Lucas 19

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ ga a juu Jeriko a chʋŋ tɩanna.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ta daa wʋnyɩ die dɩ bie mi ba wasa wa Zakiyosi, die ʋ yiwo lampotuosiriŋ jakʋʋŋ, ta die yaa nyinti pam.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Die ʋ mɩa ʋ ye Yisa dɩ yine vuodieke, ama die ʋ yine vuogobiri wɩa die ʋ ka bɩagɩ ye wo dama vuosi die dala mɩŋ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Die wɩa die ʋ chɩgɩ a dɩ kpɩkpaakʋ nɩŋŋa a ga jʋalɩ chunchuliŋ tɩɩŋ dɩ ʋ ye Yisa, dama die ʋ gara mi chaaŋ.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Yisa die dɩ kenne a tʋgɩ mi wo, ʋ daansɩ ŋmɩŋsikpeŋ ta balɩ yɩ wa dɩ, “Zakiyosi, keŋ sʋʋŋ lagɩ lagɩ. Sie n yi fʋ chaanʋ jinne.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Ta Zakiyosi die dɩ yi lagɩ lagɩ a keŋ sʋʋŋ ta waasɩ wa aŋaŋ sʋgɩfɩalɩkpeŋkpɩɩŋ ta yaa wa ga ʋ tigiŋ.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Ta vuodiekemba mana die dɩ yene wo die dɩ piili a vʋʋna wɩa dɩ, “Daa wa gie ga bɩrɩŋ wa chaanʋ tʋntʋmbɩatɩ tieŋ wo tigiŋ me.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 A kʋaŋ chaaŋ die Zakiyosi dɩ hagɩ a zie a balɩ yɩ tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, wʋmma, n nan puo nyindiekemba n yalla bule ta nagɩ kaanɩ a yɩ zɔɔlɩntieliŋ; ta dɩɩ yi maŋ nyɩrɩ wa vuoŋ, n nan yiŋŋi tuŋ wo die bʋnɩɩsa.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Gbatɩtaanɩŋ keŋ tigiri gie vuosi me jinne, dama fʋ gbaŋ yiwo Abarahami haagɩŋ.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Manɩŋ vuota Bʋa keŋye mɩŋ dɩ n yaalɩ vuodiekemba dɩ bana ta ye be a gbatɩ ba taaŋ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Die vuosi die dɩ yene a wʋmma wɩaha gie wo, Yisa die dɩ bɩ a taaŋ ba nandagɩŋ, dama die ba yile dɩ Yisa dɩ gbigine Jerusalemi wɩa, Ŋmɩŋ naarɩ die baa ka keŋ wo lagɩ lagɩ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Die wɩa die ʋ baarɩ dɩ, “Daa jakʋʋŋ wʋnyɩ die gana tɩŋgbaŋ saasaa dɩ ba ga kalɩŋ wa naa, ta ʋ yiŋŋi keŋ tigiŋ.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Die ʋ balla ʋ ga wa die ʋ wa ʋ tʋntʋntɩŋ baŋ, ta yɩ yɩ ba salɩma bie kaanɩ kaanɩ, ta balɩ yɩ ba dɩ, ‘Nɩ nagɩ ligirehe gie a tʋŋ tʋʋma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke n baaŋ nan viiri keŋ.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Ama die ʋ tɩka vuosi die ka yaala ʋ wɩa, die wɩa die ba tʋŋ tʋntʋntɩŋ dɩ ba ga balɩ naakpɩɩka dɩ ba ka yaala daa wa gie yi ba naaŋ.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Ama die daa jakʋʋrɩ dɩ ga dii naarɩ ta yiŋŋi keŋ tigiŋ. Die ʋ kenne wo, die ʋ wa ʋ tʋntʋntɩba die ʋ yɩna ba ligirehe a lagɩsɩ, dɩ ʋ yaala ʋ ye ba yene nyʋarɩ die a gʋtɩ.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Nɩŋŋaŋ vuoke die dɩ keŋ a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ, n ye wo salɩma bie baŋ a gʋtɩ fʋ yɩna mɩŋ jadieke wo ma.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Die jakʋʋrɩ dɩ baarɩ dɩ, ‘Kpaŋŋɩ fʋ gbaŋ, yiwo tʋntʋntʋ vɩɩnʋ. Fʋ mɩŋŋɩna a pɔgɩlɩ jabike wɩa, n nan nagɩ tɩgɩsɩ baŋ a yi fʋ nuusi me.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Die vuodieke dɩ diisine wo dɩ keŋ a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ, n ye wo salɩma ligire bie anʋ a gʋtɩ jadieke fʋ yɩna mɩŋ wa ma.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Jakʋʋrɩ die dɩ balɩ a yɩ geŋ wo dɩaŋ dɩ, ‘N nan nagɩ tɩgɩsɩ anʋ a yi fʋ nuusi me.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Wʋnyɩ dɩaŋ dɩ keŋ a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ fʋ ligire bini wʋnna, die n nagɩ vili wo gachɔɔtɩŋ ma a nagɩ lɔbɩrɩ,
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 dama die n chɩga fʋ wa ŋmaamɩŋ, dama yiwo vuodieke wɩa dɩ tʋana. Naga jadieke dɩ kana a ka yi fʋ jaaŋ, ta gobe jadieke fʋ kana ka bʋrɩya.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Ta jakʋʋrɩ die dɩ balɩ yɩ wa dɩ, ‘Fʋnɩŋ tʋntʋntɩ bɩaŋ, n nan nagɩ fʋ gbaŋ gbaŋ fʋ wʋbalɩka a dii fʋ sarɩya. Sɩba a baarɩ n yiwo vuodieke wɩa dɩ tʋana, ta naga jadieke dɩ kana ka yi n jaaŋ, ta gobe jadieke n kana ka bʋrɩya.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Bɩa yine ta fʋ ka nagɩ n ligirebu a paŋŋɩ aŋ ba yiŋŋi tuŋ mɩŋ aŋaŋ nyʋarɩ? Amʋ n tɩnna a keŋ naa n tɩŋ nan tuoke aŋaŋ nyʋarɩ.’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Womi die jakʋʋrɩ dɩ balɩ a yɩ vuodiekemba dɩ zene mi wo dɩ, ‘Nɩ tuo ligire bini a nyɩŋ ʋ jigiŋ ta nagɩ gʋtɩ vuodieke dɩ yalla ligire bie baŋ wa.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Die ba yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ, ʋ wɔŋ yaa wa ligire bie baŋ.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Die ʋ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, ‘N bala nɩ, vuodieke dɩ yalla nyinti, ba nan yɩ wa pam a gʋtɩ, ama vuodieke dɩ wone wo jaaŋ, bɩta gbaŋ ʋ yalla wa ba nan tuoke a nyɩŋ ʋ jigiŋ.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Tɔ, lele n dataasɩ diekemba die dɩ kana ka yaala dɩ n dii naarɩ, nɩ ga yaa ba keŋ giena a kʋʋ ba n nɩŋŋa.’ ”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Yisa die dɩ bala wɩaha a kpatɩ wa, die ʋ dɩ ba nɩŋŋa ba gara Jerusalemi.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Die ʋ kenne gbigi Betifiji aŋaŋ Betani tɩgɩsɩ die dɩ benne kunkogiŋ dieke ba wasɩnana Olivi tɩɩsɩ kunkogiri, die ʋ tʋŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bale a balɩ yɩ ba dɩ,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “Nɩ gamma tɩŋkpaŋŋɩ dieke dɩ benne nɩ nɩŋŋa wa, nɩ die keŋ juo nɩ nan ye bonpɔlɩ dɩ bɔbɩna zie ta vuoŋ dɩ ye ka jʋalɩ ka. Nɩ forisi ke a yaa ka a keŋ giena.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ta dɩɩ yi vuoŋ dɩ pɩasɩ nɩ dɩ, ‘Bɩa nɩ forisi ke?’ Nɩ balɩ wa dɩ, ‘Tɩ Yɔmʋtieŋ yaalala ka.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Die ba ga a ye wudieke gbaŋ gbaŋ die Yisa dɩ bala a yɩ ba wa.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Die ba forisinene bonpɔlɩka, ka tieŋ die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ forise bonpɔlɩka?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Die ba yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ yaalala ka”,
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 ta die ba datɩ ka a yaa ka a keŋ Yisa jigiŋ. Ta die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ nagɩ gaatɩ a diisi bonka sikpeŋ ta suŋŋi Yisa dɩ jʋalɩ kalɩ ka ma.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Die ʋ jʋalɩna a gara wa vuosisi dɩ nagɩ ba gaatɩ a jaatɩ sieku me.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Die ʋ kenne a gbigi jigidieke sieku dɩ sʋʋna gara Olivi kunkogiri jigiri, ʋ kʋaŋanvuosi mana die dɩ piili a bɩra Ŋmɩŋ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ, ta bɩra wa aŋaŋ lɔlɩkpɩɩma yaa gamma mamachi wʋkpɩɩma dieke ba yene wo dɩ,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 “Ŋmɩŋ yi alibarika yi naaŋ dieke dɩ kienene Nabidie Ŋmɩŋ saaŋ ma.
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Mi Farasisi bataŋ die dɩ benne kpɩkpaakʋ ma wa die dɩ balɩ yɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, balɩ fʋ kʋaŋanvuosisi dɩ ba tarɩ watɩ.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “N bala nɩ, dɩɩ yi ba tarɩ, ama tanaha dɩ dʋana wa nan dɩ nata a bɩra Ŋmɩŋ.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Die ʋ kenne gbigi Jerusalemi ta ye ke wo die ʋ kʋŋ ka wɩa,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 ta baarɩ dɩ, “Dɩ yiwo bɩaŋ dɩ jinne nɩ vuosi ka sɩba wudieke dɩ baaŋ dɩ yaa sʋgɩdʋagɩŋ a keŋ ba jigiŋ. Lele ka lɔbɩrɩya mɩŋ ba jigiŋ.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Jerusalemi, saŋŋa nan keŋ fʋ dataasɩ nan mɩɩ gaamɩŋ a giliŋ fʋ lʋga mana dɩ ba tuoli fʋ. Sojasi nan taaŋ giliŋ fʋ jigiŋ mana.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Ba nan ŋmabɩ fʋ mana ta kʋʋ fʋ vuosi. Ba nan chʋʋsɩ nɩ tige mana ta taŋ balɩmɩŋ kaaŋ wɩarɩ a beri ka jigiberisikiŋ. Naa mana nan keŋ yi dama nɩ kana ka mɩŋŋɩ saŋŋa dieke Ŋmɩŋ dɩ kenne dɩ ʋ gbatɩ nɩ a taaŋ wa.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ ga juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sʋŋ a piili a yaga vuodiekemba die dɩ daanana nyinti mi wo,
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 ta bala yɩa ba dɩ, “Dɩ maagɩya Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ dɩ Ŋmɩŋ baarɩ dɩ, ‘N tigiŋ baa ka yiwo Ŋmɩŋ jʋʋsɩŋ jigiŋ.’ Ama nɩ nagɩ ka a bɩrɩŋ wa gaarɩŋ jigiberisikiŋ?”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Die daaŋ mana Yisa die bie wo Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma a daga vuosi Ŋmɩŋ wɩa. Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha die dɩ mɩa dɩ ba kʋʋ wa,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 ama die ba ka ye sie dieke ba baaŋ daagɩ yi die, dama vuotamba mana die chɩɩsa wʋmma ʋ wʋbalɩkaha ta ka yaala ba waarɩ ʋ wʋbalɩkaha kaanɩ gbaŋ.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.