Lucas 17
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB
1 Womi Yisa dɩ balɩ yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ da yilime dɩ magɩsɩŋ kaaŋ keŋ; ama wʋbɩaŋ bie vuodiekemba dɩ vanana ba chanchaalɩŋ dɩ yie bɩaŋ.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Ba tɩŋ nagɩ nɩɩŋ a bɔbɩ a yeegi ʋ nyie a nagɩ wa a taaŋ nyaakpɩɩŋ ma dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa a tɩaŋ ʋ baaŋ nan yi ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ yi bɩaŋ.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Die wɩa nɩ yigi nɩ gbaŋ!
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Dɩɩ yi ʋ yi fʋ bɩaŋ bʋyʋpɔyɩ dabalɩmɩŋ, ama ta yiŋŋi keŋ fʋ jigiŋ bʋyʋpɔyɩ a baarɩ dɩ ʋ chʋʋsɩya, fʋ nagɩ ʋ taalɩ a chaa wa.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Saŋŋa kaanɩ die tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa tʋntʋntɩba dɩ balɩ yɩ wa dɩ, “Vaa tɩ yadaka gʋtɩ.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Die ʋ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “Dɩɩ yi nɩ yaa yada sɩba kaŋmɩŋ biŋ, nɩ nan bɩagɩ a balɩ yɩ tɩɩkpɩɩka gie dɩ, ‘Vʋʋ a ga nan nyaakpɩɩbʋ gie me’ aŋ ka seŋ a tuo fʋ nʋaŋ.
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 “Dɩɩ yi ta nɩ wʋnyɩ dɩ yallɩ tʋntʋntʋ ta ʋ kʋa yaa ta daansa yiise, ta ʋ keŋ nyɩŋ kʋaŋ a keŋ tigiŋ, nan balɩ wa dɩ, ‘Keŋ lagɩ a keŋ kala dii nyindiike?’
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Aayɩ, nan balɩ wa dɩ, ‘Vʋarɩ fʋ kʋaŋ nyinti ta yeegi nyɩnvɩɩna a yi n nyindiike a zieŋ mɩŋ aŋ n keŋ dii ta nyuu, ka kʋaŋ chaaŋ fʋ gbaŋ fʋ dii ta nyuu.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Fʋ yile dɩ jakʋʋrɩ nan waasɩ tʋntʋntʋ wa ʋ yine wudieke ʋ bala wa dɩ ʋ yi wo? Aayɩ.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Die gbaŋ dɩ sɩɩ nɩ jigiŋ, saŋŋa dieke nɩ keŋ tʋŋ tʋŋ dieke Ŋmɩŋ dɩ bala dɩ nɩ yiwo a kpatɩ, nɩ balɩ dɩ, ‘Tɩ yiwo tʋntʋntɩŋ nyɩɩna. Tɩnɩŋ tɩ yiwo wudieke dɩ mʋna tɩ yi nyɩɩna.’ ”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Yisa die dɩ ganana Jerusalemi die ʋ daagɩ Samaria aŋaŋ Galili sʋnsʋŋ aŋaŋ sʋnsʋŋ.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Die ʋ gana ga juo tɩŋkpaŋŋɩ kaanɩ; ta gama baŋ die dɩ keŋ tuoli wo mi. Die ba zie saasaa,
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 ta faasɩ natɩ a baarɩ dɩ, “Jakʋʋŋ Yisa, chɩgɩ tɩ zɔɔlɩŋ!”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Yisa die dɩ ye be ta balɩ yɩ ba dɩ, “Nɩ gamma Ŋmɩŋ kɩkaabɩtʋ jigiŋ aŋ ba jɩɩŋ nɩ ye.” Die ba benne sieku me a gara wa die ba ye gbaamɩŋ.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Ta die ba wʋnyɩ die dɩ yiŋŋi keŋ Yisa jigiŋ dama die ʋ sɩba a baarɩ dɩ Yisa gbaanna wa, a keŋ bɩrɩ Ŋmɩŋ aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 A die nagɩ ʋ gbaŋ a taaŋ Yisa nɩŋŋa ta waasa wa; ama die daa wa die yiwo Samaria vuoŋ.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Yisa die dɩ pɩasɩ dɩ, “Daa vuosi baŋ die yene gbaamɩŋ? Ama bawayɩ wa bie sɩa?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Ba wʋnyɩ ka keŋ dɩ ba bɩrɩ Ŋmɩŋ sie chaanʋ wa gie?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Ta die wa balɩ daa wa dɩ, “Hagɩ a ga, fʋ yada gbaanna fʋ.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Mi die Farasisi bataŋ die dɩ pɩasɩ Yisa saŋŋa dieke Ŋmɩŋ naarɩ dɩ balla ka keŋ. Die ʋ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “Ka ka yi sɩba nɩ nan daansɩ a ye Ŋmɩŋ naarɩ dɩ balla ka keŋ die.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Vuoŋ wori a baaŋ baarɩ dɩ, ‘Daansɩ, ka wʋnna’, yaa ‘Ka benne mi wo’; dama Ŋmɩŋ naarɩ bie nɩ sʋgɩtɩ ma.”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Mi die ʋ balɩ yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Saŋŋa kieŋ nɩ nan dɩ yaala nɩ ye manɩŋ vuota Bʋa keniŋ, ama nɩ kaaŋ ye.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Ba nan daansɩ balɩ nɩ, ‘Ye, ʋ benne mi wo’ yaa ‘Ye, ʋ bie giena.’ Ama nɩ da keŋ nyɩŋ a dɩ dɩa yaalɩma mɩŋ;
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 dama manɩŋ vuota Bʋa keniŋ nan dɩ sɩɩ sɩba nɩɩnyɩgɩsɩŋ dɩ ŋaana nyɩgɩsɩ a chaaŋ ŋmɩŋsikpeŋ mana a nyɩŋ tɩŋ chɩaŋ a ga tʋgɩ tɩŋ sikpeŋ die wo.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Ama sie n woliŋ dii wahala pam ta leleke gie vuosi bɩ zeti mɩŋ.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Die dɩ sɩna die Nowa saŋka, die gbaŋ gbaŋ dɩ baa dɩ sɩmma manɩŋ vuota Bʋa keniŋ saŋŋa.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Die Nowa saŋka, vuosi die die mɩŋ ta nyuo ta faara hɔɔŋ, ta naga ba hɔgʋlɩaŋ a yɩa chʋllɩŋ, ta die a ga tʋgɩ daa dieke Nowa dɩ juune haarɩkpɩɩkʋ, ta die nyaakpɩɩbʋ die dɩ keŋ kʋʋ vuoŋ mana die dɩ wone haarɩkpɩɩkʋ ma wa.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Loti saŋŋa gbaŋ die sɩɩ wa die; die vuoŋ mana die dɩ die ta nyuo, ta daa a yalla, ta bʋra ta mɩa tige;
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 ama daa dieke Loti die dɩ nyɩnna Sodomi tɩka, ta boliŋ aŋaŋ maafajiribi die dɩ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a keŋ kʋʋ ba mana.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Naa dɩ baa dɩ sɩmma daa dieke manɩŋ vuota Bʋa dɩ balla n keŋ wo.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 “Dɩnɩŋ daarɩ mi daa dieke dɩ benne mampili sikpeŋ da keŋ a sʋʋŋ ʋ juoku sikpeŋ dɩ ʋ ga a nagɩ ʋ nyinti; ta vuodieke dɩaŋ dɩ benne ʋ kʋaŋ ma da keŋ yiŋŋi a kuli tigiŋ dɩ ʋ ga a nagɩ ʋ nyinti.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Nɩ tɩɩnsɩ Loti hɔgʋ wa wɩaha.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Vuodieke mana dɩ kpaŋŋɩnana ʋ gbaŋ dɩ ʋ gbatɩ ʋ miivoli nan waarɩ ka, ama vuodieke mana dɩ waarɩna ʋ miivoli n wɩa nan daansɩ ye ke.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 N bala nɩ, saŋŋa dieke n baaŋ nan keŋ wo, vuosi bale nan dɩ dʋa jadʋakɩbalɩmɩŋ ma, ta n nagɩ wʋnyɩ ta vaa wʋnyɩ.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Hɔɔŋ bale nan dɩ nʋma zaa nɩa ma, ta n nagɩ wʋnyɩ ta vaa wʋnyɩ. ((
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Saŋka mi dembisi bale nan dɩ tʋma kʋaŋ ma, ta n nan nagɩ wʋnyɩ ta vaa wʋnyɩ.))”
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Ta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, sɩa?”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.