João 13
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB
1 Saŋŋa dieke die gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka die dɩ yene ka piiliye wo, ama Yisa die dɩ sɩba a baarɩ dɩ ʋ saŋŋa tʋgɩya mɩŋ, dɩ ʋ nyɩŋ tɩŋgbaŋka gie me a yiŋŋi ga ʋ Chɔɔŋ jigiŋ. Ta die cho ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ benne tɩŋgbaŋka gie me, ta die yaala ʋ dagɩ ba ʋ faasɩna cho be die.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Saŋka mi wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die die nyindiike; Sitaani die dɩ wɔŋ woliŋ a yi Judasi Asikaroti vuodieke dɩ yine Simoni bʋa wa dɩ yile dɩ ʋ posi Yisa chɩaŋ.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Ama Yisa nɩŋ die sɩba a baarɩ ʋ Chɔɔŋ Ŋmɩŋ nagɩ wa jaaŋ mana a yi ʋ nuusi me mɩŋ, ta bɩ sɩba a baarɩ dɩ ʋ nyɩŋ wa ʋ Chɔɔŋ Ŋmɩŋ jigiŋ mɩŋ, ta nan yiŋŋi ga ʋ jigiŋ.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Die wɩa die ʋ hagɩ nyindiikehe me, ta wuri ʋ jayeekiŋ a dʋaŋ, ta nagɩ bʋdʋba a bɔbɩ ʋ chɩaŋ ma.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ka kʋaŋ chaaŋ die ʋ siti nyaaŋ a yi tasɩŋ ma ta piili a nɩta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba naatala ta die naga bʋdʋbɩka dɩ benne ʋ chɩaka ma wa a bilige ba naatalaha.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ta die keŋ tʋgɩ Simoni Piita jigiŋ, Piita die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, yaala fʋ nɩɩtɩ wa n naatala mɩŋ?”
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Lele nɩŋ, kaaŋ dɩ sɩba wudieke n yinene wo chɩaŋ, ama ka kʋaŋ chaaŋ nan dɩ sɩba.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Womi Piita dɩ balɩ wa dɩ, “Manɩŋ nɩŋ kaaŋ nɩɩtɩ n naatala naada.”
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Die wɩa Simoni Piita die dɩ balɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, die nɩŋ da keŋ a nɩɩtɩ n naatala nyɩɩna ma, ama nɩɩtɩ n nuusi aŋaŋ n sikpeŋ a gʋtɩ.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Vuodieke nɩŋ dɩ wone a sɩɩ nyaaŋ, die vuoke bɩ wo dɩgɩntɩ. Die wɩa ka ka yi talasɩ dɩ ʋ bɩ sɩɩ, sie ʋ nɩɩtɩ ʋ naatala nyɩɩna ma. Nɩ mana bɩ wo dɩgɩntɩ, ntaala vuobalɩmɩŋ nyɩɩna ma yalla dɩgɩntɩ.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Yisa die wɔŋ sɩba vuodieke dɩ bala ʋ posi ʋ chɩaŋ mɩŋ. Die wɩa die ʋ baarɩ dɩ, “Vuobalɩmɩŋ nyɩɩna yalla dɩgɩntɩ.”
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Yisa die dɩ nɩtɩna ba naatala ha a kpatɩ wa, ʋ bɩ nagɩ ʋ jayeekiŋ a yeegi, ta yiŋŋi keŋ kalɩ nyindiikehe jigiŋ, ta pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ sɩba wudieke n yinene a yɩ nɩ wa chɩaŋ mɩŋ?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Nɩ wasa mɩŋ Dɩdagɩrʋ aŋaŋ nɩ Yɔmʋtieŋ, dɩ mʋ mɩŋ dɩ nɩ wasɩnana mɩŋ die, dama n seŋ yi mɩŋ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Manɩŋ n yine nɩ Yɔmʋtieŋ aŋaŋ nɩ Dɩdagɩrʋ ta nɩtɩ nɩ naatalaha gie, nɩ gbaŋ nɩ mʋ nɩ nɩtɩma taŋ naatala.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Manɩŋ n yi a dagɩ nɩ mɩŋ dɩ nɩ yime sɩba n yine a yɩ nɩ dene wo.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Wusie maŋ bala nɩ, yɔmʋ wori a tɩaŋ ʋ tieŋ ta tʋntʋntʋ dɩaŋ dɩ wori a tɩaŋ vuodieke dɩ tʋnna wa wa.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Lele nɩ sɩba wusieke gie, nɩ nan dɩ yaa sʋgɩfɩalɩŋ pam dɩɩ yi nɩ yie he.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “N ka bala yaa gamma nɩ mana wɩa, n sɩba nɩnɩŋ vuodieke n vʋarɩna mɩŋ. Sie wudieke dɩ maagɩna Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma keŋ yi wusie. Dɩ maagɩya mɩŋ dɩ, ‘Vuodieke dɩ dinene nyindiike aŋaŋ mɩŋ wa yiŋŋe a tuole mɩŋ mɩŋ.’
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 N bala nɩ wɩɩrɩ gie ta ka wa keŋ yi, amʋ ka keŋ yi nɩ nan yi yada dɩ n yiwo vuodieke n yine.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 “Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke nɩŋ mana dɩ tuone vuodieke nɩŋ mana n tʋnna wa tuo wo n gbaŋ, ta vuodieke nɩŋ mana dɩ tuone mɩŋ, tuo wo vuodieke dɩ tʋna mɩŋ wa mɩŋ.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Die Yisa dɩ bala wɩɩrɩ gie kʋaŋ chaaŋ, die ʋ sʋŋ dɩ chʋʋsɩ pam, die ʋ balɩ yuori be dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, nɩ wʋnyɩ bala ʋ posi n chɩaŋ.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yiŋŋi daansa taŋ ta ka sɩba vuodieke ʋ dagɩnana wa.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ die ʋ faasɩna cho die dɩ kalɩ a gbigi wo.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Die Simoni Piita die dɩ kamɩsɩ wa a balɩ wa dɩ, “Pɩasɩ wa ye vuodieke ʋ dagɩnana.”
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩ wa mi die dɩ vɩɩsɩ a gbigi Yisa a pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, mɩnɩa wonde?”
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Yisa die dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Maŋ keŋ nagɩ paanʋkʋ a sugi jɩɩtɩ ma a nagɩ yɩ vuodieke wo, wʋnɩŋ vuoke mi wonde.” Die wɩa ʋ nagɩ paanʋkʋ a sugi jɩɩtɩtɩ a nagɩ yɩ Judasi vuodieke die dɩ yine Simoni Asikaroti bʋa wa.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Die Judasi die dɩ dene tuo paanʋkʋ a kpatɩ, Sitaani die dɩ juu wo. Womi Yisa dɩ balɩ wa dɩ, “Yi lagɩ lagɩ a yi wudieke fʋ bala fʋ yi wo.”
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Ama ba wʋnyɩ die ka sɩba wudieke Yisa dɩ bala a yɩ wa wa chɩaŋ.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Die Judasi dɩ pɔgɩlɩnana ba ligire bʋlɔgɩrɩ wɩa die ba bataŋ dɩ yile dɩ Yisa balɩ wa mɩŋ dɩ ʋ ga daa jadieke ba bala ba nagɩ dii gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka yaa ʋ ga nagɩ ligire a yɩ zɔɔlɩntielibe.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judasi die dɩ dene tuo paanʋkʋ die ʋ nyɩŋ bʋnyɩ. Die dɩ yiwo yuŋ.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Judasi die dɩ gana kʋaŋ chaaŋ, Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “Lele gie, manɩŋ Vuota Bʋa wa nan ye bɩrɩŋ, ta n ma Ŋmɩŋ dɩ nan ye bɩrɩŋ.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Dɩɩ yi Ŋmɩŋ dɩ ye bɩrɩŋ n ma, die nɩŋ dɩ kaaŋ yʋasɩ ʋ nan vaa manɩŋ Vuota Bʋa gbaŋ ye bɩrɩŋ ʋ ma.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 N ballɩ, n kaaŋ bɩ bie nɩ jigiŋ a yʋasɩ. Nɩ nan dɩ dɩa a yaala mɩŋ, ama lele n bala nɩ wudieke n bala a yɩ Juu vuosisi nyɩŋkʋraha dɩ, ‘Nɩ kaaŋ bɩagɩ a ga jigidieke n ganana wa.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Ta lele, n wa yɩa nɩ wa mɩrɩhaalɩŋ: nɩ chome taŋ. N chone nɩ dene wo nɩ mʋ nɩ chome taŋ dene.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Dɩɩ yi nɩ yaa choti aŋaŋ taŋ, die nɩŋ vuoŋ mana nan dɩ sɩba dɩ nɩ yiwo n kʋaŋandɩɩsɩrɩŋ.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simoni Piita die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, sɩa fʋ gara?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Piita die dɩ bɩ pɩasɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, bɩa wɩa maŋ kaaŋ bɩagɩ dɩ fʋ kʋaŋ lele? Manɩŋ n yi siri dɩ n zie fʋ naŋ ma a kpi.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Yisa die dɩ bɩ pɩasɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ seŋ yi siri mɩŋ dɩ fʋ zie n naŋ ma a kpi? Wusie maŋ bala fʋ, kparaaŋ nan keŋ baa ka kʋmma ta chiisi wo bʋtaa dɩ ka sɩba mɩŋ.”
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.