juanna aŋaŋ Jemisi nuŋ Meri; banɩŋ aŋaŋ hɔgʋ diekemba die dɩ gʋtɩna ba ma wa die balɩna wɩaha gie a yɩ Yisa tʋntʋntɩba.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ama tʋntʋntɩba die dɩ yile wudieke ba balala wa yiwo wʋtɔgʋ ta die ka tuo be dii.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ama Piita die dɩ hagɩ a chɩgɩ ga vɔrɩkʋ jigiŋ; a sʋʋŋ a zʋʋrɩ a daansɩ ta ka ye jaaŋ mana sie kumbu garɩkʋ nyɩɩna ma. Ta die a yiŋŋi ga tigiŋ, ta wudieke dɩ yine wo dɩ paalɩ yi wo mamachi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Die dɩnɩŋ daarɩ mi gbaŋ gbaŋ ba sʋŋ vuosi die dɩ gara tɩŋkpaŋŋɩ kaanɩ ba wasɩnana Emawusi, kanɩŋ aŋaŋ Jerusalemi die yiwo mali ayʋpɔyɩ.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Die ba chʋnnana wa, die ba die azama yaa gamma wudiekemba mana dɩ yine wo.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Die ba dinene azama aŋaŋ taŋ die wo, Yisa gbaŋ gbaŋ die dɩ keŋ gbigi be a chʋŋ aŋaŋ ba;
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 ama Ŋmɩŋ die chɔrɩna ba, ba ka mɩŋŋɩ Yisa.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Yisa die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ chʋŋ bala?”
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Ba wʋnyɩ die ba wasɩnana Kulopasi dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ fʋ nyɩɩna ma fʋ yine chaanʋ a bie Jerusalemi ka gie me ta ka sɩba wudieke dɩ yinene daraa gie nʋaŋ?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Die ʋ pɩasɩ dɩ, “Wʋbɩaŋtɩ?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ta tɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩŋgbaŋka nyɩŋkʋraha dɩ nagɩ wa yɩ sarɩya diiriŋ ba dii wo sarɩya ta baarɩ dɩ ʋ mʋ dɩ ʋ kpi; die ba kpaasɩ wa a diisi dagarɩkɩrɩ ma.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Ama tɩnɩŋ die tɩ yaa yada dɩ ʋ balla ʋ yi vuodieke dɩ baaŋ gbatɩ tɩnɩŋ Izara vuosi a nyɩŋ tɩ dataasɩ nuusi me. A bɩ gʋtɩ, wɩaha dɩ yine ka daraa ataa wʋnna.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Die wɩa gbaŋ tɩ sʋŋ hɔgʋba bataŋ balɩ tɩ wa wɩɩŋ ka paalɩ yi tɩ mamachi, dama ba ga wa vɔrɩkʋ jigiŋ sʋkʋleeliku gie,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ama ba ka ye ʋ nyɩŋgbaŋka. Ba yiŋŋine a keŋ wo, ba baarɩ dɩ banɩŋ ba ye wo Ŋmɩŋ malakasi aŋaŋ ba nine; ta malakasi dɩ balɩ ba dɩ Yisa bie ʋ mɩsɩ ma.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Die wɩa tɩ bataŋ dɩ ga vɔrɩkʋ jigiŋ a ga ye wudieke gbaŋ gbaŋ hɔgʋba dɩ balla wa ama banɩŋ ba ka ye Yisa.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Womi Yisa die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Bɩa yine nɩ ka sɩba nyinti gie chɩasɩ? Lalɩa nɩ sʋnsɩ aŋaŋ nɩ baaŋ nan tuo wudiekemba mana Ŋmɩŋ naazʋalɩba dɩ balla wa a dii!
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Dɩ yiwo talasɩ dɩ Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa dii wahalaha gie ta wa ye jɩlɩma.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Womi Yisa die piili a dagɩ ba wudieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ mana dɩ balla yaa gamma ʋ wɩa, ta piili Mosisi dɩ maagɩna wudiekemba aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba maagɩŋ mana.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Die ba kenne a gbigi tɩŋkpaŋŋɩ dieke banɩŋ ba ganana wa, Yisa die dɩ paalɩ yi sɩba ʋ tɩaŋ gara nɩŋŋa,
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 ama die ba jʋʋsɩ wa dɩ, “Bemme giena aŋaŋ tɩ, dama ŋmɩnnɩ wɔŋ nanna mɩŋ ta jigiri dɩaŋ dɩ sibe.” Die wɩa die ʋ juu a wɩarɩ ba jigiŋ.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Die ʋ ga kalɩ dɩ ʋ dii nyindiike aŋaŋ ba, a die nagɩ paanʋ a bɩrɩ Ŋmɩŋ a yi ke gbieri gbieri a nagɩ yɩa ba.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Womi die ba nine dɩ yuori die ba mɩŋŋɩ wa. Lele wo mi die ʋ nyɩɩgɩ ba nine me.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Die ba bala a yɩa taŋ dɩ, “Die ʋ balala tɩ sieku me a daga tɩ wudiekemba dɩ maagɩna Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ die wo, die tɩ ka yaa sʋgɩfɩalɩŋ pam?”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Die ba hagɩ bʋnyɩ a yiŋŋi ga Jerusalemi a ga haarɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ kaanɩ wa aŋaŋ vuosi bataŋ dɩ lagɩsɩna taŋ.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ balɩ ba dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ seŋ a hagɩ kuŋ me aŋaŋ wusie, ta nyɩŋ Simoni jigiŋ.”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Womi vuosi bale wo gie dɩaŋ dɩ balɩ ba wudieke mana dɩ yine sieku me aŋaŋ ba mɩŋŋɩna tɩ Yɔmʋtieŋ saŋŋa dieke ʋ yine paanʋkʋ gbieri gbieri die wo.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Die ba yine ko bala wɩaha gie yɩa ba wa, lele wo mi Yisa gbaŋ gbaŋ dɩ keŋ zie ba sʋnsʋŋ ta balɩ a yɩ ba dɩ, “Sʋgɩdʋagɩŋ bemme nɩ ma.”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Die ba cheele aŋaŋ ŋmaamɩŋ, dama die ba yile dɩ ba ye wo kogiŋ.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ama ta die ʋ balɩ a yɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ sɩkpara dɩ nɩga? Bɩa chɩɩlɩŋ dɩ bie nɩ ma?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Nɩ daansɩ ye n nuusi aŋaŋ n nachɩgɩsa a ye dɩ dɩ yiwo manɩŋ wusie. Nɩ gbɩ mɩŋ a ye dɩ dɩ yiwo manɩŋ. Kogiŋ wo nyɩŋgbanɩŋ aŋaŋ kɔba, sɩba nɩ yene mɩŋ n yalla nyɩŋgbanɩŋ aŋaŋ kɔba die wo.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Die ʋ balla wɩaha gie a kpatɩ wa, die ʋ nagɩ ʋ nuusisi aŋaŋ ʋ nachɩgɩsa a dagɩ ba.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ama die ba ye ka tuo dii dɩ dɩ yiwo wʋnɩŋ; dama die dɩ paalɩ yi be wo sʋgɩfɩalɩŋ aŋaŋ mamachi dɩ wɩɩrɩ yiwo wusie. Die ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ yaa nyindiike giena a baaŋ nan dii?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Die ba nagɩ zaasɩ dieke ba digine a yɩ wa,
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 die ʋ nagɩ a ŋɔbɩ ba nɩŋŋa.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Ta die a balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩ tɩɩnsɩma n wʋbalɩka die n balla a yɩ nɩ saŋŋa dieke die n benne nɩ jigiri dɩ wɩaha mana ba maagɩna Mosisi gbaŋkʋ ma wa aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba gbaŋtɩ ma wa aŋaŋ Ŋmɩŋ gbaŋ dieke ba wasɩnana yɩla gbaŋkʋ, dɩ dɩ yi talasɩ dɩ a mana keŋ yi wusie.”
44 E disse-lhes:
45 Die ʋ wa yuori ba yɩaŋ dɩ ba sɩmma wudieke dɩ maagɩna wa Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma wa chɩasɩ,
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 ta balɩ ba dɩ, “Dɩ maagɩya dɩ Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa nan dii wahala ta kpi ta hagɩ kuŋ me ka daraa ataa daraaŋ,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 dɩ ba mʋʋlɩ a yɩ vuosi ʋ saaŋ ma, dɩɩ yi ba vaa ba tʋntʋmbɩatɩ Ŋmɩŋ nan vaa a chaa ba; dɩ ba woliŋ a mʋʋlɩma wɩaha a yɩma Jerusalemi vuosi ta bɩ mʋʋlɩ a yɩ buuriŋ mana.”
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Die ʋ bɩ balɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ yine wɩaha gie daansɩa tieliŋ.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Manɩŋ n baaŋ yɩ nɩ wa N Chʋa Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die ʋ yɩna nʋarɩ dɩ ʋ nan yɩ nɩ wa. Ama nɩ chɩɩsɩma Jerusalemi ma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke Ŋmɩŋ Halɩkasɩka dɩ balla ʋ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a keŋ nɩ ma wa.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Die Yisa dɩ yaa ba nyɩŋ tɩka sʋŋ a yaa ba ga Betani, mi die ʋ kɔtɩ ʋ nuusi ba ma a yi alibarika a yɩ ba.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Die ʋ yinene alibarika a yɩa ba wa, die ʋ nyɩŋ ba jigiŋ ta jʋalɩ ga arɩzanna ma.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Die ba jɩaŋ wa ta die yiŋŋi a ga Jerusalemi aŋaŋ sʋgʋfɩalɩŋ pam.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ta die a bie Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma saŋŋa mana a bɩra Ŋmɩŋ saaŋ.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.