Lucas 10
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ
1 Naa kʋaŋ chaaŋ die Yisa die dɩ vʋarɩ dembisi baŋɩsɩ-yʋpɔyɩ aŋaŋ bale ta tʋŋ ba ba balele dɩ ba woliŋ ga tɩgɩdieke aŋaŋ jigidieke ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ yinene siri dɩ ʋ ga.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Die ʋ balɩ a yɩ ba dɩ, “Zaaha biye mɩŋ ta dala ama zaagobiribe ka dala. Die wɩa nɩ jʋʋsɩ zaaha tieŋ aŋ ʋ gʋtɩ tʋntʋntɩŋ aŋ ba keŋ gobihe.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Nɩ gamma! N tʋma nɩ, nɩ nan dɩ sɩɩ sɩba yiibisi dɩ benne gbaanchʋra sʋŋ.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ama nɩ da keŋ a nagɩ ligire yaa bʋlɔgɩŋ yaa nɩɩra, ta nɩ da bɩ chʋʋsɩma saŋŋa a waasɩma vuosi sieŋ me.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Ama tigidieke nɩŋ mana nɩ keŋ a juu nɩ woliŋ a baarɩ, ‘Sʋgɩdʋagɩŋ bemme tigiri gie vuosi me.’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Dɩɩ yi ta tigiŋ tieŋ wo dɩ yaala sʋgɩdʋagɩŋ, ʋ nan mɩŋŋɩ tuo nɩ. Ama ʋ ka yi die nɩ sʋgɩdʋagɩkʋ nan yiŋŋi keŋ nɩ jigiŋ.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Dɩɩ yi nɩ keŋ juu tigiri me, nɩ bemme mi ta dime ta nyume jadieke mana ba nagɩna yɩ nɩ. Dama tʋntʋntʋ mana mʋ ʋ tuo ʋ tune. Nɩ da tarɩgɩma nɩ tigiberisikiŋ.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Dɩɩ yi nɩ ga juu tɩŋ diekemba mana ba mɩŋŋɩ tuo nɩ, nɩ dii jadieke mana ba keŋ nagɩ yɩ nɩ,
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 ta gbaaŋ yʋagɩtieliŋ mana dɩ benne mi, ta balɩ yɩ ba dɩ, ‘Ŋmɩŋ naarɩ keŋ a gbigi nɩ mɩŋ.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ama dɩɩ yi nɩ keŋ juu tɩŋ dieke ba ka mɩŋŋɩ tuo nɩ, nɩ nyɩŋ a ga ba siekpɩɩma ma a balɩ dɩ,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Tɩ nagɩsɩ dɩ yigine tankɔlɩ dieke nɩ tɩka gie me tɩ pɩsɩha a taaŋ ta taana nɩ. Ama nɩ sɩmma wɩɩrɩ gie, dɩ Ŋmɩŋ naarɩ wɔŋ keŋ a gbigi nɩ mɩŋ.’
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 N bala nɩ dɩ sarɩya diile daaŋ, tɩka mi vuosi tɩbɩdatɩŋ nan tɩaŋ Sodomi tɩŋ vuosi tɩbɩdatɩŋ.”
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Wʋbɩaŋ bie nɩnɩŋ Korazini vuosi ma; wʋbɩaŋ bie nɩnɩŋ Befisada vuosi mama; dama mamachi wudieke n yine nɩ tɩgɩsɩ ma wa, maŋ tɩŋ a yi die Taya aŋaŋ Sidoni ma ma, vuodiekemba dɩ benne mi wo tɩŋ nan vaa ba tʋmbɩatɩ a yʋasɩ ta nagɩ vaatɩ aŋaŋ tanyeeliŋ a bʋʋlɩ ba gbaŋ aŋ die dagɩ sɩba ba chɩgɩ nyɩŋ ba tʋmbɩatɩ ma ma mɩŋ.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Daa dieke Ŋmɩŋ dɩ baaŋ nan dii vuosi sarɩya, nɩ tɩbɩdatɩŋ nan faasɩ dala pam a tɩaŋ Taya aŋaŋ Sidoni vuosi sarɩya.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Ta nɩnɩŋ Kapenɔmi vuosi, Ŋmɩŋ nan kɔtɩ nɩ ŋmɩŋsikpeŋ? Aayɩ, ʋ nan vigi nɩ a taaŋ kunti jigiberisikiŋ.”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Saŋka mi die ʋ balɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Vuodieke mana dɩ wʋnnana nɩ balɩkʋ, ʋ wʋŋ wa manɩŋ; ama vuodieke dɩ keŋ zeti nɩ, zeti wo manɩŋ; ta vuodieke dɩaŋ dɩ zetine manɩŋ zeti wo Ŋmɩŋ vuodieke dɩ tʋnna mɩŋ.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Die dembisi baŋɩsɩ-yʋpɔyɩ aŋaŋ bale wo die dɩ yiŋŋi keŋ Yisa jigiŋ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ ta balɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, fʋ saaŋ hagɩrɩŋ ma jɩmbɩatɩ saagɩ wa tɩ nʋa.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Ta ʋ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “N ye wo Sitaani dɩ nyɩna ŋmɩŋsikpeŋ a keŋ nan sɩba nɩɩnyɩgɩsɩŋ.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Nɩ wʋmma, n yi nɩ wa yiko dɩ nɩ chʋmma nyinvuuke aŋaŋ chɩakʋrɩtɩ ma ta bɩ nyaŋŋɩ nɩ dataaŋ Sitaani hagɩrɩŋ mana; ta wɩɩŋ kaaŋ yi nɩ.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Nɩ da yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ dɩ jɩmbɩatɩ saagɩ nɩ nʋa nyɩɩna ma, ama nɩ yallɩma sʋgɩfɩalɩŋ dama ba maagɩ nɩ saara arɩzanna ma.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Kanɩŋ saŋka mi Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ yɩ Yisa sʋgɩfɩalɩŋ ʋ baarɩ dɩ, “N Chʋa Ŋmɩŋ, vuodieke dɩ yine ŋmɩŋsikpeŋ aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie tieŋ, n bɩra fʋ, dama fʋnɩŋ lɔbɩrɩ wɩaha gie yɩantieliŋ aŋaŋ sɩsɩbɩrɩŋ jigiŋ ama ta yuori he a yɩ ballɩbɩsɩ; dama die fʋ tʋma fʋ tʋʋma a yie fʋ nansɩŋ.”
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Ta Yisa die dɩ bɩ baarɩ dɩ, “N Chʋa Ŋmɩŋ nagɩ wa jaaŋ mana a yɩ mɩŋ; vuoŋ ka sɩba manɩŋ Ŋmɩŋ Bʋa wa sie n Chɔɔŋ wa Ŋmɩŋ, vuoŋ dɩaŋ ka sɩba n Chɔɔŋ wa Ŋmɩŋ sie manɩŋ Ŋmɩŋ Bʋa wa aŋaŋ vuodiekemba n yaala n nagɩ wa a dagɩ.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Womi Yisa die yiŋŋi a tuoli ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ta balɩ yɩ ba nyɩɩna ma dɩ, “Nɩ yaa sikpeŋ nansɩŋ dama nɩ nine ye wudieke nɩ yesinene wo!
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 N bala nɩ dɩ Ŋmɩŋ naazʋalɩŋ pam aŋaŋ naalɩŋ pam die yaala ba ye wudieke nɩ yesinene wo, ama die ba ka ye ke, ta die bɩ yaala ba wʋŋ wudieke nɩ wʋnnana wa, ama die ba ka wʋŋ ka.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Die daaŋ kaanɩ mɩraha dɩdagɩrɩba wʋnyɩ dɩ keŋ dɩ ʋ magɩsɩ Yisa ta pɩasɩ wa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, lalɩa maŋ baa n yi a ye miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Yisa die dɩ yiŋŋi a pɩasɩ wa dɩ, “Lalɩa dɩ maagɩ Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma? Lalɩa fʋ sɩba a chɩaŋ?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Daa wa dɩ yiŋŋi a baarɩ dɩ, “Yaalɩma fʋ Yɔmʋtieŋ Nabidie Ŋmɩŋ aŋaŋ fʋ sʋŋ mana aŋaŋ fʋ haalɩŋ mana aŋaŋ fʋ hagɩrɩŋ mana aŋaŋ fʋ sʋŋanyile mana, ta bɩ chome fʋ chanchaaŋ sɩba fʋ gbaŋ.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yisa die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Mɩŋŋɩ balɩ mɩŋ, yime naa ta nan ye miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Ama die mɩraha dɩdagɩrʋ wa dɩ bɩ yaala ʋ dagɩ dɩ ʋ yaa wusie, die wɩa die ʋ bɩ pɩasɩ Yisa dɩ, “Mɩnɩa yine n chanchaaŋ?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Daa wʋnyɩ die nyɩnna Jerusalemi a sʋʋŋ gara Jeriko; die gbɩgbatɩrɩŋ die dɩ yigi wo a wuuri ʋ nyinti ta nɩgɩ wa ʋ ga gbigi kuŋ ba va wa taaŋ ta chʋŋ.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Ka kʋaŋ chaaŋ die Ŋmɩŋ jɩamɩŋ nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wʋnyɩ die dɩ sʋʋŋ gara sieku me ta keŋ ye daa wa dɩ dʋana sieku me, die ʋ gʋa daagɩ sieku lʋgɩŋ a chʋŋ ga.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Die gbaŋ gbaŋ Liiva vuoŋ die dɩ sʋʋŋ gara mi a ye daa wa dɩ dʋana ʋ gʋa daagɩ sieku lʋgɩŋ a chʋŋ ga.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Ama ta Samaria vuoŋ die dɩ chʋŋ sieku me a keŋ ye wo, zɔɔlɩŋ die dɩ yigi wo.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Die ʋ ga ʋ jigiŋ a siti tɩɩŋ a yi ʋ kʋjagaha ta bɔbɩha aŋaŋ garɩchɔɔtɩ. Ta die a nagɩ wa a kalɩŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ bʋnɩŋ ma a yaa wa a ga chaanɩŋ juone me a daansɩ wa.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Die tʋŋ dɩ vʋnna die ʋ nagɩ ligire a yɩ vuodieke die dɩ jɩɩnana jigiri ta balɩ wa dɩ, ‘Daansɩma wa, ta maŋ keŋ yiŋŋi kieŋ n nan tuŋ fʋ ligire dieke fʋ nagɩna a gʋtɩ daansɩ wa.’ ”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Yisa die dɩ balla naa a kpatɩ wa, ʋ pɩasɩ wa dɩ, “Dembisi bataa wa gie ba jabɩa fʋ yile dɩ ʋ dagɩ sɩba vuodieke gbɩgbatɩrɩba dɩ gbatɩna ʋ nyintiti yiwo ʋ chanchaaŋ?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Die ʋ baarɩ dɩ, “Vuodieke dɩ chɩgɩna wa zɔɔlɩbʋ.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ gara ba sieŋ a ga tʋgɩ tɩŋkpaŋŋɩ kaanɩ, ta die hɔgʋ wʋnyɩ ba wasɩnana Maata die tuo Yisa aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ ʋ tigiŋ me.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Die ʋ yallɩ wa ʋ taa ba wasa wa Meri; die Meri die dɩ sʋʋŋ kalɩ Yisa nɩŋŋa a wʋmma wudieke ʋ balala wa.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Ama Maata die dɩ mɩa aŋaŋ chaantɩ, ta die a keŋ balɩ Yisa dɩ “N Yɔmʋtieŋ, n mɩa mɩŋ aŋaŋ chaantɩ n nyɩɩna ma, ta ntaa wa dɩ ka suŋŋe mɩŋ, fʋ baga wo ka ma? Balɩ wa dɩ ʋ keŋ suŋŋi mɩŋ!”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Ama tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Maata n sɩba a baarɩ mɩa mɩŋ aŋaŋ nyinti pam, a mugise fʋ ta chʋʋsa fʋ sʋŋ,
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 ama wʋbalɩmɩŋ nyɩɩna mʋna fʋ yaalɩ; Meri nɩŋ vʋarɩ wa wudieke dɩ vɩɩna, ta vuoŋ kaaŋ tuo ke a nyɩŋ ʋ jigiŋ.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.