João 4
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC
1 Tɔ, die Farasisi vuosisi dɩ wʋŋ dɩ Yisa yese vuosi pam a sɩa ba Ŋmɩŋ nyaabʋ, ta ba yie ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ a tɩaŋ Jɔɔn.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Wusie, die Yisa gbaŋ gbaŋ die ka sɩa vuosisi Ŋmɩŋ nyaabʋ ama die dɩ yiwo ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die sɩnana ba.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Die Yisa die dɩ wʋnna wudieke vuosi dɩ balala yaa gamma ʋ ma wa, die ʋ nyɩŋ Judia tɩŋgbaŋ ma ta yiŋŋi ga Galili tɩŋgbaŋ ma.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Die dɩ yi talasɩ dɩ ʋ daagɩ Samaria tɩŋgbaŋ ma.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Die ʋ daagɩ mi a keŋ tʋgɩ tɩŋ kaanɩ ba wasɩnana Sayika, Samaria tɩŋgbaŋ ma, mi die ka yʋa aŋaŋ kʋaŋ dieke Jakobu die dɩ nagɩna a yɩ ʋ Bʋa Josefu wa.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Die buluŋ dieke die dɩ yine Jakobu sɩɩtɩ wa die bie mi, die Yisa dɩ gbalɩgɩ aŋaŋ chɔmbʋ ta sʋʋŋ kalɩ buluke chɩaŋ. Die dɩ yiwo ŋmɩntʋasɩ saŋŋa.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Die Samaria hɔgʋ wʋnyɩ dɩ keŋ dɩ ʋ yuori nyaaŋ, Yisa die dɩ balɩ yɩ wa dɩ, “Yɩ mɩŋ nyaaŋ aŋ n nyu.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Saŋka mi die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die ga wa tɩka sʋŋ dɩ ba daa nyindiike.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Juu vuosi die ka saaga dɩ ba lagɩŋ dii ta nyuo aŋaŋ Samaria vuosi a nyɩna kpalɩbalɩmɩŋ ma. Die wɩa Samaria hɔgʋ wa die dɩ yiŋŋi a pɩasɩ dɩ, “Fʋnɩŋ yiwo Juu vuoŋ ta manɩŋ maŋ yi Samaria vuoŋ, lalɩa fʋ jʋʋsa mɩŋ dɩ n yɩ fʋ nyaaŋ?”
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Dɩɩ yi fʋ tɩŋ sɩba piini dieke Ŋmɩŋ dɩ yaala ʋ yɩ fʋ, ta bɩ sɩba vuodieke n yine ta jʋʋsa fʋ nyaaŋ naa, tɩŋ nan pɩasɩ mɩŋ dɩ n yɩ fʋ miivoli nyaabʋ mi, ta n tɩŋ nan yɩ fʋ.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Hɔgʋ wa die dɩ baarɩ dɩ, “Jakʋʋŋ, wo gʋʋga, ta buluke dɩ gole, sɩa fʋ baa fʋ ye miivoli nyaabʋ?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Tɩ chɔɔŋkʋʋŋ Jakobu die tune buluke gie a yɩ tɩ, ta wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ ballɩ aŋaŋ ʋ dɔŋɩsɩ mana dɩ nyu a nyɩŋ ka ma. Yile dɩ tɩaŋ Jakobu mɩŋ?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Yisa die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Vuodieke nɩŋ mana dɩ nyune nyaabʋ gie, nyanyuule nan bɩ yigi wo;
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 ama vuodieke nɩŋ mana dɩ nyune nyaaŋ dieke n bala n yɩ wa, nyanyuule kaaŋ bɩ yigi wo. Nyaaŋ dieke n bala n yɩ wa wa nan bɩrɩŋ buluŋ ʋ sʋŋ ma a yɩa wa nyaaŋ dieke dɩ yɩnana miivoli, ta yɩ wa miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Hɔgʋ wa die dɩ balɩ yɩ wa dɩ, “Jakʋʋŋ, yɩ mɩŋ nyaabʋ gie a mʋ nyanyuule kaaŋ bɩ yigi mɩŋ ta n kaaŋ bɩ a keŋ gie a yuori nyaaŋ.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Yisa die dɩ balɩ yɩ wa dɩ, “Ga a ga wa fʋ chʋrʋ aŋ nɩ viiri keŋ giena.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Ʋ balɩ wa dɩ, “N wo chʋrʋ.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Dama die yallɩ wa chʋllɩŋ banʋ ta daa dieke fʋ benne ʋ jigiŋ lele wo dɩ ka seŋ yi fʋ chʋrʋ. Balɩ mɩŋ wa wusie.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Hɔgʋ wa die dɩ baarɩ dɩ, “Jakʋʋŋ, n sɩba a baarɩ yiwo Ŋmɩŋ naazʋa.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Tɩnɩŋ Samaria vuosi chɔɔŋkʋʋlɩŋ die jɩama Ŋmɩŋ kunkogiri gie sikpeŋ ama nɩnɩŋ Juu vuosi baarɩ dɩ Jerusalemi ma yine jigidieke dɩ mʋna tɩ jɩaŋ Ŋmɩŋ.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Yisa dɩ balɩ yɩ wa dɩ, “N taa, yi n wɩɩrɩ gie yada, saŋŋa kieŋ ta vuota dɩ kaaŋ jɩaŋ tɩ Chɔɔŋ Ŋmɩŋ kunkogiri gie sikpeŋ yaa Jerusalemi ma.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Nɩnɩŋ Samaria vuosi ka sɩba vuodieke nɩ jɩanna ama tɩnɩŋ Juu vuosi nɩŋ sɩba vuodieke tɩ jɩanna mɩŋ dama gbatɩtaanɩŋ wɩa nyɩŋ wa Juu vuosi jigiŋ mɩŋ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ama saŋŋa kieŋ, ta wɔŋ keŋ mɩŋ, saŋŋa dieke vuodiekemba dɩ senne jɩama tɩ chɔɔŋ Ŋmɩŋ wa nan seŋ jɩaŋ wa ʋ Halɩkasɩka hagɩrɩŋ ma ta sɩmma vuodieke ʋ yine, dama banɩŋ vuosi mi tɩ Chɔɔŋ dɩ yaala dɩ ba jɩama wa.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Ŋmɩŋ yiwo Haalɩŋ, ta vuodiekemba dɩ jɩanna wa mʋ ba jɩama wa aŋaŋ wusie, ʋ Halɩkasɩka hagɩrɩŋ ma.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Hɔgʋ wa die dɩ balɩ wa dɩ, “N sɩba a baarɩ Masia wa vuodieke ba wasɩnana Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ nan keŋ, ta ʋ keŋ keŋ ʋ nan dagɩ tɩ wɩaha gie mana chɩasɩ.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Yisa die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Manɩŋ n wonde, vuodieke dɩ balala wɩa aŋaŋ fʋ naa.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Womi die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yiŋŋi keŋ, die dɩ yi be mamachi pam ʋ balala wɩa aŋaŋ hɔgʋ wa, ama ba wʋnyɩ mana die ka pɩasɩ hɔgʋ wa dɩ, “Bɩa fʋ yaala?” Yaa a pɩasɩ Yisa dɩ “Bɩa fʋ bala wɩa aŋaŋ hɔgʋ wa?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Womi hɔgʋ wa die dɩ vaa ʋ kpagɩrɩ mi, ta yiŋŋi ga tɩka sʋŋ a balɩ yɩ vuosisi dɩ,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Nɩ keŋ ye daa dieke dɩ bala mɩŋ wudiekemba mana n yine. Ʋ baaŋ yi Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Die wɩa, die ba nyɩŋ tɩka ma a ga Yisa jigiŋ.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Saŋka mi die Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ jʋʋsa wa dɩ, “Dɩdagɩrʋ dii nyindiike.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Yisa die dɩ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “N yaa wa nyindiike a baaŋ dii ta nɩ ka sɩba bʋ wɩa.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Die wɩa, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ pɩasa taŋ dɩ, “Dɩ baaŋ yi vuoŋ yalla nyindiike a keŋ yɩ wa?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Yisa die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Manɩŋ n nyindiike yi wo dɩ n yi vuodieke dɩ tʋnna mɩŋ wa dʋŋŋʋ a kpatɩ, ʋ tʋʋmaha ʋ nagɩna yɩ mɩŋ dɩ n tʋŋ wa.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Nɩnɩŋ nɩ ŋaaŋ bala dɩ, ‘Chɩɩtɩ a nɩɩsa tɩala ta zaaha gobiku tʋgɩ.’ Ama n bala nɩ dɩ nɩ mɩŋŋɩ a daansɩ kʋatɩtɩ, zaaha bieye mɩŋ aŋaŋ gobiŋ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Ta zaagobiribe nan daansɩ tuo ba tune, ta zaa dieke ba gobinene wo, banɩŋ ba yine vuota diekemba dɩ baaŋ daansɩ ye miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ, ta vuodiekemba dɩ bʋrɩna wa aŋaŋ vuodiekemba dɩ gobine mana nan daansɩ yaa sʋgɩfɩalɩŋ zaaha wɩa.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Dɩ yiwo wusie ba balla dɩ, ‘Bataŋ bʋrɩnana ta bataŋ dɩaŋ dɩ gobe.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 N tʋma nɩ dɩ nɩ ga gobi jigidieke nɩ kana ka bʋrɩya; vuosi bataŋ die kʋna ta nɩ keŋ die ka nyʋarɩ.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Die Samaria vuosi pam die dɩ wʋŋ hɔgʋ wa dɩ bala dɩ, “Yisa balɩ mɩŋ mɩŋ wudiekemba mana n yine”, ta die yi Yisa yada.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Die wɩa die ba kenne ʋ jigiri, ba jʋʋsɩ wa dɩ ʋ wɩarɩ a bemme ba jigiŋ; die wɩa Yisa die dɩ wɩarɩ ba jigiŋ damʋʋma ale.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Vuosi pam die dɩ yiwo yada a gʋtɩ aŋaŋ wudieke ʋ balla wa,
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 ta balɩ a yɩ hɔgʋ wa dɩ, “Lele tɩ yi yada mɩŋ, daa wudieke fʋ balla wa wɩa ama tɩ gbaŋ gbaŋ tɩ wʋŋ wa mɩŋ ta sɩba a baarɩ ʋ seŋ yiwo dʋnɩa ka gie gbɩgbatɩtaantʋ.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Die ka daraa ale kʋaŋ chaaŋ, Yisa die dɩ nyɩŋ mi a ga Galili tɩŋgbaŋ ma,
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 dama die ʋ wɔŋ baarɩ dɩ, “Ŋmɩŋ naazʋa wo jɩlɩma ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ tɩŋgbaŋ ma.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Die ʋ gana a ga tʋgɩ Galili wo, mi vuosi die dɩ mɩŋŋɩ tuo wo chaantɩ dama die ba ga Jerusalemi mɩŋ a ga dii gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka ta die ye ʋ yine wudiekemba mana dʋʋga ka saŋŋa.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Die ʋ benne Galili tɩŋgbaŋ ma wa, ta die keŋ ga Keenani tɩŋ ma, jigidieke die ʋ vana nyaabʋ dɩ bɩrɩŋ daabʋ. Ta jakʋʋŋ wʋnyɩ dɩ bie Kapenɔmi ma ʋ bʋa dɩ yʋagɩ.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Die ʋ wʋnna dɩ Yisa nyɩŋ Judia a keŋ Galili me wo, die ʋ ga Yisa jigiŋ a jʋʋsɩ wa dɩ ʋ keŋ Kapenɔmi a keŋ gbaaŋ ʋ bʋa wa dɩ yaalɩnana ʋ kpi wo.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Yisa die dɩ balɩ a yɩ wa dɩ, “Nɩ kaaŋ yi yada ntaala nɩ ye dagɩtɩ mamachi wʋkpɩɩma.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Jakʋʋrɩ die dɩ baarɩ dɩ, “Jakʋʋŋ kiere dɩ daa die n bʋa wa nan kpi.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Yisa die dɩ balɩ a yɩ wa dɩ, “Gamma, fʋ bʋa wa nan ye gbaamɩŋ.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Die ʋ bene sieku me a gara wa, ʋ tʋntʋntɩŋ die dɩ tuoli wo sieku mi a balɩ wa dɩ, “Fʋ bʋa wa ye alaafɩa mɩŋ.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ʋ pɩasɩ ba saŋŋa dieke ʋ bʋa wa dɩ yene alaafɩa wa, ba baarɩ dɩ, “Nyɩŋgbaŋ tuulibu va wa mɩŋ dienewo ŋmɩntʋasɩ bimbilimiŋ balɩmɩŋ saŋŋa.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Bʋa wa chɔɔŋ wa die dɩ tɩɩnsɩ dɩ saŋka mi gbaŋ gbaŋ die Yisa dɩ balɩ wa dɩ, “Fʋ bʋa wa nan ye gbaamɩŋ.” Die wɩa wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ tigiŋ vuosi mana die dɩ yi Yisa yada.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Mamachi wʋkpɩɩka gie die gʋtɩna bule Yisa dɩ yine ʋ nyɩnna Judia a ga Galili tɩŋgbaŋ ma wa.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.