Lucas 19

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ ga a juu Jeriko a chʋŋ tɩanna.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Ta daa wʋnyɩ die dɩ bie mi ba wasa wa Zakiyosi, die ʋ yiwo lampotuosiriŋ jakʋʋŋ, ta die yaa nyinti pam.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Die ʋ mɩa ʋ ye Yisa dɩ yine vuodieke, ama die ʋ yine vuogobiri wɩa die ʋ ka bɩagɩ ye wo dama vuosi die dala mɩŋ.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Die wɩa die ʋ chɩgɩ a dɩ kpɩkpaakʋ nɩŋŋa a ga jʋalɩ chunchuliŋ tɩɩŋ dɩ ʋ ye Yisa, dama die ʋ gara mi chaaŋ.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Yisa die dɩ kenne a tʋgɩ mi wo, ʋ daansɩ ŋmɩŋsikpeŋ ta balɩ yɩ wa dɩ, “Zakiyosi, keŋ sʋʋŋ lagɩ lagɩ. Sie n yi fʋ chaanʋ jinne.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Ta Zakiyosi die dɩ yi lagɩ lagɩ a keŋ sʋʋŋ ta waasɩ wa aŋaŋ sʋgɩfɩalɩkpeŋkpɩɩŋ ta yaa wa ga ʋ tigiŋ.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Ta vuodiekemba mana die dɩ yene wo die dɩ piili a vʋʋna wɩa dɩ, “Daa wa gie ga bɩrɩŋ wa chaanʋ tʋntʋmbɩatɩ tieŋ wo tigiŋ me.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 A kʋaŋ chaaŋ die Zakiyosi dɩ hagɩ a zie a balɩ yɩ tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, wʋmma, n nan puo nyindiekemba n yalla bule ta nagɩ kaanɩ a yɩ zɔɔlɩntieliŋ; ta dɩɩ yi maŋ nyɩrɩ wa vuoŋ, n nan yiŋŋi tuŋ wo die bʋnɩɩsa.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Gbatɩtaanɩŋ keŋ tigiri gie vuosi me jinne, dama fʋ gbaŋ yiwo Abarahami haagɩŋ.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Manɩŋ vuota Bʋa keŋye mɩŋ dɩ n yaalɩ vuodiekemba dɩ bana ta ye be a gbatɩ ba taaŋ.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Die vuosi die dɩ yene a wʋmma wɩaha gie wo, Yisa die dɩ bɩ a taaŋ ba nandagɩŋ, dama die ba yile dɩ Yisa dɩ gbigine Jerusalemi wɩa, Ŋmɩŋ naarɩ die baa ka keŋ wo lagɩ lagɩ.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Die wɩa die ʋ baarɩ dɩ, “Daa jakʋʋŋ wʋnyɩ die gana tɩŋgbaŋ saasaa dɩ ba ga kalɩŋ wa naa, ta ʋ yiŋŋi keŋ tigiŋ.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Die ʋ balla ʋ ga wa die ʋ wa ʋ tʋntʋntɩŋ baŋ, ta yɩ yɩ ba salɩma bie kaanɩ kaanɩ, ta balɩ yɩ ba dɩ, ‘Nɩ nagɩ ligirehe gie a tʋŋ tʋʋma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke n baaŋ nan viiri keŋ.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Ama die ʋ tɩka vuosi die ka yaala ʋ wɩa, die wɩa die ba tʋŋ tʋntʋntɩŋ dɩ ba ga balɩ naakpɩɩka dɩ ba ka yaala daa wa gie yi ba naaŋ.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Ama die daa jakʋʋrɩ dɩ ga dii naarɩ ta yiŋŋi keŋ tigiŋ. Die ʋ kenne wo, die ʋ wa ʋ tʋntʋntɩba die ʋ yɩna ba ligirehe a lagɩsɩ, dɩ ʋ yaala ʋ ye ba yene nyʋarɩ die a gʋtɩ.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Nɩŋŋaŋ vuoke die dɩ keŋ a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ, n ye wo salɩma bie baŋ a gʋtɩ fʋ yɩna mɩŋ jadieke wo ma.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Die jakʋʋrɩ dɩ baarɩ dɩ, ‘Kpaŋŋɩ fʋ gbaŋ, yiwo tʋntʋntʋ vɩɩnʋ. Fʋ mɩŋŋɩna a pɔgɩlɩ jabike wɩa, n nan nagɩ tɩgɩsɩ baŋ a yi fʋ nuusi me.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Die vuodieke dɩ diisine wo dɩ keŋ a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ, n ye wo salɩma ligire bie anʋ a gʋtɩ jadieke fʋ yɩna mɩŋ wa ma.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Jakʋʋrɩ die dɩ balɩ a yɩ geŋ wo dɩaŋ dɩ, ‘N nan nagɩ tɩgɩsɩ anʋ a yi fʋ nuusi me.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Wʋnyɩ dɩaŋ dɩ keŋ a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ fʋ ligire bini wʋnna, die n nagɩ vili wo gachɔɔtɩŋ ma a nagɩ lɔbɩrɩ,
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 dama die n chɩga fʋ wa ŋmaamɩŋ, dama yiwo vuodieke wɩa dɩ tʋana. Naga jadieke dɩ kana a ka yi fʋ jaaŋ, ta gobe jadieke fʋ kana ka bʋrɩya.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Ta jakʋʋrɩ die dɩ balɩ yɩ wa dɩ, ‘Fʋnɩŋ tʋntʋntɩ bɩaŋ, n nan nagɩ fʋ gbaŋ gbaŋ fʋ wʋbalɩka a dii fʋ sarɩya. Sɩba a baarɩ n yiwo vuodieke wɩa dɩ tʋana, ta naga jadieke dɩ kana ka yi n jaaŋ, ta gobe jadieke n kana ka bʋrɩya.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Bɩa yine ta fʋ ka nagɩ n ligirebu a paŋŋɩ aŋ ba yiŋŋi tuŋ mɩŋ aŋaŋ nyʋarɩ? Amʋ n tɩnna a keŋ naa n tɩŋ nan tuoke aŋaŋ nyʋarɩ.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Womi die jakʋʋrɩ dɩ balɩ a yɩ vuodiekemba dɩ zene mi wo dɩ, ‘Nɩ tuo ligire bini a nyɩŋ ʋ jigiŋ ta nagɩ gʋtɩ vuodieke dɩ yalla ligire bie baŋ wa.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Die ba yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ, ʋ wɔŋ yaa wa ligire bie baŋ.’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Die ʋ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, ‘N bala nɩ, vuodieke dɩ yalla nyinti, ba nan yɩ wa pam a gʋtɩ, ama vuodieke dɩ wone wo jaaŋ, bɩta gbaŋ ʋ yalla wa ba nan tuoke a nyɩŋ ʋ jigiŋ.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Tɔ, lele n dataasɩ diekemba die dɩ kana ka yaala dɩ n dii naarɩ, nɩ ga yaa ba keŋ giena a kʋʋ ba n nɩŋŋa.’ ”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Yisa die dɩ bala wɩaha a kpatɩ wa, die ʋ dɩ ba nɩŋŋa ba gara Jerusalemi.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Die ʋ kenne gbigi Betifiji aŋaŋ Betani tɩgɩsɩ die dɩ benne kunkogiŋ dieke ba wasɩnana Olivi tɩɩsɩ kunkogiri, die ʋ tʋŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bale a balɩ yɩ ba dɩ,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 “Nɩ gamma tɩŋkpaŋŋɩ dieke dɩ benne nɩ nɩŋŋa wa, nɩ die keŋ juo nɩ nan ye bonpɔlɩ dɩ bɔbɩna zie ta vuoŋ dɩ ye ka jʋalɩ ka. Nɩ forisi ke a yaa ka a keŋ giena.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Ta dɩɩ yi vuoŋ dɩ pɩasɩ nɩ dɩ, ‘Bɩa nɩ forisi ke?’ Nɩ balɩ wa dɩ, ‘Tɩ Yɔmʋtieŋ yaalala ka.’ ”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Die ba ga a ye wudieke gbaŋ gbaŋ die Yisa dɩ bala a yɩ ba wa.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Die ba forisinene bonpɔlɩka, ka tieŋ die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ forise bonpɔlɩka?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Die ba yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ yaalala ka”,
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 ta die ba datɩ ka a yaa ka a keŋ Yisa jigiŋ. Ta die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ nagɩ gaatɩ a diisi bonka sikpeŋ ta suŋŋi Yisa dɩ jʋalɩ kalɩ ka ma.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Die ʋ jʋalɩna a gara wa vuosisi dɩ nagɩ ba gaatɩ a jaatɩ sieku me.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Die ʋ kenne a gbigi jigidieke sieku dɩ sʋʋna gara Olivi kunkogiri jigiri, ʋ kʋaŋanvuosi mana die dɩ piili a bɩra Ŋmɩŋ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ, ta bɩra wa aŋaŋ lɔlɩkpɩɩma yaa gamma mamachi wʋkpɩɩma dieke ba yene wo dɩ,
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 “Ŋmɩŋ yi alibarika yi naaŋ dieke dɩ kienene Nabidie Ŋmɩŋ saaŋ ma.
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Mi Farasisi bataŋ die dɩ benne kpɩkpaakʋ ma wa die dɩ balɩ yɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, balɩ fʋ kʋaŋanvuosisi dɩ ba tarɩ watɩ.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “N bala nɩ, dɩɩ yi ba tarɩ, ama tanaha dɩ dʋana wa nan dɩ nata a bɩra Ŋmɩŋ.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Die ʋ kenne gbigi Jerusalemi ta ye ke wo die ʋ kʋŋ ka wɩa,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 ta baarɩ dɩ, “Dɩ yiwo bɩaŋ dɩ jinne nɩ vuosi ka sɩba wudieke dɩ baaŋ dɩ yaa sʋgɩdʋagɩŋ a keŋ ba jigiŋ. Lele ka lɔbɩrɩya mɩŋ ba jigiŋ.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Jerusalemi, saŋŋa nan keŋ fʋ dataasɩ nan mɩɩ gaamɩŋ a giliŋ fʋ lʋga mana dɩ ba tuoli fʋ. Sojasi nan taaŋ giliŋ fʋ jigiŋ mana.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Ba nan ŋmabɩ fʋ mana ta kʋʋ fʋ vuosi. Ba nan chʋʋsɩ nɩ tige mana ta taŋ balɩmɩŋ kaaŋ wɩarɩ a beri ka jigiberisikiŋ. Naa mana nan keŋ yi dama nɩ kana ka mɩŋŋɩ saŋŋa dieke Ŋmɩŋ dɩ kenne dɩ ʋ gbatɩ nɩ a taaŋ wa.”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ ga juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sʋŋ a piili a yaga vuodiekemba die dɩ daanana nyinti mi wo,
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 ta bala yɩa ba dɩ, “Dɩ maagɩya Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ dɩ Ŋmɩŋ baarɩ dɩ, ‘N tigiŋ baa ka yiwo Ŋmɩŋ jʋʋsɩŋ jigiŋ.’ Ama nɩ nagɩ ka a bɩrɩŋ wa gaarɩŋ jigiberisikiŋ?”
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Die daaŋ mana Yisa die bie wo Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma a daga vuosi Ŋmɩŋ wɩa. Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha die dɩ mɩa dɩ ba kʋʋ wa,
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 ama die ba ka ye sie dieke ba baaŋ daagɩ yi die, dama vuotamba mana die chɩɩsa wʋmma ʋ wʋbalɩkaha ta ka yaala ba waarɩ ʋ wʋbalɩkaha kaanɩ gbaŋ.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.