Lucas 17
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC
1 Womi Yisa dɩ balɩ yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ da yilime dɩ magɩsɩŋ kaaŋ keŋ; ama wʋbɩaŋ bie vuodiekemba dɩ vanana ba chanchaalɩŋ dɩ yie bɩaŋ.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Ba tɩŋ nagɩ nɩɩŋ a bɔbɩ a yeegi ʋ nyie a nagɩ wa a taaŋ nyaakpɩɩŋ ma dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa a tɩaŋ ʋ baaŋ nan yi ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ yi bɩaŋ.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Die wɩa nɩ yigi nɩ gbaŋ!
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Dɩɩ yi ʋ yi fʋ bɩaŋ bʋyʋpɔyɩ dabalɩmɩŋ, ama ta yiŋŋi keŋ fʋ jigiŋ bʋyʋpɔyɩ a baarɩ dɩ ʋ chʋʋsɩya, fʋ nagɩ ʋ taalɩ a chaa wa.”
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Saŋŋa kaanɩ die tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa tʋntʋntɩba dɩ balɩ yɩ wa dɩ, “Vaa tɩ yadaka gʋtɩ.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Die ʋ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “Dɩɩ yi nɩ yaa yada sɩba kaŋmɩŋ biŋ, nɩ nan bɩagɩ a balɩ yɩ tɩɩkpɩɩka gie dɩ, ‘Vʋʋ a ga nan nyaakpɩɩbʋ gie me’ aŋ ka seŋ a tuo fʋ nʋaŋ.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 “Dɩɩ yi ta nɩ wʋnyɩ dɩ yallɩ tʋntʋntʋ ta ʋ kʋa yaa ta daansa yiise, ta ʋ keŋ nyɩŋ kʋaŋ a keŋ tigiŋ, nan balɩ wa dɩ, ‘Keŋ lagɩ a keŋ kala dii nyindiike?’
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Aayɩ, nan balɩ wa dɩ, ‘Vʋarɩ fʋ kʋaŋ nyinti ta yeegi nyɩnvɩɩna a yi n nyindiike a zieŋ mɩŋ aŋ n keŋ dii ta nyuu, ka kʋaŋ chaaŋ fʋ gbaŋ fʋ dii ta nyuu.’
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Fʋ yile dɩ jakʋʋrɩ nan waasɩ tʋntʋntʋ wa ʋ yine wudieke ʋ bala wa dɩ ʋ yi wo? Aayɩ.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Die gbaŋ dɩ sɩɩ nɩ jigiŋ, saŋŋa dieke nɩ keŋ tʋŋ tʋŋ dieke Ŋmɩŋ dɩ bala dɩ nɩ yiwo a kpatɩ, nɩ balɩ dɩ, ‘Tɩ yiwo tʋntʋntɩŋ nyɩɩna. Tɩnɩŋ tɩ yiwo wudieke dɩ mʋna tɩ yi nyɩɩna.’ ”
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Yisa die dɩ ganana Jerusalemi die ʋ daagɩ Samaria aŋaŋ Galili sʋnsʋŋ aŋaŋ sʋnsʋŋ.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Die ʋ gana ga juo tɩŋkpaŋŋɩ kaanɩ; ta gama baŋ die dɩ keŋ tuoli wo mi. Die ba zie saasaa,
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 ta faasɩ natɩ a baarɩ dɩ, “Jakʋʋŋ Yisa, chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ!”
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Yisa die dɩ ye be ta balɩ yɩ ba dɩ, “Nɩ gamma Ŋmɩŋ kɩkaabɩtʋ jigiŋ aŋ ba jɩɩŋ nɩ ye.” Die ba benne sieku me a gara wa die ba ye gbaamɩŋ.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Ta die ba wʋnyɩ die dɩ yiŋŋi keŋ Yisa jigiŋ dama die ʋ sɩba a baarɩ dɩ Yisa gbaanna wa, a keŋ bɩrɩ Ŋmɩŋ aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 A die nagɩ ʋ gbaŋ a taaŋ Yisa nɩŋŋa ta waasa wa; ama die daa wa die yiwo Samaria vuoŋ.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Yisa die dɩ pɩasɩ dɩ, “Daa vuosi baŋ die yene gbaamɩŋ? Ama bawayɩ wa bie sɩa?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Ba wʋnyɩ ka keŋ dɩ ba bɩrɩ Ŋmɩŋ sie chaanʋ wa gie?”
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Ta die wa balɩ daa wa dɩ, “Hagɩ a ga, fʋ yada gbaanna fʋ.”
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Mi die Farasisi bataŋ die dɩ pɩasɩ Yisa saŋŋa dieke Ŋmɩŋ naarɩ dɩ balla ka keŋ. Die ʋ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “Ka ka yi sɩba nɩ nan daansɩ a ye Ŋmɩŋ naarɩ dɩ balla ka keŋ die.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Vuoŋ wori a baaŋ baarɩ dɩ, ‘Daansɩ, ka wʋnna’, yaa ‘Ka benne mi wo’; dama Ŋmɩŋ naarɩ bie nɩ sʋgɩtɩ ma.”
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Mi die ʋ balɩ yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Saŋŋa kieŋ nɩ nan dɩ yaala nɩ ye manɩŋ vuota Bʋa keniŋ, ama nɩ kaaŋ ye.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Ba nan daansɩ balɩ nɩ, ‘Ye, ʋ benne mi wo’ yaa ‘Ye, ʋ bie giena.’ Ama nɩ da keŋ nyɩŋ a dɩ dɩa yaalɩma mɩŋ;
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 dama manɩŋ vuota Bʋa keniŋ nan dɩ sɩɩ sɩba nɩɩnyɩgɩsɩŋ dɩ ŋaana nyɩgɩsɩ a chaaŋ ŋmɩŋsikpeŋ mana a nyɩŋ tɩŋ chɩaŋ a ga tʋgɩ tɩŋ sikpeŋ die wo.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Ama sie n woliŋ dii wahala pam ta leleke gie vuosi bɩ zeti mɩŋ.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 Die dɩ sɩna die Nowa saŋka, die gbaŋ gbaŋ dɩ baa dɩ sɩmma manɩŋ vuota Bʋa keniŋ saŋŋa.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Die Nowa saŋka, vuosi die die mɩŋ ta nyuo ta faara hɔɔŋ, ta naga ba hɔgʋlɩaŋ a yɩa chʋllɩŋ, ta die a ga tʋgɩ daa dieke Nowa dɩ juune haarɩkpɩɩkʋ, ta die nyaakpɩɩbʋ die dɩ keŋ kʋʋ vuoŋ mana die dɩ wone haarɩkpɩɩkʋ ma wa.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Loti saŋŋa gbaŋ die sɩɩ wa die; die vuoŋ mana die dɩ die ta nyuo, ta daa a yalla, ta bʋra ta mɩa tige;
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 ama daa dieke Loti die dɩ nyɩnna Sodomi tɩka, ta boliŋ aŋaŋ maafajiribi die dɩ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a keŋ kʋʋ ba mana.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Naa dɩ baa dɩ sɩmma daa dieke manɩŋ vuota Bʋa dɩ balla n keŋ wo.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 “Dɩnɩŋ daarɩ mi daa dieke dɩ benne mampili sikpeŋ da keŋ a sʋʋŋ ʋ juoku sikpeŋ dɩ ʋ ga a nagɩ ʋ nyinti; ta vuodieke dɩaŋ dɩ benne ʋ kʋaŋ ma da keŋ yiŋŋi a kuli tigiŋ dɩ ʋ ga a nagɩ ʋ nyinti.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Nɩ tɩɩnsɩ Loti hɔgʋ wa wɩaha.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Vuodieke mana dɩ kpaŋŋɩnana ʋ gbaŋ dɩ ʋ gbatɩ ʋ miivoli nan waarɩ ka, ama vuodieke mana dɩ waarɩna ʋ miivoli n wɩa nan daansɩ ye ke.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 N bala nɩ, saŋŋa dieke n baaŋ nan keŋ wo, vuosi bale nan dɩ dʋa jadʋakɩbalɩmɩŋ ma, ta n nagɩ wʋnyɩ ta vaa wʋnyɩ.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Hɔɔŋ bale nan dɩ nʋma zaa nɩa ma, ta n nagɩ wʋnyɩ ta vaa wʋnyɩ. ((
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Saŋka mi dembisi bale nan dɩ tʋma kʋaŋ ma, ta n nan nagɩ wʋnyɩ ta vaa wʋnyɩ.))”
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Ta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, sɩa?”
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.