Lucas 15
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVT
1 Die saŋŋa kaanɩ lampotuosiriŋ pam aŋaŋ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ die dɩ keŋ Yisa jigiŋ dɩ ba wʋŋ ʋ wʋbalɩka ha.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Ama Farasisi aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba dɩ piili a vʋʋna wɩa dɩ, “Daa wa gie tuose tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ ta die aŋaŋ ba.”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Naa chɩaŋ ma Yisa die dɩ taaŋ ba nandagɩrɩ gie dɩ,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Dɩɩ yi nɩ wʋnyɩ dɩ yaa yiise kɔbɩga ta a kaanɩ dɩ bɩa, bɩa ʋ baa ʋ yi? Sie ʋ vaa yiise baŋɩsɩ-wayɩ aŋaŋ awayɩ wa dɩ dinene jigidieke wo, ta ga a yaalɩ jabalɩŋka dɩ bana wa a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ baaŋ nan ye ke.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Dɩɩ yi ʋ keŋ ye ke ʋ sʋŋ ŋaaŋ fɩalɩ mɩŋ, ta nagɩ ka viigi,
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 ta chii ke a kuli tigiŋ. Saŋka mi ʋ nan wa ʋ zʋalɩŋ aŋaŋ ʋ jʋjʋrɩtamba a lagɩsɩ a balɩ yɩ ba dɩ ‘Nɩ yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ, dama n ye wo n yii dieke dɩ bana wa.’ ”
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Die wɩa Yisa dɩ bɩ bala ba dɩ “Tʋntʋmbɩatɩ vuobalɩmɩŋ dɩ chɩgɩ nyɩŋ ʋ tʋntʋmbɩatɩ ma, sʋgɩfɩalɩŋ nan dɩ beri arɩzanna ma ʋ wɩa a tɩaŋ ka bala ka sɩmma die vuovɩɩna baŋɩsɩ-wayɩ aŋaŋ awayɩ dieke dɩ yilinene dɩ dɩ ka mʋ dɩ ba chɩgɩ nyɩŋ ba tʋmbɩatɩ ma.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 “Yaa dɩ yi hɔgʋ dɩ yaa ligiribie baŋ, ta a kaanɩ dɩ bɩa, lalɩa ʋ baa ʋ yi? Sie ʋ chɔgɩsɩ popoli ta mɩŋŋɩ saarɩ ʋ juoku ta mɩŋŋɩ daansɩ jigiŋ mana a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ baaŋ nan ye ke.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Ʋ keŋ a ye ke ʋ ŋaaŋ wa wa ʋ zʋalɩŋ aŋaŋ ʋ jʋjʋrɩtamba a lagɩsɩ a balɩ a yɩ ba dɩ, ‘Nɩ yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ, dama n ye wo n ligiribiŋ dieke dɩ bana wa.’
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Die wɩa Yisa die dɩ bɩ balɩ ba, dɩɩ yi tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ wʋnyɩ dɩ chɩgɩ nyɩŋ ʋ tʋntʋmbɩatɩ ma, Ŋmɩŋ malakasisi nan dɩ yaa sʋgɩfɩalɩŋ pam ʋ wɩa.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Womi Yisa die dɩ bɩ balɩ dɩ, “Daa wʋnyɩ die yalla dembibisi bale,
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 ta bʋabike chaaŋ die dɩ balɩ a yɩ ʋ chɔɔŋ wa dɩ, ‘N chʋa, n yaala fʋ nagɩ n balla n daansɩ dii faarɩ dieke a yɩ mɩŋ.’ Saŋka mi ʋ chɔɔŋ wa die dɩ puo faarɩ ka a yɩ ba bale wo.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Die dɩ ka yʋasɩya bʋabike die dɩ nagɩ ʋ nyinti mana a daa, ta nagɩ ligirehe a dɩa, a ga tɩgɩ saasaa. Mi die ʋ ga dii ligirehe yɔrɩ yɔrɩ a kpatɩ.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Die ʋ dine jaaŋ mana a kpatɩ wa, die kɔŋkpeŋkpɩɩŋ die dɩ nan tɩŋgbaŋka mana ma, die dɩ paalɩ a wʋŋ wa.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Die wɩa die ʋ ga bie daa wʋnyɩ tigiŋ tɩŋgbaŋka ma, daa wa die dɩ yaa wa ga ʋ kʋaŋ ma dɩ ʋ daansɩma ʋ perukusi.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Die ʋ tɩŋ yaala ʋ dii perukusisi nyindiikehe a chagɩ ama vuoŋ die ka yɩ wa jaaŋ.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Ka kʋaŋ chaaŋ die ʋ keŋ mɩŋŋɩ a yili, ‘N chʋa tʋntʋntɩba mana yese nyindiike a die ta tɩala, ta giena maŋ baa n kpi aŋaŋ kɔŋ.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Dɩ sɩna die wo, n nan hagɩ a ga n chʋa jigiŋ a balɩ wa dɩ, N chʋa, n yi bɩaŋ ta chʋʋsɩ Ŋmɩŋ aŋaŋ fʋ jigiŋ.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 N ka bɩ mʋ fʋ wa mɩŋ fʋ bʋa; daansɩma mɩŋ sɩba fʋ tʋntʋntɩba kaanɩ.’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Die wɩa die ʋ hagɩ a ga ʋ chɔɔŋ wa jigiŋ.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Die bʋa wa dɩ baarɩ dɩ, ‘N chʋa, n yi bɩaŋ Ŋmɩŋ aŋaŋ fʋ jigiŋ. N ka bɩ mʋ dɩ fʋ wa mɩŋ fʋ bʋa.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Ama ʋ chɔɔŋ wa die dɩ wa ʋ tʋntʋntɩba a balɩ ba dɩ, ‘Nɩ yi lagɩ lagɩ a nagɩ jayeekivɩɩka a keŋ yeegi wo, ta nagɩ nuupiriŋ a keŋ yi ʋ nuuŋ me, ta nagɩ nɩɩra a suu wo;
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 ta ga nagɩ narapɔlɩ dieke dɩ narɩna a keŋ kʋʋ aŋ tɩ dii dʋʋga.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Dama die n yile dɩ n bʋa wa gie kpiye mɩŋ, ama ta ʋ bie ʋ mɩsɩ ma, ta bɩ yile dɩ ʋ baya mɩŋ, ama ʋ yiŋŋi keŋ mɩŋ.’ Die wɩa die ba piili a die dʋʋgaka aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Ama saŋka mi, die ʋ bʋa jakʋʋrɩ die ye bie wo kʋakʋ ma. Die ʋ kienene tigiri a keŋ gbigi tigiri, die ʋ wʋŋ yɩlaha aŋaŋ siele he.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Die wɩa die ʋ wa tʋntʋntɩba wʋnyɩ a pɩasɩ wa wudieke dɩ yinene tigiri me.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Die ʋ yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Fʋ nɩmbʋa wa yiŋŋi keŋ mɩŋ, fʋ chʋa wa dɩ kʋʋ narapɔlɩ dieke dɩ narɩna, dama ʋ yiŋŋi keŋ mɩŋ aŋaŋ alaafɩa.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Die bʋa jakʋʋrɩ die dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ, ta zeti dɩ ʋ kaaŋ juu gbaakʋ sʋŋ; die wɩa die ʋ chɔɔŋ dɩ keŋ nyɩŋ a jʋʋsɩ wa dɩ ʋ keŋ juu,
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 ama die ʋ yiŋŋi balɩ ʋ chɔɔŋ wa dɩ, ‘Ye, bɩnaha gie mana n tʋma a yɩa fʋ mɩŋ sɩba yɔmʋ, ta saaga fʋ nʋaŋ, ama ka yi mɩŋ biibiŋ gbaŋ dɩ n kʋʋ a wa n zʋalɩŋ aŋ tɩ dii ta yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Fʋ bʋa wa gie nɩŋ die chʋʋsɩna fʋ nyinti mana hɔgʋba ma wa, dɩ keŋ tigiŋ fʋ kʋʋ narapɔlɩ narɩkɩŋ a yɩ wa.’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Ʋ chɔɔŋ wa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, ‘N bʋa, saŋŋa mana fʋ bie wo n jigiŋ, ta jadieke mana n yalla die dɩ yi fʋ sɩɩtɩ.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Ama dɩ mʋ tɩ dime dʋʋga ta yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ dama die tɩ yile dɩ fʋ nɩmbʋa wa gie kpiye mɩŋ, ama ta ʋ bie ʋ mɩsɩ ma, ta bɩ yile dɩ ʋ baya mɩŋ, ama lele tɩ ye wo mɩŋ.’ ”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.