Lucas 13
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NTLH
1 Saŋka mi vuosi bataŋ die dɩ bie mi a balɩ Yisa yaa gamma Paliti dɩ kʋna Galili vuosi saŋŋa dieke die ba kaabɩna yɩa Ŋmɩŋ.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Yisa die dɩ yiŋŋi a pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ yile dɩ Galili vuosisi die ba kʋna wa tʋmbɩatɩ die faasɩ dala mɩŋ a tɩaŋ ba chanchaalɩba mi?
2 Então Jesus disse:
3 Aayɩ; ama n bala nɩ, dɩɩ yi nɩ ka chɩgɩ nyɩŋ nɩ tʋntʋmbɩatɩ ma, nɩ nan kpi sɩba ba kpine die wo.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Siloami jarɩnbɩsa die dɩ nanna a kʋʋ vuosi baŋ aŋaŋ anɩɩ wo, nɩ yile dɩ die vuosi tʋmbɩatɩ die tɩaŋ ba chanchaalɩba die dɩ benne Jerusalemi ma wa?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Aayɩ, ama n bala nɩ, dɩɩ yi nɩ ka chɩgɩ nyɩŋ nɩ tʋntʋmbɩatɩ ma nɩ mana gbaŋ nan kpi.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Womi Yisa die dɩ taaŋ ba nandagɩrɩ gie dɩ, “Daa wʋnyɩ die sone tɩɩnyɩŋkɩŋ ʋ kʋaŋ ma, ta die ga a yaala nyɩŋnyɩŋka ka sikpeŋ me dɩ ʋ kpaa, ama die ʋ ka yeye.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Die wɩa die ʋ balɩ a yɩ vuodieke dɩ daansɩnana ʋ kʋakʋ dɩ, ‘Ye, bɩna ataa wʋnna maŋ chʋŋ kieŋ gie a yaala nyɩŋnyɩŋka tɩɩka sikpeŋ ta ka yeye. Chɩaka taaŋ, bɩa wɩa ka nan dɩ zie a chʋʋsa tɩŋgbaŋka?’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Ama dɩdaansɩrʋ wa die dɩ yiŋŋi bala wa dɩ, ‘Jakʋʋŋ, vaa ka bɩmbalɩmɩŋ a gʋtɩ ta n nan tuu a giliŋke a yi hʋʋsɩŋ a yi ka chɩaŋ ma,
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 aŋ tɩ ye ka nan nyɩŋ nyɩŋnyɩŋka bɩŋ chaaŋ? Ka ka nyɩŋya n nan chɩaka taaŋ.’ ”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Davʋʋsɩkɩrɩ daarɩ Yisa die dɩ bie Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoŋ me a daga;
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 ta hɔgʋ wʋnyɩ die dɩ bie mi jɩmbɩaŋ die dɩ bie ʋ ma a vaa ʋ bɩrɩŋ gbarɩgɩŋ bɩna baŋ aŋaŋ anɩɩ. Die ʋ guriye mɩŋ a ka bɩagɩ hagɩziele.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Yisa die dɩ yene wo die ʋ wa wa a keŋ nyɩŋ a balɩ a yɩ wa dɩ, “Hɔgʋ, fʋ yʋagɩbʋ vaa fʋ mɩŋ.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Ta die nagɩ ʋ nuuŋ a diisi ʋ ma, ta lele womi, die ʋ tɩɩntɩ ta bɩrɩ Ŋmɩŋ.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Die Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoku jakʋʋŋ die dɩ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ, dama Yisa die dɩ gbaanna hɔgʋ wa davʋʋsɩkɩrɩ daarɩ wɩa; die wɩa die ʋ balɩ vuosisi dɩ, “Daraa ayʋaba benne bakɔyɩ ma dɩ tɩ yaa a tʋmma, die wɩa nɩ kiere hanɩŋ daraa mi aŋ ʋ gbaaŋ nɩ, ama da keŋ davʋʋsɩkɩrɩ daarɩ dɩ ʋ gbaaŋ nɩ.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Ta tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Nɩnɩŋ gɩgaantɩba gie, nɩ wʋnyɩ ŋaaŋ a forisi wo nɩ niige yaa nɩ bonsi a yaa ga a yɩ ha nyaaŋ davʋʋsɩkɩrɩ daaŋ.
15 Então o Senhor respondeu:
16 Ta hɔgʋ wa gie dɩ yine Abarahami haagɩŋ vuodieke Sitaani dɩ bɩrɩŋ wa yɔmʋ bɩna baŋ aŋaŋ anɩɩ, dɩ ka mʋ dɩ n gbatɩ wa taaŋ davʋʋsɩkɩrɩ daarɩ?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Yisa die dɩ bala naa wa viivi die dɩ yigi ʋ dataasɩ mana; ta kpɩkpaakʋ sʋgɩtɩ die dɩ fɩalɩ aŋaŋ mamachi wudiekemba ʋ yinene wo.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Ŋmɩŋ naarɩ sɩɩ sɩba bɩa? Bɩa maŋ baaŋ nagɩ a magɩsɩ ka?
18 Jesus disse:
19 Ka nɩasɩ wa kaŋmɩŋ biŋ, daa wʋnyɩ dɩ nagɩna a ga bʋrɩ ʋ kʋaŋ ma, die ka bɩrɩŋ a ga bɩrɩŋ tɩɩŋ nembisi die dɩ yʋga a tuusi ka sikpeŋ me.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Ta Yisa die dɩ bɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa maŋ baaŋ nagɩ Ŋmɩŋ naarɩ a magɩsɩ?
20 Jesus continuou:
21 Ka nɩasɩ wa dabɔtɩ hɔgʋ dɩ nagɩna a lagɩŋ paanʋ zɔŋ dieke dɩ dala ma aŋ bʋ mana dɩ yiri wo.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Saŋŋa dieke Yisa die dɩ benne sieŋ me a gara Jerusalemi wa, die ʋ daagɩ tɩgɩkpɩɩma aŋaŋ tɩŋkpaŋŋɩsɩ a daga vuosi Ŋmɩŋ wɩa;
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 die vuoŋ wʋnyɩ die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Jakʋʋŋ, vuodiekemba dɩ bala ba ye gbatɩtaaŋkʋ ba nan yi bɩta yaa ba nan dɩ dala?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Sie nɩ kpaŋŋɩ nɩ gbaŋ a dɩa sanʋabike a juu mi. N bala nɩ, vuosi pam nan daansɩ mɩa dɩ ba juu ama ba nan waarɩ ka juule.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Tigiri tieŋ dɩ keŋ hagɩ a ligi sanʋarɩ, ta nɩ wɩarɩ a zie yene me, ta kpaasa sanʋarɩ a wasa a baarɩ dɩ, ‘Jakʋʋŋ yuori sanʋarɩ a yɩ tɩ’, ama saŋka mi ʋ nan yiŋŋi a balɩ nɩ dɩ ‘N ka sɩba jigidieke dɩ nyɩnna.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Saŋka mi nɩ nan yiŋŋi a balɩ wa dɩ, ‘Tɩnɩŋ aŋaŋ fʋ die dinene ta nyuo, ta fʋ dagɩ tɩ Ŋmɩŋ wɩa tɩ tɩŋ ma.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Ama ʋ nan daansɩ bɩ a baarɩ, ‘N ka sɩba jigidieke nɩ nyɩnna.’ Ta balɩ nɩ, ‘Nɩ gamma ta va manɩŋ, nɩnɩŋ vuobɩatɩ gie mana.’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Ta n nan nagɩ nɩ a taaŋ yeŋ me; ta nɩ nan ye Abarahami aŋaŋ Aziki aŋaŋ Jakobu aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba mana, ta ba bie Ŋmɩŋ naarɩ ma, ta nɩ nan dɩ kʋma ta ŋɔba nɩ nyɩna.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Vuosi nan daansɩ nyɩŋ ŋmɩŋ pɔsɩkɩŋ aŋaŋ ŋmɩŋ juukiŋ aŋaŋ nuudiigiŋ aŋaŋ nuugalɩ chaaŋ a keŋ kalɩ Ŋmɩŋ naarɩ ma a dii nyindiike.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 N baaŋaa, vuosi bataŋ dieke dɩ wɩarɩna kʋaŋ lele nan keŋ bie nɩŋŋa, ta vuosi bataŋ dieke dɩ benne nɩŋŋa lele nan keŋ wɩarɩ kʋaŋ.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Saŋka mi gbaŋ gbaŋ Farasisi vuosi bataŋ die dɩ keŋ Yisa jigiŋ a balɩ a yɩ wa dɩ, “Sie fʋ nyɩŋ giena a ga jigigaaŋ, dama naaŋ Herodi yaala ʋ kʋʋ fʋ mɩŋ.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ta Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Wʋnɩŋ Ŋmɩndarɩka gie, nɩ ga balɩ wa dɩ, ‘N nan dɩ vʋara jɩmbɩatɩ ta gbaama vuosi jinne aŋaŋ soriŋ, ta daraa ataa wa daraaŋ n nan kpatɩ n tʋʋma.’
32 Jesus respondeu:
33 Ama a nyɩŋ jinne aŋaŋ soriŋ aŋaŋ vʋntʋŋ dɩ mʋ dɩ n bemme sieŋ me, dama dɩ ka mʋ dɩ ba kʋʋ Ŋmɩŋ naazʋa jigigaaŋ sie Jerusalemi ma.
33 E Jesus continuou:
34 “Nchʋanaawee, Jerusalemi vuosi, nɩnɩŋ vuodiekemba dɩ kʋna Ŋmɩŋ naazʋalɩba, ta bɩ taa vuodiekemba ʋ tʋnna nɩ jigiŋ wo tana a kʋʋ wa, bʋŋmɩa maŋ mɩa a yaala dɩ n lagɩsɩ nɩ bʋnyɩ sɩba kpɩanɩɩŋ dɩ ŋaana lagɩsɩ ka ballɩ ka chobiti chɩaŋ ta nɩ ka saaga.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Ye, Ŋmɩŋ vaa nɩ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ta ka zie yɔrɩ. N bala nɩ, a nyɩŋ jinne yaa gamma, nɩ kaaŋ bɩ ye mɩŋ bɩbra a ga tʋgɩ saŋŋa dieke nɩ baaŋ nan balɩ dɩ, ‘Alibarika bie vuodieke dɩ kennene Nabidie Ŋmɩŋ saaŋ ma.’ ”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.