Lucas 16
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Yisa die dɩ balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Ligiretieŋ wʋnyɩ die benne a yallɩ tʋntʋntʋ jakʋʋŋ ʋ daansa ʋ nyinti, die ba keŋ balɩ wa dɩ ʋ die ʋ ligirehe yɔrɩ yɔrɩ.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Die wɩa die ʋ wa wa a balɩ wa dɩ, ‘Bɩa yine maŋ wʋmma fʋ wɩa dene? Kaaŋ bɩ yi n tʋʋma jakʋʋŋ, die wɩa biisi n nyinti mana aŋ n ye.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Ta tʋʋma jakʋʋrɩ die dɩ yile dɩ, ‘Bɩa maŋ baa n yi? N jakʋʋrɩ baa ʋ vʋarɩ mɩŋ mɩŋ tʋʋma ma. N ka hagɩrɩ a baaŋ nan kʋa, ta chɩga viivi n baaŋ nan jʋʋsɩ.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 N sɩba wudieke n baaŋ nan yi lele amʋ maŋ keŋ waarɩ tʋʋmaha vuosi nan tuo mɩŋ ba tige me.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Die wɩa die ʋ wa vuodiekemba mana die dɩ dine ʋ jakʋʋrɩ hamɩŋ wʋnyɩ wʋnyɩ. Die ʋ pɩasɩ bʋmbʋŋaŋ vuoke dɩ, ‘N jakʋʋrɩ hamɩŋ aŋmɩa benne fʋ jigiŋ?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Die ʋ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, ‘Kpaatɩ gbiesi kɔbɩsɩ-nɩɩ.’ Daa wa dɩ balɩ wa dɩ, ‘Hamɩŋ gbanɩŋ wʋnna tuo kala lagɩ lagɩ a yiŋŋi maagɩ kɔbɩsɩ-nɩɩsa.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Ta balɩ wʋnyɩ dɩaŋ, ‘Aŋmɩa fʋ gbaŋ fʋ dii?’ Ʋ yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Zaa bɔtʋsɩ kobɩga.’ Ta daa wa dɩ balɩ, ‘Fʋ hamɩŋ gbanɩŋ wʋnna, yiŋŋi maagɩ baŋɩsɩ-nɩɩ.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Die ligiretieŋ wo die dɩ wʋnna ʋ tʋʋmaha jakʋʋrɩ nyɩnyɩrɩtʋ wa dɩ yine die wo, die ʋ bɩrɩ wa, dama ʋ tʋŋ wa aŋaŋ yɩaŋ.” Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Vuodiekemba dɩ dɩna tɩŋgbaŋka gie sieku yaa yɩaŋ ba sʋnsʋŋ a tɩaŋ vuodiekemba dɩ dɩna chaaŋkʋ sieŋ dɩ yalla die wo.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Manɩŋ, n bala nɩ, nɩ nagɩ tɩŋgbaŋka gie ma ligire a yime wudieke Ŋmɩŋ dɩ yaalala, amʋ a keŋ kpatɩ saŋŋa dieke ʋ nan tuo nɩ arɩzanna ma.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Vuodieke mana dɩ mɩŋŋɩna tʋma tʋnbɩŋ vɩɩnɩŋ, nan bɩagɩ mɩŋŋɩ tʋŋ tʋnkpɩɩŋ vɩɩnɩŋ, ta vuodieke dɩaŋ dɩ nyɩrɩnana aŋaŋ ligiribiŋ, nan dɩ nyɩra aŋaŋ ligirikpɩɩma.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Dɩɩ yi fʋ nyɩra aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie ligire, Ŋmɩŋ nan nagɩ arɩzanna ligire a yi fʋ nuusi me?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ta dɩɩ yi fʋ nyɩra aŋaŋ vuoŋ nyinti, mɩnɩa bala ʋ yɩ fʋ fʋ tʋaŋ?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Yɔmʋ kaaŋ bɩagɩ a jɩama naalɩŋ bale. Ʋ nan haa wʋnyɩ ta chome wʋnyɩ, yaa ʋ nan yɩ wʋnyɩ jɩlɩma ta wʋnyɩ ʋ nine kaaŋ dɩ suuli. Vuoŋ kaaŋ bɩagɩ a jɩama Ŋmɩŋ aŋaŋ ligire.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Die Farasisisi die dɩ wʋŋ wɩaha gie mana, ta die a vʋara Yisa fala, dama die ba yaala ligire wɩa pam.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Die Yisa dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩnɩŋ nɩ yine vuodiekemba dɩ yinene nɩ gbaŋ sɩba vuovɩɩna vuosi nɩŋŋa, ama Ŋmɩŋ sɩba nɩ sʋgɩtɩ ma. Dama jadieke vuota dɩ yilinene dɩ ka yaa nyʋarɩ pam wa, Ŋmɩŋ jigiŋ nɩŋ ka yiwo jatɔgʋ.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 “Mosisi mɩraha aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba die dɩ maagɩna wudiekemba ba die beri mɩŋ a keŋ tʋgɩ Jɔɔn vuodieke dɩ sɩnana vuosi Ŋmɩŋ nyaabʋ saŋka, a nyɩŋ Jɔɔn keniŋ saŋka ba mʋʋla Ŋmɩŋ wʋvɩɩna yaa gamma ʋ naarɩ ma, ta vuoŋ mana dɩ mɩa dɩ ba juu mi.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Ŋmɩŋsikpeŋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie nan keŋ tɩaŋ ga ama Ŋmɩŋ mɩraha wʋbiŋ gbaŋ kaaŋ tɩaŋ ga.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Daa dieke mana dɩ keŋ zeti ʋ hɔgʋ ta yiŋŋi faarɩ hɔgʋ gaaŋ yiwo hɔgʋkpana tʋʋma, ta dembiŋ dieke dɩaŋ dɩ faarɩna hɔgʋ wa yiwo hɔgʋkpana tʋʋma.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ta Yisa die dɩ bɩ balɩ ba dɩ, “Nyintitieŋ wʋnyɩ die benne a yeegi nyiŋyeeki dieke dɩ yalla ligire pam ta bie ʋ dʋŋŋʋ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ daaŋ mana.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Ta die daa zɔɔlɩntieŋ wʋnyɩ dɩaŋ die benne ba wasa wa Lazurusi, ta die ʋ yaa kʋjaga pam. Die ba ŋaaŋ yaa wa a keŋ dʋaŋ nyintitieŋ wo sanʋaŋ ma,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 die ʋ ŋaaŋ yaala ʋ dii wo nyintitieŋ wo nyindiiki chʋata dɩ ŋaana nanna tɩŋgbaŋ; die gbaasɩ gbaŋ dɩ keŋ lansa ʋ kʋjagaha.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “A kʋaŋ chaaŋ zɔɔlɩntieŋ wo die dɩ kpi, malakasi die dɩ keŋ chii wo a ga Abarahami jigiŋ arɩzanna ma. Ta nyintitieŋ wo dɩaŋ dɩ keŋ kpi, die ba guu wo.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Die ʋ ga bie kpiiliŋ jigiberisikiŋ, die dɩ wʋmma wa pam. Die ʋ daansɩ a ye Abarahami saasaa, ta Lazurusi kalɩ ʋ jigiŋ.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Die wɩa die nyintitieŋ wo die dɩ natɩ a wa dɩ, ‘N chʋa Abarahami, chɩgɩ mɩŋ zɔɔlɩŋ ta fʋ tʋŋ Lazurusi ŋaŋ ʋ ga nagɩ nuubiŋ a luo nyaaŋ ma a keŋ gbi n jiliŋ, dama n paalɩ die wahala bolibu gie me.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Ama Abarahami die dɩ balɩ wa dɩ, ‘N bʋa, tɩɩnsɩ dɩ die fʋ benne fʋ mɩsɩ ma wa, die ye wo nyɩnvɩɩna, ta Lazurusi dɩ ye nyɩnbɩatɩ mana, ama lele ʋ bie wo nansɩŋ ma giena ta fʋ bie wahala ma.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Ta wudieke dɩ gʋtɩna yine, gulikpeŋkpɩɩŋ benne tɩnɩŋ aŋaŋ fʋ sʋnsʋŋ, die wɩa vuodiekemba dɩ benne gie a yaala ba gasɩ a keŋ fʋ jigiri kaaŋ bɩagɩ, ta vuodieke dɩ benne fʋ jigiri dɩ yaala ba gasɩ a keŋ tɩ jigiŋ dɩaŋ kaaŋ bɩagɩ.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Die nyintitieŋ wo dɩ balɩ wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ Abarahami, die nɩŋ n jʋʋsa fʋ, tʋŋ Lazurusi aŋ ʋ ga n chʋa tigiŋ me,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 n yaa wa n nɩmballɩ banʋ, vaa ʋ ga a ga kpaaŋ ba amʋ ba gbaŋ ba da keŋ keŋ wahalaka gie jigiŋ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Die Abarahami dɩ baarɩ dɩ, ‘Fʋ nɩmballɩ yaa Mosisi aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba wɩa Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma. Ba wʋmma ha.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Ta nyintitieŋ wo dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ Abarahami, aayɩ, die nyɩɩna ma ka mʋ; ama dɩɩ yi vuoŋ dɩ nyɩŋ kuŋ me a ga ba jigiŋ ba nan chɩgɩ nyɩŋ ba tʋntʋmbɩatɩ ma.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ama die Abarahami dɩ balɩ wa dɩ, ‘Dɩɩ yi ba kaaŋ wʋŋ Mosisi aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba dɩ maagɩna wudieke Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma wa, ba kaaŋ tarɩgɩ ba sʋŋanyile dɩɩ yi ta vuoŋ dɩ hagɩ kuŋ me gbaŋ a ga ba jigiŋ.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.