Lucas 16

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yisa die dɩ balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Ligiretieŋ wʋnyɩ die benne a yallɩ tʋntʋntʋ jakʋʋŋ ʋ daansa ʋ nyinti, die ba keŋ balɩ wa dɩ ʋ die ʋ ligirehe yɔrɩ yɔrɩ.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Die wɩa die ʋ wa wa a balɩ wa dɩ, ‘Bɩa yine maŋ wʋmma fʋ wɩa dene? Kaaŋ bɩ yi n tʋʋma jakʋʋŋ, die wɩa biisi n nyinti mana aŋ n ye.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Ta tʋʋma jakʋʋrɩ die dɩ yile dɩ, ‘Bɩa maŋ baa n yi? N jakʋʋrɩ baa ʋ vʋarɩ mɩŋ mɩŋ tʋʋma ma. N ka hagɩrɩ a baaŋ nan kʋa, ta chɩga viivi n baaŋ nan jʋʋsɩ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 N sɩba wudieke n baaŋ nan yi lele amʋ maŋ keŋ waarɩ tʋʋmaha vuosi nan tuo mɩŋ ba tige me.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Die wɩa die ʋ wa vuodiekemba mana die dɩ dine ʋ jakʋʋrɩ hamɩŋ wʋnyɩ wʋnyɩ. Die ʋ pɩasɩ bʋmbʋŋaŋ vuoke dɩ, ‘N jakʋʋrɩ hamɩŋ aŋmɩa benne fʋ jigiŋ?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Die ʋ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, ‘Kpaatɩ gbiesi kɔbɩsɩ-nɩɩ.’ Daa wa dɩ balɩ wa dɩ, ‘Hamɩŋ gbanɩŋ wʋnna tuo kala lagɩ lagɩ a yiŋŋi maagɩ kɔbɩsɩ-nɩɩsa.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Ta balɩ wʋnyɩ dɩaŋ, ‘Aŋmɩa fʋ gbaŋ fʋ dii?’ Ʋ yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Zaa bɔtʋsɩ kobɩga.’ Ta daa wa dɩ balɩ, ‘Fʋ hamɩŋ gbanɩŋ wʋnna, yiŋŋi maagɩ baŋɩsɩ-nɩɩ.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Die ligiretieŋ wo die dɩ wʋnna ʋ tʋʋmaha jakʋʋrɩ nyɩnyɩrɩtʋ wa dɩ yine die wo, die ʋ bɩrɩ wa, dama ʋ tʋŋ wa aŋaŋ yɩaŋ.” Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Vuodiekemba dɩ dɩna tɩŋgbaŋka gie sieku yaa yɩaŋ ba sʋnsʋŋ a tɩaŋ vuodiekemba dɩ dɩna chaaŋkʋ sieŋ dɩ yalla die wo.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Manɩŋ, n bala nɩ, nɩ nagɩ tɩŋgbaŋka gie ma ligire a yime wudieke Ŋmɩŋ dɩ yaalala, amʋ a keŋ kpatɩ saŋŋa dieke ʋ nan tuo nɩ arɩzanna ma.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Vuodieke mana dɩ mɩŋŋɩna tʋma tʋnbɩŋ vɩɩnɩŋ, nan bɩagɩ mɩŋŋɩ tʋŋ tʋnkpɩɩŋ vɩɩnɩŋ, ta vuodieke dɩaŋ dɩ nyɩrɩnana aŋaŋ ligiribiŋ, nan dɩ nyɩra aŋaŋ ligirikpɩɩma.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Dɩɩ yi fʋ nyɩra aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie ligire, Ŋmɩŋ nan nagɩ arɩzanna ligire a yi fʋ nuusi me?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ta dɩɩ yi fʋ nyɩra aŋaŋ vuoŋ nyinti, mɩnɩa bala ʋ yɩ fʋ fʋ tʋaŋ?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Yɔmʋ kaaŋ bɩagɩ a jɩama naalɩŋ bale. Ʋ nan haa wʋnyɩ ta chome wʋnyɩ, yaa ʋ nan yɩ wʋnyɩ jɩlɩma ta wʋnyɩ ʋ nine kaaŋ dɩ suuli. Vuoŋ kaaŋ bɩagɩ a jɩama Ŋmɩŋ aŋaŋ ligire.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Die Farasisisi die dɩ wʋŋ wɩaha gie mana, ta die a vʋara Yisa fala, dama die ba yaala ligire wɩa pam.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Die Yisa dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ yine vuodiekemba dɩ yinene nɩ gbaŋ sɩba vuovɩɩna vuosi nɩŋŋa, ama Ŋmɩŋ sɩba nɩ sʋgɩtɩ ma. Dama jadieke vuota dɩ yilinene dɩ ka yaa nyʋarɩ pam wa, Ŋmɩŋ jigiŋ nɩŋ ka yiwo jatɔgʋ.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Mosisi mɩraha aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba die dɩ maagɩna wudiekemba ba die beri mɩŋ a keŋ tʋgɩ Jɔɔn vuodieke dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ saŋka, a nyɩŋ Jɔɔn keniŋ saŋka ba mʋʋla Ŋmɩŋ wʋvɩɩna yaa gamma ʋ naarɩ ma, ta vuoŋ mana dɩ mɩa dɩ ba juu mi.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Ŋmɩŋsikpeŋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie nan keŋ tɩaŋ ga ama Ŋmɩŋ mɩraha wʋbiŋ gbaŋ kaaŋ tɩaŋ ga.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Daa dieke mana dɩ keŋ zeti ʋ hɔgʋ ta yiŋŋi faarɩ hɔgʋ gaaŋ yiwo hɔgʋkpana tʋʋma, ta dembiŋ dieke dɩaŋ dɩ faarɩna hɔgʋ wa yiwo hɔgʋkpana tʋʋma.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Ta Yisa die dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “Nyintitieŋ wʋnyɩ die benne a yeegi nyiŋyeeki dieke dɩ yalla ligire pam ta bie ʋ dʋŋŋʋ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ daaŋ mana.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ta die daa zɔɔlɩntieŋ wʋnyɩ dɩaŋ die benne ba wasa wa Lazurusi, ta die ʋ yaa kʋjaga pam. Die ba ŋaaŋ yaa wa a keŋ dʋaŋ nyintitieŋ wo sanʋaŋ ma,
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 die ʋ ŋaaŋ yaala ʋ dii wo nyintitieŋ wo nyindiiki chʋata dɩ ŋaana nanna tɩŋgbaŋ; die gbaasɩ gbaŋ dɩ keŋ lansa ʋ kʋjagaha.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “A kʋaŋ chaaŋ zɔɔlɩntieŋ wo die dɩ kpi, malakasi die dɩ keŋ chii wo a ga Abarahami jigiŋ arɩzanna ma. Ta nyintitieŋ wo dɩaŋ dɩ keŋ kpi, die ba guu wo.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Die ʋ ga bie kpiiliŋ jigiberisikiŋ, die dɩ wʋmma wa pam. Die ʋ daansɩ a ye Abarahami saasaa, ta Lazurusi kalɩ ʋ jigiŋ.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Die wɩa die nyintitieŋ wo die dɩ natɩ a wa dɩ, ‘N chʋa Abarahami, chɩgɩ mɩŋ zɔɔlɩŋ ta fʋ tʋŋ Lazurusi ŋaŋ ʋ ga nagɩ nuubiŋ a luo nyaaŋ ma a keŋ gbi n jiliŋ, dama n paalɩ die wahala bolibu gie me.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Ama Abarahami die dɩ balɩ wa dɩ, ‘N bʋa, tɩɩnsɩ dɩ die fʋ benne fʋ mɩsɩ ma wa, die ye wo nyɩnvɩɩna, ta Lazurusi dɩ ye nyɩnbɩatɩ mana, ama lele ʋ bie wo nansɩŋ ma giena ta fʋ bie wahala ma.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ta wudieke dɩ gʋtɩna yine, gulikpeŋkpɩɩŋ benne tɩnɩŋ aŋaŋ fʋ sʋnsʋŋ, die wɩa vuodiekemba dɩ benne gie a yaala ba gasɩ a keŋ fʋ jigiri kaaŋ bɩagɩ, ta vuodieke dɩ benne fʋ jigiri dɩ yaala ba gasɩ a keŋ tɩ jigiŋ dɩaŋ kaaŋ bɩagɩ.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Die nyintitieŋ wo dɩ balɩ wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ Abarahami, die nɩŋ n jʋʋsa fʋ, tʋŋ Lazurusi aŋ ʋ ga n chʋa tigiŋ me,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 n yaa wa n nɩmballɩ banʋ, vaa ʋ ga a ga kpaaŋ ba amʋ ba gbaŋ ba da keŋ keŋ wahalaka gie jigiŋ.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Die Abarahami dɩ baarɩ dɩ, ‘Fʋ nɩmballɩ yaa Mosisi aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba wɩa Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma. Ba wʋmma ha.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Ta nyintitieŋ wo dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ Abarahami, aayɩ, die nyɩɩna ma ka mʋ; ama dɩɩ yi vuoŋ dɩ nyɩŋ kuŋ me a ga ba jigiŋ ba nan chɩgɩ nyɩŋ ba tʋntʋmbɩatɩ ma.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ama die Abarahami dɩ balɩ wa dɩ, ‘Dɩɩ yi ba kaaŋ wʋŋ Mosisi aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba dɩ maagɩna wudieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma wa, ba kaaŋ tarɩgɩ ba sʋŋanyile dɩɩ yi ta vuoŋ dɩ hagɩ kuŋ me gbaŋ a ga ba jigiŋ.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.