Lucas 15

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Die saŋŋa kaanɩ lampotuosiriŋ pam aŋaŋ tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ die dɩ keŋ Yisa jigiŋ dɩ ba wʋŋ ʋ wʋbalɩka ha.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ama Farasisi aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba dɩ piili a vʋʋna wɩa dɩ, “Daa wa gie tuose tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ ta die aŋaŋ ba.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Naa chɩaŋ ma Yisa die dɩ taaŋ ba nandagɩrɩ gie dɩ,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Dɩɩ yi nɩ wʋnyɩ dɩ yaa yiise kɔbɩga ta a kaanɩ dɩ bɩa, bɩa ʋ baa ʋ yi? Sie ʋ vaa yiise baŋɩsɩ-wayɩ aŋaŋ awayɩ wa dɩ dinene jigidieke wo, ta ga a yaalɩ jabalɩŋka dɩ bana wa a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ baaŋ nan ye ke.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Dɩɩ yi ʋ keŋ ye ke ʋ sʋŋ ŋaaŋ fɩalɩ mɩŋ, ta nagɩ ka viigi,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 ta chii ke a kuli tigiŋ. Saŋka mi ʋ nan wa ʋ zʋalɩŋ aŋaŋ ʋ jʋjʋrɩtamba a lagɩsɩ a balɩ yɩ ba dɩ ‘Nɩ yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ, dama n ye wo n yii dieke dɩ bana wa.’ ”
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Die wɩa Yisa dɩ bɩ bala ba dɩ “Tʋntʋmbɩatɩ vuobalɩmɩŋ dɩ chɩgɩ nyɩŋ ʋ tʋntʋmbɩatɩ ma, sʋgɩfɩalɩŋ nan dɩ beri arɩzanna ma ʋ wɩa a tɩaŋ ka bala ka sɩmma die vuovɩɩna baŋɩsɩ-wayɩ aŋaŋ awayɩ dieke dɩ yilinene dɩ dɩ ka mʋ dɩ ba chɩgɩ nyɩŋ ba tʋmbɩatɩ ma.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Yaa dɩ yi hɔgʋ dɩ yaa ligiribie baŋ, ta a kaanɩ dɩ bɩa, lalɩa ʋ baa ʋ yi? Sie ʋ chɔgɩsɩ popoli ta mɩŋŋɩ saarɩ ʋ juoku ta mɩŋŋɩ daansɩ jigiŋ mana a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ baaŋ nan ye ke.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ʋ keŋ a ye ke ʋ ŋaaŋ wa wa ʋ zʋalɩŋ aŋaŋ ʋ jʋjʋrɩtamba a lagɩsɩ a balɩ a yɩ ba dɩ, ‘Nɩ yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ, dama n ye wo n ligiribiŋ dieke dɩ bana wa.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Die wɩa Yisa die dɩ bɩ balɩ ba, dɩɩ yi tʋntʋmbɩatɩ tieliŋ wʋnyɩ dɩ chɩgɩ nyɩŋ ʋ tʋntʋmbɩatɩ ma, Ŋmɩŋ malakasisi nan dɩ yaa sʋgɩfɩalɩŋ pam ʋ wɩa.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Womi Yisa die dɩ bɩ balɩ dɩ, “Daa wʋnyɩ die yalla dembibisi bale,
11 E disse:
12 ta bʋabike chaaŋ die dɩ balɩ a yɩ ʋ chɔɔŋ wa dɩ, ‘N chʋa, n yaala fʋ nagɩ n balla n daansɩ dii faarɩ dieke a yɩ mɩŋ.’ Saŋka mi ʋ chɔɔŋ wa die dɩ puo faarɩ ka a yɩ ba bale wo.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Die dɩ ka yʋasɩya bʋabike die dɩ nagɩ ʋ nyinti mana a daa, ta nagɩ ligirehe a dɩa, a ga tɩgɩ saasaa. Mi die ʋ ga dii ligirehe yɔrɩ yɔrɩ a kpatɩ.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Die ʋ dine jaaŋ mana a kpatɩ wa, die kɔŋkpeŋkpɩɩŋ die dɩ nan tɩŋgbaŋka mana ma, die dɩ paalɩ a wʋŋ wa.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Die wɩa die ʋ ga bie daa wʋnyɩ tigiŋ tɩŋgbaŋka ma, daa wa die dɩ yaa wa ga ʋ kʋaŋ ma dɩ ʋ daansɩma ʋ perukusi.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Die ʋ tɩŋ yaala ʋ dii perukusisi nyindiikehe a chagɩ ama vuoŋ die ka yɩ wa jaaŋ.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Ka kʋaŋ chaaŋ die ʋ keŋ mɩŋŋɩ a yili, ‘N chʋa tʋntʋntɩba mana yese nyindiike a die ta tɩala, ta giena maŋ baa n kpi aŋaŋ kɔŋ.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Dɩ sɩna die wo, n nan hagɩ a ga n chʋa jigiŋ a balɩ wa dɩ, N chʋa, n yi bɩaŋ ta chʋʋsɩ Ŋmɩŋ aŋaŋ fʋ jigiŋ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 N ka bɩ mʋ fʋ wa mɩŋ fʋ bʋa; daansɩma mɩŋ sɩba fʋ tʋntʋntɩba kaanɩ.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Die wɩa die ʋ hagɩ a ga ʋ chɔɔŋ wa jigiŋ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Die bʋa wa dɩ baarɩ dɩ, ‘N chʋa, n yi bɩaŋ Ŋmɩŋ aŋaŋ fʋ jigiŋ. N ka bɩ mʋ dɩ fʋ wa mɩŋ fʋ bʋa.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ama ʋ chɔɔŋ wa die dɩ wa ʋ tʋntʋntɩba a balɩ ba dɩ, ‘Nɩ yi lagɩ lagɩ a nagɩ jayeekivɩɩka a keŋ yeegi wo, ta nagɩ nuupiriŋ a keŋ yi ʋ nuuŋ me, ta nagɩ nɩɩra a suu wo;
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 ta ga nagɩ narapɔlɩ dieke dɩ narɩna a keŋ kʋʋ aŋ tɩ dii dʋʋga.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Dama die n yile dɩ n bʋa wa gie kpiye mɩŋ, ama ta ʋ bie ʋ mɩsɩ ma, ta bɩ yile dɩ ʋ baya mɩŋ, ama ʋ yiŋŋi keŋ mɩŋ.’ Die wɩa die ba piili a die dʋʋgaka aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Ama saŋka mi, die ʋ bʋa jakʋʋrɩ die ye bie wo kʋakʋ ma. Die ʋ kienene tigiri a keŋ gbigi tigiri, die ʋ wʋŋ yɩlaha aŋaŋ siele he.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Die wɩa die ʋ wa tʋntʋntɩba wʋnyɩ a pɩasɩ wa wudieke dɩ yinene tigiri me.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Die ʋ yiŋŋi balɩ wa dɩ, ‘Fʋ nɩmbʋa wa yiŋŋi keŋ mɩŋ, fʋ chʋa wa dɩ kʋʋ narapɔlɩ dieke dɩ narɩna, dama ʋ yiŋŋi keŋ mɩŋ aŋaŋ alaafɩa.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Die bʋa jakʋʋrɩ die dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ, ta zeti dɩ ʋ kaaŋ juu gbaakʋ sʋŋ; die wɩa die ʋ chɔɔŋ dɩ keŋ nyɩŋ a jʋʋsɩ wa dɩ ʋ keŋ juu,
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 ama die ʋ yiŋŋi balɩ ʋ chɔɔŋ wa dɩ, ‘Ye, bɩnaha gie mana n tʋma a yɩa fʋ mɩŋ sɩba yɔmʋ, ta saaga fʋ nʋaŋ, ama ka yi mɩŋ biibiŋ gbaŋ dɩ n kʋʋ a wa n zʋalɩŋ aŋ tɩ dii ta yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Fʋ bʋa wa gie nɩŋ die chʋʋsɩna fʋ nyinti mana hɔgʋba ma wa, dɩ keŋ tigiŋ fʋ kʋʋ narapɔlɩ narɩkɩŋ a yɩ wa.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ʋ chɔɔŋ wa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, ‘N bʋa, saŋŋa mana fʋ bie wo n jigiŋ, ta jadieke mana n yalla die dɩ yi fʋ sɩɩtɩ.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ama dɩ mʋ tɩ dime dʋʋga ta yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ dama die tɩ yile dɩ fʋ nɩmbʋa wa gie kpiye mɩŋ, ama ta ʋ bie ʋ mɩsɩ ma, ta bɩ yile dɩ ʋ baya mɩŋ, ama lele tɩ ye wo mɩŋ.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.