Lucas 23
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ
1 Die daadamba mana dɩ hagɩ a yaa Yisa a ga naaŋ Paliti jigiŋ,
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 mi die ba piili a bala a chʋʋsa wa dɩ, “Tɩ ye daa wa gie dɩ balala tɩ vuosi dɩ ba da tuŋ lampo a yɩ naaŋ Siiza ta bɩ baarɩ dɩ ʋ yiwo Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩŋ Masia ta bɩ yi naaŋ.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Die wɩa Paliti die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Fʋ yine Juu vuosi naaŋ wa?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Womi Paliti die dɩ balɩ yɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ kpɩkpaakʋ dɩ, “Manɩŋ n ka ye daa wa gie dɩ chʋʋsɩna die.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Ama die ba faasɩ a kpaŋŋɩ ba gbaŋ dɩ, “Ʋ dagɩkʋ vaa wa vuosi dɩ yie watɩ aŋaŋ waagɩŋ. Die ʋ woliŋ piili wo Galili me ta die ga Judia tɩgɩsɩ mana mana ta wa keŋ giena.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Die Paliti die dɩ wʋnna naa ʋ pɩasɩ dɩ, “Daa wa gie yiwo Galili vuoŋ?”
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Die ʋ mɩŋŋɩna dɩ Yisa nyɩŋ wa Galili tɩŋgbaŋ dieke Herodi dɩ daansɩnana wa, die ʋ vaa ba yaa wa ga Herodi jigiŋ, dama wʋnɩŋ Herodi die bie wo Jerusalemi kanɩŋ saŋka mi.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Die Herodi ŋaaŋ wʋmma Yisa wɩa, ta die yaala ʋ ye wo. Die wɩa die ʋ yene wo wo ʋ sʋŋ die dɩ fɩalɩŋ, ta die yaala Yisa yi mamachi wɩɩŋ aŋ ʋ ye.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Die wɩa die ʋ pɩasɩ Yisa wʋpɩasɩka pam, ama ʋ ka tɔgɩŋ wa.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die zie mi ta faasɩ bala a chʋʋsa Yisa.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Die Herodi aŋaŋ ʋ sojasisi die dɩ vʋarɩ Yisa fala ta yiwo wʋbɩatɩ pam, ta die nagɩ garɩvɩɩnɩŋ a yeegi wo ta nagɩ wa yiŋŋi ga Paliti jigiŋ.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Die dɩnda daarɩ gbaŋ gbaŋ Herodi aŋaŋ Paliti dɩ yi zʋalɩŋ, dama die ba yiwo dataasɩ aŋaŋ taŋ.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Paliti die dɩ wa Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ ba tɩka nyɩŋkʋraha aŋaŋ vuosisi,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 a balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ yalla daa wa gie a keŋ n jigiŋ a baarɩ dɩ ʋ gaama vuosi ba waga wagɩtɩ, ama lele n dii wo ʋ sarɩya nɩ nɩŋŋa ta ka ye wudieke nɩ bala dɩ ʋ yi chʋʋsɩ wa.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Herodi gbaŋ ka ye wudieke ʋ yine chʋʋsɩ, die wɩa ʋ vaa ba yiŋŋi nagɩ wa a keŋ n jigiri. Nɩ yeye? Daa wa gie ka yi wɩɩŋ mana amʋ kuŋ.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Die wɩa n nan yi ba tɩbɩ wa aŋaŋ kpaasɩŋ ta vaa ʋ ga.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 ((Die ba gasɩtɩaŋkʋ dʋʋga saŋŋa mana Paliti ŋaaŋ vʋarɩ wa vuobalɩmɩŋ a nyɩŋ dansarɩka sʋŋ a taaŋ a yɩ ba.))
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Die kpɩkpaakʋ mana dɩ natɩ dɩ, “Kʋʋ daa wa gie. Vʋarɩ Barabasi a yɩ tɩ yɔrɩ.”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Die ba nagɩ wa Barabasi a yi dansarɩka sʋŋ dama ʋ vaa wa watɩ aŋaŋ waagɩŋ dɩ nan tɩka sʋŋ aŋaŋ ʋ vuosi kʋʋla wɩa.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Ama Paliti die yaala ʋ vaa wa Yisa a taaŋ yɔrɩ die wɩa die ʋ bɩ balɩ yɩ kpɩkpaakʋ bɩbra.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Ama ta ba ye ko nata dɩ, “Kpaasɩ wa dagarɩkɩrɩ ma, Kpaasɩ wa dagarɩkɩrɩ ma.”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Paliti die dɩ pɩasɩ ba ʋ bʋtaa ma dɩ, “Bɩa wʋbɩaŋ ʋ yi? Manɩŋ n ka ye wudieke ʋ yine amʋ kuŋ. Die wɩa n nan vaa ba tɩbɩ wa aŋaŋ kpaasɩŋ ta vaa ʋ ga.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Ama die ba ye ko nata aŋaŋ lɔlɩkpɩɩma dɩ ba kpaasɩ Yisa a diisi dagarɩkɩrɩ ma; die ba natɩkʋ die dɩ keŋ nyaŋŋɩ Paliti.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Die wɩa Paliti die dɩ yɩ ba sieŋ dɩ ba yi ba dʋŋŋʋ.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Die ʋ vʋarɩ daa dieke ba yaalala wa a taaŋ, vuodieke die dɩ vana watɩ aŋaŋ waagɩŋ dɩ nan tɩka ma wa ta bɩ kʋʋ vuosisi, ta nagɩ Yisa a yɩ ba dɩ ba yi wo ba dʋŋŋʋ.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Die sojasisi die dɩ nagɩ Yisa a ga, die ba ganana wa ba ga tuoli daa wʋnyɩ ba wasɩnana Simoni, vuodieke die dɩ nyɩnna Sayireni, die ʋ nyɩŋ wa tɩŋkpaŋa a keŋ juo Jerusalemi sʋŋ. Die ba yigi wo, a nagɩ Yisa dagarɩkɩrɩ a chii wo ta vaa ʋ chiike a dɩ Yisa kʋaŋ.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Die daadaaŋ pam die dɩdɩ Yisa kʋaŋ, die hɔɔŋ bataŋ die gʋtɩna ba ma a kʋma ʋ wɩa.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Jerusalemi hɔɔŋ, nɩ da kʋmma n wɩa ama nɩ kʋmma nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ wɩa aŋaŋ nɩ ballɩ.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Dama saŋŋa kieŋ vuosi dɩ nan baarɩ dɩ, ‘Hɔgʋ pɩrɩsɩ vuodiekemba dɩ kana ka mɩɩrɩ ballɩ ta yɩ ba bɩɩsɩŋ banɩŋ ba yaa sʋgɩfɩalɩŋ.’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Kanɩŋ saŋka mi vuosi dɩ nan balɩ a yɩ tana dɩ, ‘Nan tɩ ma.’ Ta balɩ yɩ kunkogehe dɩ ‘Nan tɩ ma a ligi tɩ.’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Dama dɩɩ yi ba yie naa a yɩa mɩŋ, vuodieke dɩ kana ka yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ, die nɩŋ lalɩa ba baa ba yi vuodiekemba dɩ yine a chʋʋsɩ?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Die ba nagɩ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ bale gbaŋ a gʋtɩ Yisa ma dɩ ba ga kʋʋ ba.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Die ba kenne a tʋgɩ jigidieke die ba wasɩnana Sikpeŋkogilike jigiŋ, mi die ba kpaasɩ Yisa a diisi dagarɩkɩrɩ ma, ta die kpaasɩ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ bale wo dagarɩsɩ ma, ta kaanɩ die dɩ bie ʋ nuudiigiŋ chaaŋ ta kaanɩ dɩaŋ ʋ nuugalɩ chaaŋ.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “N Chʋa Ŋmɩŋ, nagɩ chaa vuosi gie, dama ba zɩ ba yinene wudieke wo chɩaŋ.”
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Die vuosi dɩ zie mi a daansa ta Juu vuosi nyɩŋkʋraha dɩ vʋara wa fala dɩ, “Die ʋ gbatɩ wa vuosi a taaŋ, dɩɩ yi ʋ seŋ yi Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩŋ Masia wa, ʋ gbatɩ ʋ gbaŋ a taaŋ.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Sojasisi gbaŋ die dɩ vʋara wa fala; die ba nagɩ daŋmɩɩsɩŋ a yɩ wa,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 ta baarɩ dɩ, “Dɩɩ yi fʋ yi Juu vuosi naaŋ, fʋ gbatɩ fʋ gbaŋ a taaŋ.”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Die ba maagɩ maagɩŋ a diisi dagarɩkʋ ma dɩ,
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Saŋka mi tʋntʋmbɩatɩ tielibe wʋnyɩ die ba kpaasɩna a gʋtɩ wa die dɩ taana wa jome dɩ, “Da fʋ yine Masia wa? Gbatɩ fʋ gbaŋ aŋaŋ tɩ a taaŋ.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ama wʋnyɩ wa die dɩ galɩŋ wa dɩ, “Fʋnɩŋ ka chɩga Ŋmɩŋ? Dama tɩ mana bie wo tɩbɩdatɩ balɩmɩŋ ma.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Tɩnɩŋ nɩŋ tɩ tɩbɩdatɩkʋ mʋ mɩŋ, dama wudieke tɩ yine wo tune tɩ tuose dene, ama daa wa gie nɩŋ ka yi wɩɩŋ a chʋʋsɩ.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Ta die a balɩ yɩ Yisa dɩ, “Yisa, tɩɩnsɩ n wɩa saŋŋa dieke fʋ keŋ dii fʋ naarɩ.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Wusie maŋ bala fʋ, jinne manɩŋ aŋaŋ fʋ nan dɩ bie Paradasi ma.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Die dɩ yiwo ŋmɩntʋasɩ, ŋmɩnnɩ die dɩ ka chaana ta tɩŋgbaŋka mana die dɩ sibi a ga tʋgɩ ŋmɩnnɩ dɩ gbɩlɩnna bimbilimiŋ ataa saŋŋa;
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 ta die garɩ dieke die dɩ sagɩna Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sʋkʋ die dɩ puo bule.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Yisa die dɩ keŋ a keesi aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ a baarɩ dɩ, “N Chʋa Ŋmɩŋ, fʋ nuusi me maŋ naga n haalɩŋ yie.” Die ʋ balɩ wa naa ta kpi.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Die sojasisi jakʋʋrɩ die dɩ yene wudieke dɩ yine wo die ʋ bɩrɩ Ŋmɩŋ a baarɩ dɩ, “Wusie, daa wa gie seŋ yiwo vuovɩɩnɩŋ.”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Die vuodiekemba mana dɩ lagɩsɩna mi dɩ ba daansɩ wudieke dɩ yinene wo dɩ yene wudiekemba dɩ yine wo ba mana die dɩ yiŋŋi ga tigiŋ aŋaŋ sʋgɩchʋʋsɩŋ.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Ama ʋ zʋalɩba mana aŋaŋ hɔgʋ diekemba dɩ dɩna wa a nyɩŋ Galili wo die dɩ zie saasaa a daansa wudiekemba mana dɩ yinene wo.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Die daa wʋnyɩ die benne ba wasa wa Josefu, die ʋ nyɩŋ wa Juu vuosi tɩŋ ba wasɩnana Arimatia. Die ʋ yiwo vuovɩɩnɩŋ ta bɩ dɩɩ Ŋmɩŋ ta die a chɩɩsa Ŋmɩŋ naarɩ keniŋ.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 Die ʋ yiwo Juu vuosi nyɩŋkʋra wʋnyɩ, ama die ʋ ka saagɩ wudieke ʋ chanchaalɩba die dɩ sanna wa ta yi wo.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Die ʋ ga Paliti nɩŋŋa a ga jʋʋsɩ wa Yisa nyɩŋgbaŋka.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Die ʋ nagɩ Yisa nyɩŋgbaŋka, a yallɩ garɩ haalɩyɩalɩŋ a veli wo a yaa ka a ga dʋaŋ vɔrɩhaalɩ dieke ba votine taŋ ma, ta ye ka guu vuoŋ mi.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Die dɩ yiwo Alɩzuma daraaŋ ta davʋʋsɩkɩrɩ daarɩ dɩ yaala ka piili.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Hɔgʋ diekemba die dɩ dɩna Yisa a nyɩŋ Galili wo die dɩ dɩ Josefu a ga a ye vɔrɩkʋ aŋaŋ ba dʋana Yisa nyɩŋgbaŋka dene ka sʋŋ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Die ba yiŋŋi ga tigiŋ a ga wʋnsɩ kpaanyʋga aŋaŋ tulaarisi.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.