Lucas 19
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ
1 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ ga a juu Jeriko a chʋŋ tɩanna.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ta daa wʋnyɩ die dɩ bie mi ba wasa wa Zakiyosi, die ʋ yiwo lampotuosiriŋ jakʋʋŋ, ta die yaa nyinti pam.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Die ʋ mɩa ʋ ye Yisa dɩ yine vuodieke, ama die ʋ yine vuogobiri wɩa die ʋ ka bɩagɩ ye wo dama vuosi die dala mɩŋ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Die wɩa die ʋ chɩgɩ a dɩ kpɩkpaakʋ nɩŋŋa a ga jʋalɩ chunchuliŋ tɩɩŋ dɩ ʋ ye Yisa, dama die ʋ gara mi chaaŋ.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Yisa die dɩ kenne a tʋgɩ mi wo, ʋ daansɩ ŋmɩŋsikpeŋ ta balɩ yɩ wa dɩ, “Zakiyosi, keŋ sʋʋŋ lagɩ lagɩ. Sie n yi fʋ chaanʋ jinne.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ta Zakiyosi die dɩ yi lagɩ lagɩ a keŋ sʋʋŋ ta waasɩ wa aŋaŋ sʋgɩfɩalɩkpeŋkpɩɩŋ ta yaa wa ga ʋ tigiŋ.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ta vuodiekemba mana die dɩ yene wo die dɩ piili a vʋʋna wɩa dɩ, “Daa wa gie ga bɩrɩŋ wa chaanʋ tʋntʋmbɩatɩ tieŋ wo tigiŋ me.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 A kʋaŋ chaaŋ die Zakiyosi dɩ hagɩ a zie a balɩ yɩ tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, wʋmma, n nan puo nyindiekemba n yalla bule ta nagɩ kaanɩ a yɩ zɔɔlɩntieliŋ; ta dɩɩ yi maŋ nyɩrɩ wa vuoŋ, n nan yiŋŋi tuŋ wo die bʋnɩɩsa.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Gbatɩtaanɩŋ keŋ tigiri gie vuosi me jinne, dama fʋ gbaŋ yiwo Abarahami haagɩŋ.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Manɩŋ vuota Bʋa keŋye mɩŋ dɩ n yaalɩ vuodiekemba dɩ bana ta ye be a gbatɩ ba taaŋ.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Die vuosi die dɩ yene a wʋmma wɩaha gie wo, Yisa die dɩ bɩ a taaŋ ba nandagɩŋ, dama die ba yile dɩ Yisa dɩ gbigine Jerusalemi wɩa, Ŋmɩŋ naarɩ die baa ka keŋ wo lagɩ lagɩ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Die wɩa die ʋ baarɩ dɩ, “Daa jakʋʋŋ wʋnyɩ die gana tɩŋgbaŋ saasaa dɩ ba ga kalɩŋ wa naa, ta ʋ yiŋŋi keŋ tigiŋ.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Die ʋ balla ʋ ga wa die ʋ wa ʋ tʋntʋntɩŋ baŋ, ta yɩ yɩ ba salɩma bie kaanɩ kaanɩ, ta balɩ yɩ ba dɩ, ‘Nɩ nagɩ ligirehe gie a tʋŋ tʋʋma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke n baaŋ nan viiri keŋ.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ama die ʋ tɩka vuosi die ka yaala ʋ wɩa, die wɩa die ba tʋŋ tʋntʋntɩŋ dɩ ba ga balɩ naakpɩɩka dɩ ba ka yaala daa wa gie yi ba naaŋ.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ama die daa jakʋʋrɩ dɩ ga dii naarɩ ta yiŋŋi keŋ tigiŋ. Die ʋ kenne wo, die ʋ wa ʋ tʋntʋntɩba die ʋ yɩna ba ligirehe a lagɩsɩ, dɩ ʋ yaala ʋ ye ba yene nyʋarɩ die a gʋtɩ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Nɩŋŋaŋ vuoke die dɩ keŋ a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ, n ye wo salɩma bie baŋ a gʋtɩ fʋ yɩna mɩŋ jadieke wo ma.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Die jakʋʋrɩ dɩ baarɩ dɩ, ‘Kpaŋŋɩ fʋ gbaŋ, yiwo tʋntʋntʋ vɩɩnʋ. Fʋ mɩŋŋɩna a pɔgɩlɩ jabike wɩa, n nan nagɩ tɩgɩsɩ baŋ a yi fʋ nuusi me.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Die vuodieke dɩ diisine wo dɩ keŋ a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ, n ye wo salɩma ligire bie anʋ a gʋtɩ jadieke fʋ yɩna mɩŋ wa ma.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Jakʋʋrɩ die dɩ balɩ a yɩ geŋ wo dɩaŋ dɩ, ‘N nan nagɩ tɩgɩsɩ anʋ a yi fʋ nuusi me.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Wʋnyɩ dɩaŋ dɩ keŋ a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ fʋ ligire bini wʋnna, die n nagɩ vili wo gachɔɔtɩŋ ma a nagɩ lɔbɩrɩ,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 dama die n chɩga fʋ wa ŋmaamɩŋ, dama yiwo vuodieke wɩa dɩ tʋana. Naga jadieke dɩ kana a ka yi fʋ jaaŋ, ta gobe jadieke fʋ kana ka bʋrɩya.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Ta jakʋʋrɩ die dɩ balɩ yɩ wa dɩ, ‘Fʋnɩŋ tʋntʋntɩ bɩaŋ, n nan nagɩ fʋ gbaŋ gbaŋ fʋ wʋbalɩka a dii fʋ sarɩya. Sɩba a baarɩ n yiwo vuodieke wɩa dɩ tʋana, ta naga jadieke dɩ kana ka yi n jaaŋ, ta gobe jadieke n kana ka bʋrɩya.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Bɩa yine ta fʋ ka nagɩ n ligirebu a paŋŋɩ aŋ ba yiŋŋi tuŋ mɩŋ aŋaŋ nyʋarɩ? Amʋ n tɩnna a keŋ naa n tɩŋ nan tuoke aŋaŋ nyʋarɩ.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Womi die jakʋʋrɩ dɩ balɩ a yɩ vuodiekemba dɩ zene mi wo dɩ, ‘Nɩ tuo ligire bini a nyɩŋ ʋ jigiŋ ta nagɩ gʋtɩ vuodieke dɩ yalla ligire bie baŋ wa.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Die ba yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ, ʋ wɔŋ yaa wa ligire bie baŋ.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Die ʋ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, ‘N bala nɩ, vuodieke dɩ yalla nyinti, ba nan yɩ wa pam a gʋtɩ, ama vuodieke dɩ wone wo jaaŋ, bɩta gbaŋ ʋ yalla wa ba nan tuoke a nyɩŋ ʋ jigiŋ.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Tɔ, lele n dataasɩ diekemba die dɩ kana ka yaala dɩ n dii naarɩ, nɩ ga yaa ba keŋ giena a kʋʋ ba n nɩŋŋa.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Yisa die dɩ bala wɩaha a kpatɩ wa, die ʋ dɩ ba nɩŋŋa ba gara Jerusalemi.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Die ʋ kenne gbigi Betifiji aŋaŋ Betani tɩgɩsɩ die dɩ benne kunkogiŋ dieke ba wasɩnana Olivi tɩɩsɩ kunkogiri, die ʋ tʋŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bale a balɩ yɩ ba dɩ,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Nɩ gamma tɩŋkpaŋŋɩ dieke dɩ benne nɩ nɩŋŋa wa, nɩ die keŋ juo nɩ nan ye bonpɔlɩ dɩ bɔbɩna zie ta vuoŋ dɩ ye ka jʋalɩ ka. Nɩ forisi ke a yaa ka a keŋ giena.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ta dɩɩ yi vuoŋ dɩ pɩasɩ nɩ dɩ, ‘Bɩa nɩ forisi ke?’ Nɩ balɩ wa dɩ, ‘Tɩ Yɔmʋtieŋ yaalala ka.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Die ba ga a ye wudieke gbaŋ gbaŋ die Yisa dɩ bala a yɩ ba wa.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Die ba forisinene bonpɔlɩka, ka tieŋ die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ forise bonpɔlɩka?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Die ba yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ yaalala ka”,
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 ta die ba datɩ ka a yaa ka a keŋ Yisa jigiŋ. Ta die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ nagɩ gaatɩ a diisi bonka sikpeŋ ta suŋŋi Yisa dɩ jʋalɩ kalɩ ka ma.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Die ʋ jʋalɩna a gara wa vuosisi dɩ nagɩ ba gaatɩ a jaatɩ sieku me.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Die ʋ kenne a gbigi jigidieke sieku dɩ sʋʋna gara Olivi kunkogiri jigiri, ʋ kʋaŋanvuosi mana die dɩ piili a bɩra Ŋmɩŋ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ, ta bɩra wa aŋaŋ lɔlɩkpɩɩma yaa gamma mamachi wʋkpɩɩma dieke ba yene wo dɩ,
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Ŋmɩŋ yi alibarika yi naaŋ dieke dɩ kienene Nabidie Ŋmɩŋ saaŋ ma.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Mi Farasisi bataŋ die dɩ benne kpɩkpaakʋ ma wa die dɩ balɩ yɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, balɩ fʋ kʋaŋanvuosisi dɩ ba tarɩ watɩ.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “N bala nɩ, dɩɩ yi ba tarɩ, ama tanaha dɩ dʋana wa nan dɩ nata a bɩra Ŋmɩŋ.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Die ʋ kenne gbigi Jerusalemi ta ye ke wo die ʋ kʋŋ ka wɩa,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 ta baarɩ dɩ, “Dɩ yiwo bɩaŋ dɩ jinne nɩ vuosi ka sɩba wudieke dɩ baaŋ dɩ yaa sʋgɩdʋagɩŋ a keŋ ba jigiŋ. Lele ka lɔbɩrɩya mɩŋ ba jigiŋ.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Jerusalemi, saŋŋa nan keŋ fʋ dataasɩ nan mɩɩ gaamɩŋ a giliŋ fʋ lʋga mana dɩ ba tuoli fʋ. Sojasi nan taaŋ giliŋ fʋ jigiŋ mana.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Ba nan ŋmabɩ fʋ mana ta kʋʋ fʋ vuosi. Ba nan chʋʋsɩ nɩ tige mana ta taŋ balɩmɩŋ kaaŋ wɩarɩ a beri ka jigiberisikiŋ. Naa mana nan keŋ yi dama nɩ kana ka mɩŋŋɩ saŋŋa dieke Ŋmɩŋ dɩ kenne dɩ ʋ gbatɩ nɩ a taaŋ wa.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ ga juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sʋŋ a piili a yaga vuodiekemba die dɩ daanana nyinti mi wo,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 ta bala yɩa ba dɩ, “Dɩ maagɩya Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ dɩ Ŋmɩŋ baarɩ dɩ, ‘N tigiŋ baa ka yiwo Ŋmɩŋ jʋʋsɩŋ jigiŋ.’ Ama nɩ nagɩ ka a bɩrɩŋ wa gaarɩŋ jigiberisikiŋ?”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Die daaŋ mana Yisa die bie wo Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma a daga vuosi Ŋmɩŋ wɩa. Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha die dɩ mɩa dɩ ba kʋʋ wa,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 ama die ba ka ye sie dieke ba baaŋ daagɩ yi die, dama vuotamba mana die chɩɩsa wʋmma ʋ wʋbalɩkaha ta ka yaala ba waarɩ ʋ wʋbalɩkaha kaanɩ gbaŋ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.