Lucas 16
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA
1 Yisa die dɩ balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Ligiretieŋ wʋnyɩ die benne a yallɩ tʋntʋntʋ jakʋʋŋ ʋ daansa ʋ nyinti, die ba keŋ balɩ wa dɩ ʋ die ʋ ligirehe yɔrɩ yɔrɩ.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Die wɩa die ʋ wa wa a balɩ wa dɩ, ‘Bɩa yine maŋ wʋmma fʋ wɩa dene? Kaaŋ bɩ yi n tʋʋma jakʋʋŋ, die wɩa biisi n nyinti mana aŋ n ye.’
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Ta tʋʋma jakʋʋrɩ die dɩ yile dɩ, ‘Bɩa maŋ baa n yi? N jakʋʋrɩ baa ʋ vʋarɩ mɩŋ mɩŋ tʋʋma ma. N ka hagɩrɩ a baaŋ nan kʋa, ta chɩga viivi n baaŋ nan jʋʋsɩ.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 N sɩba wudieke n baaŋ nan yi lele amʋ maŋ keŋ waarɩ tʋʋmaha vuosi nan tuo mɩŋ ba tige me.’
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Die wɩa die ʋ wa vuodiekemba mana die dɩ dine ʋ jakʋʋrɩ hamɩŋ wʋnyɩ wʋnyɩ. Die ʋ pɩasɩ bʋmbʋŋaŋ vuoke dɩ, ‘N jakʋʋrɩ hamɩŋ aŋmɩa benne fʋ jigiŋ?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Die ʋ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, ‘Kpaatɩ gbiesi kɔbɩsɩ-nɩɩ.’ Daa wa dɩ balɩ wa dɩ, ‘Hamɩŋ gbanɩŋ wʋnna tuo kala lagɩ lagɩ a yiŋŋi maagɩ kɔbɩsɩ-nɩɩsa.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Ta balɩ wʋnyɩ dɩaŋ, ‘Aŋmɩa fʋ gbaŋ fʋ dii?’ Ʋ yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Zaa bɔtʋsɩ kobɩga.’ Ta daa wa dɩ balɩ, ‘Fʋ hamɩŋ gbanɩŋ wʋnna, yiŋŋi maagɩ baŋɩsɩ-nɩɩ.’
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Die ligiretieŋ wo die dɩ wʋnna ʋ tʋʋmaha jakʋʋrɩ nyɩnyɩrɩtʋ wa dɩ yine die wo, die ʋ bɩrɩ wa, dama ʋ tʋŋ wa aŋaŋ yɩaŋ.” Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Vuodiekemba dɩ dɩna tɩŋgbaŋka gie sieku yaa yɩaŋ ba sʋnsʋŋ a tɩaŋ vuodiekemba dɩ dɩna chaaŋkʋ sieŋ dɩ yalla die wo.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Manɩŋ, n bala nɩ, nɩ nagɩ tɩŋgbaŋka gie ma ligire a yime wudieke Ŋmɩŋ dɩ yaalala, amʋ a keŋ kpatɩ saŋŋa dieke ʋ nan tuo nɩ arɩzanna ma.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Vuodieke mana dɩ mɩŋŋɩna tʋma tʋnbɩŋ vɩɩnɩŋ, nan bɩagɩ mɩŋŋɩ tʋŋ tʋnkpɩɩŋ vɩɩnɩŋ, ta vuodieke dɩaŋ dɩ nyɩrɩnana aŋaŋ ligiribiŋ, nan dɩ nyɩra aŋaŋ ligirikpɩɩma.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Dɩɩ yi fʋ nyɩra aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie ligire, Ŋmɩŋ nan nagɩ arɩzanna ligire a yi fʋ nuusi me?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Ta dɩɩ yi fʋ nyɩra aŋaŋ vuoŋ nyinti, mɩnɩa bala ʋ yɩ fʋ fʋ tʋaŋ?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Yɔmʋ kaaŋ bɩagɩ a jɩama naalɩŋ bale. Ʋ nan haa wʋnyɩ ta chome wʋnyɩ, yaa ʋ nan yɩ wʋnyɩ jɩlɩma ta wʋnyɩ ʋ nine kaaŋ dɩ suuli. Vuoŋ kaaŋ bɩagɩ a jɩama Ŋmɩŋ aŋaŋ ligire.”
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Die Farasisisi die dɩ wʋŋ wɩaha gie mana, ta die a vʋara Yisa fala, dama die ba yaala ligire wɩa pam.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Die Yisa dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ yine vuodiekemba dɩ yinene nɩ gbaŋ sɩba vuovɩɩna vuosi nɩŋŋa, ama Ŋmɩŋ sɩba nɩ sʋgɩtɩ ma. Dama jadieke vuota dɩ yilinene dɩ ka yaa nyʋarɩ pam wa, Ŋmɩŋ jigiŋ nɩŋ ka yiwo jatɔgʋ.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 “Mosisi mɩraha aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba die dɩ maagɩna wudiekemba ba die beri mɩŋ a keŋ tʋgɩ Jɔɔn vuodieke dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ saŋka, a nyɩŋ Jɔɔn keniŋ saŋka ba mʋʋla Ŋmɩŋ wʋvɩɩna yaa gamma ʋ naarɩ ma, ta vuoŋ mana dɩ mɩa dɩ ba juu mi.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Ŋmɩŋsikpeŋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie nan keŋ tɩaŋ ga ama Ŋmɩŋ mɩraha wʋbiŋ gbaŋ kaaŋ tɩaŋ ga.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Daa dieke mana dɩ keŋ zeti ʋ hɔgʋ ta yiŋŋi faarɩ hɔgʋ gaaŋ yiwo hɔgʋkpana tʋʋma, ta dembiŋ dieke dɩaŋ dɩ faarɩna hɔgʋ wa yiwo hɔgʋkpana tʋʋma.”
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ta Yisa die dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “Nyintitieŋ wʋnyɩ die benne a yeegi nyiŋyeeki dieke dɩ yalla ligire pam ta bie ʋ dʋŋŋʋ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ daaŋ mana.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Ta die daa zɔɔlɩntieŋ wʋnyɩ dɩaŋ die benne ba wasa wa Lazurusi, ta die ʋ yaa kʋjaga pam. Die ba ŋaaŋ yaa wa a keŋ dʋaŋ nyintitieŋ wo sanʋaŋ ma,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 die ʋ ŋaaŋ yaala ʋ dii wo nyintitieŋ wo nyindiiki chʋata dɩ ŋaana nanna tɩŋgbaŋ; die gbaasɩ gbaŋ dɩ keŋ lansa ʋ kʋjagaha.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “A kʋaŋ chaaŋ zɔɔlɩntieŋ wo die dɩ kpi, malakasi die dɩ keŋ chii wo a ga Abarahami jigiŋ arɩzanna ma. Ta nyintitieŋ wo dɩaŋ dɩ keŋ kpi, die ba guu wo.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Die ʋ ga bie kpiiliŋ jigiberisikiŋ, die dɩ wʋmma wa pam. Die ʋ daansɩ a ye Abarahami saasaa, ta Lazurusi kalɩ ʋ jigiŋ.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Die wɩa die nyintitieŋ wo die dɩ natɩ a wa dɩ, ‘N chʋa Abarahami, chɩgɩ mɩŋ zɔɔlɩŋ ta fʋ tʋŋ Lazurusi ŋaŋ ʋ ga nagɩ nuubiŋ a luo nyaaŋ ma a keŋ gbi n jiliŋ, dama n paalɩ die wahala bolibu gie me.’
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ama Abarahami die dɩ balɩ wa dɩ, ‘N bʋa, tɩɩnsɩ dɩ die fʋ benne fʋ mɩsɩ ma wa, die ye wo nyɩnvɩɩna, ta Lazurusi dɩ ye nyɩnbɩatɩ mana, ama lele ʋ bie wo nansɩŋ ma giena ta fʋ bie wahala ma.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Ta wudieke dɩ gʋtɩna yine, gulikpeŋkpɩɩŋ benne tɩnɩŋ aŋaŋ fʋ sʋnsʋŋ, die wɩa vuodiekemba dɩ benne gie a yaala ba gasɩ a keŋ fʋ jigiri kaaŋ bɩagɩ, ta vuodieke dɩ benne fʋ jigiri dɩ yaala ba gasɩ a keŋ tɩ jigiŋ dɩaŋ kaaŋ bɩagɩ.’
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Die nyintitieŋ wo dɩ balɩ wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ Abarahami, die nɩŋ n jʋʋsa fʋ, tʋŋ Lazurusi aŋ ʋ ga n chʋa tigiŋ me,
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 n yaa wa n nɩmballɩ banʋ, vaa ʋ ga a ga kpaaŋ ba amʋ ba gbaŋ ba da keŋ keŋ wahalaka gie jigiŋ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Die Abarahami dɩ baarɩ dɩ, ‘Fʋ nɩmballɩ yaa Mosisi aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba wɩa Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma. Ba wʋmma ha.’
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Ta nyintitieŋ wo dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ Abarahami, aayɩ, die nyɩɩna ma ka mʋ; ama dɩɩ yi vuoŋ dɩ nyɩŋ kuŋ me a ga ba jigiŋ ba nan chɩgɩ nyɩŋ ba tʋntʋmbɩatɩ ma.’
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Ama die Abarahami dɩ balɩ wa dɩ, ‘Dɩɩ yi ba kaaŋ wʋŋ Mosisi aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba dɩ maagɩna wudieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma wa, ba kaaŋ tarɩgɩ ba sʋŋanyile dɩɩ yi ta vuoŋ dɩ hagɩ kuŋ me gbaŋ a ga ba jigiŋ.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.