João 13
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ
1 Saŋŋa dieke die gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka die dɩ yene ka piiliye wo, ama Yisa die dɩ sɩba a baarɩ dɩ ʋ saŋŋa tʋgɩya mɩŋ, dɩ ʋ nyɩŋ tɩŋgbaŋka gie me a yiŋŋi ga ʋ Chɔɔŋ jigiŋ. Ta die cho ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ benne tɩŋgbaŋka gie me, ta die yaala ʋ dagɩ ba ʋ faasɩna cho be die.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 Saŋka mi wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die die nyindiike; Sitaani die dɩ wɔŋ woliŋ a yi Judasi Asikaroti vuodieke dɩ yine Simoni bʋa wa dɩ yile dɩ ʋ posi Yisa chɩaŋ.
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Ama Yisa nɩŋ die sɩba a baarɩ ʋ Chɔɔŋ Ŋmɩŋ nagɩ wa jaaŋ mana a yi ʋ nuusi me mɩŋ, ta bɩ sɩba a baarɩ dɩ ʋ nyɩŋ wa ʋ Chɔɔŋ Ŋmɩŋ jigiŋ mɩŋ, ta nan yiŋŋi ga ʋ jigiŋ.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Die wɩa die ʋ hagɩ nyindiikehe me, ta wuri ʋ jayeekiŋ a dʋaŋ, ta nagɩ bʋdʋba a bɔbɩ ʋ chɩaŋ ma.
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ka kʋaŋ chaaŋ die ʋ siti nyaaŋ a yi tasɩŋ ma ta piili a nɩta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba naatala ta die naga bʋdʋbɩka dɩ benne ʋ chɩaka ma wa a bilige ba naatalaha.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Ta die keŋ tʋgɩ Simoni Piita jigiŋ, Piita die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, yaala fʋ nɩɩtɩ wa n naatala mɩŋ?”
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Lele nɩŋ, kaaŋ dɩ sɩba wudieke n yinene wo chɩaŋ, ama ka kʋaŋ chaaŋ nan dɩ sɩba.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 Womi Piita dɩ balɩ wa dɩ, “Manɩŋ nɩŋ kaaŋ nɩɩtɩ n naatala naada.”
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 Die wɩa Simoni Piita die dɩ balɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, die nɩŋ da keŋ a nɩɩtɩ n naatala nyɩɩna ma, ama nɩɩtɩ n nuusi aŋaŋ n sikpeŋ a gʋtɩ.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Vuodieke nɩŋ dɩ wone a sɩɩ nyaaŋ, die vuoke bɩ wo dɩgɩntɩ. Die wɩa ka ka yi talasɩ dɩ ʋ bɩ sɩɩ, sie ʋ nɩɩtɩ ʋ naatala nyɩɩna ma. Nɩ mana bɩ wo dɩgɩntɩ, ntaala vuobalɩmɩŋ nyɩɩna ma yalla dɩgɩntɩ.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Yisa die wɔŋ sɩba vuodieke dɩ bala ʋ posi ʋ chɩaŋ mɩŋ. Die wɩa die ʋ baarɩ dɩ, “Vuobalɩmɩŋ nyɩɩna yalla dɩgɩntɩ.”
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Yisa die dɩ nɩtɩna ba naatala ha a kpatɩ wa, ʋ bɩ nagɩ ʋ jayeekiŋ a yeegi, ta yiŋŋi keŋ kalɩ nyindiikehe jigiŋ, ta pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ sɩba wudieke n yinene a yɩ nɩ wa chɩaŋ mɩŋ?
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 Nɩ wasa mɩŋ Dɩdagɩrʋ aŋaŋ nɩ Yɔmʋtieŋ, dɩ mʋ mɩŋ dɩ nɩ wasɩnana mɩŋ die, dama n seŋ yi mɩŋ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Manɩŋ n yine nɩ Yɔmʋtieŋ aŋaŋ nɩ Dɩdagɩrʋ ta nɩtɩ nɩ naatalaha gie, nɩ gbaŋ nɩ mʋ nɩ nɩtɩma taŋ naatala.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Manɩŋ n yi a dagɩ nɩ mɩŋ dɩ nɩ yime sɩba n yine a yɩ nɩ dene wo.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Wusie maŋ bala nɩ, yɔmʋ wori a tɩaŋ ʋ tieŋ ta tʋntʋntʋ dɩaŋ dɩ wori a tɩaŋ vuodieke dɩ tʋnna wa wa.
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Lele nɩ sɩba wusieke gie, nɩ nan dɩ yaa sʋgɩfɩalɩŋ pam dɩɩ yi nɩ yie he.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 “N ka bala yaa gamma nɩ mana wɩa, n sɩba nɩnɩŋ vuodieke n vʋarɩna mɩŋ. Sie wudieke dɩ maagɩna Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma keŋ yi wusie. Dɩ maagɩya mɩŋ dɩ, ‘Vuodieke dɩ dinene nyindiike aŋaŋ mɩŋ wa yiŋŋe a tuole mɩŋ mɩŋ.’
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 N bala nɩ wɩɩrɩ gie ta ka wa keŋ yi, amʋ ka keŋ yi nɩ nan yi yada dɩ n yiwo vuodieke n yine.
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 “Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke nɩŋ mana dɩ tuone vuodieke nɩŋ mana n tʋnna wa tuo wo n gbaŋ, ta vuodieke nɩŋ mana dɩ tuone mɩŋ, tuo wo vuodieke dɩ tʋna mɩŋ wa mɩŋ.”
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Die Yisa dɩ bala wɩɩrɩ gie kʋaŋ chaaŋ, die ʋ sʋŋ dɩ chʋʋsɩ pam, die ʋ balɩ yuori be dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, nɩ wʋnyɩ bala ʋ posi n chɩaŋ.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yiŋŋi daansa taŋ ta ka sɩba vuodieke ʋ dagɩnana wa.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ die ʋ faasɩna cho die dɩ kalɩ a gbigi wo.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Die Simoni Piita die dɩ kamɩsɩ wa a balɩ wa dɩ, “Pɩasɩ wa ye vuodieke ʋ dagɩnana.”
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩ wa mi die dɩ vɩɩsɩ a gbigi Yisa a pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, mɩnɩa wonde?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 Yisa die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Maŋ keŋ nagɩ paanʋkʋ a sugi jɩɩtɩ ma a nagɩ yɩ vuodieke wo, wʋnɩŋ vuoke mi wonde.” Die wɩa ʋ nagɩ paanʋkʋ a sugi jɩɩtɩtɩ a nagɩ yɩ Judasi vuodieke die dɩ yine Simoni Asikaroti bʋa wa.
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Die Judasi die dɩ dene tuo paanʋkʋ a kpatɩ, Sitaani die dɩ juu wo. Womi Yisa dɩ balɩ wa dɩ, “Yi lagɩ lagɩ a yi wudieke fʋ bala fʋ yi wo.”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Ama ba wʋnyɩ die ka sɩba wudieke Yisa dɩ bala a yɩ wa wa chɩaŋ.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Die Judasi dɩ pɔgɩlɩnana ba ligire bʋlɔgɩrɩ wɩa die ba bataŋ dɩ yile dɩ Yisa balɩ wa mɩŋ dɩ ʋ ga daa jadieke ba bala ba nagɩ dii gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka yaa ʋ ga nagɩ ligire a yɩ zɔɔlɩntielibe.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Judasi die dɩ dene tuo paanʋkʋ die ʋ nyɩŋ bʋnyɩ. Die dɩ yiwo yuŋ.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Judasi die dɩ gana kʋaŋ chaaŋ, Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “Lele gie, manɩŋ Vuota Bʋa wa nan ye bɩrɩŋ, ta n ma Ŋmɩŋ dɩ nan ye bɩrɩŋ.
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Dɩɩ yi Ŋmɩŋ dɩ ye bɩrɩŋ n ma, die nɩŋ dɩ kaaŋ yʋasɩ ʋ nan vaa manɩŋ Vuota Bʋa gbaŋ ye bɩrɩŋ ʋ ma.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 N ballɩ, n kaaŋ bɩ bie nɩ jigiŋ a yʋasɩ. Nɩ nan dɩ dɩa a yaala mɩŋ, ama lele n bala nɩ wudieke n bala a yɩ Juu vuosisi nyɩŋkʋraha dɩ, ‘Nɩ kaaŋ bɩagɩ a ga jigidieke n ganana wa.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 Ta lele, n wa yɩa nɩ wa mɩrɩhaalɩŋ: nɩ chome taŋ. N chone nɩ dene wo nɩ mʋ nɩ chome taŋ dene.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 Dɩɩ yi nɩ yaa choti aŋaŋ taŋ, die nɩŋ vuoŋ mana nan dɩ sɩba dɩ nɩ yiwo n kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ.”
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simoni Piita die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, sɩa fʋ gara?”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 Piita die dɩ bɩ pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, bɩa wɩa maŋ kaaŋ bɩagɩ dɩ fʋ kʋaŋ lele? Manɩŋ n yi siri dɩ n zie fʋ naŋ ma a kpi.”
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Yisa die dɩ bɩ pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ seŋ yi siri mɩŋ dɩ fʋ zie n naŋ ma a kpi? Wusie maŋ bala fʋ, kparaaŋ nan keŋ baa ka kʋmma ta chiisi wo bʋtaa dɩ ka sɩba mɩŋ.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.