Lucas 17
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Womi Yisa dɩ balɩ yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ da yilime dɩ magɩsɩŋ kaaŋ keŋ; ama wʋbɩaŋ bie vuodiekemba dɩ vanana ba chanchaalɩŋ dɩ yie bɩaŋ.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ba tɩŋ nagɩ nɩɩŋ a bɔbɩ a yeegi ʋ nyie a nagɩ wa a taaŋ nyaakpɩɩŋ ma dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa a tɩaŋ ʋ baaŋ nan yi ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ yi bɩaŋ.
2 Seria melhor para esse que uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse atirado no mar do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Die wɩa nɩ yigi nɩ gbaŋ!
3 — Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4 Dɩɩ yi ʋ yi fʋ bɩaŋ bʋyʋpɔyɩ dabalɩmɩŋ, ama ta yiŋŋi keŋ fʋ jigiŋ bʋyʋpɔyɩ a baarɩ dɩ ʋ chʋʋsɩya, fʋ nagɩ ʋ taalɩ a chaa wa.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e sete vezes vier para lhe dizer: “Estou arrependido”, perdoe-lhe.
5 Saŋŋa kaanɩ die tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa tʋntʋntɩba dɩ balɩ yɩ wa dɩ, “Vaa tɩ yadaka gʋtɩ.”
5 Então os apóstolos disseram ao Senhor: — Aumente-nos a fé.
6 Die ʋ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “Dɩɩ yi nɩ yaa yada sɩba kaŋmɩŋ biŋ, nɩ nan bɩagɩ a balɩ yɩ tɩɩkpɩɩka gie dɩ, ‘Vʋʋ a ga nan nyaakpɩɩbʋ gie me’ aŋ ka seŋ a tuo fʋ nʋaŋ.
6 Ao que o Senhor respondeu:
7 “Dɩɩ yi ta nɩ wʋnyɩ dɩ yallɩ tʋntʋntʋ ta ʋ kʋa yaa ta daansa yiise, ta ʋ keŋ nyɩŋ kʋaŋ a keŋ tigiŋ, nan balɩ wa dɩ, ‘Keŋ lagɩ a keŋ kala dii nyindiike?’
7 — Qual de vocês, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: “Venha agora mesmo e sente-se à mesa”?
8 Aayɩ, nan balɩ wa dɩ, ‘Vʋarɩ fʋ kʋaŋ nyinti ta yeegi nyɩnvɩɩna a yi n nyindiike a zieŋ mɩŋ aŋ n keŋ dii ta nyuu, ka kʋaŋ chaaŋ fʋ gbaŋ fʋ dii ta nyuu.’
8 Não é verdade que, ao contrário, lhe dirá: “Prepare o meu jantar. Apronte-se e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois, você pode comer e beber”?
9 Fʋ yile dɩ jakʋʋrɩ nan waasɩ tʋntʋntʋ wa ʋ yine wudieke ʋ bala wa dɩ ʋ yi wo? Aayɩ.
9 Será que ele terá de agradecer ao servo por ter feito o que lhe havia ordenado?
10 Die gbaŋ dɩ sɩɩ nɩ jigiŋ, saŋŋa dieke nɩ keŋ tʋŋ tʋŋ dieke Ŋmɩŋ dɩ bala dɩ nɩ yiwo a kpatɩ, nɩ balɩ dɩ, ‘Tɩ yiwo tʋntʋntɩŋ nyɩɩna. Tɩnɩŋ tɩ yiwo wudieke dɩ mʋna tɩ yi nyɩɩna.’ ”
10 Assim também vocês, depois de terem feito tudo o que lhes foi ordenado, digam: “Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.”
11 Yisa die dɩ ganana Jerusalemi die ʋ daagɩ Samaria aŋaŋ Galili sʋnsʋŋ aŋaŋ sʋnsʋŋ.
11 De caminho para Jerusalém, Jesus passava pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Die ʋ gana ga juo tɩŋkpaŋŋɩ kaanɩ; ta gama baŋ die dɩ keŋ tuoli wo mi. Die ba zie saasaa,
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 ta faasɩ natɩ a baarɩ dɩ, “Jakʋʋŋ Yisa, chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ!”
13 que ficaram de longe e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha compaixão de nós!
14 Yisa die dɩ ye be ta balɩ yɩ ba dɩ, “Nɩ gamma Ŋmɩŋ kɩkaabɩtʋ jigiŋ aŋ ba jɩɩŋ nɩ ye.” Die ba benne sieku me a gara wa die ba ye gbaamɩŋ.
14 Ao vê-los, Jesus disse: Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Ta die ba wʋnyɩ die dɩ yiŋŋi keŋ Yisa jigiŋ dama die ʋ sɩba a baarɩ dɩ Yisa gbaanna wa, a keŋ bɩrɩ Ŋmɩŋ aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ.
15 Um dos dez, vendo que estava curado, voltou dando glória a Deus em alta voz
16 A die nagɩ ʋ gbaŋ a taaŋ Yisa nɩŋŋa ta waasa wa; ama die daa wa die yiwo Samaria vuoŋ.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe. E este era samaritano.
17 Yisa die dɩ pɩasɩ dɩ, “Daa vuosi baŋ die yene gbaamɩŋ? Ama bawayɩ wa bie sɩa?
17 Então Jesus perguntou:
18 Ba wʋnyɩ ka keŋ dɩ ba bɩrɩ Ŋmɩŋ sie chaanʋ wa gie?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, a não ser este estrangeiro?
19 Ta die wa balɩ daa wa dɩ, “Hagɩ a ga, fʋ yada gbaanna fʋ.”
19 E lhe disse:
20 Mi die Farasisi bataŋ die dɩ pɩasɩ Yisa saŋŋa dieke Ŋmɩŋ naarɩ dɩ balla ka keŋ. Die ʋ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “Ka ka yi sɩba nɩ nan daansɩ a ye Ŋmɩŋ naarɩ dɩ balla ka keŋ die.
20 Indagado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, Jesus lhes respondeu:
21 Vuoŋ wori a baaŋ baarɩ dɩ, ‘Daansɩ, ka wʋnna’, yaa ‘Ka benne mi wo’; dama Ŋmɩŋ naarɩ bie nɩ sʋgɩtɩ ma.”
21 Nem dirão: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Porque o Reino de Deus está entre vocês.
22 Mi die ʋ balɩ yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Saŋŋa kieŋ nɩ nan dɩ yaala nɩ ye manɩŋ vuota Bʋa keniŋ, ama nɩ kaaŋ ye.
22 A seguir, Jesus disse aos seus discípulos:
23 Ba nan daansɩ balɩ nɩ, ‘Ye, ʋ benne mi wo’ yaa ‘Ye, ʋ bie giena.’ Ama nɩ da keŋ nyɩŋ a dɩ dɩa yaalɩma mɩŋ;
23 E dirão a vocês: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Não saiam nem sigam essa gente.
24 dama manɩŋ vuota Bʋa keniŋ nan dɩ sɩɩ sɩba nɩɩnyɩgɩsɩŋ dɩ ŋaana nyɩgɩsɩ a chaaŋ ŋmɩŋsikpeŋ mana a nyɩŋ tɩŋ chɩaŋ a ga tʋgɩ tɩŋ sikpeŋ die wo.
24 Porque assim como o relâmpago, que resplandece e brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Ama sie n woliŋ dii wahala pam ta leleke gie vuosi bɩ zeti mɩŋ.
25 Mas é necessário que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Die dɩ sɩna die Nowa saŋka, die gbaŋ gbaŋ dɩ baa dɩ sɩmma manɩŋ vuota Bʋa keniŋ saŋŋa.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Die Nowa saŋka, vuosi die die mɩŋ ta nyuo ta faara hɔɔŋ, ta naga ba hɔgʋlɩaŋ a yɩa chʋllɩŋ, ta die a ga tʋgɩ daa dieke Nowa dɩ juune haarɩkpɩɩkʋ, ta die nyaakpɩɩbʋ die dɩ keŋ kʋʋ vuoŋ mana die dɩ wone haarɩkpɩɩkʋ ma wa.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, veio o dilúvio e destruiu todos.
28 Loti saŋŋa gbaŋ die sɩɩ wa die; die vuoŋ mana die dɩ die ta nyuo, ta daa a yalla, ta bʋra ta mɩa tige;
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 ama daa dieke Loti die dɩ nyɩnna Sodomi tɩka, ta boliŋ aŋaŋ maafajiribi die dɩ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a keŋ kʋʋ ba mana.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu todos.
30 Naa dɩ baa dɩ sɩmma daa dieke manɩŋ vuota Bʋa dɩ balla n keŋ wo.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 “Dɩnɩŋ daarɩ mi daa dieke dɩ benne mampili sikpeŋ da keŋ a sʋʋŋ ʋ juoku sikpeŋ dɩ ʋ ga a nagɩ ʋ nyinti; ta vuodieke dɩaŋ dɩ benne ʋ kʋaŋ ma da keŋ yiŋŋi a kuli tigiŋ dɩ ʋ ga a nagɩ ʋ nyinti.
31 — Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e, de igual modo, quem estiver no campo não volte para trás.
32 Nɩ tɩɩnsɩ Loti hɔgʋ wa wɩaha.
32 Lembrem-se da mulher de Ló.
33 Vuodieke mana dɩ kpaŋŋɩnana ʋ gbaŋ dɩ ʋ gbatɩ ʋ miivoli nan waarɩ ka, ama vuodieke mana dɩ waarɩna ʋ miivoli n wɩa nan daansɩ ye ke.
33 Quem tentar preservar a sua vida a perderá; e quem a perder, esse a salvará.
34 N bala nɩ, saŋŋa dieke n baaŋ nan keŋ wo, vuosi bale nan dɩ dʋa jadʋakɩbalɩmɩŋ ma, ta n nagɩ wʋnyɩ ta vaa wʋnyɩ.
34 Digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão numa cama: uma será levada, e a outra será deixada.
35 Hɔɔŋ bale nan dɩ nʋma zaa nɩa ma, ta n nagɩ wʋnyɩ ta vaa wʋnyɩ. ((
35 Duas mulheres estarão juntas moendo trigo: uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Saŋka mi dembisi bale nan dɩ tʋma kʋaŋ ma, ta n nan nagɩ wʋnyɩ ta vaa wʋnyɩ.))”
36 [Dois estarão no campo: um será tomado, e o outro será deixado.]
37 Ta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, sɩa?”
37 Então perguntaram a Jesus: — Onde será isso, Senhor? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.